Part

 1 1 |        Boży znużył się w piersiach moich.~To wyrzekłszy zszedł z
 2 3 |     patrzali; wreszcie, dla wnuków moich piszę, którym takie starałem
 3 4 |            jakie by u nas nawet za moich już czasów nie uchodziły;
 4 5 |            czasie gorących modlitw moich ode mnie twarzy nie odwrócił,
 5 6 |           niż zrobił. Już to tam i moich parę tysięcy na tamten świat
 6 6 |          od niego dostałem w dzień moich imienin. Ojcze Idzi, daj
 7 6 |           na obławę i jeszcze sług moich z błotem zmieszał i mnie
 8 6 |          żal do niego osobisty. On moich sług ofukał i mnie nazwał
 9 6 |            ja go w sukcesji mam po moich antenatach. Jeszcze go mój
10 7 |            to mnie dało wziętość u moich kolegów, gdyż jako potulnego
11 7 |            a niech ta moja relacja moich wnuków kiedyś zajmie i w
12 9 |         Pan Michał Ratyński pomimo moich perswazjów, żeby się wyspał,
13 9 |          wyłączający, żył, pożycie moich rodziców było najszczęśliwsze.
14 9 |            Brzostowskich, krewnych moich, a ludzi możnych, zostałem
15 11|            lepiej się pilnuj.~- Ty moich koni nie dostaniesz, a strzelba
16 11|        ubolewać, iż jest przyczyną moich dolegliwości. On nic nie
17 11|             a czterdzieści tysięcy moich własnych, co mi się zostały
18 11|           bez ceremonii. Trafię do moich koni.~- Bywaj zdrów, łaskawco.
19 15|         ucisku nie doświadczał. Za moich czasów wielkie były cnoty,
20 15| przychodzić, ale bardzo powoli. Za moich czasów byli w Nowogródku
21 16|        szlubowałem, że nigdy Żydom moich usług nie poświęcę, mając
22 16|           jak się rozeszła wieść o moich zaręczynach, a zaczęli na
23 19|            starosty kazać odwiązać moich przewodników i swobodnie
24 20|           zostałem dni kilka, póki moich koni konował nie wykurował.~
25 20|            poszedłem do kapucynów, moich dobrych znajomych, a co
26 22|          pana zabić w dyby jak pan moich ludzi?~- Mój kochany - odpowiedział
27 22|      złotych było. A wielmożny pan moich ludzi w dyby pozabijał.
28 22|       Niech tylko popróbuje ekonom moich parobków zamordować, ja
29 22|           oddałem. A wielmożny pan moich niewinnych ludzi pozabierał
30 22|          pan zostawi mi zakład, że moich ludzi odeszło, a ja pana
31 22|       niech z Bogiem rusza nazad i moich ludzi tu odeszle. Tu, na
32 22|             Na sercu mi leżało, że moich ludzi w dyby pozabijano;
33 22|       sobaczy synu, wtrącać się do moich czynności!~A potem jak go
34 23|         gwoździe kulami zabijać, a moich korków nie psuj.~- Jeszcze
35 23|        kochanko. Pozwól wypróbować moich pistoletów.~Ale ta porwała
36 23|            przed waszecią liczbę z moich postępków, jedynie przez
37 24|           żałuję ofiar i poświęceń moich dla dawnego porządku i dziś
38 25|          do zajcia. Kołyb ja wsich moich ludę j i Żydów z ich żynkami
39 25|        Kaniowie na Mikołę i zaczął moich chłopów w kupki ogrywać,