Part

 1 1 |            wziętych walczymy i krew naszą przelewamy." Bóg daj tak!
 2 1 |         gorzko płacząc nad ojczyzną naszą, modliłem się, ujrzałem
 3 4 |         dziedzicznej wiosce osiadł. Nasza znajomość niewczorajsza
 4 4 |              że w stosunku z Moskwą nasza narodowość jedynie na religii
 5 4 | świętobliwymi mężami; a jak religia nasza te kraje ogarnęła wszystkie,
 6 4 |      obywatelstwo tameczne przyjęło naszą wiarę, trzeba już było ich
 7 4 |            tu się kończy narodowość nasza, dlaczego po jednej stronie
 8 5 |            niepowszechna i palestra nasza, choć z obywatelskich dzieci
 9 5 |    Omniewicz przyprowadził. Właśnie nasza zakrystia obdarła się, w
10 6 |        starać, bo znałem dobrze, że nasza sprawa była brzydka. Ale
11 6 |           kochanku, ale nie ma, jak nasza Litwa. Ja i w Koronie mam
12 6 |             gromadzić, to nie tylko nasza, ale i partii przeciwnej,
13 8 |           do spowiedzi. Jakoż, lubo nasza bryka przewróciła się na
14 9 |             Ruś jest najpiękniejszą naszą dzierżawą. Tam bez pracy
15 9 |           wytrwaniem i walecznością naszą, a za szczęściem i przytomnością
16 9 |            się modlił), układaliśmy naszą dalszą podróż. Trzeba nam
17 10|            co gorszego, że młodzież nasza chętniej im wierzy niżeli
18 11|           wedle opisu naszego rzecz nasza skończona i mam już niezaprzeczone
19 12|            ożeniwszy syna swojego z naszą księżniczką Massalską, starał
20 12|    buchalterii, do których szlachta nasza niezdatna, różnych przekrztów
21 12|      Dzierżanowskiego, przeszedł na naszą stronę pod samym Bolimowem,
22 12|           swoim ogłosiła Kozaka; bo nasza duma szlachecka nie była
23 12|    przyjeżdżano; a w dzień szanowna nasza gospodyni, pani Kleczkowska,
24 14|    poświęcenia siebie (którego cała nasza historia, tak dokładna,
25 14|      wszystkim tak dobrze, że gdyby nasza ojczyzna nie była tak słodką,
26 15|     doświadcza. Kiedy opiekując się naszą ojczyzną Pan Bóg tyle narodów
27 15|          stolica, to nie prowincja. Nasza młodzież, widząc, że i panom
28 16|           tak poczciwym szlachcicem naszą przyjaźń ściślejszym skojarzyć
29 16|             złączy z moją Magdusią. Nasza intercyza mogła być bardzo
30 16|              któregom najmywał, był naszą własnością, i parę tysięcy
31 18|              czegóż by nie dokazała nasza wiara, jedynie prawdziwa,
32 18|       niepoślednie trzymała miejsce nasza ojczyzna. Między rozlicznymi
33 19|             Nie ma ratunku, wszelka nasza praca daremna; wolimy się
34 19|        zasłużony senator starszyznę naszą zaprosił na wielki obiad,
35 19|          ubolewać będą nad ciemnotą naszą, że śmiemy takowe nadprzyrodzone
36 20|         powiedziawszy, gawędka całą naszą rozrywką w chwilach wolnych
37 20|            się na tym znamy, a cała nasza zabawa z ludźmi obcować.
38 20|             byśmy odnawiać boje, by naszą odwetować przegranę, albo
39 21|           który, że z wielką szkodą naszą nie był drukiem ogłoszony,
40 21|    ochroniły nas od zguby, za którą nasza wola łaknęła. A wieleż to
41 21|          odkąd cudze bogi weszły na naszą ziemię, nigdy im nie kłaniałem
42 21|          zdawało się, iż narodowość naszą rząd najezdniczy miał zamiar
43 22|            rozprawiają, że ciemnota nasza robiła nas niesposobnymi
44 22|            armaty, próżno by było z naszą garścią o jakąś korzyść
45 22|         Puławski, szczęśliwy, że za naszą pracą a Rzeczypospolitej
46 24|             dla dobra ogólnego? Ale nasza Litwa jest tylko częścią
47 24|        doczekamy), wtenczas obróćmy naszą życzliwość ku wielkiej dobroczynnej
48 24|         przyszłość, jest ich, a nie naszą spuścizną. Próżna więc usilność
49 24|             z jego kasy wyszły, ale naszą były krwawicą. Kiedy urzędnicy
50 24|            rozrzewniła czołobitność nasza. Nie obawa to była, ale
51 24|            król mocno uradował całą naszą publiczność.~Potem pani
52 24|            uczuła roku zeszłego, że nasza sąsiadka, pani Rajska, miecznikowa,
53 25|           to było pięknie równością naszą szlachecką całkowity naród