Part

1501 20 |                  się bawić dla pieczeni. A potem, księże Marku, jeśli
1502 20 |                 prawo w łeb mu strzelić. A potem... żartuj sobie ze
1503 20 |                jak chcesz, księże Marku, a taki, choć mówi pan starosta,
1504 20 |                mówię, że nikt nie ruszy, a Moskale, jak obaczą, że
1505 20 |                  bić, do siebie powrócą, a dopiero urządzim siebie,
1506 20 |               widział, i mówił do mnie - a ksiądz Marek tam nie był -
1507 20 |             tylko waszeci patron panuje, a przecie dobrze wszystkim
1508 20 |             dobrze wszystkim się dzieje. A za cóż u nas Najświętsza
1509 20 |              Trzeba nam króla, ale Sasa. A ksiądz Marek na nas z góry:~-
1510 20 |            ksiądz Marek na nas z góry:~- A cicho, dzieci, a w nie swoje
1511 20 |                 góry:~- A cicho, dzieci, a w nie swoje rzeczy nie wdawajcie
1512 20 |               wdawajcie się. Bijcie się, a starsi uradzą. A pana Puławskiego
1513 20 |             Bijcie się, a starsi uradzą. A pana Puławskiego słuchajcie,
1514 20 |                  siąść wam wkrótce każe, a najlepiej Rzeczypospolitej
1515 20 |                  jak będziemy posłuszni.~A pan Puławski:~- Panowie
1516 20 |            Panowie bracia, teraz na koń, a o panu Poniatowskim w swoim
1517 20 |                trębaczom zatrąbić marsz, a my wszyscy na koń -i doszliśmy
1518 20 |             kiedy już było po wszystkim. A księdza Marka już odtąd
1519 21 |                 zgadzaj się z Jego wolą. A jak szemrać będziesz, cóż
1520 21 |                nie zmożesz, temu ulegaj. A módl się w złych przygodach,
1521 21 |          Wielkiego Księstwa Litewskiego, a który, że z wielką szkodą
1522 21 |               już pod gwarancją carowej, a że w tych objawieniach były
1523 21 |             popów skłaniali się do unii, a cóż dopiero świeckich; aż
1524 21 |                być uległym ambasadorowi. A biedny bazylian, co był
1525 21 |                to:~- Przewielebny panie! A w takich okolicznościach,
1526 21 |                  takich okolicznościach, a może niebezpieczniejszych,
1527 21 |          Świętego poświęca za pieniądze; a na tym skończy, że ani Ducha
1528 21 |                będzie, bo Pan Bóg swoje, a diabeł swoje odbierze.~Duchowieństwo
1529 21 |                 i nędzarzami przystawał. A na koniec niechętni mu pasterze
1530 21 |           stwierdziło swoim świadectwem, a kilkadziesiąt szlachty swoim
1531 21 |             jedno piekło dla wszystkich, a przecie Pan Bóg nie jednaki
1532 21 |             boska jego do piekła odsyła. A gdyby on był się urodził
1533 21 |             poddała z największą pokorą, a to poddanie się było dla
1534 21 |            szczęśliwie wówczas panujący, a którego przed rokiem widziała
1535 21 |            zbytnie chwaląc jej piękność; a będąc żartobliwym i nieco
1536 21 |                   jakby na swojej dłoni. A już i Pan Bóg nie miałby
1537 21 |                sobą na wierzch wychodzi. A bardzo było mało dusz, wedle
1538 21 |              wszystkie nasze są fraszki, a nad wszystkie cierpienia
1539 21 |            poniewolnie pokutować trzeba, a tak łatwo było za żywota
1540 21 |              ciał, które na was czekają. A jeżeli stan, w którym was
1541 21 |           wybierzcie sobie dogodniejszy, a który wybierzecie, tego
1542 21 |            wybierzecie, tego ja wam dam.~A wszystkie dusze zaczęły
1543 21 |                 co by mu szkodzić mogło; a tylko to mu uszkodziło,
1544 21 |                  co z woli swojej nabył. A dopiero każdą duszę odesłał
1545 21 |           większego zbudowania Kościoła, a ów kapłan to zeznanie między
1546 21 |                 może go zupełnie odmówi, a i w takim razie dziękować
1547 21 |                którą nasza wola łaknęła. A wieleż to razy pragnęliśmy
1548 21 |               tylko jej jestem poddanym, a więcej niczyim - dwom panom
1549 21 |                mówią, że tym obywatelom, a nie rządowi się służy; jest
1550 21 |            oprócz skruszenia ich kajdan, a czy urzędnik wybrany może
1551 21 |            jeżeli między nimi są podli - a mało między naszymi takich -
1552 21 |                 pozwala mu się upomnieć. A co się tyczy narodowości
1553 21 |                rodak? W zaciszu domowym, a nie w urzędach zachowuje
1554 21 |                  ich napędza do urzędów. A to poświęcenie się dla ziomków
1555 21 |           Moskale przez lat dwadzieścia. A sądy nasze? Mój Boże, one
1556 21 |                  prawy Polak nie będzie, a jeżeli go zostawicie, bądźcie
1557 21 |                nas urzęduje, dobrowolną, a nie wymuszoną przysięgą
1558 21 |                 być wspólnego między nim a wami. Nikomu nie przebaczajcie,
1559 21 |            upadlają ludzi niepodległych, a na podłości ich władza się
1560 22 |                  szczególne narodowości, a utworzyć jakiś naród ogólny,
1561 22 |                   nic z tego nie będzie, a wszystkie wielkości mędrków
1562 22 |                 czasie na swoim postawi, a ludzie przewrotni sami się
1563 22 |            poruszają popioły naddziadów, a które tak często się powtarzają,
1564 22 |            stosunek między rządem silnym a tym, co nazywają oświatą
1565 22 |                  tam rządy nie są słabe. A co się tyczy jurgieltów
1566 22 |                  czarne na białym widzą, a przekonać się nie chcą.
1567 22 |                  tylko i z biedy mówili, a po zagranicach ciągle wędrowali
1568 22 |               sterze rządowym siedzieli. A czy to kontuszowi sprowadzili
1569 22 |                  francuskim się knowały; a jeśli uwikłał się w paskudztwo
1570 22 |              sejmy podziałowe szafowały, a które my, nie rozumiejąc,
1571 22 |                prawo krajowe iść kazało. A kiedy nastała Konstytucja
1572 22 |                  rzeczy obcej dla niego. A nade wszystko uczono nas,
1573 22 |                  piatyhorskiej chorągwi, a mój szczególny dobrodziej,
1574 22 |                 już obywateli osiadłych, a przecie, jak konfederacja
1575 22 |              miał lat siedmdziesiąt ośm, a już odtąd przeszło pięćdziesiąt
1576 22 |             powinności nie był dopełnił? A co zyskali zdrajcy ojczyzny,
1577 22 |              ktoś inny z niego korzysta, a najczęściej i nie potomek: "
1578 22 |           hultajstwo ścisnęli w ostępie, a oni do nas dali z rusznic,
1579 22 |                  co do nogi poddali się, a nikogo z naszych nie straciwszy,
1580 22 |             zaraził i w kilka dni umarł. A gdyby był dotrwał w powinności,
1581 22 |                 może o mnie i nie myśli, a sam gdzieś się na nią natknę?
1582 22 |            Lepiej robić swoje powinność, a na Pana Boga się spuścić.~
1583 22 |                 konno przy jego kolasie; a że ten pan był wielce pobożny,
1584 22 |               kielichu, że aż miło było; a nareszcie jakoś przyszło,
1585 22 |        zaciągnęli, chociaż był Litwinem, a konfederacja barska, jak
1586 22 |           Ukrainie.~"Moi panowie bracia, a raczej synowie, bo już,
1587 22 |            zapisał się na mojej metryce, a pięćdziesiąt ośm lat się
1588 22 |                Wołoszczyźnie się tułało; a taki wystarczyło i lat,
1589 22 |                 siły, aby tu wam służyć. A niewielka była sztuka śmierci
1590 22 |                  Moskale przez Kroże idą a idą, a nie można im powiedzieć: "
1591 22 |           Moskale przez Kroże idą a idą, a nie można im powiedzieć: "
1592 22 |                nie można im powiedzieć: "A zasię!", chociaż chorągiew
1593 22 |                pięćdziesiąt towarzystwa, a ledwo nie dwa razy tyle
1594 22 |          zaszywszy koszulę nim opasałem, a wziąwszy dwóch z towarzystwa
1595 22 |                  ostrogskiej należących, a teraz dziedzicznych JO.
1596 22 |          Czajkowskim. łowczym kijowskim, a gubernatorem hrabstwa cudnowskiego.
1597 22 |                 pięć lat wiernie służył, a który kiedy padł pod Opatowcem,
1598 22 |                 do pospolitego ruszenia. A Moskale szastają się po
1599 22 |                trzeba iść, gdzie każą. - A on mnie:~- Niech pan porucznik
1600 22 |                lesie, gdzie bezpiecznie, a ja mu, co będę mógł, szlachty
1601 22 |                 podziękować mu za łaskę; a on, na niej nie przestając,
1602 22 |           wyprawił z dworskimi Kozakami, a nazajutrz samiśmy wyruszyli
1603 22 |               wały mi kopią około zamku, a w furdydze nocują.~Jam okazał
1604 22 |          powiesili, nimby słońce zaszło, a dopiero by mnie była bieda
1605 22 |             nieradzi muszą być spokojni.~A ja mu:~- A to piękną będę
1606 22 |                 być spokojni.~A ja mu:~- A to piękną będę mieć kwaterę
1607 22 |              kryję konie przed Moskalem, a złodziej mi je zabierze.~-
1608 22 |                po kilka tysięcy złotych, a daj Boże, żeby ze strony
1609 22 |                  co mówić, sprytny chłop a barczysty, że nie życzyłbym
1610 22 |                 Abo widać, z kim sprawa?~A jeden z nich, którego poznał
1611 22 |               Pawlik do pana łowczego:~- A co, panie, czy mam pana
1612 22 |          pańskiego dobra pilnować muszę. A kiedy który hultaj na rynku
1613 22 |                 lub gdzie go znajdziesz, a mnie daj czysty pokój, a
1614 22 |                 a mnie daj czysty pokój, a nawet podziękuj mnie, że
1615 22 |            zrobił w lesie na was obławę, a ja to tym, to owym go zbywam,
1616 22 |               was przez szpary patrzymy, a teraz na mnie napadasz.
1617 22 |                   żeś uczciwy hajdamaka, a jak widzę, z ciebie zupełne
1618 22 |                nich tysiąc złotych było. A wielmożny pan moich ludzi
1619 22 |               aby jeden spadnie z głowy, a ekonom cudnowski o tym się
1620 22 |           obudwóch twoich podkomendnych, a potem, jak z Kozaków i wszystkich
1621 22 |                żonę i dzieci pozarzynam, a Cudnów ze czterech stron
1622 22 |                 puść nas z Panem Bogiem, a ja twoich ludzi wypuścić
1623 22 |           pańskie konie zabrane oddałem. A wielmożny pan moich niewinnych
1624 22 |                 pan w inną dudkę dmiesz, a jak puszczę was na słowo
1625 22 |                 ze mną w umowy wchodził; a haki, a kleszcze na zuchwałego
1626 22 |                  umowy wchodził; a haki, a kleszcze na zuchwałego chłopa!"
1627 22 |                  że moich ludzi odeszło, a ja pana wypuszczę. Rozumie
1628 22 |                 puśćże mi syna i gościa, a ja u ciebie zostanę jako
1629 22 |                wielmożnego pana puszczę, a syna zatrzymam; prędzej
1630 22 |                ojciec syna niż syn ojca; a paniczowi nic złego się
1631 22 |                  mnie, i syna zatrzymać, a jego puszczaj. Niech na
1632 22 |                 się o mnie nie troszczy, a z godnym synem i swoim dworem
1633 22 |                   jakoś się porozumiemy. A pan łowczy, jak mu ludzi
1634 22 |              szanowny łowczy tu zostawi, a wielmożnej łowczynie nie
1635 22 |                  zlitował nad moją babą; a ja zaręczam, że niedługo
1636 22 |         Wielmożny pan już za sobą mówił, a panu porucznikowi Pan Bóg
1637 22 |               kilka złotych i oto one.~- A więcej nie masz przy sobie?~-
1638 22 |               szlacheckie i żołnierskie, a ja wierzę - i podał mi rękę.~-
1639 22 |                  To darmo. Bądź co bądź, a honoru nie splamię - i dobywszy
1640 22 |             pieniądze: Rzeczypospolitej; a jakie ich było przeznaczenie,
1641 22 |                 Żyd z łokcia i kwaterki, a rozbójnik z tego, co mu
1642 22 |                 smutek szkody nie wróci. A wielmożny pan komisarz niech
1643 22 |               ich czekał mój namiestnik; a jak była między nami przyjaźń,
1644 22 |                  ze swoim pocztem nazad, a ja z hultajstwem dalej;
1645 22 |                  ja z hultajstwem dalej; a takimi gęszczami, że zsieść
1646 22 |                 złego dwóch na jednego", a ile z oka sądzić mogę, was
1647 22 |               więc wam nic nie winienem, a przecie zabraliście mi pieniądze,
1648 22 |               Baru. Poprzestańże na tym; a żebyś sam miał pociechę,
1649 22 |              tylko się bawię, komum rad; a do waćpana mam żal, tym
1650 22 |                  ja pana bardzo szanuję, a jak go na swoim gospodarstwie
1651 22 |              było siedlisko rozbójników. A co za wygodne siedlisko,
1652 22 |                  nie doszedł. Sale, izby a spiżarnie, a kuchnie, a
1653 22 |                  Sale, izby a spiżarnie, a kuchnie, a składy, a piwnice,
1654 22 |                  a spiżarnie, a kuchnie, a składy, a piwnice, zgoła
1655 22 |          spiżarnie, a kuchnie, a składy, a piwnice, zgoła jakby jakie
1656 22 |           hałastra wnet się roztasowała. A Pawlik taki gospodarz uprzejmy
1657 22 |                  taki gospodarz uprzejmy a tak mną zajęty, że gdyby
1658 22 |                 ochłapa, na jaki napadł: a pan Pawlik zapytał mnie,
1659 22 |               farfurze mnie poczęstował; a dla zakropienia onego garniec
1660 22 |             srebrny puchar wina spełnił, a na wiwat za danym znakiem
1661 22 |              kilkakrotnie się powtórzył. A że obiad był smaczny, nic
1662 22 |                 Diak do rozboju pomagał, a popadzia Pawlikowi za kucharkę
1663 22 |        Żytomierza i dwóch mil nie było), a tu nie masz siły, by takowemu
1664 22 |                 postronnych napastowana, a tylko zajęta tym, by swoją
1665 22 |                 z waćpanem po zaroślach, a którego tu nie widzę, także
1666 22 |                 mojego, co go nafrasuję. A musiałem go ukarać, bo mnie
1667 22 |             niesprawiedliwość wyrządził; a przecie i moim ludziom trzeba
1668 22 |           pieniądze temu Lachowi oddają. A Pawlik, jak się urazi a
1669 22 |                  A Pawlik, jak się urazi a porwie topór:~- Jak ty śmiesz -
1670 22 |                  się do moich czynności!~A potem jak go palnie, na
1671 22 |           trupowi i w Teterów go rzucić, a ziemię obmyć z krwi - a
1672 22 |                  a ziemię obmyć z krwi - a potem z wypogodzonym obliczem,
1673 22 |               nimem przyszedł do siebie; a potem pomyślałem sobie:
1674 22 |                 Samiście się im poddali, a jak kto sobie pościele,
1675 22 |                  żalu po zwrocie szkody, a i winko było smaczne, i
1676 22 |                  nie był skończył życia. A tak Pawlik osiadł jak na
1677 22 |                 różaniec już odprawiali: a jak nie bądź, trudno opiekunowi
1678 22 |           oficjalistę pod ręką będącego, a łatwo zgadnąć, co Pawlika
1679 22 |                 Dopiero czasem puszczał, a jak najczęściej zamordowywał,
1680 22 |            Równie śmiały jak poprzednik, a daleko bystrzejszy, nie
1681 22 |                poprzestawał na łupieniu, a bezbronnym śmierci nie zadawał.
1682 22 |           rotmistrz kawalerii narodowej. A była w nim jakaś żyłka uczciwości.
1683 22 |                mu, będącemu szlachcicem, a zatem ze stanu wyłącznie
1684 22 |            garncarz miejscowy, jego kum; a z tego nic mu się złego
1685 22 |            jurysdykcja między dziedzicem a chłopem. Jako dziedzic lub
1686 22 |                 ekonom ukrzywdzi chłopa, a ten do mnie się uda ze skargą,
1687 22 |               inaczej tydzień nie minie, a tok z dymem pójdzie. Z początku
1688 22 |                które mi odeszle do Budy. A lubo jam go potem zapewnił,
1689 22 |              zaciążnych uczyłem obrotów, a on ciągle o wszystkim mnie
1690 22 |            przystaniem i pójdziem dalej, a kto z tych stron mnie pozna,
1691 22 |           powiesić.~- Pluń waćpan na to! A co to ja malowany, żebym
1692 22 |             których pewnie nie zamilczę. A jeśli jest jaki dekret,
1693 22 |            Pawlika, herszta rozbójników, a nie na Pawlikowskiego, prawdziwego
1694 22 |               inaczej nigdy nie nazwę.~- A jeśli Pan Bóg dopisze, a
1695 22 |                 A jeśli Pan Bóg dopisze, a pokaże się, żem się zdał
1696 22 |                  i były takie przykłady. A nim do tego przyjdzie, kto
1697 22 |              który moją prawą ręką jest; a kto mi odważy się kłamstwo
1698 22 |                  z tym ja się rozprawię: a porucznika piatohorskiej
1699 22 |                 nie dopuścili powstania, a co się tyczy Wołynia, szlachta
1700 22 |                koliszczyznę rozpoczynał; a przy tym posłużyło to nam
1701 22 |          uchodzić za kawalerią narodową. A że Moskale pana regimentarza
1702 22 |            prawie garnizon berdyczowski; a Pan Bóg nie dopuścił Moskalom,
1703 22 |            szczęśliwy, że za naszą pracą a Rzeczypospolitej szczęściem
1704 22 |        podczaszym litewskim, na Pokuciu.~A poczciwy Pawlik skończył,
1705 22 |                tylko utracili człowieka, a tym właśnie był Pawlik.
1706 22 |              jużeśmy więcej nie ujrzeli; a własnymi oczami widziałem,
1707 22 |                 to był rodzimy żołnierz, a do tego całą gębą kawalerzysta."~
1708 23 |            kiedykolwiek swego magnactwa, a chudy pachołek nigdy się
1709 23 |                 starszy syn odziedzicza, a młodsi, na okruszynach ojcowizny
1710 23 |                  do swego rodu nie mogą. A uboga szlachta, choć równa
1711 23 |                zmuszonego ubóstwem cudzy a służebny chleb pożywać,
1712 23 |                  jego czasem podupadnie, a podupadłego magnata potomek
1713 23 |              Wszystko się już skończyło. A zresztą, choćbym się rozszerzył,
1714 23 |                rozprawiać o przyszłości, a wolę o tym pisać, na co
1715 23 |              organistą farnego kościoła, a ta jego funkcja niezgorszym
1716 23 |                  nieświeskiego pobierał. A kolędy? Wszakże opłatki,
1717 23 |                 zaczynając od Nieświeża, a kończąc na Kojdanowie, za
1718 23 |                 się na gruncie urodziło, a choćby urodzaj chybił, od
1719 23 |             barwy, pas sakiewny srebrny, a na tym wszystkim z czarnej
1720 23 |                  Książę hetman go lubił, a szczególnie brat jego, książę
1721 23 |                go żartując swoim kolegą. A trzeba wiedzieć, że Rysiowie
1722 23 |           widzieć karmazynowe hajdawery. A miał swoje koncepta, którymi
1723 23 |               jak to zwykle biesiadując, a zwłaszcza po prawniczych
1724 23 |             przytomni brali to na rozum, a żaden nie umiał objaśnić,
1725 23 |               niemu więc obrócił mowę:~- A cóż to, szukamy, jak widzę,
1726 23 |              prawach, kiedy ma proceder, a choć w palestrze nie była,
1727 23 |             pasterzem czytają na niebie, a co wyczytają, to i zapisują:
1728 23 |                 i grają, wierni wtórują, a tak wszystko się obraca
1729 23 |                temu, kto waści zrozumie, a jeszcze więcej temu, kto
1730 23 |                dzień ten lub owy pogodę, a tymczasem deszcz, jakby
1731 23 |                 gryka miała nam urodzić, a posucha tak ją wysmaliła,
1732 23 |            ośminę po trzy tynfy płacono. A to wszystko dlatego, że
1733 23 |             Rzymu ad limina Apostolonim, a kanonicy bez pasterza lada
1734 23 |                   dudlając po klawiszach a jeżdżąc po kolędach, uzbierał
1735 23 |             ojcowskiej spuścizny dalszym a ubogim krewnym, gdyż nie
1736 23 |               Rysiów, wyszły z ich domu, a co przewidując, stary mocno
1737 23 |             zawsze z córkami organistów, a swoje córki za ich synów
1738 23 |                by z syna mieć pomocnika, a kiedyś następcę, na nic
1739 23 |                gdzie miał domek wiejski, a raczej folwark, porządnie
1740 23 |                  swoim paradnym ubiorze, a synek z pozytywkiem w ręku
1741 23 |        napastliwy, zapędził się za nimi. A wtem Karolek, rzuciwszy
1742 23 |                 do nieświeskich organów, a Karolek został na dworze
1743 23 |             miewali częsty i suty grosz, a Karolek, tylko ubiór z łaski
1744 23 |                 kieszeni się przenosiło, a to tym sposobem: książę
1745 23 |                  parę godzin przesypiać, a paziowie w przedpokoju pilnując
1746 23 |                 to niepospolite chłopię.~A po skończonej kaźni zapytał
1747 23 |                 paziowie mają pieniądze, a ja, będąc chrzestnym synem
1748 23 |              pana dla wierności, odwagi, a szczególniej siły, bo podkowy
1749 23 |               podkowy łamał jak trzcinę, a szablą tak robił, że chyba
1750 23 |               później wojewoda wileński, a wówczas miecznik litewski,
1751 23 |              chleb jem, ale jego stryja; a moja służba nie rozciąga
1752 23 |                  szlachcic jak i książę, a że mój ojciec głośniej Pana
1753 23 |        natychmiast ze mną się rozprawić.~A książę, lubo przed Bogiem
1754 23 |             posłać jemu mundur albeński, a po śmierci stryja przywiązał
1755 23 |          Wilczyznę, wioseczkę niewielką, a pół mili od Kojdanowa, ale
1756 23 |                 i znaczne długi porobił, a wszystko na stroje, bo niczego
1757 23 |            poznał, to już był niemłodym, a jednak jeszcze tak pięknym,
1758 23 |                aksamitów i lam nie miał, a wszystko z dziwnym smakiem
1759 23 |               dziedzicznej nie posiadał, a miał długów więcej niż włosów
1760 23 |                 jaśnie wielmożnym synem. A choć w urzędowaniu więcej
1761 23 |          ciągnącemu przez Litwę do Prus. A ta córka była tak dobrze
1762 23 |             twarzą w pieluchy obwiniętą; a kiedy w piątek ryby zje
1763 23 |               kilku doktorów przy łóżku. A panna - hic mulier i bekasy
1764 23 |                 istny dragon w spódnicy, a z tym wszystkim urodziwa.
1765 23 |                 wypadnie pannę zdobywać, a to z Rysiem była rzecz trochę
1766 23 |           później panna jego nie ominie, a zatem, jeżeli mu będzie
1767 23 |                  książę chorąży nie żył, a pan Ryś przeniósł swoją
1768 23 |                  cierpkie robić wymówki; a kiedy książę, ufny w swoje
1769 23 |                  Radziwiłłów, ale orłów, a nie kobuzów. Co to książę
1770 23 |                 trochę w kleckiej znamy; a wy, żyrmuńscy, pokażcie
1771 23 |                 gwoździe kulami zabijać, a moich korków nie psuj.~-
1772 23 |             muchę na nosie niedźwiedzia. A jejmość, niewiele myśląc,
1773 23 |                nawet był brodę zapuścił; a tak zaniechał gospodarkę,
1774 23 |               pana podkomorzego Rejtena, a zostawując sobie sto tysięcy
1775 23 |                Tam, jak mu ogolili brodę a wzięli go na refleksją,
1776 23 |                 do dobrego nie przyszli; a wiadomo, że związki serc
1777 23 |               ofiarować odebrany pocisk, a tym samym bez jakiejś pociechy
1778 23 |                do rycerskiego rzemiosła? A na koniec, kiedy odkąd świat
1779 23 |             zdrów do obszernego majątku, a habit zakonny zawiesiwszy
1780 23 |                   I tego pana szczególne a spadkowe łaski uzyskał,
1781 23 |             śmierć króla Sasa nastąpiła, a konfederacja w czasie bezkrólewia
1782 23 |                  serc swoich przyjaciół, a te go nie zawiodły, bo każdy
1783 23 |                rzeczy jakoś się ułożyły, a książę wrócił do obszernego
1784 23 |              strażnik, mając jedynaczkę, a nadto miłując pamięć żony,
1785 23 |                wychowanie, ale cały dom, a sam ciągle w Nieświeżu bawił
1786 23 |                 jak ma pan Ryś wystąpić; a jak wystąpi, zawsze na nim
1787 23 |               umiał zawsze coś wymyślić, a modnisie nieświescy, jako
1788 23 |         zachowywał sekret najściślejszy, a nie było sposobu jego szatnego
1789 23 |                  jako pokojowy pobierał, a przy tym, że miał piękną
1790 23 |                odziewać się przyzwoicie, a ubogą matkę, czym mógł,
1791 23 |             czapki, łeb do góry zadarty. A tu przy podwojach pan Scypion
1792 23 |                     Kto mnie ukrzywdził?~A tu wszystkim jeszcze większy
1793 23 |                  niedorzeczności prawił, a im więcej się gniewał, tym
1794 23 |              znam, że młodszy starszego, a prosty szlachcic urzędnika
1795 23 |               swawolę, dla miłości Boga, a ja mu uszkodzone buty odsłużę
1796 23 |                 twoją skórę mam chrapkę. A że ci jej dotąd nie wytatarowałem,
1797 23 |                 że tobie wszystko wolno? A przypomnij no sobie, że
1798 23 |               mieści w stanie rycerskim. A jeźli mi nie staniesz, zaniechawszy
1799 23 |          straszysz, chleb mu odebrawszy. A wszyscy pójdą za mną, bo
1800 23 |                  od niego pana Tadeusza. A ten w istocie poszedł do
1801 23 |                 pamiętać nie przestanie. A choć przyjął na siebie postać,
1802 23 |               chce, niech wojuje orężem, a Panu Bogu zda liczbę, za
1803 23 |                  sam jestem szlachcicem; a kiedy kto się odgraża do
1804 23 |          Perswazja pana Michała Rejtena, a zapewnie i głos sumienia
1805 23 |               miał z nim dawną zażyłość, a do tego był człowiekiem
1806 23 |          uczynione z mocnego uniesienia; a potem żeby się uścisnęli,
1807 23 |               nie dopuszczając wspólnego a ciężkiego grzechu, by za
1808 23 |               pan strażnik kulę przyjął, a o niczym więcej mówić sobie
1809 23 |               odmawiając swoje pacierze, a do tego dozie-rając księcia
1810 23 |      hetmanowicza, aby się dobrze uczył, a nie swawolił i później mogła
1811 23 |                  źle, to do mnie należy; a jako od urodzenia nigdy
1812 23 |             mojego umiałem, co potrzeba; a więcej roku przesiedziawszy
1813 23 |             nauczył. Wiem, co kapłanowi, a co człowiekowi rycerskiego
1814 23 |         pojedynku po szlachecku to inna, a zdradą kogo kozikiem zakłuć
1815 23 |                  inna. Ja dobry katolik, a do tego sodalis, przy łasce
1816 23 |              wyzwałem, ale mnie wyzwano; a zatem ruszaj sobie ze swoimi
1817 23 |                 ale ten, co ją otrzymał. A jeżeli pozwolisz mi się
1818 23 |               nie na półgłówka natrafił. A wiedź o tym, że ja twojej
1819 23 |                  klątwy się nie obawiam; a co się tyczy kościelnej,
1820 23 |                się zbłaźnił. O to pokój. A niech ksiądz pan czy pan
1821 23 |         obszernym błoniu między Klockiem a Dunajczycami.~Wielu z nas
1822 23 |                zjechano, broń ponabijano a zapaśnicy siedli na koń,
1823 23 |               przyjechali na plac bitwy, a nie na plac mowy, sekundanci
1824 23 |                   iż on, będąc wyzwanym, a nie wyzywającym, żądał po
1825 23 |        przyjacielowi odmówić nie mogłem; a do ostatniego momentu miałem
1826 23 |             krwią, co się dziś przeleje.~A pan Borejsza, także przeżegnawszy
1827 23 |                który został skrzywdzony. A że mimo przekonanie o słuszności
1828 23 |             załamywał sobie ręce z żalu, a ukląkłszy przed biednym
1829 23 |           Tadeuszu! Ja ci rękę odciąłem, a Bóg świadek, że moimi obiema
1830 23 |                 kiedy jej matkę wziąłem, a przecie daj jej Boże być
1831 23 |               ojcu i swojej narzeczonej, a kilka niedziel ledwo upłynęło,
1832 23 |               patrzał na ich powodzenie. A gdy przyszła na niego kolej
1833 24 |                  o rzeczach publicznych, a tym więcej o mężach, którzy
1834 24 |               Historia magistra vitae" - a przecię, lubo głęboki mędrzec
1835 24 |              obcego języka nie rozumiem, a przecie pewny jestem, że
1836 24 |                  z obyczajami obywateli, a zasiliwszy się takowym zasobem,
1837 24 |             dopiero wziąć się do roboty. A i wtedy nawet nie ma pewności,
1838 24 |                bez wątpienia włada nimi, a jednak niewidocznie ulega
1839 24 |            jednego szczęśliwie powiodło, a tamten chciał mu dowieść,
1840 24 |                okolicznościach zawiłych; a zbyt rzadko łączy się w
1841 24 |             rzeczy uważając, z własnego, a nie uczonego stanowiska,
1842 24 |                 nie uczonego stanowiska, a dopiero, jak będzie potrzeba,
1843 24 |               domach jemu nieżyczliwych! a jednak wszystko po bożemu
1844 24 |                za mądrych i przezornych, a przecię ani rozumem, ani
1845 24 |              jednego" - mówi przysłowie, a cóż dopiero, jak tłum go
1846 24 |               mędrcowie świdrzą rozumem, a ja po prostu tłumaczyć się
1847 24 |                 ciężko chrzest wynaleźć; a chociaż mu nie przeczyli
1848 24 |         człowieka z umysłem pomieszanym, a którego intryga wystawiła
1849 24 |                  wsparcia u postronnych, a tak, iżby każdy uważał być
1850 24 |                  także wielkim statystą, a jego ścisłym przyjacielem,
1851 24 |                 we dwóch konfederacjach; a tym bliższy wstęp miałem
1852 24 |       czterdzieści tysięcy mu odliczono. A służyłem mu z przyjaźni,
1853 24 |                 tośmy obadwa powstali:~- A co to, panie sekretarzu -
1854 24 |             trzeba zdatniejszego Piasta? A wszakże trzy mile niespełna
1855 24 |             przepomnieć naszego księcia?~A pan Bohusz:~- Moi panowie,
1856 24 |              gdyby to ode mnie zależało, a Litwa była odrębnym narodem,
1857 24 |                częścią Rzeczypospolitej, a wam wiadome uprzedzenia
1858 24 |             Małej Polski, u niego cygan, a kto z Rusi koronnej, ten
1859 24 |            jednej prowincji być wylanym, a drugie od siebie odganiać.
1860 24 |               drugie od siebie odganiać. A potem, czybyście dokazali,
1861 24 |               tak tęsknił za Nieświeżem. A przecie król w swojej stolicy
1862 24 |                  bywających w Warszawie, a każdy z nich powie o królu,
1863 24 |                zaciera nimi gospodarzów. A na księcia jenerała skarżą
1864 24 |                więc jemu sprawiedliwość. A jak nie stanie Stanisława
1865 24 |               stanie Stanisława Augusta (a my się tego doczekamy),
1866 24 |                  dopełnieniem powinności a przeczuciem pomyślnego skutku.
1867 24 |                 że przyszłość, jest ich, a nie naszą spuścizną. Próżna
1868 24 |                  Puławskiego itp., itp.? A przecie, na jak okropne
1869 24 |              Wszyscyśmy byli na koniach, a na czele naszym JW. Niesiołowski,
1870 24 |             który go powitał czułą mową. A król, nieprzygotowany, dziwnie
1871 24 |                  ich sędziwego wojewody. A potem, gdy ten mu przedstawiał
1872 24 |              wydatki jego podejmowania - a te pieniądze nie z jego
1873 24 |             naszym imieniu się odezwał: "A co to, panowie urzędnicy,
1874 24 |              godnymi podejmowania króla, a nas, szlachtę, za ba, i
1875 24 |             każdy z nas, co mógł, sypał, a szczerze, bo kiedy szlachcic
1876 24 |               królewsku był podejmowany, a do tego każdy z jego dworzan
1877 24 |          coroczne wybicie medalu złotego a cztery srebrnych z popiersiem
1878 24 |         Rdułtowski podał mu swoje ramię, a pan Stanisław Orzeszko,
1879 24 |              trzymał jedną ręką frędzle, a drugą strzemię. U drzwi
1880 24 |              Kuncewicz, kanonik wileński a oficjał nowogródzki, orderu
1881 24 |              odpowiadał dziwnie pięknie, a głosem tak miłym, że jakby
1882 24 |              ojciec do dzieci przemówił, a tak, że aż ryk dał się słyszeć
1883 24 |           słyszeć po wszystkim kościele. A gdy potem własną ręką rozdawał
1884 24 |               zaczęty, przerwany został, a pan prezydent, krótką mową
1885 24 |                  Król zasiadł w krześle, a wszyscy sędziowie stali
1886 24 |                  terminie sumę zapłacił, a ten wyrok przez króla podpisanym
1887 24 |                przyjął stopień duchowny, a zatem wedle kanonów do spraw
1888 24 |                  własne serce zabroniło. A ja w imieniu palestry grodzkiej
1889 24 |          wynurzeniem mojego przekonania, a król w krótkich wyrazach
1890 24 |        województwa wzięli się do służby, a na czele ich W. Chryzostom
1891 24 |                 butelki i korki dobywał, a pan Antoni Zwierowicz, podczaszy,
1892 24 |                  sta złotych kosztowała, a nalewał go w malutki kieliszek,
1893 24 |            mięsiwa królowi przeznaczone. A inni urzędnicy między sobą
1894 24 |                herbów można było poznać, a nad tym kosztownym kredensem
1895 24 |               postawił butelkę na stole. A książę tylko marsem na niego
1896 24 |                 sobie wina nalać musiał. A że my to uważali, była nam
1897 24 |                 by mnie wstydu nie było, a zajmijcie się gospodarstwem,
1898 24 |                 zebrane z sobą zabrałem, a chociaż gospodarstwa nie
1899 24 |         chorąstwo, przyjechawszy do domu a opatrzywszy się, bardzo
1900 24 |                 przyjęcia nieświeskiego, a chcąc w do-mu księcia pana
1901 24 |          powitania najjaśniejszego pana, a przed południem samym urzędnicy
1902 24 |                  pisarz wielki litewski, a za nimi rozmaite karety,
1903 24 |               obawa to była, ale miłość, a tego słodkiego uczucia tylko
1904 24 |                  ekspedycję do Warszawy, a my, zebrani na pokojach,
1905 24 |               składali orszak królewski. A było dość mężów z Warszawy
1906 24 |        wierszopis, już wieku dojrzałego, a tamci trzej młodzi byli -
1907 24 |                  wileńskim województwie, a nawet został niedługo potem
1908 24 |                 na niego wielu powstało, a szczególnie szambelani królewscy.
1909 24 |            nierząd i intrygi w narodzie, a że na koniec samowolność
1910 24 |                 w Warszawie przesiadują, a przecie bez ich podpisu
1911 24 |            książę Lubomirski, woje-woda, a razem starosta kijowski,
1912 24 |                 województwa tą pierwszą, a tak długo oczekiwaną bytnością
1913 24 |                 przyjęliśmy w Wołczynie, a będąc w stanie rycerskim,
1914 24 |             pamięć najjaśniejszego pana, a ksiądz Kuncewicz, sufragan
1915 24 |            kolegium świętego Kazimierza, a JW. pisarz wielki litewski
1916 24 |                że to Bóg swój dąb broni, a inni wnosili, że być może,
1917 24 |                  dopełnionym nie został, a zabobony, jak trwały, tak
1918 24 |                  ale wysłał tam komisję, a na jej czele nieboszczyka
1919 24 |                  Naruszewicz, tu obecny, a ten mi kłamstwo zada, jeśli
1920 24 |               rozkazu, kto z ciekawości, a do nich mnóstwo panów i
1921 24 |                  Przybyliśmy tedy w las, a już z całej okolicy spędzono
1922 24 |          bałwochwalstwo porzucić trzeba, a przestać naszego Zbawiciela
1923 24 |                  czartowskimi wymysłami, a po skończonym nabożeństwie
1924 24 |               chciał mu być posłusznym. "A co to - prawi jeden po drugim -
1925 24 |                   którym lud oświecisz!" A pan kasztelan odpowiedział
1926 24 |                  stan duchowny zaczynał, a my potem." Tu ksiądz Juraha: "
1927 24 |              wielka, każdy myśli sobie: "A nuż czort omami." Kto siebie
1928 24 |              takie zabobony nie wierzył, a tu sami nauczyciele tak
1929 24 |          zaszczyca nas swoim majestatem, a który, daj Boże, aby nad
1930 24 |              prawdziwą wiarę zaszczepił, a ten ostatnie szczątki bałwochwalstwa
1931 24 |                 tego naocznych świadków, a wielu z nas o tym wiedziało,
1932 24 |                rozkazu jął się siekiery. A na koniec sameś napisał,
1933 24 |                 przydały starania nasze.~A tymi słowy król mocno uradował
1934 24 |                 dwoma wołami ciągnionym, a naładowanym kołami, któremu
1935 24 |            kościelne kształcił i złocił. A że, jako Niemiec, do wszystkiego
1936 24 |        rzetelności tego wypadku, drudzy, a między nimi szczególnie
1937 24 |       Niesiołowskiego, wojewody naszego. A potem kielich puścił się
1938 24 |              litewskiego, naszego posła, a brata rodzonego gospodyni
1939 24 |                 niezgorzej nam dopisali, a szczególnie ksiądz Naruszewicz,
1940 24 |                   sufragan nowogródzki - a Świętego Stanisława: pan
1941 24 |                 cześnikostwo parnawskie. A sposób, w jakim król te
1942 24 |                  i śpiewali na przemian, a pili, co się wlało. Choć
1943 24 |                kończy, to drugi zacznie, a gospodarz tylko chodzi od
1944 24 |              siłę my się przekonać dali. A tak, zebrawszy się w oficynie,
1945 24 |                 żonom i dzieciom naszym- A większa część naszych, choć
1946 24 |                się na jej niegrzeczność. A jam ci powiedział:~"Choć
1947 24 |               można, bo ona urzędniczka, a ty po prostu szlachcianka."
1948 24 |                 mogła przyjść z radości. A ja, patrząc na tę jej radość,
1949 24 |                rąk najjaśniejszego pana. A w domu, z jaką pociechą
1950 24 |          dziedzińcu radowała się z nami, a mój stary dyspozytor Pękalski,
1951 25 |               ludzka nie jest doskonałą, a co tylko ludzie wymyślą,
1952 25 |              świecie rozmaitych narodów, a każdy z nich podlega pewnym
1953 25 |                 jest po prostu opłacone, a przecież najwięcej takich,
1954 25 |                oczywiście dla osobistych a chwilowych okoliczności
1955 25 |                  której mucha się wikła, a bąk ją przebija. Nie przeczę,
1956 25 |              swoich trutniów co do nogi, a przecież na wiosnę znowu
1957 25 |               dostateczną. Śliczna myśl, a długoli ona była stateczną?
1958 25 |                 król, i dwór, i magnaci, a co wygnano wszystkimi drzwiami,
1959 25 |                mocarz silny i przezorny, a za nami przyjaciel nieszczery
1960 25 |            potężny w służbie tego rządu, a wnet tak się przed nim uniży,
1961 25 |                 Żabą, wojewodą połockim, a panem Hutorowiczem, osiadłym
1962 25 |         litewskie przez lat dwadzieścia! A jeśli szlachta między sobą
1963 25 |           krzywdzą - i na to jest prawo. A kto by tam urzęda stanowił,
1964 25 |                  ludzie żyli jak anieli? A i te czynności, o których
1965 25 |                  zapłacić panu Zarembie, a taki dwanaście niedziel
1966 25 |                 Turowi od króla wyrobił. A na JW. Żaby wypadł dekret
1967 25 |                szlachcica nie słyszałem, a pewnie po aktach ciągle
1968 25 |                  aktach ciągle szperając a z ludźmi obcując, nic takiego
1969 25 |                było kilku panów możnych, a szlachty nadto mała liczba,
1970 25 |                  którzy po polsku mówiąc a w usługach pańskich jakiegoś
1971 25 |                 może robiły się na Rusi, a bez wątpienia, że i on sam
1972 25 |           przynosiły tyle, ile mu jedna; a po śmierci, nie wiem, czy
1973 25 |              zagojenie pierwszych dawał. A wieleż to na Ukrainie liberbaronów
1974 25 |                  o staroście kaniowskim, a ja byłem mu osobiście znany,
1975 25 |                interes podobnie kończyć. A moja bytność w Kaniowie
1976 25 |                od starosty kaniowskiego, a chcąc mi łaskę wyświadczyć
1977 25 |                  wtedy był piękny grosz, a nawet i teraz, kto by ich
1978 25 |        dziesięcinę w połowie kolegiacie, a w poło-wie siostrom miłosierdzia
1979 25 |               miłosierdzia w Nowogródku. A lubom wiedział, że pan starosta
1980 25 |           puściłem się jednak ku Podolu, a to żeby przypomnieć się
1981 25 |                 z którymi miał przyjaźń, a których od dawna nie widział,
1982 25 |            Wirski, marszałek jego dworu, a niegdyś jak ja konfederat
1983 25 |                interes z panem starostą, a że go znał dobrze i sam
1984 25 |               Tak więc, listami, radami, a najwięcej ufnością w Bogu
1985 25 |             kozacką z całym moderunkiem, a miałem w lejcu klacz skarogniadą,
1986 25 |                 przedmieściu kaniowskim. A nazajutrz raniuteńko wysłuchałem
1987 25 |                karmazynowy, drugi biały, a trzeci czarny; przy pierwszym
1988 25 |               chłopów, trzeci dla Żydów; a jak kto wybierze słup niewłaściwy
1989 25 |             niewłaściwy swojemu stanowi, a pan starosta to spostrzeże,
1990 25 |          nadzieję o pierwszym spotkaniu, a wziąłem na siebie mundur
1991 25 |           kaplicą, z czapkami pod pachą, a jeden miał głowę nakrytą,
1992 25 |                 Chociaż wzrostu nikłego, a chudy i ogorzały jak Cygan,
1993 25 |            nawykłym do dawania rozkazów, a jeszcze więcej do tego,
1994 25 |        przynajmniej głową nie przenosił, a szczególnie jeden, bliżej
1995 25 |              własnego łba nie szczędził, a najgłębsza kresa, co mu
1996 25 |          dworzanina, z którym rozmawiał, a który tym, iż go przemógł,
1997 25 |                  granatową z potrzebami, a żupan był opasany rzemiennym
1998 25 |            waszeć, jak widzę, albeńczyk; a co nam z Litwy przynosisz?
1999 25 |           albeńczyka na mnie sprowadził. A wiesz, że to Kaniów? Jeśli
2000 25 |              obruszyłem, jakby nie było, a nadto dobrym się czułem