Part

 1 2 |                plejzer wygoić. On mnie chciał zrobić rotmistrzem w swoim
 2 3 |              aż grób Pański z rozpaczy chciał nawiedzić, a tu go ci sami
 3 5 |             tak, że gdyby człowiek nie chciał, to majątek sam z siebie
 4 5 |              tysięcy, bo był pysznym i chciał nie po szlachecku, ale po
 5 5 |      benedyktynek nieświeskich. Sędzia chciał być na nich, jako wuj, ale
 6 6 |                zjechał, tym więcej, że chciał utrzymać pana Michała Rejtena,
 7 6 |          kroków zatrzymywał się, a kto chciał, kielich lub garnek nastawiał,
 8 8 |               takim łepaku, kto by nie chciał, prawa by się nauczył. Wkrótce
 9 8 | Kurdwanowskiego sumienie ruszyło i nie chciał być na sprawie. Jakoż i
10 9 |         spowiednikiem mojej matki i co chciał, to jej wmawiał. Był to
11 9 |           żadną ścisłość z nim się nie chciał wdawać. Tam więc księdzu
12 10|            byłby nim do śmierci, gdyby chciał; tak szlachta była z niego
13 10|        uposażyć uniwersytety i szkoły. Chciał także zniesienia starostw
14 10|                część starostw do niego chciał dołączyć, które to przychody,
15 10|           Pisarz kapturowy Matusiewicz chciał miną nadrobić i odezwał
16 11|              co nadzwyczajne miał oko, chciał jej koniecznie dostać i
17 11|               że od nikogo miejsca nie chciał przyjąć w powozie, i wolał
18 11|             pisać inskrypcją. Pan Leon chciał, aby domieszczono, że książę
19 11|         Bonifacego, że mówić z nim nie chciał, a cóż dopiero podróż obok
20 11|               że ich obydwóch lubił, a chciał między swoimi albeńczykami
21 11|           Rejten, co by u niego, co by chciał, wyprosił, a pięciu diabłów
22 12|        nieprawnie za jednego z naszych chciał uchodzić, bez innych zasług,
23 12|                serce, jak najmniej się chciał różnić od szlachty. On to
24 12|               komendę Sawy. Z początku chciał z nim kota drzeć, jak szlachcic
25 12|                tego nachwytał, ile sam chciał.~I tak wszedł pan Sawa do
26 12|             przechodzić. Pan marszałek chciał napaść na jazdę, nim piechota
27 12|             konfederacji, po wtóre, że chciał na nim pomścić wielu Drewiczowskich
28 13|         rodzonej swojej siostrzenicy i chciał się z nią ożenić; jakoż
29 14|              się, iż pisać nie umie, a chciał taki za uczonego uchodzić,
30 15|               nastąpi niżeli to, które chciał uniknąć. Był wielki bohater
31 15|              którego małej cząstki nie chciał poświęcić; a wnuki na całe
32 15|       moskiewskich za to, że dziad nie chciał pozwolić, aby kilku jego
33 17|             się nawet na sejmikach nie chciał znajdywać. Siedział w Gruszówce,
34 17|          doszła o usiłowaniach narodu, chciał być z liczby pierwszych
35 17|    gospodarzowi Gruszówki. Pan Tadeusz chciał koniecznie iść na pokoje
36 17|              losach robił, których nie chciał ten szanowny jego brat przed
37 19|         świdrzył i wszystko po swojemu chciał tłomaczyć - to my nieraz
38 20|             swoją z Polski prowadził i chciał się dowiedzieć o swoich
39 20|    krzywdzącego podejrzenia, jakoby on chciał królowi życie odebrać. Teraz
40 20|             wielki skarb, byle z niego chciał korzystać. Uderz się w piersi,
41 21|               doszła. Na próżno diabeł chciał jej tę miłość uszkodzić,
42 21|             pańską do ust przybliżała, chciał ją król w twarz pocałować,
43 21|             innym się nie zbawią. Król chciał być królem, pan panem, nędzarz
44 22|               niej nie przestając, sam chciał mnie przeprowadzić do Szyjeckiej
45 22|               pałając zemstą, do niego chciał przystać. Ale on nie chciał
46 22|            chciał przystać. Ale on nie chciał korzystać z uniesienia rozpaczy,
47 22|                bo nie miał wisieć, jak chciał lego kiedyś gród żytomierski.
48 24|         szczęśliwie powiodło, a tamten chciał mu dowieść, pokazując palcem
49 24|               nic od niego przyjąć nie chciał. Tam zajmował się pielęgnowaniem
50 24|          chociaż kilkakrotnie coś mnie chciał wetknąć w ręce. Otóż pan
51 24|                ani na jedne chwilę nie chciał się odkażać od przełożeństwa
52 24|          zwalić: ale żaden prostak nie chciał mu być posłusznym. "A co