Part

 1 6 |          mam. a sam do bernardynów bym wstąpił. To za życia nieboszczyka
 2 6 |       nikogo się nie gniewam.~- Ja bym się odezwał z czymś przed
 3 7 |         podróżnemu dać mnie konia, bym na nim asystując jechał
 4 8 |         drugie i trzecie tyleż lat bym żył, a nigdy nie zapomnę
 5 8 |         napełnią ich bombizami. Ja bym ci radził nie testamentem,
 6 8 |      koroniarzami; szczególnie rad bym poznał jakiego Łęczycanina.~-
 7 8 |           francuszczyzny. Otóż rad bym się przekonał, czy lepsi
 8 8 |           A wiesz, dlaczego ja rad bym się z biedy bić z Łęczycaninem,
 9 10|      rozumieć nie mogę, bo niczego bym się z nich nie nauczył,
10 10|           z nich nie nauczył, a co bym się nagniewał, to byłoby
11 11|          konie przysądził; pięknie bym wskórał w jego sądzie.~Na
12 11|        panie Jerzy, nie pozwalasz, bym do ciebie wypił?~- Ale,
13 11|           ja truciznę ledwo z tobą bym nie wypił; ale wolałbym
14 11|      nieboszczykowi Sierotce nawet bym się naprzykrzył; a dopiero
15 14|        kłamstwo zadajesz? Ja, car, bym pisać nie umiał?~I natychmiast
16 15|          jest wielka zagadka. A ja bym ją tak rozwiązał: więcej
17 16|           pokąd była pora, nie tak bym wyglądał jak dziś. Dependowałeś
18 16|        naprzykrzyło się? Dawno już bym próżnował, gdyby było na
19 16|           pókiś czerstwy.~- Tać to bym nie był od tego, ale trzeba
20 16|         trzymał bałamutem? Prędzej bym się śmierci spodziewał niż
21 16|       starać, i tak mnie namawiał, bym wziął jego krewną, do wygód
22 16|             Grubo mnie ofiarowano, bym jechał do Wilna ją atentować
23 16|         się ziemia otworzyła, może bym w nią skoczył. Ośmielał
24 19|            krwi utwierdziło? O, to bym zasłużył, aby mnie do bonifratrów
25 20|        krów i buhaja, prosił mnie, bym to przyjął. Ja mu się wymawiałem,
26 20|             to tylko domysły. I ja bym milczał, ale będąc ostatnim
27 20|        gdzież waćpana umieścić? Ja bym rad dogodzić, ale jest nad
28 20|            gdybym miał czym, w łeb bym mu wypalił jak psu, a nikt
29 20|             księże Marku, jeśli go bym ubił, to mam słuszność za
30 21|          szlachta gwałtem chciała, bym sędzią ziemskim został;
31 22|         vis pacem, para bellum; ja bym rad moją chorągiew powiększyć
32 22|           z Pawlikiem; jednej nocy bym nie przespał spokojny. Z
33 22|            regimentarz rekwirował, bym z całego poddaństwa zrobił
34 22|          jeśli łaska, nie wymagaj, bym się bawił., kiedy smutek
35 22|            do mnie - nie myśl pan, bym tylko był rozbójnikiem wojennym;
36 22|           doświadczyłem, i prosił, bym na bonifikatę mojej szkody
37 23|    rzetelnej prawdy. Szeroko o tym bym mówił, ale na co się to
38 23|          nie rozciąga się do tego, bym od całego domu mego pana
39 23|         się do tego nie przyznaję, bym się w cudzą rzecz wtrącał;
40 23| przesiedziawszy w nowicjacie, może bym dziś jeszcze kogoś nauczył.
41 24|            porządku i dziś jeszcze bym je odnawiał, chociaż w przekonaniu,
42 25|            mnie na to nie namówił, bym szedł z żarem do prochowni.
43 25|           Ale wola Pana Boga była, bym swoim w kraju służył, bom
44 25|           Szczególnie mnie radził, bym nie ważył się kołami zajeżdżać
45 25|            się czułem szlachcicem, bym dał sobie mówić o batogach.~-