Part

 1 1 |       każden z nich wychodzącego księdza uprzejmie powitał i w rękę
 2 4 |         Otóż razu jednego, gdy u księdza biskupa w przytomności księcia
 3 4 |   Francuz, pochwytał koncepta od księdza Bohomolca i tym baki świeci.~
 4 4 |      tego powodu zbrzydził sobie księdza i już do siebie przystępu
 5 4 |      rycerzowi przystoi - otóż u księdza Marka uprosiłem, ażeby na
 6 5 |       dwom byłaby bieda. Otóż do księdza Kantembrynga, proboszcza
 7 6 |      mnie waszeć mówisz językiem księdza Kantenbrynga, co całe życie
 8 6 |     przynajmniej dobrze złajałem księdza Kantenbrynga; on by rad,
 9 7 | nabożeństwa o mnie się wypytał u księdza rektora. Kazał mnie przyjść
10 8 |    koniec nabożeństwa. Uprosiłem księdza, aby mnie wyspowiadał, ale
11 9 |       została zupełną niewolnicą księdza Rokity, tak że w najpotoczniejszych
12 9 |         ojców jezuitów, błagałem księdza Rokitę, żeby choć część
13 9 |     orszańskiego. Ja własną ręką księdza Rokitę zamordowałem, a dwóch
14 11|  dekretowany, żebym w asystencji księdza chodził? Ja wolny szlachcic!
15 12|          kończy; ale prosiłbym o księdza.~Jakoż natychmiast proboszcza
16 13|          gotowym, i w asystencji księdza poszedł na rynek, na którym
17 13|     ostatnie błogosławieństwo od księdza, przemówił do narodu, zalecając
18 18|         to wyznanie robi za radą księdza, któremu się spowiadała,
19 19| przeświadczyłem. On to zaczepiał księdza Marka, który go, bywało,
20 19|     wszyscy tulić się zaczęli do księdza, prosząc, by dał pokój,
21 19|       Otóż co zaczną nacierać na księdza, by go na spisy uchwycić,
22 19|        sobą zataskać, ile że koń księdza Marka nie był zwinnym, a
23 19|       łaskaw mu pozwolił pragnąć księdza. Trzeba mnie go na śmierć
24 19|   pułkownik przybliżył się witać księdza i piorunującym głosem krzyknął
25 19|         na wolność wedle żądania księdza Marka, a oni wszystkim do
26 20|      jakby się nim bawił. A obok księdza Marka na łokciu oparty leżał
27 20|         już było po wszystkim. A księdza Marka już odtąd nigdy nie
28 23|       rzecz, panie organisto, bo księdza nie masz między nami. Wolałbyś
29 23| wesołości celował. Z namowy więc księdza, kiedy goście i domownicy
30 23|          to wszystko było sprawą księdza Szukiewicza i pana Tadeusza
31 23|       pana Tadeusza Scypiona. Do księdza nie było sposobu czepiać
32 23|     niesłaby!~Posławszy potem po księdza Szukiewicza, powiedział
33 23|          dłużej mu służyć.~I tak księdza odprawił z niczym. Pan strażnik
34 24|        na jej czele nieboszczyka księdza Jurahę, oficjała wileńskiego;
35 24|       zaczął trochę prześladować księdza pisarza wielkiego litewskiego,