Part

 1 1 |         doświadczałem jego łaski. Oto raz, rok siódmy temu, gdy
 2 1 |   Warszawie i zajmij się rządem." Oto wiesz, com wycisnął na koniec? - "
 3 2 |       dalej, tam czterech leży, a oto ich konie; przez tę chudobę
 4 3 |      bajarzem trzymać nie będą. - Oto był u nas już niemłody konfederat,
 5 3 | szczególnych doświadczał dziejów. Oto był dworzaninem u króla
 6 5 |     nieświeskiego, udawano się:~- Oto książę mnie ukrzywdzić chce,
 7 6 |     uwolnisz duszę przyjaciela.~- Oto już do mnie waszeć mówisz
 8 6 |    księciu wojewodzie wileńskim i oto one składam; krwawo czuję
 9 7 |          masz interes do niego?~- Oto wezu jemu hostyneć od pana
10 7 |           sia: "Majesz pyśmo?" - "Oto jest łyst od moho pana".
11 7 |          Co takiego? - zapytał.~- Oto jakiś Kozak ze śliwkami
12 8 |         są w historii litewskiej. Oto książę Sierotka w ścisłej
13 8 |         że to jest młyn palestry, oto kamień, a my kołem. Kto
14 8 |       przed końcem jego sprawy. A oto jest dworzanin księcia,
15 8 |   Łęczycanie mają wielki rozum; a oto świadek mój kolega, że kiedym
16 10|      pułku imienia Massalskich. I oto mój abszyt i świadectwo
17 11|        kilka srebrnych groszów. - Oto cały mój majątek, a wszystkie
18 11|          w dobrej wierze~kupił. A oto reszta tej wódki. To, panie
19 11|          upatrywać jakąś pewność. Oto masz sto czerwonych złotych:
20 11|           przywiązanie utracił.~- Oto wiesz co, panie Leonie?
21 12|            kapitulujesz waćpan?~- Oto moja kapitulacja! -odpowiedział
22 12|       ocknął i powiedział mnie:~- Oto mam na sobie szkaplerz,
23 14|           dla matki i przyjaciół. Oto masz pieniądze.~Wzbraniał
24 15|          ludzi, o których mówią: "Oto rozumny człowiek." Ale zapytaj,
25 15|           o nie. Cóż on takiego? -Oto on rozumny człowiek, i kwita.
26 15|         Takie moje przekonanie" - oto cała odpowiedź sędziego.
27 15|         przyjacielem ojca mojego: oto mam sprawę, bądź łaskaw
28 15|           liszka, to się przegra. Oto cały rozum teraźniejszych
29 15|            Ale co z tego wynikło? Oto pan wojewoda nie mógł znieść,
30 16|         przez całe życie zbierał: oto cała parada! Abo to jedno
31 17|        kiedykolwiek i powtarzał: "Oto mi teraz dobrze, że Bóg
32 19|       mamy, na twoje zawołanie.~- Oto proszę mnie pozwolić wyjść
33 19|           wzięli go w swoje ręce. Oto była pociecha, że się im
34 20|           nie miłuję, ile ciebie.~Oto widzisz w mojej rubryceli
35 20|       temu pora. Jakże to było?~- Oto wiesz, że najstarszy mój
36 21|       pamięć: krzyżyki, stopnie - oto jest bodziec, który ich
37 22|          bez zakładu nie zostanę. Oto ten gość pański, co paniczowi
38 22|  pieniądze?~- Mam kilka złotych i oto one.~- A więcej nie masz
39 25|           poufałego dworzanina:~- Oto nawiżenny Łytwak, czorta
40 25|           zabuty. A waścin książę oto ale pan! W koronie tylko