Part

 1 1 |           ziołowski], i Rzewuski, chorąży litewski - a któż wymieni
 2 1 |      niektórzy panowie, jako: JW. chorąży litewski - Panie, daj mu
 3 5 |     majufes, ale tak zabawnie, że chorąży Rdułtowski aż grę prześlepił
 4 5 |      zaczął zdrowie gospodarskie, chorąży gospodyni, a gospodarz wznowu
 5 5 |        tak jak jego stryj, książę chorąży, który po lat kilkanaście
 6 5 |    skrzywdził.~Na to się obruszył chorąży nasz, Rdułtowski, najpierwszy
 7 5 |         tysiąca grzywien. Grzywny chorąży Rdułtowski za mnie zapłacił,
 8 5 |        opiece będącą. Jej ojciec, chorąży pancerny, zacny obywatel,
 9 5 |    Podpisał się także kasztelan i chorąży Rdułtowski. Zgoła nie co
10 6 |     zagaił sejmik JW. Rdułtowski, chorąży nowogródzki (bo JW. Niezabitowski,
11 6 |             otóż po zagajeniu JO. chorąży zaprosił urzędników ziemskich,
12 6 |          udzielić by mogli. A JW. chorąży niech raczy zapytać W. Tryzny,
13 6 |       tego nigdy nie mówił, a pan chorąży i pan sędzia Kowieński perswadowali:
14 9 |     mówiąc mnie: "Wybaczaj, panie chorąży, ale gdzież nam córkę zawieziesz?
15 12|          niego. Pan Radziszewski, chorąży starodubowski, służył u
16 14|       siebie oddział artylerii, a chorąży, co nad tym oddziałem miał
17 14|           wojewodzic zauważał, że chorąży wesołość swoją utracił i
18 14|          udręczenia Wzbraniał się chorąży, aż na koniec, na silne
19 14| czerwonych złotych - odpowiedział chorąży.~Na to wojewodzie zaklął
20 14|         lubelski, pan Staniewicz, chorąży pancerny, pan Grużewski,
21 16|       serwet swojej roboty, a JW. chorąży Rdułtowski, chociaż nie
22 17|           wziął pan Paweł Jeśman, chorąży słonimski, którego przodek
23 20|       leżał na wpół JW. Rzewuski, chorąży litewskie i stękał, bo rana,
24 20|       brewiarz odmawiasz.~- Panie chorąży, ja ci nie poradzę. Wola
25 20|         pastwi~- Nie bluzń, panie chorąży, i nie wchodź w rozporządzenia
26 20|         Uderz się w piersi, panie chorąży, a wyznaj, że chociażeś
27 20|          będziesz nigdy cierpiał. Chorąży dobrodzieju, żebyśmy tu
28 20|    pomyśliwszy się odezwał, panie chorąży? Jak sam wybierzesz pokutę,
29 20|        pewnie jest Mu miłą. Panie chorąży, dotąd mówiłem z tobą jako
30 20|        szczęścia nie mam.~- Panie chorąży, przepraszam, żem cię nieco
31 20|        ani ich wdzięczność. Panie chorąży dobrodzieju, nie wątp o
32 20|       potrzebuje. A prawda, panie chorąży, że jak podniosłem myśl
33 20|       Panie Kaźmierzu - mówił pan chorąży litewski, już nieco uspokojony,
34 20|          mój panie Kaźmierzu, pan chorąży wielki litewski, regimentarz
35 20|           do Częstochowy. Ale pan chorąży litewski z księdzem Markiem
36 20|       Niepołomickiej Puszczy. Pan chorąży dostał się do Preszowa i
37 23|     szczególnie brat jego, książę chorąży, który sam niezgorzej grywał
38 23|           urodził się syn, książę chorąży, co go do chrztu trzymał,
39 23|           to tym sposobem: książę chorąży po obiedzie, nieco podochocony,
40 23|         mu okaleczył. Jeno książę chorąży mu odpowiedział:~- Niech
41 23|           po tym pojedynku książę chorąży, jakby dla okazania, iż
42 23|        się w ich ręce.~Już książę chorąży nie żył, a pan Ryś przeniósł
43 23|      senatora między wami. Książę chorąży, mój nieboszczyk pan, żadnego
44 24|        Wielmożny Rdułtowski, nasz chorąży, zastępujący miejsce pierwszego
45 24|         Kiedy zsiadł z konia, pan chorąży Rdułtowski podał mu swoje
46 24|       Chryzostom Rdułtowsld, nasz chorąży. Pan Benedykt Imieniński,
47 24|         się lepiej. Uwiadomił nas chorąży, że król Jmć bardzo był
48 24|           żywością:~- Mości panie chorąży nowogródzki, jak widzę,
49 24|         zręczny, kazał przeto pan chorąży nam go zabrać z sobą do
50 24|        się nam popisał, że mu pan chorąży po odjeździe króla dwadzieścia
51 24|         było umiarkowanie, bo pan chorąży wstrzymywał nasz popęd,
52 24|          Świętego Stanisława: pan chorąży, gospodarz domu, pan Obuchowicz,
53 25|   ekonomow ne wziaw. Pan Potocki, chorąży koronny, didycz Humańszczyzny,