Part

 1 1 |             głupstwa, aby wam, panowie, czas przyjemnie zeszedł. Niech
 2 2 |          Tyńcowi; a tak inni Dony mieli czas jego doścignąć, ile że,
 3 2 |                i potrzebnym, bo dało mu czas plejzer wygoić. On mnie
 4 4 |           Wolterze wiedział przez długi czas; a człowiek, to wojując,
 5 5 |              znajdywał i przez ten cały czas, na kolanach trzymając synka
 6 5 |                zapomnieć, gdyż nadszedł czas pokuty, zaprosił nas do
 7 6 |            podobieństwa ich pojednać, a czas sejmikowania nadchodził;
 8 6 |              gdy się wszyscy pokładli i czas niejaki panowało milczenie,
 9 7 |               dwa dni odpocząć; co dało czas księciu wojewodzie wileńskiemu
10 8 |          Sewerynie, ja tak żartuję, aby czas prędzej schodził. Bądź spokojny;
11 8 |             pięćdziesięcioletnie; przez czas urzędowania tyle starego
12 8 |               natarł. Tamten tylko miał czas za kamień wyskoczyć i dobył
13 9 |                 r. 1763, ale to nie był czas spostrzeżenia robić nad
14 9 | Rzeczypospolitej, trafiliśmy właśnie na czas jarmarku. Lubo miasteczko
15 9 |          świętokradcom. Kryłem więc się czas niejaki po różnych domach,
16 10|             cośmy na to patrzał!. Długi czas przykro mi było, że nie
17 11|                  Pan Leon milczał przez czas czytania dekretu, tylko
18 11|              się spostrzeżono, tak miło czas schodził. Ale gdy przyszło
19 12|             zasługi wojenne. Była nawet czas jakiś konstytucja ubezpieczająca
20 12|               płomieniem; to wstrzymało czas jakiś Moskalów. Dopiero
21 13|                żenić. U nas przez długi czas monarchowie nawet od krewnych
22 15|           urzędowania. Kto teraźniejszy czas zrozumie?~Przed dwoma laty
23 17|               się zachować ojczyźnie na czas sposobniejszy. Na to pan
24 19|               godzili! Pan Bóg znajdzie czas na wszystko. A powiedzieć,
25 20|        przeczyści, przekłada - i tak mu czas schodzi. A jak mnie mówił,
26 20|              Żeby to waćpan miał o czym czas tracić, toby parę dni o
27 20|              rozmowie jako i my, i cały czas chędożył broń swoje; zerwał
28 22|          Zresztą, prawdę powiedziawszy, czas mile mi schodził z rozbójnikiem,
29 23|            sobie w halbecwelfa, żeby im czas schodził. Jakże Karolkowi
30 23|               ile tynfów szło na kartę. Czas niejaki mu się udawało;
31 23|                 dał. Gdy układali się o czas, miejsce i sposób pojedynku,
32 24|         wcześniej czy później nadchodzi czas potrzeby nowych warunków
33 24|           urzędników, tak że przez cały czas jego pobytu tylko posessionati
34 24|       pozwoliliśmy sobie, że przez cały czas obiadu zabawa była dość
35 25|            naszej Litwy, był to dla nas czas wielkich nadziei, ale który