Part

1501 22|             Pan Puławski, broniąc się w Berdyczowie, tuszył, że
1502 22|               zniósłszy się z Moskwą, w Kijowskiem nie dopuścili
1503 22|            więc pan Puławski siedział w forteczce karmelitańskiej
1504 22|              karmelitańskiej jak mysz w pułapce: ni naprzód, ni
1505 22|           przez zbuntowane chłopstwo. W samej rzeczy już tam Żeleźniak
1506 22|               nam życzył podróży, sam w swoją stronę postępując.~
1507 22|               których wyprawiono broń w Berdyczowie zdobytą. Dopiero
1508 22|              z pistoletów. Aż tu nasi w ich ręku będący, spostrzegłszy,
1509 22|          utraciwszy, niewiele myśląc, w nogi!~Tak odbiliśmy pana
1510 22|  przedstawienie mianował porucznikiem w moim szwadronie pana Pawlikowskiego -
1511 22|   Sprawiedliwie dano mu drugi stopień w szwadronie, bo on najwięcej
1512 22|            spieszonych żołnierzy nowo w jeźdźców przekształcił i
1513 22|            był Pawlik. Widno, że koń, w którego ufał, musiał go
1514 22|            widziałem, jak był skoczył w rzekę. Szczerześmy go żałowali,
1515 23|                               PAN RYŚ~W naszej niegdyś Polszcze,
1516 23|            uboga szlachta, choć równa w zacności, ale nie poparta
1517 23|         zatrzyma; potem, wzbiwszy się w górę, ród jego czasem podupadnie,
1518 23|            ciągle szło u nas, by nikt w szczęściu nie śmiał pomiatać
1519 23|           niewiele, pamiętają jeszcze w Nieświeżu sławnego organistę
1520 23|              Rysia; ba, po dziś dzień w kościele Świętego Krzyża
1521 23|            Ekspensy prawie żadnej, bo w domu organista żył sobie
1522 23|     utrzymanie galowego ubioru, który w dni świąteczne wdziewał;
1523 23|               wdziewał; bo co dzień i w domu chodził sobie w szaraczkowej
1524 23|          dzień i w domu chodził sobie w szaraczkowej opończy, jak
1525 23|             za stołem księcia hetmana w niej zasiadał, ile razy
1526 23|               się bawił, chwaląc Boga w swojej kojdanowskiej kaplicy.
1527 23|              paradnie występował, czy w kościele Panu Bogu śpiewał
1528 23|               się krzątał, zgoła, czy w aksamicie, czy w szaraczku,
1529 23|           zgoła, czy w aksamicie, czy w szaraczku, zawsze tak się
1530 23|         obiadowało u JW. podkomorzego w polowej karczmie, gdzie
1531 23|         prawniczych mozołach, szukano w dyskursie rozrywki, jakoś
1532 23|            statuta. Kiedy tak wszyscy w rozumowaniach się plątali,
1533 23|             kiedy ma proceder, a choć w palestrze nie była, jakoś
1534 23|           tego kantyczki. Bo wszystko w kościele Bożym nakręcone
1535 23|               tyle się obezna, iż się w czytaniu nie pomyli.~- I
1536 23|               że onegdaj na kiermaszu w Stołowiczach ośminę po trzy
1537 23|            niejednemu musiał się klin w głowę zabić i ta dykteryjka
1538 23|         ojcowskiego, znalazł dostatki w innym zawodzie, przez co
1539 23|               samych tylko organistów w genealogii rachuje.~Ale
1540 23|      genealogii rachuje.~Ale ten żart w sprawiedliwą wróżbę nie
1541 23|              na wiązanie. Ale księcia w zamku nie zastali, bo ten
1542 23|               przed swoimi imieninami w Starczycy, gdzie miał domek
1543 23|      Starczycy, zawsze z synkiem, sam w swoim paradnym ubiorze,
1544 23|        ubiorze, a synek z pozytywkiem w ręku i z pałasikiem u boku.
1545 23|         godzin przesypiać, a paziowie w przedpokoju pilnując go
1546 23|             pilnując go grywali sobie w halbecwelfa, żeby im czas
1547 23|                sądny dzień zrobił się w Kojdanowie.~- Kto ciebie,
1548 23|              coraz więcej wzmagał się w łaski swojego pana dla wierności,
1549 23|           przeciw niemu sierdzistości w sercu nie miał, wypuścił
1550 23|      szczęście do ludzi: zawsze będąc w potrzebie, ustawicznie prosił
1551 23|      najmniejszego urzędnika nie miał w swojej koligacji, choć morga
1552 23|              wielmożnym synem. A choć w urzędowaniu więcej pilnował
1553 23|              raptownie został możnym.~W Wilnie, gdzie w tym roku
1554 23|               możnym.~W Wilnie, gdzie w tym roku agitował się trybunał
1555 23|              swojej jedynaczce. On to w czasie siedmioletniej wojny
1556 23|           godny kawaler, ale jedynak, w możnym domu wychowany, był
1557 23|               podwórze, jeno z twarzą w pieluchy obwiniętą; a kiedy
1558 23|           pieluchy obwiniętą; a kiedy w piątek ryby zje odrobinkę,
1559 23|           panna - hic mulier i bekasy w lot biła, i zająca szczwała,
1560 23|               wyskoczyć, istny dragon w spódnicy, a z tym wszystkim
1561 23|              że sam mu został swatem. W istocie odwdzięczył się
1562 23|        najdelikatniej asystując żonie w zakwitowaniu opiekuna ze
1563 23|            pańska fortuna dostała się w ich ręce.~Już książę chorąży
1564 23|              był powszechnie poważany w całym powiecie, bo był gościnnym
1565 23|        lidzkim, gdy umocowany księcia w indukcie przed ziemstwem
1566 23|         wymówki; a kiedy książę, ufny w swoje imię, wyrzucił mu,
1567 23|            Radziwiłłów panów to tylko w linii nieświeskiej i trochę
1568 23|           linii nieświeskiej i trochę w kleckiej znamy; a wy, żyrmuńscy,
1569 23|             kamień. Razu jednego, gdy w sypialni, porwawszy za pistolet,
1570 23|                do pięty jejmościnej i w sam korek trafił; on z pistoletu
1571 23|       myślenia jak dzisiejsi, majątek w puch rozbitym by został.
1572 23|           rozporządzenia, sam wstąpił w Wilnie do nowicjatu jezuitów.
1573 23|               będzie. Ba, gdyby tylko w stanie duchownym chrześcijanin
1574 23|               i z dawną wykwintnością w stroju często gościł na
1575 23|             nastąpiła, a konfederacja w czasie bezkrólewia zawiązana,
1576 23|               miłując pamięć żony, by w powtórne związki miał się
1577 23|            ale cały dom, a sam ciągle w Nieświeżu bawił i szczęśliwie
1578 23|             miała być uczta z tańcami w Nieświeżu, wszyscy ciekawi
1579 23|             pan Ryś; bo wiedziano, że w podobnych okolicznościach
1580 23|        Hieronima, dowiedział się, ale w sam dzień bierzmowania,
1581 23|           wystąpić na wieczorne tańce w butach z najpiękniejszego
1582 23|               Namówić współzawodników w wykwintności, aby w podobnym
1583 23|   współzawodników w wykwintności, aby w podobnym obuwiu wystąpili,
1584 23|     młodzieńca, zwłaszcza takiego, co w wesołości celował. Z namowy
1585 23|       wieczorne asamble, pan Scypion, w przedpokoju między liberią
1586 23|         liberią schowany, z kwaczkiem w ręku i z garnkiem pełnym
1587 23|               ręka oparta na karabeli w jaszczur oprawnej, druga
1588 23|              niż wśród dnia, wita się w prawo i w lewo i nisko skłoniwszy
1589 23|              dnia, wita się w prawo i w lewo i nisko skłoniwszy
1590 23|            stóp do głowy, jakby wpadł w niemoc świętego Wita, i
1591 23|            zmieszał kompanii, owszem, w trójnasób jej wesołość powiększył.
1592 23|              zamkowym napotkawszy go, w obliczu prawie całego dworu
1593 23|         więcej mogę uczynić? Nie jest w mocy mojej cofnąć, co się
1594 23|              nie wyjeżdżać, bo dzień, w którym przestaniesz być
1595 23|             będzie wigilią dnia tego, w którym pięćset łóz dostaniesz.~
1596 23|          przystoi temu, co się mieści w stanie rycerskim. A jeźli
1597 23|         opowiem szlachcie, że zaufany w pieniądze, coc Pan Bóg dał,
1598 23|              wszyscy pójdą za mną, bo w mojej osobie całą ubogą
1599 23|            niego pana Tadeusza. A ten w istocie poszedł do księcia,
1600 23|               księcia, tak ćwiczonego w szlacheckich prawidłach.
1601 23|        posługi synowi kolegi, poszedł w poselstwie do pana Rysia;
1602 23|    człowiekiem dojrzałym, walecznym i w podobnych wypadkach doświadczonym,
1603 23|           tego nie przyznaję, bym się w cudzą rzecz wtrącał; bo
1604 23|           więcej roku przesiedziawszy w nowicjacie, może bym dziś
1605 23|             wojnie po żołniersku albo w pojedynku po szlachecku
1606 23|          Jezusa i Najświętszej Panny, w czym się należy, nie przeskrobię;
1607 23|             odłączać. Bo gdyby waszeć w chleb kościelny opatrzono
1608 23|               pomagać przeciw koledze w istocie pokrzywdzonemu,
1609 23|           więc pana Moniuszkę, majora w pułku wielkiej buławy litewskiej ,
1610 23|             każdy z jednym pistoletem w ręku i z szablą na temblaku.
1611 23|                ale dlatego pomagam tu W. strażnikowi Rysiowi, iż
1612 23|            padła na ziemię - i on sam w kilka chwil, omdlały z bólu,
1613 23|              rękę mu wrócić, bo ta aż w dzień ostatecznego sądu
1614 23|          nieszczęście. Później osiadł w Klecku u lekarza i póki
1615 23|            kamień młyński. Ale przyjm w restytucji rękę mojej córki
1616 23|               dzieci spuszczające się w postanowieniu swoim na ich
1617 23|             przytomnością i zaufaniem w miłosierdzie Boże, bo do
1618 24|             mieć jakieś doświadczenie w prowadzeniu ludzi. Kowal
1619 24|          naród nie jest sztabą martwą w ręku tego, co mu przewodniczy,
1620 24|               siebie spadkowego tronu w Koronie, jak go mieli we
1621 24|           świadomego odpowiedź byłaby w rodzaju tej, co ją kiedyś
1622 24|             mieć jakieś doświadczenie w kierowaniu ludzi przy okolicznościach
1623 24|               a zbyt rzadko łączy się w jednej głowie i dzielność
1624 24|             jednej głowie i dzielność w uczynkach, i dar przełożenia
1625 24|           przełożenia tychże uczynków w księgi. Dajmy na to, że
1626 24|        Całkowitą młodość przepędziłem w otwartych bojach z królem
1627 24|              z królem Stanisławem lub w domach jemu nieżyczliwych!
1628 24|       nieszczęście, że wpadliśmy byli w taką zagmatwaninę, iż największy
1629 24|           dopiero, jak tłum go weźmie w obroty! Chociażby się nie
1630 24|        którego intryga wystawiła była w czasie bezkrólewia, aby
1631 24|           wileński, głowa tej partii, w której tyle lat walczyłem
1632 24|             zbrodnią wszelką usilność w czymkolwiek bądź nadwątlić
1633 24|              jedność króla z narodem, w przekonaniu, na doświadczeniu
1634 24|           będzie wyłom, co go nierząd w kraju wybił od lat tylu.
1635 24|             rozprawiały stany koronne w połączonych izbach; ale
1636 24|            przy kończącym się sejmie, w imieniu całej prowincji
1637 24|     litewskiej daję afirmatywę.~I ani w stanie rycerskim, ani nawet
1638 24|           stanie rycerskim, ani nawet w senacie nie znalazł się
1639 24|        barskiej, był może najgłębszym w całej Polsce statystą i
1640 24|             dawnych znajomych rad był w nim ugaszczać. Razu jednego,
1641 24|            jednego, kiedy mu służyłem w jego domku z panem Świętorzeckim,
1642 24|               coś mnie chciał wetknąć w ręce. Otóż pan Bohusz zaczął
1643 24|       koronnej, ten u niego kuśnierz. W dobrach, co ma w Koronie,
1644 24|            kuśnierz. W dobrach, co ma w Koronie, żaden z tamecznych
1645 24|          tamecznych stron oficjalista w jego służbie się nie utrzyma,
1646 24|              żeby fałdów przysiedział w Warszawie? W czasie sejmu
1647 24|             przysiedział w Warszawie? W czasie sejmu ledwo szósty
1648 24|            Nieświeżem. A przecie król w swojej stolicy mieszkać
1649 24|             ścisłej przyjaźni, co ich w jedno grono łączyła, każdy
1650 24|              księcia. Wiem dobrze, że w duchu król Stanisław niewiele
1651 24|          zakutych Litwinów bywających w Warszawie, a każdy z nich
1652 24|          pełnym powagi, nie wdaje się w żadne śmieszki, każdego
1653 24|           jenerała skarżą się, że ich w pośmiewisko obracał. Tak
1654 24|              bym je odnawiał, chociaż w przekonaniu, że one na nic
1655 24|         będzie znieważoną, pomiataną, w pośmiewisko obróconą, wszystko
1656 24|         czerpał. Przyznam się wam, że w przyszłości lękam się mocno
1657 24| Rzeczypospolitej zapasy, uporem swoim w przepaść jej nie wtrącili,
1658 24|          duchem wieszczym przeczuwał, w co się one obrócą. Szczęśliwy,
1659 24|         pamięci. Byłże senator wyższy w świetle, wolniejszy od samolubstwa,
1660 24|      wolniejszy od samolubstwa, równy w poświęceniu swoim dla kraju
1661 24|          popchnął ich wszystkich upór w zamiłowaniu rzeczy godziwych
1662 24|           naród już smak był utracił.~W r. 1784 król Stanisław,
1663 24|           niego: było coś czarującego w tych rysach pięknego oblicza.
1664 24|            cnotliwe usta nieskażonego w zawodzie pełnym zasług ich
1665 24|    nowogródzkim usługę królowi, który w ciągu swojego pobytu nosił
1666 24|         wzywają. Pan Łukasz Hreczecha w naszym imieniu się odezwał: "
1667 24|           najlepiej odznaczającym się w czasie szkolnych popisów.~
1668 24|            słuchał tajemnic Pańskich, w czasie których wymieniony
1669 24|             od szlachty i skupili się w grono. JW. Gedeon Jeleński,
1670 24|               głos, którym oświadczył w imieniu tychże urzędników
1671 24|            powodu dnia tak świetnego, w którym łaska Najwyższego
1672 24|    oświadczywszy, iż nie mając urzędu w tym województwie, jest prostym
1673 24|              króla z mową. Od poetyki w języku francuskim perorował
1674 24|          wojska, kupiłem mu chorąstwo w ósmym pułku litewskim. Pod
1675 24|        Jasiński, tymczasowy naczelnik w Wilnie, kapitanem go mianował
1676 24|         Wilnie, kapitanem go mianował w tymże samym pułku. Ale niedługo
1677 24|         Ignacy Rewieński, prezydujący w ziemstwie, z kolegami swoimi
1678 24|               sądu, aby króla przyjąć w czasie gotowej sesji. I
1679 24|         poddanym głoszą. Król zasiadł w krześle, a wszyscy sędziowie
1680 24|               wszyscy sędziowie stali w milczeniu, bo w przytomności
1681 24|       sędziowie stali w milczeniu, bo w przytomności króla pełność
1682 24|            pełność władzy sądowniczej w jego tylko osobie zostaje.
1683 24|            pana Jakuba Potrykowskiego w ziemstwie nowogródzkim.
1684 24|             kładzione na jego dobrach w województwie wileńskim,
1685 24|               ale pozwy położone były w Nowogródku, gdzie piędzi
1686 24|            Litewskiemu jest dozwolony w sprawach simplicis debit
1687 24|        sprawach simplicis debit i-ale w ciągu induktu zręcznie zrobił
1688 24|               zwrot do króla, którego w imieniu palestry ziemskiej
1689 24|          Jelec, lubo sprawę przegrał, w imieniu swojego pryncypała
1690 24|           nadto wiernym poddanym, aby w czymkolwiek różnił się w
1691 24|              w czymkolwiek różnił się w zdaniu z panem swoim. Wszystko
1692 24|    prezydujący, powitał, podobnie jak w ziemstwie prosząc go, aby
1693 24|             prosić króla, aby zasiadł w jurysdykcji, gdzie nie w
1694 24|              w jurysdykcji, gdzie nie w jego, ale w wojewody imieniu
1695 24|    jurysdykcji, gdzie nie w jego, ale w wojewody imieniu wyroki
1696 24|             życzliwego poddaństwa, co w istocie tak było, oświadczył
1697 24|       oświadczył ze swojej strony, iż w namaszczeniu swoim przyjął
1698 24|          własne serce zabroniło. A ja w imieniu palestry grodzkiej
1699 24|            mojego przekonania, a król w krótkich wyrazach okazał,
1700 24|               okazał, iż mi jest rad.~W dniu tym był wielki obiad
1701 24|           dany królowi przez szlachtę w kościele ojców dominikanów.
1702 24|             do służby, a na czele ich W. Chryzostom Rdułtowsld,
1703 24|              kosztowała, a nalewał go w malutki kieliszek, gdyż
1704 24|          trunku, owszem, brzydził się w nim zbytkować. Pan Wojciech
1705 24|           sądu ziemskiego. Jeszcze to w czasie obiadu książę gość,
1706 24|             Snowia, by rozporządzenia w jego niebytności zrobili
1707 24|            być przyzwoitym. Nazajutrz w nocy nasze chorąstwo, przyjechawszy
1708 24|      przyjęcia nieświeskiego, a chcąc w do-mu księcia pana dać dowód
1709 24|          Adama Rzewuskiego, chorążyca w. litewskiego, i pana Kazimierza
1710 24|          Stanisława, oświadczając, że w Snowiu innym obywatelom
1711 24|       obszernej sali bawialnej, która w okamgnieniu się napełniła.
1712 24|        rozmawiał, chwaląc uprawę roli w Nowogródzkiem, iż nawet
1713 24|               był osiadłym obywatelem w wileńskim województwie,
1714 24|            zgadało o odmianach, co je w rządzie naszym uskutecznił
1715 24|               skutków korupcji, która w czasach tak zepsutych ogarnąć
1716 24|               tylko nierząd i intrygi w narodzie, a że na koniec
1717 24|           nadużycia starostów, którzy w Warszawie przesiadują, a
1718 24|            bracławski, zyskał na mnie w grodzie kijowskim dekret
1719 24|             dwa termina; ale, zaufany w dekrecie, tak się okazał
1720 24|              tam mój umocowany wszedł w układ z jego faworytą, iż
1721 24|             zmiękczał i ze mną wszedł w układy. Na przyszłym sejmie,
1722 24|              jako ją mają ziemstwa.~I w samej rzeczy w Grodnie na
1723 24|            ziemstwa.~I w samej rzeczy w Grodnie na sejmie 1784 na
1724 24|      gospodarz odezwał się, trafiając w ich myśl, o uszczęśliwieniu
1725 24|            chrzest święty przyjęliśmy w Wołczynie, a będąc w stanie
1726 24|      przyjęliśmy w Wołczynie, a będąc w stanie rycerskim, sprawowaliśmy
1727 24|            litewskiego. Nawet byliśmy w Lidzie na sejmiku, na którym
1728 24|              mości na Litwie. To było w Wilnie za księcia biskupa
1729 24|           Pocieja. Już byłem rektorem w kolegium świętego Kazimierza,
1730 24|         przyłączyło. Przybyliśmy tedy w las, a już z całej okolicy
1731 24|          Juraha miał naukę do narodu, w której go przekonywał, że
1732 24|           zrobiła: tu uczą naród, aby w takie zabobony nie wierzył,
1733 24|           Władysława Jagiełły: tamten w pogańskich narodach prawdziwą
1734 24|               młodości, tym więcej że w tym zgromadzeniu było kilku
1735 24|              waćpan myślisz, że u nas w zakonie jak między szlachtą,
1736 24|           będąc rektorem, byłbyś mnie w ciupie zaparł, gdybym bez
1737 24|          światli. Onegdaj my, starzy, w szkole nowogródzkiej przekonać
1738 24|         pozwolić sobie służyć obiadem w stodole, przepraszając,
1739 24|              mają sali tak obszernej, w której by mogli umieścić
1740 24|               króla rolniczego narodu w stodole nakarmić, i podawszy
1741 24|             się jeszcze potem chowała w Snowiu, była dziełem wędrownego
1742 24|     rozporządzenia boskiego natenczas w kościele ojców dominikanów
1743 24|           zaczęto rozprawiać, czy też w istocie tak było, czyli
1744 24|          służy na zawsze za dowód, że w zacnym~narodzie prosty kołodziej
1745 24|        zdrowie jego królewskiej mości w ręce JW. Niesiołowskiego,
1746 24|             mu to nie służyło, i choć w małej ilości, nie pijał
1747 24|           nieco urzędów egzotycznych. W tym hojnym wylewie szczodroty
1748 24|    cześnikostwo parnawskie. A sposób, w jakim król te godności rozdawał,
1749 24|             żadnych domowych rozterek w naszej Rzeczypospolitej
1750 24|               że mieć zawsze będziemy w waćpanu wiernego sługę i
1751 24|          naszego pana, że byliśmy jak w gorączce: żaden z nas nie
1752 24|            dali. A tak, zebrawszy się w oficynie, żeby hałas nie
1753 24|                niż kiedym je otrzymał w Snowiu z rąk najjaśniejszego
1754 24|               najjaśniejszego pana. A w domu, z jaką pociechą cała
1755 24|            którego synów moim kosztem w szkołach utrzymywałem, do
1756 25|                Lecz te rzeczy, co już w obyczaj weszły, częstokroć
1757 25|            zabezpieczającym byt jego. W tych wszystkich prawach
1758 25|           wielka odmienność. Stosunek w tym wszystkim, co się odnosi
1759 25|     napisanymi były, i te wylęgły się w czasach, kiedy już prawodawstwo
1760 25|             Niewiele pokładam ufności w prawie świeżo utworzonym,
1761 25|              wtedy, czyja prawda! Ale w prawach nie ma obłudy; z
1762 25|             prawodawstwu, że nie było w nim środków wykonawczych
1763 25|           prawo równano do pajęczyny, w której mucha się wikła,
1764 25|             miało być coś gruntownego w tym zarzucie, ale nigdzie
1765 25|               wiosnę znowu ich pełno. W czasie Sejmu Czteroletniego
1766 25|          członkiem komisji centralnej w Grodnie, z urzędu mego musiałem
1767 25|             możni, lecz ich dziadowie w palce chuchali dla ogrzania
1768 25|             chuchali dla ogrzania się w zimie; bo im świeższe u
1769 25|               i ziomek silny, potężny w służbie tego rządu, a wnet
1770 25|                Szlachcic z zaścianka, w łatanej opończy, dla zapewnienia
1771 25|          Słabe były środki wykonawcze w naszym prawodawstwie. Dajmy,
1772 25|             wierzyć, co ludzie mówią? W całej Wielkopolsce ani słychu
1773 25|            było o najazdach, toż samo w Małopolsce; na naszej Litwie
1774 25|                Nasz książę napadł był w karczmie na pana Zaremby
1775 25|               pięć lat więził okutego w piwnicy, że aż po pas broda
1776 25|   personaliter [osobiście] wysiedział w Nowogródku. Z panem Tyzenhauzem
1777 25|           Żaby wypadł dekret grodzki, w którym rozdział 11, artykuł
1778 25|             ledwo wyłamał się z niego w trybunale, sowicie wprzód
1779 25|               pana Hutorowicza, by mu w tym wyroku nie przeszkadzał.
1780 25|             częścią Rzeczypospolitej, w której podobne bezprawia
1781 25|            przeciwwagę położyć. Nawet w tej małej liczbie szlachty
1782 25|             którzy po polsku mówiąc a w usługach pańskich jakiegoś
1783 25|   szlachcicowi, co mu naprzykrzał się w karczmie: Ne ma hroszy,
1784 25|              cały tydzień służyłem mu w Kaniowie - i mogę się pochwalić,
1785 25|            dla mnie łaskawym i łatwym w interesie, że daj Boże moim
1786 25|               kończyć. A moja bytność w Kaniowie nastąpiła z następnego
1787 25|               zastał same pustki. Ale w przeciągu swojego władania
1788 25|        poszukiwali swojej należytości w Rzeczypospolitej, że kiedy
1789 25|             monety srebrnej nietrudno w Kaniowie o rzemienną, niemałom
1790 25|               iść do lasu, choć skóra w strachu? Ojciec dzieciom
1791 25|        starosty, nazajutrz puścić się w podróż. Pan Bartłomiej Chodźko
1792 25|        pokojach miną nadrabiałem, ale w sercu była wielka niespokojność,
1793 25|          Przenajświętszym Sakramentem w kolegiacie ołyckiej i uczyniłem
1794 25|           odbiorę, opłacę dziesięcinę w połowie kolegiacie, a w
1795 25|               w połowie kolegiacie, a w poło-wie siostrom miłosierdzia
1796 25|        poło-wie siostrom miłosierdzia w Nowogródku. A lubom wiedział,
1797 25|        starosta wówczas znajdował się w Kaniowie, puściłem się jednak
1798 25|      kilkakrotnie byłem na ordynansie w czasie konfederacji barskiej.
1799 25|             Pana Boga była, bym swoim w kraju służył, bom tak na
1800 25|         chciałem się więc ubezpieczyć w Kaniowie jego listem do
1801 25|          podziałowego zamknął się był w Morafie i zajmował się gospodarstwem,
1802 25|             się od życia publicznego, w którym wedle jego przekonania
1803 25|         łaskawym, że chociaż zostawał w obojętności względem pana
1804 25|          przez dwie doby, com przebył w Morafie, miałem u niego
1805 25|               Utrzymywał albowiem, że w Polsce temu tylko pojazd
1806 25|               godziwy, kto ma krzesło w senacie lub trybunale albo
1807 25|          radami, a najwięcej ufnością w Bogu opatrzony, puściłem
1808 25|              Kaniowa dnia 4 sierpnia, w wigilią Najświętszej Panny
1809 25|           omieszkałem kupić po drodze w Niemirowie terlicę kozacką
1810 25|           całym moderunkiem, a miałem w lejcu klacz skarogniadą,
1811 25|              klacz skarogniadą, która w potrzebie niezgorzej pod
1812 25|            chłopcu klacz okulbaczyć i w imię boskie ruszyłem na
1813 25|           było coś odznaczającego się w jego obliczu, coś okazującego,
1814 25|           stojący (do którego właśnie w tej chwili przemawiał i
1815 25|          błyszczały jakby jaszczurcze w twarzy, po której kilka
1816 25|          kilka szramów świadczyło, że w burdach swoich własnego
1817 25|       kozaczek, mający za pasem nahaj w srebrną skuwkę oprawny.
1818 25|            tak, że zapomniałem języka w gębie. Zaraz wszelako przyszedłem
1819 25|             list z Morafy złożyłem go w jego ręce. Ale ledwom wspomniał
1820 25|          znowu wymówki za Żyda, co go w Kaniowie powiesili; pan
1821 25|        wojewody wileńskiego, od niego w swoim interesie przyjeżdżam,
1822 25|            koledzy moi, którzy choćby w zamku kaniowskim, po mojej
1823 25|         Samopas gotoweś mnie najechać w moim zamku. Mospane Łopuski!
1824 25|      dworzanin list pana podczaszego, w którym żadnych nie było
1825 25|                tylko za mną instancja w nader chlubnych o mnie wyrazach,
1826 25|          Radziwiłła.~List był krótki, w którym mój książę prosił
1827 25|          panie bracie, rozgośćcie się w moim domu. Nie puszczę waszeci
1828 25|          Żydów z ich żynkami i det'mi w kuczu  nahromadyw, i połowyny
1829 25|             toho, szczo on towko maje w swojej milicji. A szczo
1830 25|         przesiedziałem u waszego pana w Nieświeżu! Widzisz tę kresę,
1831 25|                Oj, kołyb ja buw tohda w Nowohrodku, jak jemu konczyna
1832 25|            waścin książę oto ale pan! W koronie tylko podpanki,
1833 25|           Podolem na Wołoszczyznę, ja w Buczaczu zacząłem zbierać
1834 25|    Zagrajskiemu, który stał z komendą w Płoskirowie. Ja o niczym
1835 25|           wsim. To za teje, jak wpade w moje ruki jaki Żyd, ne pytaju
1836 25|          swoje. Jakiś Żyd pokazał się w Kaniowie na Mikołę i zaczął
1837 25|         Mikołę i zaczął moich chłopów w kupki ogrywać, a czort wiedział,
1838 25|             panie bracie, powiedz no, w jakim interesie do mnie
1839 25|              z Łytwakom pobawyty sia. W Nieświeżu tęgo piją. Albo
1840 25|                panie! Zawsze wesoły i w łaskach u JO. mojego pana.~-
1841 25|              pół garnca wina duszkiem w żywot wleje, ani oddechne.
1842 25|               kwatery. Tęskno mi było w ciupie, modlił się człowiek,
1843 25|            wodę a piję, ledwo trzcina w brzuchu nie wyrosła; nareszcie
1844 25|      przynieśli. Ale jak mi go nalano w kielich, a ja go do ust
1845 25|                Domyślił się jucha. Ja w prośby! Spuścił mnie od
1846 25|             na kwaterze, ale niedługo w niej siedziałem, bo dano
1847 25|               nie wywinął się i wpadł w ręce Kozaków, którzy mu
1848 25|             na jego szczęście to było w sobotę, a na cześć Najświętszej
1849 25|              cześć Najświętszej Panny w dniu tym pan starosta zawsze
1850 25|       Zakończył nareszcie sobotę, ale w taki sposób, że nawet zakonnicy
1851 25|             Panny in gratiam  soboty. W panu staroście była wielka
1852 25|               chimer.~Nazajutrz, jako w niedzielę, za przykładem
1853 25|           poddaństwo, jak się zebrało w kościele na jutrznią , to
1854 25|              pan starosta temu, co by w prawo i lewo okiem rzucał,
1855 25|             pana starosty: pełno było w kazaniu dla niego nie wątróbek,
1856 25|              Sanctissimum obrócony, i w piersi się bije kułakiem.
1857 25|            filiponom kaniowskim. Otóż w jednym folwarku dyspozytor,
1858 25|    kilkanaście korcy czelnej pszenicy w poślad wmieszał i sobie
1859 25|               wmieszał i sobie zabrał w moc ordynarii; bo że w tym
1860 25|         zabrał w moc ordynarii; bo że w tym roku jarzyna chybiła
1861 25|              tym roku jarzyna chybiła w Kaniowszczyźnie, poślad
1862 25|       Kaniowszczyźnie, poślad pszenny w miejscu owsa przyjmowali
1863 25|         dziada i pradziada ma zasługi w domu Potockich. A trzeba
1864 25|           twój ojciec był towarzyszem w mojej chorągwi. Byty ne
1865 25|         kawałków, ale Bóg świadek, że w tym wszystkim było silne
1866 25|             na szarym końcu stał miód w dzbankach na stole, ale
1867 25|       wojewodzie oświadczyć, że nigdy w nim nie przelanie mieć gorliwego
1868 25|             rozrzewniła jak ja, który w Jej imieniu ze łzami dziękowałem
1869 25|     towarzystwa, którego barwę ciągle w Kaniowie na sobie miałem.
1870 25|        ofukiwał na sesji. A jaki miły w opowiadaniu! Ciągle coś
1871 25|        Prawdziwemu szlachcicowi nigdy w skórę nie dałem, chyba nie
1872 25|           detyna nad nami panuje, kto w Boha wiryt i ne wiryt, to
1873 25|          wyobrazisz, co to się dzieje w naszej Ukrainie. Mam sąsiada
1874 25|             stawił mnie na podryw, to w grunta kaniowskie się worywał,
1875 25|           jakby jaki hetmań: komu dam w skórę, ten zaraz i szlachcicem
1876 25|               samo powtarzać. Dopiero w piątek odważyłem się mówić
1877 25|              o moim interesie, bo już w dniu tym był koniec zabawom,
1878 25|              był koniec zabawom, gdyż w sobotę pijatyki nie było,
1879 25|           sobotę pijatyki nie było, a w niedzielę zaraz po mszy
1880 25|             jutro skończym interes.~I w samej rzeczy nazajutrz,
1881 25|      nazajutrz, że nie było pieniędzy w kasie, dał mi prosty skrypt,
1882 25|             się zwiodło, dotąd jednak w psiarni radziwilimontskiej
1883 25|          gorliwym katolikiem, że było w nim wiele wspaniałomyślności,
1884 25|              jakem się dowiedział, że w lat kilka potem skończył
1885 25|            kilka potem skończył życie w Poczajowie w wielkiej świątobliwości
1886 25|           skończył życie w Poczajowie w wielkiej świątobliwości