Part

 1 1 |          wtóre, że do przekonania mówił, a na koniec, prawdę powiedziawszy,
 2 1 |          jedynie od was zależała.~Mówił on ksiądz Marek wiele jeszcze
 3 2 |    rozmawiać. Demulier po łacinie mówił jak jezuita i z nami tym
 4 2 |    wracali:~- Sewerynie, bracie - mówił mnie - a co też będzie ze
 5 2 |        szkaplerz nosił, i pacierz mówił; a że był tępy do książki,
 6 3 |         lubił, a był żartobliwym, mówił mu:~- Panie sędzio, opamiętaj
 7 3 |       łatwo na cel wziąć; ale jak mówił sędzia, bez woli Pana Boga
 8 5 |           Na obradach publicznych mówił często, zawsze nieprzygotowany,
 9 6 |  uzyskałem kondemnaty i tegom nie mówił; ale W. strukczaszy Tryzna
10 6 |         Tryzna, że tego nigdy nie mówił, a pan chorąży i pan sędzia
11 6 |          jego:~- Panie kochanku - mówił - widzicie ten mój szkaplerz?
12 7 |         bo co dzień wujaszek mnie mówił: "Sewerynku, ucz się, bo
13 9 |       trudno - on, co po tatarsku mówił jak swoim językiem. Pan
14 9 |     szklankami. Tylko pisarz, jak mówił, siedział osobno i to jadł,
15 9 |     wiedział. O religii nigdy nie mówił, w obyczajach stosował się
16 11|           ten był twardy i zawsze mówił:~- Prędzej z skórą moją
17 11|     starał się pomagać, za każdym mówił i prosił, a za sobą nigdy.
18 11|        humorze, bo sapał, nic nie mówił, tylko szczenięta głaskał,
19 12|           uda opanować Warszawy - mówił Sawie - bo ten tchórz Poniatowski,
20 12|           obchodził: do pana Sawy mówił z szacunkiem i łagodnością
21 12|          przełknąć me mógł, i coś mówił niewyraźnie, ale można było
22 14|          zająć? I kto o tym tobie mówił?~A ja mu na to:~- Przysięgam,
23 15|          to i po francusku trochę mówił, i z wielkim światem stolicy
24 16|         do mnie nic podobnego nie mówił, a tu i żonę wynalazł dla
25 16|           Fabian wszystko za mnie mówił, mruczałem, sam nie wiem
26 17|         dawnych rzeczach polskich mówił, pan Tadeusz wszelkie zabawy
27 17|         było na próżno.~- Piotr - mówił - to był największy nasz
28 17|        hańbili imienia polskiego. Mówił im:~- W lesie jeden za dziesięciu
29 19|         ciebie ciebie nie zbawi - mówił on w jednym swoim kazaniu
30 19|           a ja dlatego jutro będę mówił mszą świętą w naszym obozie.~-
31 19|       sobie zatrzymał: "A co to - mówił - mamy na siebie broń im
32 20|           ścisłe miałem stosunki. Mówił trochę po polsku, jako zwyczajnie
33 20|          czas schodzi. A jak mnie mówił, to każdy u nich obywatel
34 20|          o nędzy naszej, kiedy on mówił, a nie tylko my, cokolwiek
35 20|   rozmawiali.~- Panie Kaźmierzu - mówił pan chorąży litewski, już
36 20|          Patrz, panie Kaźmierzu - mówił nasz regimentarz do pana
37 20|      Rzymie i papieżam widział, i mówił do mnie - a ksiądz Marek
38 22| aspirowali. I inne podobne rzeczy mówił nam przy kielichu, że aż
39 22|         Wielmożny pan już za sobą mówił, a panu porucznikowi Pan
40 22|       wielką grzecznością do mnie mówił, i tak czystą polszczyzną,
41 22|          z tym nie chwalił, tylko mówił, że niemiłosiernie skrzywdzonym
42 22|  napastować.~- Panie poruczniku - mówił do mnie - nie myśl pan,
43 23|         prawdy. Szeroko o tym bym mówił, ale na co się to przyda?
44 23|         wygadywał.~- Biada temu - mówił - kto mnie obraził! Spod
45 24|  panującemu regnantowi.~- Jakże - mówił - oddać skarb i wojsko marnotrawcy
46 24|          mój Karolek, od syntaksy mówił przed najjaśniejszym panem
47 25|          łatwiej, że po ukraińsku mówił jak diak. A Kozacy z nahajem
48 25|    mówienia.~- Mospanie Soplico - mówił mnie - ogadano mnie przed