Part

 1 1 |              aż na koniec otrzymał, czego żądał, z jednym ze swoich.
 2 2 |           bies by się nie doczytał, czego on chce; ale o dwadzieścia
 3 3 |          ust nie otworzył, miał się czego nasłuchać od tych, co sprawy
 4 3 | jednomyślnie obrano go podkomorzym, czego on się spodziewać nie mógł.
 5 5 |           mówić o gospodarstwie, do czego i kobiety się wmieszały;
 6 5 |             dla syna swojego, i że (czego się spodziewa) jeżeli Jagusia
 7 7 |              ale jak wyrośniesz, to czego nie wypracujesz, chyba wyżebrzesz -
 8 8 |              Opowiedziawszy Żydowi, czego chcę, on poszedł do lodowni
 9 8 |           sobie procederem wydrzeć, czego pieniędzmi dostać nie mógł.
10 9 |           wtedy sułtan ucałował go, czego nawet z wejzyrem nie robił,
11 9 |        schronienia. Już nie było mi czego siedzieć w Polsce: jezuici
12 10|            w Nieświeżu, i książę do czego innego ich gotował, jak
13 10|        odezwał się:~- Panie bracie, czego waszeć żądasz?~- Jestem
14 11|             kuzyna księcia naszego, czego by się na dal mógł spodziewać
15 11|         traktować będę, bo nie ma z czego. Patrz! - dodał mu, wytrząsnąwszy
16 12|          prawdziwymi książętami, do czego nigdy przyznawać się nie
17 12|         nimi się złączy i że nie ma czego się obawiać stojących tam
18 12|      magazyny wpadły w jego ręce, a czego pan Sawa dla wojska nie
19 12|      opatrywać i zapytał pana Sawy, czego on pragnie, a że wszelkie
20 13|            wiązano się małżeństwem, czego dotąd Kościół wschodni przestrzega,
21 14|           na jego zaparciu się. A z czego on do takiej wziętości u
22 15|        sprowadzić, aby wytłomaczył, czego on chce. A jakie tony, a
23 15|           za stołem nie siedzieć, z czego się nazajutrz przed gospodarzem
24 17|           to, co dopiero utracił, z czego prócz niego wszyscy się
25 17|           na świat wydała. Nie masz czego przepraszać mojego syna,
26 17|            do Berezdowa nie było mu czego iść, bo tam już byli goście,
27 18|             skazanie jej na gardle, czego on, zapatrując się na jej
28 19|         módl się sto razy na dzień, czego swoim rozumem i pracą nie
29 20|            króla porwać z Warszawy, czego potem pan pułkownik Łukawski
30 20|       wypiszę, raz, że nie mamy się czego wstydzić, bośmy w niczym
31 20|       chłopca głaskał i że nie wie, czego chcą od niego konfederaci.
32 22|       naszej podróży, bo i nie było czego uważać. Zwyczajnie bór i
33 22|           sobie, Deus me custodiat: Czego mi wchodzić w cudze postępki?
34 22|         jakąś korzyść się pokuszać. Czego innego wkrótceśmy potem
35 23|           dąży, ale sam nie wie, do czego, i dojdzie tam, gdzie się
36 23|             i innych podwładnych, z czego także miał siaki taki przychód.
37 23|            pojednania powtórzył, do czego ma nadzieję jego nakłonić,
38 24|           stary sumiennie pisze to, czego sam był świadkiem, niech
39 24|           nich tak dalece poznawał, czego drugiemu nie dostawało,
40 24|             karać miłych poddanych, czego by mu i własne serce zabroniło.
41 25|         pęknę. Domyślił się doktor, czego chcę, i wyszedłszy zrobił