Part

 1 1 |            tęgi jeździec, nie ma co mówić, i łebski w potyczce, ale -
 2 1 |           gdy ksiądz Marek skończył mówić, przy świeżej pamięci zapisałem
 3 5 |        starych rzeczach, wypadło mi mówić o śp. Ignacym Rewieńskim,
 4 5 |         przyczyniało.~Potem zaczęto mówić o gospodarstwie, do czego
 5 5 |             na które patrzał, lubił mówić, szczególnie o polowaniach
 6 5 |             do nóg. Dopiero zaczęto mówić o postanowieniu państwa
 7 6 |             odtąd pacierza nie będę mówić, a taki nie odpuszczę.~-
 8 8 |            będę żartować, ale serio mówić. A wiesz, dlaczego ja rad
 9 9 |    syzmatykiem twardym i sobie tego mówić nawet nie pozwalał, i z
10 9 |          nas do niej, zaczął do nas mówić bardzo czystą polszczyzną.
11 11|  rozjątrzony na pana Bonifacego, że mówić z nim nie chciał, a cóż
12 14|         wrzeszczyć:~- Jak ty śmiesz mówić, żeś nie poddany carowej?
13 14|      żadnego czynu nie masz, śmiesz mówić, żeś nie jej poddany!~I
14 17|         starych, że my radzi zawsze mówić o dawnych czasach i o dawnych
15 17|           majowej rekreacji zaczęto mówić o hetmanię Gosiewskim, o
16 17|          Poniński śmiał z nim o tym mówić i mógł znieść jego oblicze.~-
17 19| bluźnierstwo ledwo nie takie, jakby mówić, że Jego nie ma.~I takimi
18 19|         spać.~- A nie godzi się tak mówić, panie starosto. Pan Jezus
19 20|          czasu o tej podróży twojej mówić. Teraz ku temu pora. Jakże
20 20|       bawili (szlachcic miał o czym mówić, bo i po klasztorach kiedyś
21 22|            pobożny, kazał mu z sobą mówić różaniec. Gdy więc z kolei
22 22|            kto on taki. Nie masz co mówić, sprytny chłop a barczysty,
23 22|            pan się gniewa, do niego mówić nie będę; ale niech pan
24 23|    tłumaczyć? Czy to raz nam wypada mówić babie o prawach, kiedy ma
25 23|            odwetować, gdy przyjdzie mówić o rachunkach z opieki, tak
26 23|          przyjął, a o niczym więcej mówić sobie nie dał. Gdy układali
27 24|              Otóż pan Bohusz zaczął mówić o potrzebie powiększenia
28 24|           szlachcicem. Gdy skończył mówić JW. kasztelan, od nas witał
29 24|            nieładu, mam prawo o nim mówić. Wyobraźcie sobie, panowie,
30 24|          się okazał twardym, że ani mówić sobie nie dał o układach.
31 24|         podkomorzego, wypadało jemu mówić z królem o wakansach i przekładać
32 25|           Ale jak zaczęli mi ludzie mówić o dziwactwach pana starosty,
33 25|          szlachcicem, bym dał sobie mówić o batogach.~- JW. starosto! -
34 25|             o interesie będzie pora mówić; jak się rozgoszczę, to
35 25|      Dopiero w piątek odważyłem się mówić o moim interesie, bo już