Part

1001 15|               ani więcej, tylko żeśmy w podejrzanym domu noc przepędzili.
1002 15|     podejrzanym domu noc przepędzili. W ponurym i gorzkim milczeniu
1003 15|               noga nie postała, tylko w takim miejscu, z którego
1004 15|                My winni. Wszak to nas w szkołach uczono: Cum bonis
1005 15|              ich tam, ale złap wiatra w polu! Tak się ta śmieć prędko
1006 15|            się wynieść z Nowogródka i w Wilnie szukać nowego szczęścia,
1007 15|                jaką miał, wszędzie mu w Polsce nietrudno by było
1008 15|            odpuścił i raz przypadkiem w Wilnie spotkawszy go na
1009 15|     szlachectwa, nim zaczęto puszczać w pośmiewisko starożytne obyczaje,
1010 16|             Od lat kilku jurystowałem w Nowogródku, a lubo jeszcze
1011 16|       przymawiałem, gęsto grosz kapał w kieszeń i można by było
1012 16|           zwyczajnie jak u szlachcica w dorobku; a przecie grosz
1013 16|               siły a robić nie zdążę, w cóż się obrócę - takem się
1014 16|              nad papierem, cały ranek w ziemstwie, a podłogę u grodu
1015 16|            nasz kolega, dopiero wziął w dzierżawę ekonomią nowogródzką,
1016 16|       ekonomią nowogródzką, a i synów w konwikcie wychowuje, i żonę
1017 16|      szczęście! Najmożniejszych ludzi w województwie interesa przez
1018 16|              po mojej śmierci? Dworek w Nowogródku i trochę sprzętów,
1019 16|              a o tym nie wiem, co się w domu dzieje. Ten urwie,
1020 16|         hulają; tam weźmiesz złoty, a w domu szkody na dwa. Oj,
1021 16|              Człowiek by rad wchodzić w przychód i rozchód; ale
1022 16|             ledwo palce nie puchną, a w aktach fałdów przesiedziawszy,
1023 16|              znajdzie dla siebie, rad w niej rozrywkę znaleźć, bo
1024 16|              nie staje; a cóż dopiero w rachunki się wdawać! A i
1025 16|           grosza zbierała; a i wygoda w domu byłaby lepsza, i aniby
1026 16|                Panie Sewerynie, u nas w Polsce księdzu i żołnierzowi
1027 16|          księdzu i żołnierzowi dobrze w bezżeństwie; a szlachcic,
1028 16|          podkomorzyna nowogródzka, ma w domu swoim krewną, pannę
1029 16|                Widziałem ją parę razy w kościele z JW. podkomorzyna.
1030 16|            jak ją weźmiesz, kto tylko w Nowogródzkiem karmazynowy,
1031 16|               nafrasują, to mi będzie w zarobku. Niech się wtenczas
1032 16|             zostawił mnie samego, ale w dobrej myśli, a to z tego
1033 16|              Bożych, aby mną kierował w wyborze stanu, ofiarując
1034 16|           wziął jego krewną, do wygód w domu możnym przywykłą, jak
1035 16|               trzeba zapłacić, i mieć w czym żonę wozić, i taki
1036 16|              kawalerski, opatrzyć, by w nim i żonę, i ją nawiedzające
1037 16|            Tego samego dnia albowiem, w którym pan regent raczył
1038 16|          raczył zająć się moim losem, W. Jabłoński, wojski nowogródzki,
1039 16|              a której równej nie było w całym Nowogródku, a ksiądz
1040 16|            tysiąc złotych. Kiedy więc w kilka dni potem mój łaskawca,
1041 16|            śmielej z nim puściłem się w drogę, nie turbując się,
1042 16|            ziemia otworzyła, może bym w nią skoczył. Ośmielał mnie,
1043 16|         Gruszówkę. Że już było późno, w karczmie nocowaliśmy; tam
1044 16|      nawiedzieć. I dnia 25 listopada, w dzień św. Katarzyny, panna
1045 16|              wicesgerent nowogródzki, w której jak to zwykle bywało,
1046 16|            onych wieszczbę zwiastując w wybraniu na dzień szlubu
1047 16|               a zasłużonych ojczyźnie w naszym województwie. A za
1048 16|     odpowiadał niezmordowany dla mnie w życzliwości szanowny mój
1049 16|           regent ziemski nowogródzki, w której [oracji] tłomacząc
1050 16|             małżonką, niemniej otuchy w dalsze ich błogosławieństwo,
1051 16|           mojemu przodkowi za wzięcie w niewolę pod Orszą murzy
1052 16|         doświadczywszy mnie lat dwoje w swoim domu. Po odbytym szlubie
1053 16|            ale wielki odebrałem posag w jej cnotach i w szczęściu,
1054 16|       odebrałem posag w jej cnotach i w szczęściu, którego do mnie
1055 16|           trzydziestoletniego pożycia w moim domowym pożyciu najmniejszego
1056 16|           Doktorowicze dostały mi się w dzierżawę. Ja siedzę przy
1057 16|            Fabian, że dobrze z żonką. W percepcie złoty, a w ekspensie
1058 16|           żonką. W percepcie złoty, a w ekspensie srebrny grosz,
1059 16|             nawet na wsi osiadłem, to w naszym dworku i sędziowie,
1060 16|           północny przestał mnie wiać w uszy! Żeby przynajmniej
1061 17|             gotów odpuścić, gdyby się w niej przynajmniej dziesięciu
1062 17|          koniecznie musi, jako ziarno w ziemię rzucone przegniwa
1063 17|    pomyślności. Dlatego ludzie mądrzy w naukach boskich, których
1064 17|              wielką niewinność serca, w wielkiej są obawie, kiedy
1065 17|       podkomorzy nowogródzki, którego w młodości mojej często miałem
1066 17|            Michała, co się wychowywał w Nieświeżu z księciem Karolem
1067 17|           dobrodziejem ojców jezuitów w Nowogródku, a tameczny ubogi
1068 17|       pokutujcie więc ze mną." Strach w całym dworze, kiedy się
1069 17|                a byli przywiązani, że w ogień za niego by wskoczyli,
1070 17|                że miał dobra Berezdów w województwie połockim, niedaleko
1071 17|             po nim jeszcze Gruszówkę, w której mieszkał, i trzysta
1072 17|              mieszkał, i trzysta chat w Mozyrskiem z własnego nabycia,
1073 17|          nabycia, i Rubieżewicze miał w dożywociu od księżnej kanclerzyny
1074 17|         laudum i przywilej szukały go w Gruszówce, a nie on ich
1075 17|               Gruszówce, a nie on ich w Nowogródku ani w Warszawie.
1076 17|               on ich w Nowogródku ani w Warszawie. Frasował się
1077 17|          zgorzał nm magazyn wódczany, w którym kilkoletni zapas
1078 17|          poniósł szkody, cały dom był w smutku, on jeden wesół. "
1079 17|             na starostwo krzyczowskie w Mścisławskiem, co na rok
1080 17|               prócz niego wszyscy się w domu weselili. To mu upadło
1081 17|             nawet nie miał u dworu. A w pożyciu domowym jaki szczęśliwy.
1082 17|         szczęśliwy. Żona to był anioł w ludzkim ciele: tak cnotliwa
1083 17|          wiladymowskiego, którego ród w całej Litwie nad sobą nie
1084 17|           zaginie. On to nas postawił w tym stopniu, że ani Grekom
1085 17|              złotymi literami napisać w miejscu obrad swoich prawodawców.
1086 17|            wnukowie doczekają się, że w Nowogródku Rejten ze spiżu
1087 17|             Co wiara ma najświętszego w swoich obrządkach, co rozsądek
1088 17|               wynaleźć najokazalszego w wyświadczeniu ogólnych uczuciów,
1089 17|             tłomaczyć, jakim sposobem w narodach wolnych zapory
1090 17|            jakaś dziwna potęga cnoty. W szkołach panu Tadeuszowi
1091 17|             do nauk był dość tępym, a w zabawach najczęściej zamyślony,
1092 17|              zabawy nasze opuszczał i w głębokim milczeniu przysłuchiwał
1093 17|              Chodkiewicza, jego obraz w kościele wisiał, to on,
1094 17|               to on, bywało, jak oczy w niego wlepi, to aż się śmieją
1095 17|        potrząść, nim się opamięta, że w kościele na ołtarz, a nie
1096 17|          stanie przy niej jak wryty i w nią się wpatruje tak zamyślony,
1097 17|          próżno, zostawili go, ile że w postępkach swoich był bardzo
1098 17|            jezuici dość surowymi byli w prowadzeniu młodzieży, kilka
1099 17|           między konwiktorami był już w czwartej klasie pan Władysław
1100 17|      roztropności i dziwnych postępów w naukach. Otóż na majowej
1101 17|               Szwedami. Kasztelanie i w tym względzie bronił swojego
1102 17|                 sama roztropność każe w układy wchodzić z nieprzyjacielem,
1103 17|             się z tego zrobił rozruch w całym klasztorze Postępek
1104 17|              mnie powie, że godzi się w zmowy wchodzić z najezdnikami
1105 17|           tygodnie wytrzymał wszystko w statecznym wytrwaniu, aż
1106 17|              pan Tadeusz i rzucił się w objęcia kasztelanica, przyrzekając
1107 17|              którą mu odtąd dochował.~W szkołach księża jezuici
1108 17|               był jeden z najtęższych w palcaty i niemiłosiernie
1109 17|              palcaty i niemiłosiernie w tych niby bojach częstował
1110 17|               takich, co ledwo palcat w ręku trzymać umieją, on,
1111 17|              lękały się przekupki być w sprawach swoich na dyskrecji
1112 17|              tak szło porządnie jakby w grodzie; a tym sposobem
1113 17|        znajomości prawa i do mówienia w publiczności. Co roku sejmikowaliśmy
1114 17|                a przekupka tyle ufała w jego sprawiedliwość, że
1115 17|            niż się cieszyć chlubą, że w sądzeniu na rodzonego brata
1116 17|             więc taki się usunął.~Jak w szkołach był zapalonym Polakiem,
1117 17|             będąc jeszcze towarzyszem w chorągwi księcia Karola
1118 17|             zaniechał. Była mu wpadła w oko panna Jewłaszewska,
1119 17|               jedynaczka, krocie były w nadziei. Otóż poznawszy
1120 17|            nadziei. Otóż poznawszy ją w domu jej ciotki, W. cześnikowej
1121 17|       poznawszy ją w domu jej ciotki, W. cześnikowej Bemowiczowej,
1122 17|              którą i dom Rejtenów był w swojactwie, zaczął się jej
1123 17|            Jeśmanem, pojechał do domu W. Wojskiego, niby dla oddania
1124 17|               oddania mu atencji, ale w istocie, aby lepiej poznać
1125 17|             tam przyjechawszy obaczył w bawialnym pokoju wiszący
1126 17|           nieboszczyka króla wciągnął w wojnę ze Szwedami, przyrzekł
1127 17|          nieprzyjaciela Polskiej jest w poważaniu, że aż obraz jego
1128 17|               obraz jego zdobi pokój, w którym rodaków przyjmują.~
1129 17|         męczeństwo za ojczyznę; jakoż w istocie on tylko wtedy się
1130 17|              nich sprowadzony, będzie w ich ręku ślepym narzędziem
1131 17|      obywatelów, by się z nim łączyli w obronie praw zdeptanych,
1132 17|           kolegów, aby się nie wahali w powinności swojej. Dowódca
1133 17|       człowiek poczciwy, ale podeszły w wieku, ojciec dzieciom i
1134 17|            lękliwy, przekładał mu, że w tych rzeczach pierwsi, co
1135 17|  regimentarzem nowogródzkim, wszędzie w potyczkach i niezachwianą
1136 17|            ocalił, a sam siebie oddał w niewolą, w której dwa lata
1137 17|               siebie oddał w niewolą, w której dwa lata przebył,
1138 17|              mu imieniem króla stołka w Radzie Nieustającej ani
1139 17|            chciał znajdywać. Siedział w Gruszówce, z początku obcował
1140 17|            Konfederacja zamieniła się w sejm, wszystko na siebie
1141 17|             prawa narodów i czym jest w istocie pozorne ukształcenie
1142 17|              jakby z jakiego letargu. W wielu województwach chwycono
1143 17|               natenczas znajdywał się w Berezdowie, gdzie mógł się
1144 17|           oddać samotności więcej niż w Gruszówce. Tam jedyna jego
1145 17|               rozrywka było polowanie w niebotycznych puszczach.
1146 17|       stosunki z sąsiadami, ożywiwszy w nich tlejącą miłość ojczyzny,
1147 17|             miłość ojczyzny, usiłował w lasach białoruskich zaprowadzić
1148 17|        zostało. Trzymał się on jednak w puszczy, ale jak Moskale
1149 17|        imienia polskiego. Mówił im:~- W lesie jeden za dziesięciu
1150 17|           potem nam nieraz powtarzał, w samej rzeczy nie było tego
1151 17|         Moskalów, ale i ci przed nimi w nogi, widząc siebie opuszczonych.
1152 17|             opuszczonych. Tak Moskale w lesie, a pan Tadeusz na
1153 17|    dwadzieścia lat może się stawiały, w jednej godzinie w popiół
1154 17|           stawiały, w jednej godzinie w popiół się zamieniły. Pan
1155 17|        gotował, nie dopuścił mu wpaść w ręce Moskalów, bo oni niezawodnie
1156 17|             byliby go zamęczyli. - To w Gruszówce dokazał, że kilkuset
1157 17|          Aleksandrem Odyńcem wystąpił w pole. Znajdywał się on w
1158 17|              w pole. Znajdywał się on w nieszczęśliwej stołowickiej
1159 17|              krzyżem do dźwigania, bo w niej upatrywał wielką klęskę
1160 17|              bez słuszności. I czy to w jednej bitwie walczył aż
1161 17|        gotował przez niego okropny, a w dziejach naszych niesłychany
1162 17|              lub przelękłe prawodawcę w Warszawie. O dniu najhaniebniejszy,
1163 17|           najchlubniejszy dla Polski, w którym nasze nowogródzkie
1164 17|                ośmielony, już z laską w ręku, śmie sejm zagajać.
1165 17|             się na nich, a postępujmy w obradach naszych. Zapraszam
1166 17|          napisała.~Pan Tadeusz osiadł w Gruszówce, ale to pasowanie
1167 17|               osłabiło; tym więcej że w czasie tej rozbójniczej
1168 17|              mu laskę, silnie pięścią w ciemię go ugodził. Zawrót
1169 17|         innych boleściach cierpiał, a w ciągłych zadumaniach nocy
1170 17|                zaczęli bracia mieć go w pilnej straży. Całe obywatelstwo
1171 17|                z umysłem nadwerężonym w usługach ojczyzny, a pogrążonego
1172 17|               ojczyzny, a pogrążonego w ostatniej rozpaczy. Ale
1173 17|              Obywatele nowogródzcy są w Warszawie, oni zdrajców
1174 17|             na Moskala? Tak, Berezdów w guberni białoruskiej, ja
1175 17|          opuściła była Gruszówkę i aż w Mozyrskie się przeniosła
1176 17|             moskiewskiego, który stał w Nowogródku, a przyjechał
1177 17|              zamknęli. Wtenczas wpadł w jakieś zapamiętanie i szybę
1178 17|           oddał. Mówię: Panu Bogu, bo w kilka godzin przed skonaniem
1179 17|              nowe cierpienia, których w nieprzytomności sobie zadał.~-
1180 18|               musiały być wzniesione, w kurzawę już się zamieniły,
1181 18|            szlachetność duszy, jeżeli w fałszywej zostaje wierze
1182 18|            żadnej nie ma. Bo człowiek w sobie nie posiada siły,
1183 18|            siły, którą by mógł siebie w niektórych okolicznościach
1184 18|          niego korzystać nie będziem. W tym wielka wyższość dawnych
1185 18|    namiętnościów gwałtownych, jedynie w podłych gnuśnieć), z drugiej -
1186 18|             by zaślepiwszy człowieka, w potwór go zamienić. I w
1187 18|               w potwór go zamienić. I w to się do zbytku wpatrują
1188 18|              Więc były głęboko wyryte w sercach wyobrażenia obowiązków,
1189 18|           społeczeństwa. Bo ten tylko w niewinności wielkie rzeczy
1190 18|            rzeczy może działać, który w występku może znieść dobrowolnie
1191 18|           dobrowolnie wielkie pokuty. W owym ogólnym duchu czasu
1192 18|           jeden szczególnie utkwił mi w pamięci, lubo przeszło pięćdziesiąt
1193 18|            ciężko zapadłem na zdrowiu w Człuchach, w powiecie orszańskim.
1194 18|               na zdrowiu w Człuchach, w powiecie orszańskim. Byłbym
1195 18|        orszańskim. Byłbym niezawodnie w gospodzie żydowskiej skonał,
1196 18|               że ich groszem trafiłem w Krakowskie, gdzie się złączyłem
1197 18|       złączyłem znowu z konfederacją, w której że do końca walczyć
1198 18|             panowania Jana Kazimierza w województwie witebskim możny
1199 18|         Michałowi, oddał mu tego syna w służbę - dość że młody Ciechanowiecki,
1200 18|          grodowe orszańskie. Tak więc w młodym wieku już pierwsze
1201 18|           objąć szerokie dziedzictwa. W województwie swoim mieszkając,
1202 18|               najbogatszym obywatelem w powiecie, otrzymał obietnicę -
1203 18|                otrzymał obietnicę - i w przytomności ledwo nie całego
1204 18|      zaręczyny. Ale cóż jest trwałego w pomyślnościach ludzkich!
1205 18|         krajczego staje przed grodem (w asystencji już nie pamiętam
1206 18|         Ciechanowieckiego nabył wieś, w której ona mieszkała) i
1207 18|      prawdziwy Ciechanowiecki jeszcze w dzieciństwie u niej umarł,
1208 18|             gardło. A pan Łopaciński, w którego jurysdykcji to się
1209 18|              mu potajemnie, ile tylko w możności jego. Nareszcie
1210 18|            Nareszcie pozorną mamkę, a w samej rzeczy matkę, bądź
1211 18|           pochodzić, bądź wzruszywszy w jej sercu afekt macierzyński,
1212 18|         dochodząc, będzie się domagał w jego sądzie o skazanie jej
1213 18|         otworzy, a potem przeniosą ją w oddalone województwo, opatrzywszy
1214 18|          powraca z listem żelaznym. A w niebytności jego, interes
1215 18|            Pan starosta go potwierdza w pewności, że przyszły zięć
1216 18|            chcąc się ubezpieczyć, aby w następność nic się podobnego
1217 18|           wiedział (bo inni sędziowie w dobrej wierze sądzili),
1218 18|              przeszyty. A pan krajczy w rok potem ożenił się z starościanką
1219 18|       spłodził sześciu synów, których w wielkiej pobożności wychowywał.
1220 18|       Wszystko mu się powodziło i żył w dobrej sławie i szacunku
1221 18|              nikt nie widział, co się w jego sercu działo. Na koniec,
1222 18|              człuchowskiej wystawić i w nim swe życie zakończyć.
1223 18|          uczynił, i umarł braciszkiem w bardzo podeszłym wieku.
1224 18|               i nawet urzęda pierwsze w zgromadzeniu piastowali.~
1225 19|            Nim była Rada Nieustająca, w której oni zasiadają, a
1226 19|               jedno odpierać - ile że w każdej rzeczy świadomemu
1227 19|     świadomemu trudna sprawa wdać się w certamen [spór] z takim,
1228 19|               mu po swojemu, że tylko w Boga wierzyć trzeba, a więcej
1229 19|              wierzyć trzeba, a więcej w nic. Ksiądz Marek z początku
1230 19|               niż fatałaszkami trąbić w uszy tym, co te rzeczy lepiej
1231 19|      rozpierał się z nim, ale bił się w piersi. A jaki z niego się
1232 19|                wiadome było wszystkim w czasie konfederacji barskiej
1233 19|          naocznych tego świadków. Już w tym był cudownym mężem,
1234 19|           najburzliwszych szlachciców w tej konfederacji tak był
1235 19|          swoim zhołdował, taką ufność w nich dla siebie zyskał,
1236 19|      przerywała; a co dziwniejsze, że w stateczności i wytrwałości
1237 19|           ciebie nie zbawi - mówił on w jednym swoim kazaniu po
1238 19|          bezowocnych trudów i Pan Bóg w porze przez siebie postanowionej
1239 19|              kazał, już nie pamiętam, w jakiej okoliczności - ledwo
1240 19|               dla potomków, a godziwe w tym celu wasze ofiary Bóg
1241 19|          Miejcież równą cierpliwość i w ważniejszych rzeczach. Cieszycie
1242 19|             sprzyjający. Pan Bóg jego w synie nie pobłogosławił:~
1243 19|           synie nie pobłogosławił:~on w ślady ojca nie wstępował;
1244 19|               Cieszyliśmy się wszyscy w Bogu; a na pokojach za stołem
1245 19|               i chwil kilka był jakby w jakim zachwyceniu, a potem
1246 19|            chmurkę, nad nami wiszącą.~W tym momencie jak zaczęło
1247 19|              więcej stu ludzi zabrali w niewolą, nie licząc, cośmy
1248 19|             Marek na koniu, z krzyżem w ręku, wszędzie się znajdywał,
1249 19|              nich prędzej Dony poszli w pogoń; jeno że jako lud
1250 19|             bęc jak długi, a koń jego w czwał nie nazad, ale do
1251 19|               być koniecznie tej nocy w obozie moskiewskim.~- W
1252 19|               w obozie moskiewskim.~- W imię Ojca i Syna, i Ducha
1253 19|             nie pomożesz, a wpadniesz w ręce, co cię zamęczą. Patrz,
1254 19|                która godzina; żebyś i w cwał leciał, to już jego
1255 19|             tam iść, poradzi On, abym w porę trafił; a ja dlatego
1256 19|          jutro będę mówił mszą świętą w naszym obozie.~- Ale czy
1257 19|           każe, ale pamiętaj, że mnie w największej niespokojności
1258 19|          obozowemu, który zawsze stał w jego namiocie, jako rada
1259 19|     przewodnika, a że było ciemno jak w worku, wkrótce zniknął przed
1260 19|              wiadome, dość że chociaż w obozie nieprzyjacielskim
1261 19|        ośmielili się więc i wzięli go w swoje ręce. Oto była pociecha,
1262 19|             Bóg ruski starszy czynem. W Sybirze dowiesz się, jak
1263 19|              zamawiają.~A radość była w całym obozie, że dostali
1264 19|               z czartem rozmawia i że w ptaszka się przerzuci, ile
1265 19|              woza! Kozacy konni nazad w cwał. Pułkownik, co nigdy
1266 19|          spudłował; kazał iść za nimi w pogoń, ale nim się zebrali
1267 19|              ponuro milczących; tylko w prawo i lewo spoglądali
1268 19|             kary, która na nich czeka w ich obozie, że rozkazu nie
1269 19|                A jakie dziwolągi były w raporcie, co go nam przełożył
1270 19|            patrzało, nie samopas, nie w gorączce, ale jawnie, przy
1271 20|          między nami się nie utrzyma. W każdej bajce jest prawdy
1272 20|           gawędka całą naszą rozrywką w chwilach wolnych od zatrudnień.
1273 20|               rzecz; nie szlachcicowi w tym się kochać.~Jakem był
1274 20|            niespokojnych zysków.~Otóż w Namysłowie poznałem się
1275 20|         obywatelem, który mnie widząc w kontuszu, sam ze mną szukał
1276 20|       dowiedzieć o swoich imiennikach w niej pozostałych, A na moje
1277 20|            domu Putkamerów, osiadłego w Nowogródzkiem i z którym
1278 20|             co ziemię swoją puszczają w dzierżawę, a sami w kamienicach
1279 20|         puszczają w dzierżawę, a sami w kamienicach siedzą i rynku
1280 20|               zaczepię, którzy mnie i w kapocie radzi będą. Jakoż
1281 20|            rana, przepraszając go, że w kapocie go nawiedzam, oddałem
1282 20|                I cały dzień [chodził] w mundurze województwa nowogródzkiego,
1283 20|             mu się wymawiałem, że nie w pretensji żadnego oddarowania
1284 20|          Magdusi, która i kochała się w bydle, i na nim się dobrze
1285 20|            więcej tygodnia, com bawił w zamku okazałym, u możnego
1286 20|              jakieś kwiatki zasuszone w papierze, to robaczki szpilkami
1287 20|                To kiedy się napracuje w polu, to te swoje drobiazgi
1288 20|               wioszczyny, jako zwykle w niej domu nie zastanie,
1289 20|           przysięgi na dochowanie jej w tajemnicy. Jak kto się zwiąże
1290 20|      przestanie. Kiedy się ukartowało w Częstochowie, aby króla
1291 20|             więcej trzechset było nas w zmowie; ale żeśmy przysięgli
1292 20|               przecie pomimo tylu, co w to wchodzili, nic się nie
1293 20|             się czego wstydzić, bośmy w niczym nie przestąpili obowiązków
1294 20|         rozbójnicy jacy tułaliśmy się w Niepołomickiej Puszczy po
1295 20|           odbił pana Puławskiego, już w rękach Dońców będącego.
1296 20|         Dońców będącego. Zaszliśmy aż w głąb puszczy. Było nas przeszło
1297 20|          zamyślony, i dłubał drążkiem w ognisku, jakby się nim bawił.
1298 20|             bo rana, którą był dostał w nogę przy dobyciu Krakowa;
1299 20|             Marek obwinął był mu nogi w swoją opończę, którą z siebie
1300 20|           którą z siebie zdjął, a sam w jednym habicie siedział.
1301 20|        odezwał:~- Oj, boli, boli! Kto w Boga wierzy, dobij mnie,
1302 20|           panie chorąży, i nie wchodź w rozporządzenia Boże, a ufaj,
1303 20|           wiedzieli, jaka jest potęga w cierpieniach, wszyscy byście
1304 20|           chciał korzystać. Uderz się w piersi, panie chorąży, a
1305 20|        męczennik? Ojciec i brat jęczą w Sybirze, moja żona ode mnie
1306 20|               ja po dżumach tułam się w Turecczyźnie; wracam do
1307 20|               i moskiewskie więzienie w niej znachodzę. Radomska
1308 20|               uwalnia, a tu mnie ojca w kajdanach wleczą. Konfederacja
1309 20|              ich czytać z uniesieniem w odnowionej ojczyźnie, bo
1310 20|          ojczyźnie, bo już stara, ta, w którą patrzym, będzie tylko
1311 20|           którą patrzym, będzie tylko w wieszczów tworach - a tak
1312 20|               ile ciebie.~Oto widzisz w mojej rubryceli zapisane
1313 20|                 Tu wpadł ksiądz Marek w jakieś zachwycenie, a my
1314 20|        patrzali na niego, bo coś było w nim, że nie można było wątpić,
1315 20|              straci, rozszerzywszy go w sobie ofiarami, pracą, krwi
1316 20|     zaprzedają, tym więcej wyrabiajmy w sobie to uczucie, które
1317 20|            piatyhorców, nieustraszony w boju starzec, a mój szczególny
1318 20|                i dobrze to zachowałem w pamięci, że na starość powoli
1319 20|              Stanisławie! On, słyszę, w Warszawie tak otoczony jak
1320 20|            otoczony jak obraz cudowny w czasie odpustu.~- Nie wierz
1321 20|             że nie na j dawniej byłem w Warszawie.~- Ale, ale! Dobrze,
1322 20|          wiesz, że najstarszy mój syn w konwikcie warszawskim u
1323 20|              objąć dowództwo, byliśmy w zupełnej nieczynności. Ja
1324 20|             nawiedzić. Przebrałem się w opończę jako szlachcic na
1325 20|               mi się wyspać na słomie w swojej izbie. A jak by nie
1326 20|            piętami gościniec nabiwszy w jednym dniu, jego przyjęcie
1327 20|         osiodłany. Nie chciałem wpaść w podejrzenie, po pańsku występując;
1328 20|          zrobimy: ja, choćbym rad być w Warszawie, w domu zostanę,
1329 20|          choćbym rad być w Warszawie, w domu zostanę, a jutro skoro
1330 20|               Pan Bóg dopisze, że się w jakim dworze umieścisz,
1331 20|          wylani; raz, że ich klasztor w Olesku naszej fundacji,
1332 20|              od razu poznał, bo bywał w Podhorcach na kweście u
1333 20|          straży, że gdybym miał czym, w łeb bym mu wypalił jak psu,
1334 20|           jego nie stało, pokój byłby w Rzeczypospolitej.~- Deus
1335 20|            kiedy to jeszcze on, będąc w stanie rycerskim, sejm był
1336 20|              potrzebny jak piąte koło w bryce. Ja panu służę do
1337 20|            nie można, i cały mój pułk w onegdajszej potyczce, co
1338 20|              onegdajszej potyczce, co w nim ledwo półtorasta koni
1339 20|               nadziei bunty podniecać w obozie i na naczelnego wodza
1340 20|          rycersku zaprosił; mam prawo w łeb mu strzelić. A potem...
1341 20|             Sierakowskim, moim wujem, w Rzymie i papieżam widział,
1342 20|               na to nie ma zgody: ani w domu bez gospodarza, ani
1343 20|              domu bez gospodarza, ani w Rzeczypospolitej bez króla.
1344 20|            góry:~- A cicho, dzieci, a w nie swoje rzeczy nie wdawajcie
1345 20|            koń, a o panu Poniatowskim w swoim czasie pomyślim, jak
1346 20|       Preszowa i widziałem go później w Nieświeżu, kiedy już było
1347 21|            okoliczności skieruje, aby w nich zbawienie swoje najwłaściwiej
1348 21|               temu ulegaj. A módl się w złych przygodach, płacz
1349 21|            objawienie, które czytałem w rękopiśmie w Supraślu u
1350 21|           które czytałem w rękopiśmie w Supraślu u ojców bazylianów,
1351 21|                pod tytułem Łaska Boga w Trójcy jedynego nad obywatelami
1352 21|               gwarancją carowej, a że w tych objawieniach były przepowiednie,
1353 21|            Nowochackiego, bazylianina w Słuczyźnie, że nawet mnóstwo
1354 21|                 Przewielebny panie! A w takich okolicznościach,
1355 21|              się porwę.~Ale bazyliana w ciemię nie bito.~- JO. panie,
1356 21|             słowa, byle były zupełnie w tym porządku jak i apostolskie,
1357 21|              przypisywał upadek wiary w owczarni, którą paśli niegodni
1358 21|               był zamknięty za to, że w Wilnie, na konsekracji biskupa
1359 21|           naprzeciw niemu książeczkę, w której usiłował dowodzić,
1360 21|             błogosławił cudami. Jakoż w Lidzie w czasie głodu, który
1361 21|    błogosławił cudami. Jakoż w Lidzie w czasie głodu, który prawie
1362 21|              prawie całą Litwę trapił w roku 1748, stos kamieni
1363 21|               roku 1748, stos kamieni w stos bochenków chleba przemienił
1364 21|               ale przecie dokazał, iż w jej umyśle niespokojność
1365 21|    szczególnie wpływały okoliczności, w których się znajdowali.
1366 21|               zwierzchność klasztoru, w którym mieszkała, zabroniła
1367 21|              Bogiem: byli kapłani, co w domu jej rodziców uczęszczali,
1368 21|         którego przed rokiem widziała w Warszawie, kiedy jej ojciec,
1369 21|             mu żonę i dzieci. Jeszcze w dniu tym król mocno zmieszał
1370 21|           przybliżała, chciał ją król w twarz pocałować, co za granicą
1371 21|               czekają. A jeżeli stan, w którym was postawiłem, myślicie,
1372 21|              im pozwolił do końca być w tym stanie, którego im przeznaczył,
1373 21|            którego im przeznaczył, bo w żadnym innym się nie zbawią.
1374 21| błogosławionej Annie Pan Bóg zachował w pamięci, jak On swoje rządy
1375 21|                 Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi",
1376 21|               go zupełnie odmówi, a i w takim razie dziękować Mu
1377 21|          lepszym, bo mniej bojaźliwym w tym, o co prawo pozwala
1378 21|            cóż jej pomoże nasz rodak? W zaciszu domowym, a nie w
1379 21|              W zaciszu domowym, a nie w urzędach zachowuje się narodowość.
1380 21|        narodowość. Żydzi ją zachowali w niewoli babilońskiej i teraz
1381 21|            odpuszczenia. Była chwila, w której zdawało się, iż narodowość
1382 21|               dobrego, ale jam zawsze w duchu myślał: " Timeo Danaos
1383 21|       szlachetniejsze od moskiewskich w tym, iż szlachetniejszym
1384 21|            się dają; różnica sumienia w taksie, ale zaprzedajność
1385 21|         wyrzekł, jest zdrajcą, jeżeli w zamiarze, aby ją zgwałcił, ]
1386 21|            prawa boskie i ludzie. Czy w pierwszym, czy w drugim
1387 21|          ludzie. Czy w pierwszym, czy w drugim względzie jest on
1388 22|           Szląsku, czy na Litwie, czy w głębokiej Niemczyźnie, szkoła
1389 22|              zarówno mieszkać, czy to w Rzymie, czy w Krymie. I
1390 22|        mieszkać, czy to w Rzymie, czy w Krymie. I to ma być wielki
1391 22|          oprócz łaciny obcych języków w nich szlachcic się nie uczył
1392 22|               publiczna zniknęła była w zabobonach i klasztornych
1393 22|         Stanisław zaprowadził reformę w nauczaniu publicznym, i
1394 22|       Niewiele rubli i talarów weszło w kieszeń tych, co z Alwara
1395 22|          Wszystkie spiski na ojczyznę w języku francuskim się knowały;
1396 22|          knowały; a jeśli uwikłał się w paskudztwo jaki nieobaczny
1397 22|              nawet te zabójcze wyrazy w nasz język wprowadzone,
1398 22|        szkołach wszystko tak było jak w tej Rzeczypospolitej, dla
1399 22|               nasze sądy, biliśmy się w palcaty, robiliśmy obroty
1400 22|             klasy uciekł do chorągwi, w której będąc dzieckiem,
1401 22|    zameldowaniu poszedłem z chorągwią w korelicką puszczę dla łowienia
1402 22|          Kiedy my hultajstwo ścisnęli w ostępie, a oni do nas dali
1403 22|             gajowego, gdzie gospodyni w malignie leżała: tam się
1404 22|             leżała: tam się zaraził i w kilka dni umarł. A gdyby
1405 22|            umarł. A gdyby był dotrwał w powinności, byłby żył sobie
1406 22|            odważyła się nas zaczepić, w dzień św. Ambrożego zebraliśmy
1407 22|      opowiadał. Opowiadał nam, jak to w początkach swojej żołnierki,
1408 22|         hetmana wielkiego litewskiego w Wilnie, asystował konno
1409 22|      Niebieskiego dziedzica~- właśnie w tym samym momencie obaczył
1410 22|        poprzecznej ulicy szła kolasa, w której siedziała pewna dama,
1411 22|            ucałował, zawrócił konia i w samą porę trafił, by kończyć
1412 22|              wkrótce dał mu chorąstwo w tejże chorągwi. Z tego powodu
1413 22|              początków swojego zawodu w naszej konfederacji, bo
1414 22|        skończyło, jak osobiście służę w kawalerii narodowej, nie
1415 22|            kilku, co będąc zapisanym, w palcaty wojowałem ze studentami.
1416 22|            wojny coś się zaczepiło, i w czasie ostatniego bezkrólewia
1417 22|                stałem sobie spokojnie w Krożach z chorągwią, której
1418 22|           złotych obrączkowych, jeden w drugiego, które w trzos
1419 22|               jeden w drugiego, które w trzos własną ręką zaszywszy
1420 22|               nazajutrz, puściłem się w podróż, zdawszy moje chorągiew
1421 22|               zawołanie i pozwolił mi w zamku założyć kwaterę i
1422 22|               tu, to tam po sąsiadach w pierwszych tygodniach uzbierałem
1423 22|                I sobie czekałem zdrów w Cudnowie na kiermasz berdyczowski,
1424 22|         warecki, podnosi konfederacją w Barze i zaczynają biegać
1425 22|        szpichlerzu, tak że pan łowczy w obawie, by mi chudoby nie
1426 22|          radzi wyprawić ludzi i konie w puszczę cudnowską. Ja mu
1427 22|                  Dobra i łaskawa rada W. pana dobrodzieja, ale na
1428 22|            pan porucznik konie zbiera w lesie, gdzie bezpiecznie,
1429 22|            szlachty dostarczę. Lepiej w kilkadziesiąt koni służyć
1430 22|           Opowiadał mi pan łowczy, że w puszczy cudnowskiej ma swoje
1431 22|              jeden, który już raz był w ręku Gontara i niezawodnie
1432 22|              hultajów, ale Gontar jak w wodę wpadł. Całe miasteczko
1433 22|            podkomendnych, kazałem ich w dyby zabić: cały dzień wały
1434 22|               mi kopią około zamku, a w furdydze nocują.~Jam okazał
1435 22|            pan łowczy na to:~- My nie w Litwie, u nas hajdamaczyzna
1436 22|              Wiedzą oni, że ich dwóch w moim ręku, z tego mi zysk;
1437 22|              piękną będę mieć kwaterę w lesie! Z deszczu pod rynnę:
1438 22|              nie znasz ich obyczajów: w Szyjeckiej Budzie będzie
1439 22|               będzie bezpieczniej niż w Cudnowie. Hajdamaka ma wilczą
1440 22|      fabrykant hajdamaki nie zdradzi. W kasie bywa po kilka tysięcy
1441 22|             rozmawiając szliśmy dalej w las ścieżkami, po których
1442 22|               z nich trzymał rusznicę w ręku. Pan łowczyc, koło
1443 22|             mi zaraz waćpan pistolet. W lesie wara z ognistą bronią,
1444 22|             panie, czy mam pana zabić w dyby jak pan moich ludzi?~-
1445 22|                ale do mojego pana, co w instrumencie wyraźnie zalecił,
1446 22|                rozpraw się o to z nim w Warszawie lub gdzie go znajdziesz,
1447 22|             podziękuj mnie, że ciebie w lesie nie gabam. Niedawno
1448 22|              całego poddaństwa zrobił w lesie na was obławę, a ja
1449 22|         ziemięś jadł przysięgając, że w lesie nas zaczepiać nie
1450 22|             macał szarawarów, chociaż w nich tysiąc złotych było.
1451 22|             wielmożny pan moich ludzi w dyby pozabijał. Czy oni
1452 22|              że wam nieźle się dzieje w Hałacie. Lepiej nas puść
1453 22|           pozabierał i dwie niedziele w dybach trzymasz, jakby jakich
1454 22|       szkodników. Teraz wielmożny pan w inną dudkę dmiesz, a jak
1455 22|             to szlachcic, żeby ze mną w umowy wchodził; a haki,
1456 22|               panie Pawliku, że tobie w naszym lesie jak w raju.~-
1457 22|              tobie w naszym lesie jak w raju.~- Aha! teraz "panie
1458 22|                Co ci ona winna, że ją w łyżce wody chcesz topić?
1459 22|             dobył z szarawarów sakwę, w której było kilkanaście
1460 22|       rozbójnik z tego, co mu Pan Bóg w cudzej kieszeni przyniesie.
1461 22|          nieść każe, i próbuje ze mną w dyskurs się wdać; ale mi
1462 22|           uzbrojenia ludzi jak kamień w wodę upadła! Toteż na koniec
1463 22|         Mospanie Pawliku, zostaw mnie w pokoju. Ja teraz na waszej
1464 22|              przymusić mnie, abym dął w waszą dudkę. Ale jeśli łaska,
1465 22|              się bawił., kiedy smutek w sercu. Nie masz godziny,
1466 22|               las, las i bór; do tego w naszej Litwie człowiek z
1467 22|              zaszliśmy ponad Teterów, w taką gęstwinę, że słońca
1468 22|             ogromną przestrzeń wykutą w głazie i wyrytą w ziemi:
1469 22|              wykutą w głazie i wyrytą w ziemi: to było siedlisko
1470 22|            Wasilkowa, zakochawszy się w diaczku i dla niego porzuciwszy
1471 22|               I tak, panowie, chociaż w plugawym towarzystwie, jakoś
1472 22|              jakoś frasunek się topił w lampeczce, że Panie Boże
1473 22|               porucznik go znajdziesz w Szyjeckiej Budzie; zaraz
1474 22|             mi leżało, że moich ludzi w dyby pozabijano; dlatego
1475 22|               nie frasuje, jak to, że w jego przytomności trzos
1476 22|             szyi przywiązać trupowi i w Teterów go rzucić, a ziemię
1477 22|               dziedzica Trojanowa, bo w jego zamku się urodził z
1478 22|               dzieciństwa był u niego w wielkich łaskach: lulki
1479 22|         piński, że nigdy nie mieszkał w Trojanowie, wszystko tam
1480 22|           rządców. Otóż Pawlik bardzo w widokach swoich upadł, zamiast
1481 22|               hajdamaków osiadła była w puszczach cudnowskich. Jej
1482 22|               Ukraina. Nie było nocy, w której by jaki obywatel
1483 22|              że go krew zalała. Kiedy w Żytomierzu porwano Burczaka,
1484 22|              na końcu robił trudności w przyjmowaniu, jakby jaki
1485 22|           kawalerii narodowej. A była w nim jakaś żyłka uczciwości.
1486 22|            wąsem, do szkół jezuickich w Żytomierzu chodzący, za
1487 22|              chodzący, za jakąś psotę w szkole obatożony, tak silnie
1488 22|            stanu wyłącznie poważanego w kraju, nie przystoi zostać
1489 22|              że otwarcie z ekonomiami w umowy wchodził i one mu
1490 22|        złotych na rok, które pobierał w jego imieniu garncarz miejscowy,
1491 22|              sprawcę sprawiedliwości. W całej Polszcze przy mnie
1492 22|            potrzeby tego ponawiać, bo w całej okolicy nikt już chłopa
1493 22|               od szanownego łowczego, w którym tysiączne robił deprekacje,
1494 22|          custodiat: Czego mi wchodzić w cudze postępki? Wszak Duch
1495 22|              przyznam się, że na mnie w grodzie żytomierskim leży
1496 22|       oddziału ochotników, walczącego w konferedacji za wolność
1497 22|          dobrze pójdzie, konfederacja w sejm się zamieni i wszystkim
1498 22|     porucznika piatohorskiej chorągwi w kaszy nie zjeść.~Pawlik
1499 22|                kiedy pana Puławskiego w Berdyczowie oblegano, miałem
1500 22|       regularnego wojska, opatrzonego w armaty, próżno by było z