Part

 1 1 |        Dam ci więc w dniu tak dla ciebie i dla nas uroczystym wiązanie,
 2 1 |        udział otrzymają. A jeżeli ciebie i kolegów twoich nie przekonam,
 3 6 | Wołodkowicz, z żalu zachoruję bez ciebie, mój księże. Ja z tym heretykiem
 4 6 |          hultaj: ale on naprzeciw ciebie nic nie dokaże. Wracaj,
 5 8 |  testament, mój książę, a Pan Bóg ciebie do kraju nie powróci, z
 6 8 |             A dla ozdoby.~- To my ciebie wyuczym, jak się z nią masz
 7 8 |            ilu nas jest, płazować ciebie będziem.~- No, już kiedyście
 8 8 |         jeżeli nie chcesz, abyśmy ciebie porządnie wypłazowali.~-
 9 11|      Jerzy, nie pozwalasz, bym do ciebie wypił?~- Ale, kochany panie
10 11|        wiesz co, panie Leonie? On ciebie kocha. Kiedy trzeźwy, to
11 11|         jak tylko się podchmieli, ciebie szuka i przymrużając oczy,
12 11|     mruczy nalewając kielich: "Do ciebie, panie Leonie!"~- Co powiadasz?~-
13 11|        veritas, cała Alba mnie do ciebie, panie Leonie, wysłała w
14 11|         wysłała w delegacji, abym ciebie jakoś przywabił do przeproszenia
15 11|    instynktuje i nie dopuszcza na ciebie nowej wariacji. Żegnam cię.
16 12|           i twoje zasługi zrobiły ciebie polskim szlachcicem, nim
17 12|     polskim szlachcicem, nim sejm ciebie takim uzna.~Przy tym nie
18 14|       przeczytać, mówiąc mu:~- Ja ciebie do mojej służby przyjąłem
19 14|       chyba będzie tak mądrym, iż ciebie przeniknie, a my, nędzny
20 16|    Gruszówki niedaleko, ja tam za ciebie się oświadczę, mnie nie
21 16|         ani spostrzeżesz się, jak ciebie ożenim,~I tak zostawił mnie
22 17|          ale szczęśliwa matka, co ciebie na świat wydała. Nie masz
23 17|           mojego syna, ale proszę ciebie, bądź mu odtąd przyjacielem,
24 19|           Człowiecze, Pan Bóg bez ciebie ciebie stworzył, a bez ciebie
25 19|    Człowiecze, Pan Bóg bez ciebie ciebie stworzył, a bez ciebie ciebie
26 19|     ciebie ciebie stworzył, a bez ciebie ciebie nie zbawi - mówił
27 19|     ciebie stworzył, a bez ciebie ciebie nie zbawi - mówił on w jednym
28 19|         żywym nie zastaniesz. Jak ciebie Moskwa uchwyci, zaraz na
29 19|          a jak moi spostrzegą, że ciebie nie ma, to ja rady nie dam.
30 20|           trochę" doświadczyć, co ciebie ni kula, ni kartacz nie
31 20|         ci ja nie z żelaza. Ja do ciebie, mój księże Marku, szczęścia
32 20|       mojego tyle nie miłuję, ile ciebie.~Oto widzisz w mojej rubryceli
33 22|          nawet podziękuj mnie, że ciebie w lesie nie gabam. Niedawno
34 22|         hajdamaka, a jak widzę, z ciebie zupełne ladaco.~- Albo ja
35 22|          mi syna i gościa, a ja u ciebie zostanę jako zakładnik.~-
36 22|           dla mnie Pawlikowskim i ciebie inaczej nigdy nie nazwę.~-
37 23|           się w Kojdanowie.~- Kto ciebie, hultaju, do takiej zabawy
38 23|           ojcu siedział, nazywano ciebie Rysiem, ale odkąd przyłaskawiono
39 23|         Mój strażniku, co to koło ciebie czuć dziegieć! Czyż tobie
40 23|     kawalerii narodowej, gdzie by ciebie i na luzaka nie przyjęto.
41 23|         księciu panu podziękuję i ciebie zmuszę, byś mi stanął, jak
42 23|           plac ostrzelam, ogłoszę ciebie po całej Litwie za infamisa,
43 24|          miecznikowa, napisała do ciebie: "Mnie wielce mościwa pani