Part

1001 14 |              było potomstwo gubernatora; a ten do niego:~- Czy poznajesz
1002 14 |             miałem szczęście być znanym. A gubernator:~- Ja to jestem
1003 14 |               przed nią uszkodzić miały; a gdyby było nawet inaczej,
1004 14 |                  przed laty zamordowano, a któremu duchowieństwo pomagało,
1005 14 |             majątków, których posiadało, a których mu rząd zabrał,
1006 14 |       waleczności, bośmy na to patrzali. A tak Kazań dostał się Puhaczewowi,
1007 14 |          chełmiński, jakoż wielu innych; a drugich, między którymi
1008 14 |                 przegląd robił Puhaczew, a kto z nas był rosły, tego
1009 14 |              rosły, tego brał do służby; a kto był mały, tego wypuszczał
1010 14 |              zapije, każe rżnąć i palić; a że pan Zabłocki był jego,
1011 14 |             rozkazu nie dopuści spełnić; a potem jak się tamten wytrzeźwi,
1012 14 |                jak się tamten wytrzeźwi, a taki pamięta, że dał rozkaz,
1013 14 |                 nigdy tego nie odbierał; a że mu Puhaczew wierzył,
1014 14 |        poprzestaje na jego zaparciu się. A z czego on do takiej wziętości
1015 14 |                  się, iż pisać nie umie, a chciał taki za uczonego
1016 14 |          przeczytaj głośno, com napisał. A diak:~- Ja tego nie umiem
1017 14 |                  nie umiem przeczytać.~- A to ty taki hramotny, że
1018 14 |                 go na śmierć zaknutować. A potem obrócił się do Zabłockiego:~-
1019 14 |       Zabłockiego nie było do zazdrości, a patrzcie, jak on zgrabnie
1020 14 |            mądrym, iż ciebie przeniknie, a my, nędzny proch, tylko
1021 14 |                 się wiązał i hultajstwo, a z tym daleko zajść nie można,
1022 14 |                tym poruszeniem kierował. A lubo wojewodzie Potocki
1023 14 |              miasto Moskwę prosto szedł, a on bez potrzeby na Uralskie
1024 14 |               Jego podobno na pal wbito, a nas do Smoleńska zapędzono,
1025 14 |               rzeczy dowiedzieliśmy się. A były rozkazy z góry, aby
1026 14 |             łacinie, bywało, rozmawiamy, a który nas uprzejmie przyjmował;
1027 14 |               wstęgi, są poddam carowej; a ty, co żadnego czynu nie
1028 14 |              opuchł, wszystko dodając:~- A co, czy ty nie poddany carowej? -
1029 14 |                ty nie poddany carowej? - A potem: - Gadaj, jakoś wiedział
1030 14 |                 I kto o tym tobie mówił?~A ja mu na to:~- Przysięgam,
1031 14 |                Puhaczewa nie wiedziałeś? A dlaczegoś ty tak prędko
1032 14 |                 wrócę do mojej ojczyzny; a na koniec, jak wszedł Puhaczew
1033 14 |               Polacy mieli z Puhaczewem. A ja tylko Boga brałem za
1034 14 |                 których kazał nam siąść, a każdemu z nas dawszy po
1035 14 |            natura wilka ciągnie do lasu, a Polaka do służenia ojczyźnie.
1036 14 |                mieli nas za przepadłych.~A aż potem dowiedziałem się,
1037 14 |                co mieli u niej wziętość, a chociaż to samo dowodziło,
1038 14 |              dobro. Myśmy byli katowani, a nasi koledzy nie - aleśmy
1039 14 |                blisko dwóch lat służyli, a oni na wygnaniu jeszcze
1040 15 |                poznałby swojej ojczyzny, a jeszcze mniej by ją poznał
1041 15 |                  to jest wielka zagadka. A ja bym ją tak rozwiązał:
1042 15 |                   i w nim się kształcił. A większa część nie przywłaszczała
1043 15 |                  zna, i panu je opowie." A teraz pełno jest ludzi,
1044 15 |               tych województw odpadłych, a których krzesła się zachowywały,
1045 15 |                 krzesła się zachowywały, a których urzędnicy jurysdykcji
1046 15 |              tumanić jakimiś kwasorodami a wodorodami, dowodzić, jak
1047 15 |                  złapał. Jak zaczął psuć a niszczyć, a przestrajać -
1048 15 |                  zaczął psuć a niszczyć, a przestrajać - kosztu mnie
1049 15 |                mnie narobił co niemiara, a beczka ledwo 15 garncy wydawała.
1050 15 |                wydawała. Ja mu się żalę, a on na to takie doskonałe
1051 15 |            wznowu reperować i poprawiać, a wydatek coraz gorszy, mnie
1052 15 |             gorszy, mnie wódki potrzeba, a ten mnie argumenta i rozprawy
1053 15 |               nim wychodzę jak przedtem. A tyle straciwszy, to miałem
1054 15 |                się ułowić przez młokosa. A prawnicy teraźniejsi! Panie
1055 15 |               sięga w tłomaczeniu prawa; a kiedy napisze, to jeszcze
1056 15 |              wytłomaczył, czego on chce. A jakie tony, a jakie rozumienie
1057 15 |             czego on chce. A jakie tony, a jakie rozumienie o sobie,
1058 15 |                jakie rozumienie o sobie, a jakie lekceważenie nas,
1059 15 |      lekceważenie nas, dawnych jurystów, a jakich nadgród domaganie
1060 15 |                  zjadł i dobrze osiwiał, a miał wieś w dożywociu i
1061 15 |                  siebie za szczęśliwego, a teraz popatronuje parę lat
1062 15 |            powraca i już krocie rachuje. A Bóg świadek, że prawa naszego
1063 15 |           szczebiotliwością nas zaciera. A my, starzy, widząc, że nas
1064 15 |                  należeć do konferencji. A ja mu na to:~- A na co ja
1065 15 |            konferencji. A ja mu na to:~- A na co ja się zdam panu z
1066 15 |              teraźniejszych prawników.~- A i dawniej bywała po sądach
1067 15 |           krzywego dekretu nie podpisał. A dziś -może za śmiało się
1068 15 |                której Piłat ręce umywał, a Żydzi położyli jeden i drugi
1069 15 |                  drugi pakiecik bomażek, a gubernator, nieżyczliwy
1070 15 |                  ojczyzny - i tak dalej, A że jednak, pomimo tych niegodziwości,
1071 15 |                   Ojczyzna jest gmachem, a my cegłami. Jeżeli cegły
1072 15 |                  cegielni wiary i cnoty, a potem weźmiemy się do budowy,
1073 15 |              żywocie można duszę zbawić, a ojczyznę męczeństwo samo
1074 15 |                  pustelnikiem, dziewicą, a dopiero się ona zbawi. Bo
1075 15 |                 lada czym się nie okupi, a każdy grzech zapłatę swoje
1076 15 |                się z ubogą szlachcianką, a później tenże syn ożenił
1077 15 |             żywota schyłek napiętnowała. A wiele to mamy przed oczyma
1078 15 |                  aby się oprzeć Moskwie; a teraz taż sama Morkwa cały
1079 15 |            cząstki nie chciał poświęcić; a wnuki na całe życie są wskazani
1080 15 |                poddał pod jarzmo ruskie; a jakkolwiek ono jest ciążące,
1081 15 |                 złe coraz się powiększa, a chcą, aby Pan Bóg, wszelkie
1082 15 |               czasów wielkie były cnoty, a jeżeli winy naddziadów trzeba
1083 15 |                  bisurmańskiego papieża. A Rzym, pokąd był cnotliwy,
1084 15 |                 ultimas, ~Extendat oras.~A trochę niżej:~Quicumque
1085 15 |                nebulae, pluviique rores.~A potem, jak zaczęli Rzymianie
1086 15 |               których mieli w pogardzie. A potem, jak przyjęli wiarę
1087 15 |             nierządnych nie było słychu; a gdy jaka zwodnica próbowała
1088 15 |               wabiła młodzież do siebie. A chociaż w tym czasie królewicz
1089 15 |                  szwanku zadać nie może -a dekret na rynku egzekwowany
1090 15 |                szlachcianką, i poczciwą, a jej córka była jak pączek
1091 15 |              córka była jak pączek róży. A że książę wojewoda trocki
1092 15 |                filarów bandy albeńskiej, a on sam był urzędnikiem nieskażonej
1093 15 |                aby go z pozwu wypuściła. A pomimo próśb i gróźb pan
1094 15 |                 tygodni do turmy zaparł; a spodziewam się, że po takiej
1095 15 |              kawalerowie z białym wąsem, a skromni i niewinni jak panienki.
1096 15 |        musieliśmy się wiarować od złego. A rzadki był przykład widzieć
1097 15 |             wielmożnym, jako orderowego. A że i w rozum własny, i w
1098 15 |                  ja kiedyś dependowałem, a który między skrupulatami
1099 15 |                za to odpusta, i dodał:~- A kto wie, może, szperając
1100 15 |                ale jak zaczął nas prosić a zaklinać, raz, że był z
1101 15 |                  by o interesie zaczęto; a jejmość nagli nas, bysmy
1102 15 |         pozwolili się traktować ponczem, a pan Andrzej w naszym imieniu
1103 15 |                 i owoż tedy wazę ponczu, a jak się potem odkryło, zamiast
1104 15 |                  przytomność nam odjęła; a pan Jelec, co całą tę zdradę
1105 15 |                  się:~- Panie Sewerynie, a gdzie to nas ten łotr zaprowadził?
1106 15 |          Siedmdziesiąt lat i kilka żyję, a nigdy przed dniem wczorajszym
1107 15 |          publicznie szczycić się mogłem; a już dziś moja starość zhańbiona.
1108 15 |                   Co my za to zasłużyli?~A ja mu:~- Jużci, gdzie nie
1109 15 |              podłego żartu się dopuścił, a nie my, na których niewinność
1110 15 |                   cum malis perverteris. A po co my z tym farmazonem,
1111 15 |               Boga nie boi, przystawali, a nawet zaprzyjaźnili się?
1112 15 |      pięćdziesiąt batogów mnie odliczył; a potem sam się położył, oddawszy
1113 15 |                by było o kawałek chleba. A potem wkrótce ożenił się
1114 16 |               jurystowałem w Nowogródku, a lubo jeszcze nie byłem umocowanym
1115 16 |                  u szlachcica w dorobku; a przecie grosz grosza nie
1116 16 |               grosz grosza nie dopędzał, a żeby coś schować, ani myśleć
1117 16 |               żywi, ale jak stargam siły a robić nie zdążę, w cóż się
1118 16 |               obszerniejszych nadziei.~- A nad czym to waćpan tak się
1119 16 |                  nad sobą zacznie dumać, a go smutek kole, to oprócz
1120 16 |                  o wszystkim zapomina.~- A jakaż waćpanu bieda siedzi
1121 16 |                  cały ranek w ziemstwie, a podłogę u grodu wydeptałem;
1122 16 |               skarżyć, że darmo pracuję, a z rachunku pokazuje się,
1123 16 |        pięćdziesiąt złotych nie zostaje. A przecież zbytków nie robię:
1124 16 |                 piję to, co ludzie piją, a po ścianach nie zawiesiłem
1125 16 |                  że tu tylko cztery kąty a piec piąty. Innym się lepiej
1126 16 |          dzierżawę ekonomią nowogródzką, a i synów w konwikcie wychowuje,
1127 16 |                 siebie jednego pracując, a nie tylko o folwarkach nie
1128 16 |             wielki ciężar z serca spadł, a przecie do ludzi nie mniej
1129 16 |            księżemu: drugim żony dajesz, a sobie nie bierzesz.~- Toteż
1130 16 |                  moje ręce przechodziły. A plenipotencja panien benedyktynek
1131 16 |               mleka chyba nie dostawało. A akta co dają, czy to mała
1132 16 |                  za przychód kancelarii, a przecie cóż mój synowiec
1133 16 |                mną. Ja za kratami stoję, a o tym nie wiem, co się w
1134 16 |               ten uchwyci, tamten wykpi, a człowiek dla drugich ma
1135 16 |           człowiek dla drugich ma rozum, a dla siebie głupi. Ja na
1136 16 |               głupi. Ja na kondescensji, a słudzy hulają; tam weźmiesz
1137 16 |              hulają; tam weźmiesz złoty, a w domu szkody na dwa. Oj,
1138 16 |            majątku słudzy tylko pilnują. A jak się domem zająć, kiedy
1139 16 |       natuptawszy się dobrze część dnia, a drugą zapisawszy się, że
1140 16 |                  ledwo palce nie puchną, a w aktach fałdów przesiedziawszy,
1141 16 |                 już i zdrowia nie staje; a cóż dopiero w rachunki się
1142 16 |           dopiero w rachunki się wdawać! A i o duszy trzeba pomyślić.
1143 16 |          Litewskim cały dzień się myśli, a dziesięcioro Bożego przykazania
1144 16 |             żonka, człowiek by pracował, a imość grosz do grosza zbierała;
1145 16 |                grosz do grosza zbierała; a i wygoda w domu byłaby lepsza,
1146 16 |        żołnierzowi dobrze w bezżeństwie; a szlachcic, czy to rolnik,
1147 16 |               ale trzeba umieć brać się, a ja przez całe życie z żadną
1148 16 |               piąty krzyżyk mi wschodzi, a czy już pora uczyć się podobać
1149 16 |               Już szpakowacieć zaczynam, a ludzie mówią, że do panny
1150 16 |        konkurował, czy się uda, czy nie, a chleb, jaki jest, się straci.~-
1151 16 |                   Ja waćpana wyswatam.~- A z kim?~- Pani Rejtenowa,
1152 16 |             oświadczę, mnie nie odmówią; a tak spokrewnim się z sobą.
1153 16 |            ściślejszym skojarzyć węzłem; a panna Magdalena tak zacnie
1154 16 |                bo jak mnie zaryzykujesz, a potem placu nie dotrzymasz,
1155 16 |                rzecz z domem uczciwym.~- A, panie regencie dobrodzieju,
1156 16 |              samego, ale w dobrej myśli, a to z tego powodu, że kilka
1157 16 |                 tego wielkiego świętego, a mojego patrona (jakoż jego
1158 16 |             przeciw niemu zainstynktuje. A przenajświętszym sakramentem
1159 16 |               który zrobił mnie jurystą, a nigdy do mnie nic podobnego
1160 16 |                 nic podobnego nie mówił, a tu i żonę wynalazł dla mnie,
1161 16 |              dominikanami nowogródzkimi; a że zgodnym sposobem skończyła
1162 16 |            rokiem z Warszawy sprowadził, a której równej nie było w
1163 16 |                 było w całym Nowogródku, a ksiądz prowincjał ofiarował
1164 16 |       zapożyczywszy się wydatki opędzić- A jednak, lubo byłem rad temu,
1165 16 |                 wielkiej niespokojności, a nawet strachu. Coś to było
1166 16 |             niebezpieczeństwo podzielał, a tu samemu wystąpić trzeba
1167 16 |                 się tchórzem nie pokaże, a tu obawa, żeby się głupcem
1168 16 |         wielkiego pomieszania nie wydać. A im więcej zbliżaliśmy się
1169 16 |                  i odbyły się zaręczyny. A ja i moja narzeczona wyglądaliśmy
1170 16 |                  bom siebie nie widział, a na moją narzeczoną oczu
1171 16 |               wieść o moich zaręczynach, a zaczęli na sądach kosmato
1172 16 |            spiżami znaleźć by nie mogła. A na wiktuałach się nie skończyła
1173 16 |             tuziny serwet swojej roboty, a JW. chorąży Rdułtowski,
1174 16 |            chrześcijanki i szlachcianki, a przecież wziąłem ją, bom
1175 16 |                  sędziwego jej krewnego, a mojego najszczególniejszego
1176 16 |       Rdułtowskich i innych starożytnych a zasłużonych ojczyźnie w
1177 16 |         ojczyźnie w naszym województwie. A za mnie odpowiadał niezmordowany
1178 16 |                na elekcją króla Stefana. A na koniec podał za rękojmią
1179 16 |                  mnie od lat kilkunastu, a doświadczywszy mnie lat
1180 16 |                była dla mnie zaszczytną, a i niemniej byłem mu wdzięczny,
1181 16 |              laty byłem od niej starszy, a przecie ją przeżyłem. Taka
1182 16 |                   Dwa lata nie upłynęły, a już i dworek, któregom najmywał,
1183 16 |                 Ja siedzę przy sprawach, a Magdusią pilnuje gospodarstwa.
1184 16 |                żonką. W percepcie złoty, a w ekspensie srebrny grosz,
1185 16 |                 ekspensie srebrny grosz, a przecie lepiej się żyło,
1186 16 |                  taki co dzień ktoś był, a na świętą Magdalenę co roku,
1187 16 |             swoją bytnością zaszczycają, a przecie majątek się robił.
1188 16 |                 robił. Coś się już dało, a po śmierci i folwarki, i
1189 16 |               pieniędzy znajdą wnukowie. A co po eksdywizjach pracy
1190 16 |            jednak wszystko tak, jak Bóg, a nie jak my chcemy.~
1191 17 |               nie zagładzenie, omdlenie, a nie śmierć; po czym życie
1192 17 |            święci sędziowie ludu Bożego. A pobożność i wiara, że gdyby
1193 17 |             ojców jezuitów w Nowogródku, a tameczny ubogi klasztor
1194 17 |          dominikanin lub jezuita pokaże! A żaden sługa go nie opuścił:
1195 17 |                  się i umierali u niego, a byli przywiązani, że w ogień
1196 17 |                 majątek ciągle wzrastał, a zdawało się, że o niego
1197 17 |           dyspozytory, jak chcą, rządzą, a on mawiał: "U mnie Pan Jezus
1198 17 |                mnie Pan Jezus gospodarz, a Najświętsza Panna gospodyni" -
1199 17 |               parę tygodni przesiedział; a przecie kiedy je objął po
1200 17 |                sześć folwarków tam było, a tyle ich przykupił, że zostawił
1201 17 |                  radami miliony ocaliła, a nie znał zabiegów, o nic
1202 17 |                  województwa wyniesiony, a na żadnym z tych sejmików
1203 17 |                  szukały go w Gruszówce, a nie on ich w Nowogródku
1204 17 |                 Pan Bóg pamięta o mnie." A to był jakby żarcik Opatrzności,
1205 17 |                  nawet nie miał u dworu. A w pożyciu domowym jaki szczęśliwy.
1206 17 |                ojciec ich mu zazdrościł; a córek było trzy: piękne
1207 17 |                nie ma starożytniejszego; a trzecia poszła za pana Joachima
1208 17 |             został podkomorzym naszym. - A do tego taki był zdrów,
1209 17 |             niedaleko ośmiudziesiąt lat, a lekarstwa nie znał. To kiedy
1210 17 |                  lata do łóżka przykuła, a na koniec życia pozbawiła,
1211 17 |                znosił), wszyscy płakali, a on był weselszy niż kiedykolwiek
1212 17 |                jeden ojczyznę by ocalił. A jakkolwiek pozornie biorąc
1213 17 |              zazdrościć nie mamy powodu. A my szczególnie, Nowogródzanie,
1214 17 |                  do nauk był dość tępym, a w zabawach najczęściej zamyślony,
1215 17 |          zabawach najczęściej zamyślony, a nawet ponury; nie miał tej
1216 17 |                to aż się śmieją koledzy, a profesor musi go dobrze
1217 17 |                 że w kościele na ołtarz, a nie na co innego patrząc
1218 17 |                co innego patrząc trzeba. A czy tylko obraz mu takie
1219 17 |            nieraz rekreacja się skończy, a jego przy mapie zastają,
1220 17 |             młodzieży, kilka lat minęło, a pan Tadeusz ani razu nie
1221 17 |                  bronił swojego przodka, a pan Tadeusz, co temu dyskursowi
1222 17 |                 widząc, że siebie zgubi, a ojczyzny nie zbawi - sama
1223 17 |               ani jednej łzy nie puścił -a potem kazał mu klęcząc przepraszać
1224 17 |                 choćby mnie zabić miano; a każdego uderzę, co mnie
1225 17 |                   Kilkakrotnie był bity, a nic go przemóc nie mogło.
1226 17 |                  przyjechawszy do szkoły a o wszystkim dowiedziawszy
1227 17 |     dowiedziawszy się, sam go wyprosił.- A gdy mu go przedstawili,
1228 17 |        klasztorem było miejsce obszerne, a na każdej połowie przy końcu
1229 17 |                się, aby swojego obronić, a nieprzyjacielski zdobyć.
1230 17 |               się na Polaków i Moskalów, a losy ciągnione stanowiły,
1231 17 |                Ile razy ja, niby Moskal, a buchańca oberwę, zdaje mi
1232 17 |                że ojczyzna coś wskórała, a ta myśl tak mnie jakoś opanuje,
1233 17 |                zatargi między studentami a przekupkami i Żydami i o
1234 17 |              Studenci indukowali sprawy, a nawet żalącej się strome
1235 17 |               porządnie jakby w grodzie; a tym sposobem młodzież wprawiała
1236 17 |            wytoczyła. Pan Tadeusz wstał, a przekupka tyle ufała w jego
1237 17 |              żeby robić, jak prawo każe, a prawo nie pozwala, aby powinny
1238 17 |                brata nie oglądałem się." A że jak co wyrzekł, od tego
1239 17 |           przodek był wojewodą brzeskim, a jako jedynaczka, krocie
1240 17 |                 praw boskich i ludzkich, a potem, jak wylazł z kłopotu,
1241 17 |             wojsko, postrach bisurmanów, a które pod Wiedniem całe
1242 17 |               nam prawo i sumienie każe, a spuśćmy się na Tego, co
1243 17 |           rannego, który pod nim służył, a poznawszy jego nadzwyczajną
1244 17 |                mu podał i tym go ocalił, a sam siebie oddał w niewolą,
1245 17 |                zgodzić z wolą Pana Boga, a więc czuć przestać - zaczęto
1246 17 |              widziała rzeczy pewniejsze, a byli i tacy, co taki Moskwie
1247 17 |             wielkiej części z jego dóbr. A co się tyczy obywatelów,
1248 17 |             cokolwiek, co dało mu słowo, a nawet przyłączyło się do
1249 17 |              niego obławę swoich jegrów, a znaleźli się tacy, co im
1250 17 |                sprawa dla pana Tadeusza. A jednak robił, co mógł: ze
1251 17 |                 się bronili do upadłego, a nie hańbili imienia polskiego.
1252 17 |                  nie nauczyli na pamięć?~A pan Tadeusz, zmęczony, jakby
1253 17 |              tylko garść, dla postrachu, a wy na oślep się trwożycie.
1254 17 |       opuszczonych. Tak Moskale w lesie, a pan Tadeusz na sośnie. Szczęście,
1255 17 |                późną nocą z sosny zlazł, a do Berezdowa nie było mu
1256 17 |                dom zrabowali do szczętu, a potem zapalili: magazyny,
1257 17 |           Kozaków swoim kosztem uzbroił, a najwięcej z dworskich, bo
1258 17 |             gotował przez niego okropny, a w dziejach naszych niesłychany
1259 17 |                 O dniu najhaniebniejszy, a razem najchlubniejszy dla
1260 17 |                  walny jesteśmy zebrani, a nie na konfederacją; przystąpmy
1261 17 |                  Rejtena i jego kolegów, a Po-niński, ośmielony, już
1262 17 |                 tej izby, chyba trupami, a na zdradę ojczyzny nie pozwolim!
1263 17 |               Nie oglądajmy się na nich, a postępujmy w obradach naszych.
1264 17 |             sesją na dzień pojutrzejszy, a posłowie się porozchodzili,
1265 17 |           siedzieli zamknięci o głodzie, a potem nareszcie osłabionych
1266 17 |                  od manifestu odstąpili, a zrobili akces do konfederacji.
1267 17 |        czerwonych złotych i te ci oddam, a opamiętaj się.~Straszono
1268 17 |                 ich na koniec za miasto, a pan Gurowski, któremu zlecono
1269 17 |                  to pasowanie się ciągłe a świeżo odbyte, to zranienie
1270 17 |              innych boleściach cierpiał, a w ciągłych zadumaniach nocy
1271 17 |        nadwerężonym w usługach ojczyzny, a pogrążonego w ostatniej
1272 17 |                ojczyzny myślą rozsiekać, a nie z chorym gawędzić.~Kiedy
1273 17 |               kolega szkolny i wojskowy; a dobrze, niech wnijdzie.~
1274 17 |            zaczął z ruska przebąkiwać:~- A co, panie Sewerynie, nie
1275 17 |                 który stał w Nowogródku, a przyjechał rewizytę oddać
1276 17 |                 z nas się [nie] doczeka, a bieda na karku siedzi.~Potem
1277 17 |             najdroższego Syna nie ominą; a cierpienia mnie, nędznego,
1278 18 |             zachowuje się między ludźmi, a jeżeli coś się zostało,
1279 18 |                  wiary. Te trwają dotąd, a pomniki ich potęgi, lubo
1280 18 |            zwłoki tych, co je wystawili. A jeżeli wiary, choć błędne,
1281 18 |                możność ofiary nie zrobi, a niewiadomość nie jest występkiem;
1282 18 |        niewiadomość nie jest występkiem; a na koniec, co tylko jest
1283 18 |           niezawodne - i tego pilnujemy; a co będzie z innymi, tego
1284 18 |              miłośnicy istniejącej pory, a nie chcą widzieć, co się
1285 18 |                  wyobrażenia obowiązków, a pokąd one się [nie] zatrą,
1286 18 |                 największą dokładnością, a to z przypadku.~Uciekając
1287 18 |             świętobliwych i pracowitych, a między którymi było nawet
1288 18 |                  mu kilka królewszczyzn, a między tymi starostwo grodowe
1289 18 |                 za konsensem królewskim; a zresztą będąc odpowiednim
1290 18 |       odpowiednim pannie zacnością rodu, a do tego będąc najbogatszym
1291 18 |               rękojmie statecznego losu, a największe nieszczęście
1292 18 |                  synem, że go zamieniła, a prawdziwy Ciechanowiecki
1293 18 |                  postępek jej wyrzucało, a na koniec, że to wyznanie
1294 18 |                  fołdruje na jej gardło. A pan Łopaciński, w którego
1295 18 |                 Nareszcie pozorną mamkę, a w samej rzeczy matkę, bądź
1296 18 |              goryczą i zemstą napełniło. A z panem starostą orszańskim
1297 18 |                  na placu kaźni otworzy, a potem przeniosą ją w oddalone
1298 18 |                 umówiwszy się z starostą a przyszłym teściem, niemniej
1299 18 |                to wszystko wytłomaczyli, a która na wszystko się zgodziła,
1300 18 |               powraca z listem żelaznym. A w niebytności jego, interes
1301 18 |               interes zwykłym porządkiem a bez przerwy się tocząc,
1302 18 |                jakby piorunem przeszyty. A pan krajczy w rok potem
1303 18 |           pomnożył, prawym właścicielom, a my wszyscy z tobą opuścim
1304 18 |                  karmelitów zaprowadził; a zwoławszy Ciechanowieckich,
1305 18 |       Ciechanowieckich, już podupadłych, a wedle Boga istotnych dziedziców
1306 18 |                  bardzo podeszłym wieku. A wszyscy synowie zostali
1307 19 |                 staje - patrzeć na czyny a słyszeć gadania ludzkie.
1308 19 |            niewiele; ale mnóstwo takich, a szczególnie między niby
1309 19 |                  w której oni zasiadają, a ja, człowiek poczciwy, mam
1310 19 |                 tyle podań, tyle mądrych a cudownych mężów, tyle cnót
1311 19 |            wiernym ojczyźnie obywatelem, a naszym kolegą, ale któremu
1312 19 |               zatykamy, tak nam dokuczy, a czasem i oberwie za to.
1313 19 |                generalny konfederacji:~- A co to waćpan za prorok -
1314 19 |             trzymamy i za nią się bijem, a jeśli waćpan jej nierad,
1315 19 |        przekrztów, co ci potakiwać będą.~A i ów pan Siedlnicki, że
1316 19 |             tylko w Boga wierzyć trzeba, a więcej w nic. Ksiądz Marek
1317 19 |             upiera, raptem go zapytał:~- A dawno waćpan się spowiadał?~
1318 19 |            odpowiedział ni siak, ni tak, a ksiądz Marek:~- Jutro rano
1319 19 |                  ja waćpana wyspowiadam, a teraz idź do siebie i gotuj
1320 19 |               nim, ale bił się w piersi. A jaki z niego się zdawał
1321 19 |              nadzwyczajną, i cuda robią. A to, co pisać będę, wiadome
1322 19 |                  jedność się przerywała; a co dziwniejsze, że w stateczności
1323 19 |                  ciebie ciebie stworzył, a bez ciebie ciebie nie zbawi -
1324 19 |                     Toż samo z ojczyzną. A wiele to świętych, co żywot
1325 19 |               Boga o niczym nie myślili, a spokoju znaleźć nie mogli?
1326 19 |         wewnętrznej nie raczył odwilżać. A czyż oni wtedy mówili: "
1327 19 |              przeciwności, niech pracują a pracują nie zrażając się,
1328 19 |               znajdzie czas na wszystko. A powiedzieć, że On zapomni
1329 19 |              zbierajcie je dla potomków, a godziwe w tym celu wasze
1330 19 |                zaprosił na wielki obiad, a dla nas, niższych, na dziedzińcu
1331 19 |          Cieszyliśmy się wszyscy w Bogu; a na pokojach za stołem z
1332 19 |                 ksiądz Marek, powstawszy a nalawszy kielich wina:~-
1333 19 |               jakby w jakim zachwyceniu, a potem odezwał się:~- Zdrowie
1334 19 |             momencie jak zaczęło błyskać a grzmieć, raz po raz siedm
1335 19 |                   prosząc, by dał pokój, a wyznając, iż są bardzo przelękli.
1336 19 |             błogosławi zabawom waszym. - A krzyżem drewnianym, co go
1337 19 |           najpiękniejsza wróciła pogoda.~A jeszcze lepiej mu się udało
1338 19 |                obóz przytykał Rozwadowa, a Moskwa pokusiła się stamtąd
1339 19 |           Puławski, uciekali przed nimi, a każdy inną drogą, nie wiem,
1340 19 |               też dzielnie jego bronili, a on nam: "Nie uważajcie na
1341 19 |                   Nie uważajcie na mnie, a swoje róbcie; oni dziś mnie
1342 19 |                 dadzą." My go usłuchali: a jak takiego nie słuchać?
1343 19 |                  się za nim cietrzewiło, a my innych dusili. Otóż co
1344 19 |                 by go na spisy uchwycić, a on ich przeżegna drewnianym
1345 19 |                  kolą, mimo habitu idąc, a ksiądz się tylko uśmiecha,
1346 19 |             złości aż z rozumu odchodzą; a na koniec kilku z nich,
1347 19 |           księdza Marka nie był zwinnym, a on sam, jako mnich, po łacinie
1348 19 |                 na ziemię bęc jak długi, a koń jego w czwał nie nazad,
1349 19 |                   że czort Lachów broni; a my za nimi, że gdyby nie
1350 19 |                  wrócili do swego obozu, a pan Kaźmierz Puławski wydał
1351 19 |           otrąbić. My więc do spoczynku, a ksiądz Marek do brewiarza.~
1352 19 |               ksiądz Marek do brewiarza.~A kiedy już dobrze ciemno
1353 19 |                pozwolić wyjść z obozu.~- A dokąd?~- Muszę być koniecznie
1354 19 |                   czy żartujesz, księże? A jakiż tam mieć możesz interes?~-
1355 19 |            między nimi się rozpaskudził, a Bóg łaskaw mu pozwolił pragnąć
1356 19 |            więcej dwóch mil do ich obozu a jeśli przede dniem skona,
1357 19 |                skona, jemu nie pomożesz, a wpadniesz w ręce, co cię
1358 19 |              zaraz na nasz obóz pójdzie, a jak moi spostrzegą, że ciebie
1359 19 |                dam. Czart zjedz Moskala, a idź spać.~- A nie godzi
1360 19 |             zjedz Moskala, a idź spać.~- A nie godzi się tak mówić,
1361 19 |                tych łotrów jak i za nas. A że czasu mało, o to pokój.
1362 19 |                  On, abym w porę trafił; a ja dlatego jutro będę mówił
1363 19 |              straż swoje powinność robi. A ksiądz Marek, ostatniego
1364 19 |            pożegnał godnego przewodnika, a że było ciemno jak w worku,
1365 19 |                którego z sobą przywiózł, a którego chory pożył, ocalił
1366 19 |          przeżegnaniem pozrzucał z koni, a pomimo tego głośny był między
1367 19 |                  był między Moskalami:~- A to ty, co czarami czartów
1368 19 |                 że nie znikał im z oczu, a żadnemu nic złego się nie
1369 19 |                 spisy carowej zamawiają.~A radość była w całym obozie,
1370 19 |            dońskimi najdoświadczeńszymi, a dwadzieścia koni całą drogę
1371 19 |              chociaż między Przeworskiem a Lwowem żadnego z naszych
1372 19 |                ale oni ciągle go gabali; a że była między Moskalami
1373 19 |                 pokazując na setników:~- A ściągnąć mi zaraz tych łotrów
1374 19 |              moją wdzięczność zasługują.~A że nikt się księdzu Marku
1375 19 |             wedle żądania księdza Marka, a oni wszystkim do nóg, a
1376 19 |                  a oni wszystkim do nóg, a najwięcej jemu, przepraszając,
1377 19 |            ważyli się gnębić cudotwórcy. A potem ze łzami zaczęli go
1378 19 |                 ją między sobą podzielą, a tym zasłonią się od kary,
1379 19 |                 i przy sobie zatrzymał: "A co to - mówił - mamy na
1380 19 |               Repnina, przy nich będący, a ich samych puścił, zadość
1381 19 |                  i na tym się skończyło. A jakie dziwolągi były w raporcie,
1382 19 |                 dotąd po ludziach krążą, a którego imię już z dziejami
1383 19 |            rozumem szczerze się lituję - a niech będzie błogosławiony
1384 20 |                  U nas bibliotek nie ma, a choćby i były - czytać to
1385 20 |            czytać to i rozrywka, i trud; a człowiek potrzebuje czystej
1386 20 |                człowiek za tym namęczył. A poprzestawszy, że trochę
1387 20 |                ze mną szukał znajomości, a to z powodu, iż prozapią
1388 20 |          imiennikach w niej pozostałych, A na moje szczęście mogłem
1389 20 |                 jako zwyczajnie Szlązak, a po łacinie, jak się należy.
1390 20 |                  u niego przesiedziałem. A lubo jego gościnność nie
1391 20 |             swoją puszczają w dzierżawę, a sami w kamienicach siedzą
1392 20 |                 ubranego, z pasem litym, a szczycąc się, iż z polskiej
1393 20 |            poprzedniego miałem na sobie. A chociaż pas słucki do tysiąca
1394 20 |                  jego chleba nie jadłem. A lubo była to z mojej strony
1395 20 |                to z mojej strony ofiara, a zatem nie bez jakiejś przykrości,
1396 20 |                 na nim się dobrze znała. A sam jeszcze zostałem dni
1397 20 |                 mieć do przyjęcia ludzi, a nie widzieć ich u siebie.
1398 20 |            obywatel zwędził się z nudów, a on się nie nudził, bo miał
1399 20 |               jakie tylko są na świecie, a których nazwiska tak recytuje,
1400 20 |                   i tak mu czas schodzi. A jak mnie mówił, to każdy
1401 20 |                mamy ni się na tym znamy, a cała nasza zabawa z ludźmi
1402 20 |                 go stawi nad folwarkiem, a tak, żeby gościniec było
1403 20 |                ktoś o nim nie zapomniał. A kiedy nadzieja nie zawiedzie,
1404 20 |                 swoją, wypije się z nim, a nagawędzi się, że ledwo
1405 20 |          straszny sąd Boży przed oczyma; a jak człowiek zastanowi się,
1406 20 |                  i ojczyznę przeżyliśmy, a przecie pomimo tylu, co
1407 20 |                obowiązków obywatelskich, a po wtóre, żeby pana Kaźmierza
1408 20 |                pacierze swoje odprawiał, a na drugiej kłodzie siedział
1409 20 |            ognisku, jakby się nim bawił. A obok księdza Marka na łokciu
1410 20 |               nogę przy dobyciu Krakowa; a która się nigdy nie była
1411 20 |                  rozdrażniona niewygodą. A każdy z nas by mu rad swojego
1412 20 |           opończę, którą z siebie zdjął, a sam w jednym habicie siedział.
1413 20 |                  nie zmniejszało, stękał a stękał. Na koniec się odezwał:~-
1414 20 |                 pocieszył, księże Marku. A co ja winien, żeby nade
1415 20 |            wchodź w rozporządzenia Boże, a ufaj, że one są sprawiedliwe.
1416 20 |                 w piersi, panie chorąży, a wyznaj, że chociażeś z takich,
1417 20 |                 Teraz cierpisz na ciele, a bywało, żeś mu nadto dawał
1418 20 |          spowiednik lepiej wie ode mnie, a coś nabroił, to diabeł na
1419 20 |                na swojej karcie napisał; a jak cierpisz, to mu rachunek
1420 20 |             Niech mnie bolić przestanie, a ja wolę pokutować jak święty:
1421 20 |                  święty: pacierze posty, a wreszcie dyscypliny.~- Każdą
1422 20 |                 tę, którą Pan Bóg zsyła. A czyś pomyśliwszy się odezwał,
1423 20 |                Bóg ją przyjmie, czy nie. A ta, którą On sam posyła,
1424 20 |          chrześcijaninem, z człowiekiem; a teraz pozwól, niech się
1425 20 |                jej z takim poświęceniem, a cierpieć dla niej nie chcesz?~-
1426 20 |              ojczyznę cierpieć nie chcę? A byłże kiedy dla niej większy
1427 20 |     porozproszane, mój majątek złupiony. A ja jakież życie prowadzę?
1428 20 |                biję się; ona rozwiązana, a ja po dżumach tułam się
1429 20 |               konfederacja mnie uwalnia, a tu mnie ojca w kajdanach
1430 20 |           nastaje - szósty rok się biję. A ty, księże, co wszystko
1431 20 |                czterdziestu lat nie mam, a jużem zgrzybiał, tyłem cierpiał
1432 20 |              pracujem! To będą olbrzymy. A gdybym nie wiedzieć jak
1433 20 |                  Oni będą więksi od was, a przecie wy będziecie wzorem
1434 20 |        wieszczach nie poznają się zrazu, a oni będą zwiastunami rozwiązania
1435 20 |              tylko w wieszczów tworach - a tak pamięć wasza nie zaginie
1436 20 |                 dzień za tobą się modlę. A oprócz twojego imienia i
1437 20 |                których spoczynku błagam, a patrz, jak wielkie niektóre
1438 20 |               wielkie niektóre nazwiska. A tu jeszcze znajdziesz mianowanych
1439 20 |               kilkadziesiąt się narodzą, a których mnie Pan Bóg objawił.
1440 20 |                  ludzie, jak się pokażą! A ja już zawczasu za nimi
1441 20 |               więcej modlitw potrzebuje. A prawda, panie chorąży, że
1442 20 |                 ból ci już znośniejszy - a przecie...~Tu wpadł ksiądz
1443 20 |              Marek w jakieś zachwycenie, a my tylko milcząc patrzali
1444 20 |                  naszej, kiedy on mówił, a nie tylko my, cokolwiek
1445 20 |             słuchać; i mówiłby do jutra, a żaden by nie zasnął. Skrzepłe
1446 20 |             zwiększającej się skarbnicy. A jeżeli niektórzy z nas haniebnie
1447 20 |                   byśmy go wypiastowali, a z którego trzeba Mu będzie
1448 20 |            gotową -~odpowiadali husarze. A wodzowie, siedząc na kłodach,
1449 20 |            nieustraszony w boju starzec, a mój szczególny dobrodziej.
1450 20 |              dziada pokazać nie potrafi, a któremu się uroiło nad starożytną
1451 20 |              poczciwego psa nie położył, a ten pieczeniarski syn wylęga
1452 20 |               Jegośmy się nie doczekali, a tylko czasu nakwasili. Aż
1453 20 |                na słomie w swojej izbie. A jak by nie było, sześć mil
1454 20 |                 puszcza się do Warszawy. A ja, mu przerywając: "Ach,
1455 20 |            sprawa; moje chabety mizerne, a jak na furę trzy kojce pełne
1456 20 |                 trzy kojce pełne nałożę, a do tego moją imość, co ją,
1457 20 |             fornalka idzie noga za nogą. A gdzież waćpana umieścić?
1458 20 |                  bo taki diabeł nie śpi, a coś imośc przebąkiwała,
1459 20 |             imość z gęsiami na fornalce, a ja z waćpa-nem piechotą
1460 20 |                  szukasz kawałka chleba, a twoja opończa nieosobliwsza.
1461 20 |             twoja opończa nieosobliwsza. A i my, jak widzisz, niewieleśmy
1462 20 |               gospodarstwo - nasz ogród, a cały majątek - dwa podjezdki.
1463 20 |      Zestarzeliśmy się, krwawo pracując, a nie możemy przyjść do cynowego
1464 20 |       drewnianych łyżek jemy jak chłopi. A czy się zarobi, czy się
1465 20 |                  kiedyś na ludzi wyszli. A Bóg świadek, że chciałbym
1466 20 |               Warszawie, w domu zostanę, a jutro skoro świt żona z
1467 20 |              żona z kojcami na fornalce. a waćpan piechotą z batogiem;
1468 20 |          batogiem; tylko na koni krzycz, a nie zacinaj, bo żona takiego
1469 20 |                  nie siadaj jak piecuch. A jak ci Pan Bóg dopisze,
1470 20 |                  jakim dworze umieścisz, a dobrze, nie zapominaj o
1471 20 |              kłaniasz, choć nie ma komu, a ja za rok waćpanu. A jak
1472 20 |               komu, a ja za rok waćpanu. A jak się kiedy wzmożesz,
1473 20 |                 wszystko u nas być może, a mnie już nie będzie, pomagaj
1474 20 |              będzie, pomagaj moim synom. A teraz żonkę ci powierzam,
1475 20 |                 gdzie nam było potrzeba, a przy rogatkach nas nie zatrzymano;
1476 20 |                  kupca jej przyprowadzę, a sam poszedłem do kapucynów,
1477 20 |                 moich dobrych znajomych, a co są dla mnie wylani; raz,
1478 20 |                  u gwardiana siedziałem, a wieczorem poszedłem do jezuitów,
1479 20 |            połowa wiedziała, kim jestem, a przecie byłem bez obawy.~
1480 20 |              chłopczyk, panie Kaźmierzu, a jak się uczy! Będzie kiedyś
1481 20 |              przebyłem między kapucynami a jezuitami i po mieście się
1482 20 |                po mieście się szastałem, a kto był mi niepotrzebny,
1483 20 |                  bym mu wypalił jak psu, a nikt by się i nie dowiedział,
1484 20 |               wykrzyknął pan Puławski. - A to byśmy dopiero wskórali.
1485 20 |                mówi, my pany i szlachta, a nie zbójce, a co się nie
1486 20 |                  szlachta, a nie zbójce, a co się nie godzi, to nie
1487 20 |              wyzwał go był na pojedynek, a jego się nie doczekawszy,
1488 20 |             doczekawszy, plac ostrzelał; a był dzikiej odwagi. I przysłuchiwał
1489 20 |                chorążyca będę asystował, a powraca jąć do kapucynów,
1490 20 |                półtorasta koni zostaje - a my byśmy go mieli żałować,
1491 20 |                  byśmy go mieli żałować, a zasię!~- Zgoda, zgoda! i
1492 20 |             robić, odbierzcie mi władzę, a ja jako prosty żołnierz
1493 20 |                  Dziś Poniatowski ubity, a za tydzień i Prusacy, i
1494 20 |                węgierska do nas przyjdą, a tu z jednymi Moskalami ciężka
1495 20 |                 Moskalami ciężka sprawa. A potem, bądź co bądź, a poczciwie
1496 20 |                   A potem, bądź co bądź, a poczciwie róbmy. Czy to
1497 20 |                 nadto na rozum bierzesz, a jeżeli niełaska tak działać,
1498 20 |              zaprowadzi, gdzie potrzeba, a nie będzie się oglądał ani
1499 20 |                   powstał ksiądz Marek - a co to za wiatr waćpanu do
1500 20 |               mam ja swój kawałek ziemi, a nie potrzebuję baki świecić