Part

 1 5 |           będzie; zatem na granicy mojego szczupłego dziedzictwa biegnę
 2 6 |     otrzymaną popisywać - i o to z mojego miejsca dopraszam się.~Tu
 3 6 |         przyrzeczeniem Pana i Boga mojego, do was wróciłem i Pan mój
 4 7 |          mnie:~- Soplico, pójdź do mojego alkierza: na fajerce woda
 5 8 |          witebskiego, wówczas pana mojego, przez wzgląd na te małe
 6 8 |           wyprawiłem z transportem mojego pana do Litwy. A tak się
 7 9 |           przed wami taił tajemnic mojego żywota ani wypadków, które
 8 9 |         słabych. Najprzód próbował mojego ojca nawrócić; ale ten zawsze
 9 9 |            tam zebrałem kilku sług mojego ojca, a których za namową
10 9 |            rodakom. Żadna zgryzota mojego sumienia nie dręczy: moja
11 11|           ruszyć opowiedzieć się z mojego poselstwa na sejmiku relacyjnym
12 15|           jak przez przeciąg życia mojego. Wszystko się bowiem odmieniło:
13 15|           go użył na przestrojenie mojego browaru w Litorowiczach.
14 15|            byłeś przyjacielem ojca mojego: oto mam sprawę, bądź łaskaw
15 15|         wojewody wileńskiego, pana mojego, iż mu wyrobił Order Złotego
16 16|         tego wielkiego świętego, a mojego patrona (jakoż jego imię
17 16|           służyłem. Jak zaczęły do mojego dworku chodzić fury, to
18 16|          sędziwego jej krewnego, a mojego najszczególniejszego łaskawcy,
19 16|        Ułan Murudyna, że sześciu z mojego domu są podpisani na elekcją
20 16|       Umiałem czuć, o ile pochwała mojego charakteru z ust tak szanownego
21 16|            jakem ją zaprowadził do mojego dworku, wszystko zaczęło
22 17|        piersi moje, że pierwiastki mojego żywota z nim przepędziłem,
23 17|         Nie masz czego przepraszać mojego syna, ale proszę ciebie,
24 17|       carowej poddany. Proszę mnie mojego zaszczytu nie odejmywać:
25 17|          zadał.~- Rozmyślnie nigdy mojego Stwórcy nie obraziłem i
26 20|          ode mnie przyjąć ofiarę z mojego ubioru, gdyż do domu wracając,
27 20|          widział uszczęśliwionym z mojego upominku, że ażem się ucieszył
28 20|         przywiązaniu; źrzenicy oka mojego tyle nie miłuję, ile ciebie.~
29 20|       Podhorcach na kweście u ojca mojego, do Żelaznej Bramy i pani
30 20|           przecie byłem bez obawy.~Mojego Adasia uściskałem; przebył
31 22|           do mnie miej żal, ale do mojego pana, co w instrumencie
32 22|          wdać; ale mi tak było żal mojego trzosa, że sto kuglarzy
33 22|           panu zdarłem. Tyle tylko mojego, co go nafrasuję. A musiałem
34 23|     wszędzie. Stąd wedle mizernego mojego pojęcia nie chwali się owym
35 23|           przyłaskawiono na dworze mojego stryja, powinieneś nazywać
36 23|          nie masz prawa przekręcać mojego nazwiska, ile żeś mi go
37 23|        Boga i świętej pamięci ojca mojego umiałem, co potrzeba; a
38 23|          aby nie obciążał sumienia mojego tą krwią, co się dziś przeleje.~
39 23| przynajmniej do Pana Boga, iżby mi mojego uczestnictwa za ciężki grzech
40 24|           nie wpływali. Stąd wedle mojego zdania największa przysługa,
41 24|            były istnym wynurzeniem mojego przekonania, a król w krótkich
42 24|         dyspozytor Pękalski, który mojego dobra gorliwiej niż własnego
43 25|    podobnym gubernatorem. Nie taję mojego wyznania: może byłoby dobrze,
44 25|    przyjeżdżam, o czym list od JO. mojego pana przekona. O żadnym
45 25|           wesoły i w łaskach u JO. mojego pana.~- Albo on tego nie
46 25|   kielichem. Pierwsze zdrowie było mojego pana, JO. księcia wojewody
47 25|      zacnych, po większej części z mojego województwa, a z którymi
48 25|           do żonki, wedle słów JO. mojego pana, do którego pan starosta