Part

 501 9 |         zarabotka i z porożnemi furami na Kahorlik wracajut do Siczy.
 502 9 |            gardząc marnościami świata, na ulicę rzucał, aby go wziął,
 503 9 |         zamieci) i często przechodzące na pół zdziczałe trzody, które
 504 9 |                 będącego w samej Siczy na wyborach, było dowództwo
 505 9 |      korsuńskiego, stojącego w Gardzie na straży. Nasi Kozacy jemu
 506 9 |                 ile mu się podoba, ale na tym nic ekonomia humańska
 507 9 |               A że Zaporoże dzieli się na 40 pułków, jeżeliby przypadkiem
 508 9 |                nabił, że aż pięć mogił na przedmieściu Humania na
 509 9 |                na przedmieściu Humania na ich ciała usypał, ale na
 510 9 |               na ich ciała usypał, ale na samą Sicz napadał, ziemowliki
 511 9 |             wyżej wzmiankowanych, bądź na konwojowane buzdyganem podwody,
 512 9 |          zwyczaju, kazał Podkujce grać na bandurce i śpiewać. On,
 513 9 |                i żadnej nie wolno nogę na ich posiadłości położyć.
 514 9 |           najgorszych hultai, a którzy na Siczy, poddawszy się pod
 515 9 |                 natenczas jego majątek na dwie równe części zostawał
 516 9 |              miał koszowy wielką wyspę na Dnieprze, na której kilka
 517 9 |              wielką wyspę na Dnieprze, na której kilka wsi chłopów
 518 9 |          opłatę od koni, bydła i owiec na utrzymanie kureni, a w każdym
 519 9 |                utrzymywał. Zajechawszy na rynek, poszliśmy prosto
 520 9 |             Moskwie zaprzedanych, jego na ten stopień wyniosła. On
 521 9 |       perejasławskiego, który zawzięty na Polaków za to, że na pal
 522 9 |          zawzięty na Polaków za to, że na pal wbito w Żytomirzu ich
 523 9 |               był watażką hajdamaków i na ich czele wiele rabunków
 524 9 |             donieść. A teraz muszę iść na ceremonię wnijścia koszowego
 525 9 |           powróćcie do mojej chałupy i na mnie czekajcie. Będzie uczta
 526 9 |            Siczy sprawuje. Wszyscy się na śmierć popiją prócz mnie;
 527 9 |             niejakimś czasie poszliśmy na rynek, gdzieśmy zastali
 528 9 |                ziemią zasypano, tak że na dziedzińcu wzniósł się kurhanek
 529 9 |              kurhanek dość wyniesiony. Na wierzchołku tego kurhanka
 530 9 |                potem zanieśli ten kosz na wierzch kurhanku i z trudnością
 531 9 |        podniósłszy, całkowity wysypali na głowę nowego koszowego,
 532 9 |             Siczy, który z powodu tego na nim przewróconego kosza
 533 9 |              została. I wszyscy siadli na ziemi, koszowy i Kozacy,
 534 9 |             każdy drewnianą łyżką brał na swoje misę, ile mu się podobało,
 535 9 |              standi, i tameśmy czekali na jego przybycie, które dopiero
 536 9 |       Bakczysaraju, gdyż cała nadzieja na Tatarach; a na siczowych
 537 9 |                nadzieja na Tatarach; a na siczowych Kozaków nie ma
 538 9 |          wszystkie popy są rozjątrzeni na Polskę, a Jur Majboroda,
 539 9 |               i nieoświeconych.~On nam na to odpowiedział:~- Nie będę
 540 9 |            wychowany, nie była ku temu na przeszkodzie: był rodowitym
 541 9 |            docisnąć. Mój ojciec osiadł na obszernym żoninym majątku
 542 9 |               jego samego gniazdo. Żył na wsi, uprawiał ziemię, pozyskał
 543 9 |          wychowano, sam zaś kilka razy na rok jeździł do Kopysia dla
 544 9 |              wiary, nastąpiły kwasy, a na koniec pożycie dwudziestoletnie
 545 9 |          wyłączając - i osiada w Orszy na dewocji przy ich klasztorze.
 546 9 |         zawieziesz? My naszego dziecka na włóczęgę puścić nie możem."
 547 9 |              grzechu, u duchownych zaś na chwałę tylko boską obrócony,
 548 9 |           dostatki odtąd będą obrócone na ćwiczenie młodzieży w bogobojności
 549 9 |             Towarzystwa Jezusowego; że na koniec, jakakolwiek będzie
 550 9 |                 nie mogąc nie ściągnąć na siebie podejrzenia, wcześniej
 551 9 |                Zresztą zestarzałem się na Siczy, jej obyczaje przyjąłem
 552 10|               wierzy niżeli nam, cośmy na to patrzał!. Długi czas
 553 10|        usłyszawszy twierdzi, jakoby on na czele młodzieży rozbojem
 554 10|               się bawił i okrucieństwa na Litwie popełniał, i w tym
 555 10|           dojeżdżać i z fuzyjki w jaja na powietrzu trafiać. Książę
 556 10|             sprzeciwiania. Znalazł się na to światły szlachcic, pan
 557 10|               sztuki, a to go wyniosło na majętnego obywatela i później
 558 10|          majętnego obywatela i później na podstolego rzeczyckiego.
 559 10|            bawiąc - a to tym sposobem: na wielkiej tablicy drewnianej
 560 10|     nauczyciela. Potem sylaby składano na tablicy, potem wyrazy, a
 561 10|               tablicy, potem wyrazy, a na koniec periody; i wszystko
 562 10|      miecznikiem litewskim, bardzo był na swoim miejscu, tak że kiedy
 563 10|                upada. Książę, co wolał na Białej Rusi ośmdziesiąt
 564 10|     namiętności, a nie znajdując pola, na którym mógł się wyburzyć,
 565 10|              którym mógł się wyburzyć, na czele młodzieży, można powiedzieć:
 566 10|            żądał, bywał nadgrodzony. A na ludziach nigdy żadnego okrucieństwa
 567 10|             Poniatowskiego, prowadzona na Litwie przez księcia biskupa
 568 10|        generalny konfederacji barskiej na Litwie, który wolał dni
 569 10|                został potem wyniesiony na województwo połockie wolą
 570 10|          czasie ona została podzieloną na cztery prowincje: wielkopolską,
 571 10|                ręku poszedł pojedynczo na niedźwiedzia, którego lekki
 572 10|         stopnia rozdrażnił. Niedźwiedź na niego poszedł, on śmiało
 573 10|            więcej zawzięty, rzucił się na niego. On drzewcem, w ręku
 574 10|       strażni-kowicz piński, w Łachwie na koniu przesadził rów półtora
 575 10|                Raz cała banda albeńską na koniu z naczelnikiem swoim
 576 10|               sieni i bić się będziemy na ostre, a nikt niech się
 577 10|              potyczka. Snopki zapalone na nich z dachu padały, wokoło
 578 10|             obciąwszy JW. Rzewuskiego, na swoich rękach go wyniósł
 579 10|           zbrojny po kraju bez żadnego na to upoważnienia. Młodzież
 580 10|          gotował, jak do stawienia się na wezwanie kapturów. Ale pan
 581 10|               do pana Chreptowicza, że na terminie naznaczonym stawić
 582 10|              pleciony, którego gotował na księcia biskupa wileńskiego,
 583 10|             było łba nadstawić, stanął na termin w izbie sądowej,
 584 10|              się:~- Waćpan z impozycją na jurysdykcją, co ma ius gladii
 585 10|           porwali pisarza, położyli go na stole czerwonym suknem pokrytym,
 586 10|              palestry, która obojętnie na to patrzała, bo prawie całkowita
 587 10|               pobrał wszystkie papiery na stole leżące i kazał regentowi
 588 10|       szlachcie nie można było zjechać na deputackie sejmiki: kto
 589 10|             dopuszczano, a że mało kto na Litwie do niej należał,
 590 10|                im każe - i sam zjechał na reasumpcję trybunału dla
 591 10|                wszystkich grodach były na to manifesta zaniesione
 592 10|            wiązało, co było poczciwego na Litwie.~Dla asekuracji trybunału
 593 10|              pułk imienia Massalskich, na który mógł rachować książę
 594 10|               partią; a pałając zemstą na pana Wołodkowicza, chcieli
 595 10|         przywieść kontumacjalny dekret na niego zapadły za zbrojne
 596 10|               co od dawna ostrzył zęby na księcia biskupa, nie mógł
 597 10|            przed samym świtem zajeżdża na kwaterę pana Rożnieckiego.
 598 10|        ciaśniejszym ostępie ściskając, na koniec znużonego porwać.
 599 10|              nawet ubił, ale widocznie na siłach upadał. Był stary
 600 10|               wileński mógł mu przyjść na odsiecz. Ale Żyd, faktor
 601 10|           Wołodkowicz szablą krucyfiks na stole będący przeciął, a
 602 10|              dekretowany i dysponowany na śmierć, a nareszcie rozstrzelany:
 603 10|               jego niebezpieczeństwo i na czele sześciu tysięcy milicji
 604 10|       obchodził dzień świętego Karola, na który można powiedzieć,
 605 10|                Książę, rzuciwszy okiem na papiery, raptownie zasępił
 606 10|              że starający się o służbę na twarzy okazał nadzwyczajne
 607 10|               Nowogródku wyprowadzałem na śmierć pana Wołodkowicza;
 608 10|            królowi i Rzeczypospolitej.~Na to książę:~- Wołodkowicza
 609 10|      sztabs-oficjera deżurnego, którym na ten dzień był pan Tyszkiewicz,
 610 10|       zakomenderował:~- Nabij broń!~My na siebie ze strachem spoglądali.
 611 10|                temu jeleniowi, co jest na tym kobiercu.~Trzeba wiedzieć,
 612 10|       gobelinem, wyrażającym polowanie na jelenia. Oficjer więc serce
 613 10|           obliczem, prosząc nas z sobą na pokoje. Massalczyk stajał
 614 11|            albeńskiej, a przyszło mnie na myśl, że może już nikt dziś
 615 11|                błękitny, pas, umyślnie na to w Słucku robiony, srebrny,
 616 11|            szpinka z emalii błękitnej, na której z brylancików była
 617 11|                 a gdyby kto, nie mając na to patentu, ważył się ten
 618 11|             mundur gdziekolwiek wdziać na siebie, był pewny, że zostanie
 619 11|                królewskiej w Szawlach, na balu. Ale na swoje nieszczęście
 620 11|               w Szawlach, na balu. Ale na swoje nieszczęście znalazł
 621 11|          regenta sądów za-dwornych. Ci na niego napadli, mundur z
 622 11|       towarzystwa. Ich obowiązki były: na każde wezwanie księcia stawić
 623 11|             się podoba, a nie zważając na nijakie niebezpieczeństwo,
 624 11|              sobą szablą albo zdać się na jakiego kolegi, co by ich
 625 11|          krótki wzrok, ale z oszczepem na niedźwiedzia tęgo chodził,
 626 11|               niż z moją dubeltówką.~- Na co ci się ona zda, kiedy
 627 11|            Bonifacy. - Ale zróbmy opis na piśmie i wręczmy go panu
 628 11|               bo wiem, że chyba zwierz na nosie ci siędzie, to go
 629 11|                i z jednym dojeżdżaczem na koniu, pójdą W. Bonifacy
 630 11|                Ks. Litewskiego, bierze na siebie obowiązek przyprowadzić
 631 11|                o strzelbę. Pan generał na to:~- Odczytamy w domu opis;
 632 11|            Sołohub wygrał zakład.~- Ja na to nigdy nie pozwolę - powiedział
 633 11|            może uchodzić za zwierza.~A na to pan Bonifacy:~- A jużci
 634 11|               z końmi, panie Leonie, i na dal w opisach twoich lepiej
 635 11|                 chyba Pana Boga nie ma na świecie. Jeżeli pan generał
 636 11|          wszelkie zatargi skończyć. Ja na twoje pozwy nie stanę, bo
 637 11|               chce z naszych sądzi, ja na każdego sąd przystaję; najwłaściwiej
 638 11|                JW. generała, żebym się na niego zapisał, tobym zasłużył,
 639 11|             bym wskórał w jego sądzie.~Na to pan generał:~- Ja się
 640 11|            rozstrzygał; zapiszcie się, na kogo chcecie, a ja zatrzymuję
 641 11|         kompromisarski przysądzi.~- Ja na to przystaję - powiedział
 642 11|                Bonifacy - i piszę się, na kogo chce pan Leon, byle
 643 11|               kto ma nas osądzić.~- Ja na samego księcia wojewody
 644 11|                 ja ci ofiaruję miejsce na mojej bryce.~- Nie doczekasz
 645 11|               piechotą pójść niż siąść na twoją brykę. Ja, choć lubię
 646 11|              prosząc, aby pozwolił, by na niego zapisali się na kompromis.
 647 11|               by na niego zapisali się na kompromis. Na to książę:~-
 648 11|             zapisali się na kompromis. Na to książę:~- Dobrze. Jedźcie
 649 11|                 wszelką ufność powinny na niego strony położyć i nie
 650 11|               Leon tak był rozjątrzony na pana Bonifacego, że mówić
 651 11|           wszelką gotowością. A książę na dzień następny zapisał akt
 652 11|                 pomiarkował, że strony na siebie nadto zawzięte, aby
 653 11|                skończyłoby się jeszcze na gorszym. Książę, że ich
 654 11|               dekretu i naznaczył kary na strony za każde odezwanie
 655 11|       odezwanie się po trzysta złotych na rzecz bonifratrów nowogródzkich.
 656 11|          prowadzony Bóg wie gdzie; ale na szczęście jego, nie dochodząc
 657 11|              Aleksander Odyniec napadł na komendę, która go prowadziła,
 658 11|              abiudicationis i banicji, na niego przez kaptur nowogródzki
 659 11|              konferował jemu przywilej na krajczostwo starodubowskie.~
 660 11|     consultativa [z głosem doradczym], na żądanie samego księcia.
 661 11|                pan Leon coś się bardzo na mnie rozchimerował, ale
 662 11|            przeprosić.~Ale to nie dość na tym. Pana Leona wyraźnie
 663 11|              przegrawszy, podał prośbę na księcia do Rady Nieustającej.
 664 11|                złożywszy sumę, odebrał na siebie majątek, więcej dochodu
 665 11|       przynoszący niźli kwota zastawna na nim oparta. A do tego odgrażał
 666 11|               do tego odgrażał się, że na tym nie poprzestanie, i
 667 11|                że nikomu z nas nie był na przeszkodzie, ale owszem,
 668 11|           wyrzucił nam, żeśmy obojętni na szarpanie jego sławy; on
 669 11|               wojewodą, sprowadził był na niego aż z Poznania sławnego
 670 11|      upudrowaną fryzurą i z kulczykiem na lewym uchu - a ten przeciw
 671 11|               kilku albeńczyków, ci to na pozór obojętnie przyjęli;
 672 11|        Raczyńskim wyjechali szpacjerem na kawę wiejską do Pohulanki,
 673 11|             kiedy oni nie oglądali się na JO. księcia kasztelana,
 674 11|          księcia naszego, czego by się na dal mógł spodziewać pan
 675 11|                tęsknił za nim; bo choć na niego odgrażał się póki
 676 11|              przynajmniej z kim wypić: na frasunek dobry trunek, bis
 677 11|                 że sumka, co ją miałem na Niehoryle, jest nieboszczki
 678 11|               mnie znajdzie.~- Co mamy na sucho rozprawiać! Bierz
 679 11|                zawsze odpowiadał:~- Ja na to się nie odważę. Znam
 680 11|              pierwszy impet: każe mnie na śmierć obatożyć, jak mu
 681 11|               kocha. Kiedy trzeźwy, to na twoim łbie szyby żelazne
 682 11|               książę go zniecierpliwi, na tym poprzestaje i ani za
 683 11|         księcia; ja pójdę do Nieświeża na wesele.~- Takoż ci przystąpiło
 684 11|                wybierać! Nieproszonemu na wesele się pokazać?~- Albo
 685 11|            powiedz, że...~- A co to ja na szubienicę dekretowany,
 686 11|     opowiedzieć się z mojego poselstwa na sejmiku relacyjnym dworu
 687 11|            instynktuje i nie dopuszcza na ciebie nowej wariacji. Żegnam
 688 11|             przyjechać do zirytowanego na siebie gospodarza? Ale kto
 689 11|            tylko szczenięta głaskał, a na koniec odezwał się:~- Panie
 690 11|           łosiów i dzików przywieziono na wesele chorążanki; nie ma
 691 11|            jest dwóch wielkich głupców na Litwie.~- Jacy?~- Jeden
 692 11|               Radziwiłł, że się porwał na carowę, a Borowski, że się
 693 11|                Borowski, że się porwał na Radziwiłła.~Cóż powiecie?
 694 11|          waćpana zaprosił do Nieświeża na wesele?~- Zatęskniłem się
 695 12|              panów nie ma w Polsce ani na Litwie, a za to namnożyło
 696 12|               wiedzieli - więc krzyczą na możnowładców dawnych, do
 697 12|        włościaninowi nierównie gorzej. Na Litwie już bojarów zmusili
 698 12|                zmusili do robocizny, a na Rusi zamiast dawnych dni
 699 12|               co je chłop po dwanaście na rok odrabiał, pędzą go od
 700 12|               aż do świętego Sylwestra na pańszczyznę. Pletą o prawach
 701 12|            naszego szlachectwa jedynie na równości się zasadzały?
 702 12|           swojego mógł się przenieść i na ławicę poselską, i na krzesło
 703 12|                i na ławicę poselską, i na krzesło senatorskie -i na
 704 12|              na krzesło senatorskie -i na tron nawet. Toteż nasi przodkowie
 705 12|        rozprzestrzeniać królestwo Boże na ziemi. Ale takowe szlachectwa
 706 12|               belli, choć świeże, było na równi z najdawniejszym poważane.
 707 12|             sprawiedliwe żądanie: stąd na Rusi powstali Sabatynowie,
 708 12|                 tylko że ma pieniądze. Na takiego zawsze się znachodził
 709 12|               a może o tym nie wie, że na Litwie jest kilkadziesiąt
 710 12|      Wańkowiczowie, Mirscy noszą mitry na herbach i są prawdziwymi
 711 12|             się o indygenat dla siebie na sejmie 1786 roku; otrzymał
 712 12|     szlachcicem lub nie, obruszali się na jakiego rzeźnika lub bandurzystę,
 713 12|                będzie Bogu, że jeszcze na Litwie szlachta się trzyma
 714 12|                od dziadów i naddziadów na dziedzicznej roli pracuje.
 715 12|          choćby się urodził chłopem. I na dowód tego przytoczę przykład
 716 12|                Znał mnie on, bo prawie na moim ręku skonał; a chociaż,
 717 12|         sześciu Sopliców podpisało się na elekcją króla Stefana),
 718 12|             umiał śpiewać dumki i grać na bandurce, pan Woronicz,
 719 12|                 i szablą tęgo robił, i na polowaniach zające z pistoletu
 720 12|              wojsku umieścić, i musiał na nowo po panach służyć. Otóż
 721 12|              wielki zjazd w Piotrkowie na reasumpcji trybunału i mnóstwo
 722 12|             prawie wszyscy mieli dobra na Rusi, utrzymywali Kozaków
 723 12|          utrzymywali Kozaków zbrojnych na koniach, w Piotrkowie było
 724 12|                nich pochodził, że mógł na nich liczyć, jak na cztery
 725 12|               mógł na nich liczyć, jak na cztery tuze. I kiedy pan
 726 12|              do półtrzecia sta Kozaków na dobrych koniach, wśród dnia
 727 12|           rejterującego się Sołtykowa, na niego napadł niespodziewanie,
 728 12|                dotykał, aby dostać się na prawy brzeg Wisły. "Nuż
 729 12|        Poniatowski, co mógł, to zebrał na swoję obronę? Jeżeli porażeni
 730 12|             związki z Litwą, a dopiero na pewno pójść do Warszawy."
 731 12|              pewno pójść do Warszawy." Na próżno Sawa ofiarował mu
 732 12|                awangardą samemu napaść na stolicę, tak był pewny swojego,
 733 12|                 tak był pewny swojego, na próżno cały szwadron pułku
 734 12|            Dzierżanowskiego, przeszedł na naszą stronę pod samym Bolimowem,
 735 12|            młodości swojej służył, ale na nieszczęście więcej wierzył
 736 12|            Moskale przed Zakroczymem i na widok naszych zaczęli strzelać
 737 12|           rzucił się w lewo, by napaść na piechotę, jak się jazda
 738 12|         służyłem, a wszystkich relacje na jedno godzą się. Dość że
 739 12|               ad aedificandum patriae [na zniszczenie, ale na budowanie
 740 12|           patriae [na zniszczenie, ale na budowanie ojczyzny]. A sam
 741 12|               że gdyby go wyniesiono i na kasztelana krakowskiego,
 742 12|             charakternikiem, jak mówią na Ukrainie, to jest, że umiał
 743 12|      zhańbionego, iż o nim myślano, że na pewno w niebezpieczeństwo
 744 12|              rany dostać nie może. Ale na moje i ojczyzny nieszczęście
 745 12|                marszałek chciał napaść na jazdę, nim piechota przejdzie,
 746 12|          atakując, od grobli oderżnąć. Na to uszykował do boju prawie
 747 12|           udało było, bo zaraz uderzył na nich, że zaczęli uciekać
 748 12|          oderżnął, ale nad samą groblą na wzgórzu stały harmaty moskiewskie,
 749 12|                 tylko wszystko patrzał na komendę swoję, którą panu
 750 12|                Moskale opatrzyli się i na nowo zaczęli się szykować.
 751 12|            widząc, że dobrowolnie nasi na zgubę idą, choć udręczony
 752 12|               koni swoich najlepszych, na których posadził doświadczonych
 753 12|               że między dwoma Kozakami na powietrzu wisiał, i kazał
 754 12|      uciekających żołnierzy. Jakoż oni na widok wodza opamiętali się,
 755 12|              który wisząc między końmi na powietrzu, przy najokropniejszych
 756 12|               zaczęli więc dawać ognia na nas, sam pan Sawa pomiarkował,
 757 12|               rozsypana, po trzeci raz na karku nam siedziała, z dwóch
 758 12|             Moskalów. Dopiero pan Sawa na dwie części podzielił swój
 759 12|                przy komendzie, a. jego na rękach w las piechotąśmy
 760 12|              się po lesie natrafiliśmy na chałupę jednego z podleśniczych
 761 12|               i tam oddawszy się Bogu, na oślep do chałupy weszli;
 762 12|            zamkniętej komorze posłał i na niej marszałka złożył, gdzie
 763 12|                że wszystko trzeba było na nim pokrajać. Boleści tak
 764 12|                przychodzić do siebie i na jednej nodze skacząc przenosił
 765 12|              kufra pani Kleczkowskiej, na którym siadywał, aby nie
 766 12|               parę tygodni będzie mógł na koniu siedzieć. Ale w Mszczonowie
 767 12|      konfederacji, po wtóre, że chciał na nim pomścić wielu Drewiczowskich
 768 12|                A że wojsko moskiewskie na dwie części się dzieli:
 769 12|             przyznaje; więc sadowią go na koniu, aby był ich przewodnikiem,
 770 12|         przygłuszony zostałem, a kilku na mnie wpadło z postronkami
 771 12|            skonali mając oczy obrócone na JW. marszałka. Oficer od
 772 12|                gdy trupa przyniesie.~I na jednym wozie nas obydwóch
 773 12|             powiedział mnie:~- Oto mam na sobie szkaplerz, w którym
 774 13|           historia naszych familiów, a na koniec gospodarstwo. A bez
 775 13|                niech wszystkie , prawa na pamięć ponaucza się, dlatego
 776 13|          prawie był prawnikiem i kiedy na kompromis zapiszą się, bywało,
 777 13|         kompromis zapiszą się, bywało, na jakiego pana, chociaż on
 778 13|          prawdziwym obywatelem, to nie na tym się kończyło, że miał
 779 13|              swoje gotowość, sam szedł na wieżę, a termin odbywszy,
 780 13|                u nas hańba, że bywało, na kim publikata albo dekret
 781 13|              został skrzywdzony, obity na przykład, większy to jemu
 782 13|           winnicki, skrzywdzony został na publicznym gościńcu przez
 783 13|              do korda tęgi, nie wyzwał na rękę pana kaniowskiego,
 784 13|               przez dwanaście niedziel na wieży, a tak wielkie basarunki
 785 13|                a tak wielkie basarunki na nim zyskał, że nie potrzebując
 786 13|                się bogacić, obrócił je na chwałę Pana Boga i za nie
 787 13|               kto był osądzony prawnie na gardło, to familia wskazanego,
 788 13|               tego powodu żaden z nich na sławie nie cierpiał. Byli,
 789 13|                Samuela skazani później na banicją, ale bo sami niemało
 790 13|               złego nabroili powstając na zwierzchność, ale pan Jan
 791 13|                go poznać, razu jednego na obiedzie u pana Puławskiego,
 792 13|      Puławskiego, starosty wareckiego, na którym i ja na szarym końcu
 793 13|             wareckiego, na którym i ja na szarym końcu siedziałem (
 794 13|          musiał ferować dekret śmierci na obywatela majętnego, jakiegoś
 795 13|                jeszcze mało ludzi było na świecie, to bracia rodzone
 796 13|                że wszystkich monarchów na palcach łatwo policzyć,
 797 13|              est tollere, więc papieże na szczególne wypadki dawali
 798 13|               jest krewną mężowską, aż na koniec zwiodły się rody
 799 13|   naprzykrzonych a paskudnych rodów. A na czym to wszystko się skończy,
 800 13|               nie tyle.~Jeżeli się oni na ciele jeszcze cokolwiek
 801 13|                ich matkom łatwiej było na to poradzić niż królewskim
 802 13|         poradzić niż królewskim żonom; na umyśle zupełnie upadli.
 803 13|                szlachtą, byli narodem, na przestronnym polu dobierali
 804 13|           jaśnie wielmożni i siedzieli na przodków urzędach.~I u nas
 805 13|               było dowieść, że się dom na pannie kończy, że z domu
 806 13|                fałszywych inkwizycjów, na krzywoprzysięstwach opartych,
 807 13|               się opamiętał, ale że on na wszystko był głuchym, więc
 808 13|      Baworowski osądził pana Leszczyca na gardło. Ale po ogłoszeniu
 809 13|                 jak się potem okazało, na Węgry i śladu o sobie nie
 810 13|          nieegzekwowany leży w grodzie na takiego, co może już dawno
 811 13|            Wkrótce po wstąpieniu swoim na urząd pokazuje się człowiek
 812 13|              jest tym samym Leszczycem na śmierć przez Jego ojca dekretowanym,
 813 13|             asystencji księdza poszedł na rynek, na którym kat już
 814 13|              księdza poszedł na rynek, na którym kat już go czekał.
 815 13|               i Józefa, kiedy mu głowa na rusztowanie spadła.~
 816 14|          uczynek nie przepadnie, nawet na tym świecie. Rozumie się
 817 14|       uboższemu oddawszy.~Dobrze sobie na dal tuszę o moim narodzie,
 818 14|               więc pocieszać i nalegać na mego, aby mu się powierzył
 819 14|              Wzbraniał się chorąży, aż na koniec, na silne prośby
 820 14|             się chorąży, aż na koniec, na silne prośby przyjaciela,
 821 14|            zasłonić się od kary, która na niego czeka; że za cztery
 822 14|                  odpowiedział chorąży.~Na to wojewodzie zaklął go,
 823 14|            niczego nie przedsiębrał, i na to słowo oficerskie otrzymał;
 824 14|               że się ograł w karty, że na słowo przegrał dwa tysiące
 825 14|              że syn musiał mu przysiąc na Ewangelii, że przez całe
 826 14|       pieniądze.~Wzbraniał się oficer, na końcu, rozczulony, przyjął
 827 14|         swojego. Aż po upłynionym roku na ręce wojewody przyszedł
 828 14|                łajdactw, które spadają na naród, tyle tylko winny,
 829 14|             Przybywszy, wprowadzają go na pokoje, gdzie zastaje jego
 830 14|              zanadto jest dobrym i tym na siebie podejrzenie swojego
 831 14|             wielka monarchini i patrzy na potęgę swoją i rozszerzenie
 832 14|               cudów waleczności, bośmy na to patrzali. A tak Kazań
 833 14|              był mały, tego wypuszczał na wolę, mając go za niezdatnego.
 834 14|         wzrostu tak nikłego, że z tyłu na niego patrząc można by go
 835 14|           kiedy niekiedy i poprzestaje na jego zaparciu się. A z czego
 836 14|           wymyślał - i wziąwszy krejdę na giwerze swoim pomazał czort
 837 14|              do mojej służby przyjąłem na hramotnego;~jeśliś nim jest,
 838 14|                natychmiast rozkazał go na śmierć zaknutować. A potem
 839 14|               Wszyscy mu radzili, żeby na miasto Moskwę prosto szedł,
 840 14|               szedł, a on bez potrzeby na Uralskie Góry się rzucił,
 841 14|             wzięto i nas. Jego podobno na pal wbito, a nas do Smoleńska
 842 14|            poczty furmana syna wyszedł na człowieka, [wniósł sobie],
 843 14|              uczonymi, więc cała rzecz na nas musi się opierać, i
 844 14|               mówicie, i my mamy rozum na was.~Szczególne to były
 845 14|         Szczególne to były inkwizycje. Na przykład pytał mnie: jak
 846 14|            żółtej jakiejś księdze kara na buntowników jest przeznaczona?
 847 14|            czuję się być buntownikiem. Na co on skoczył z krzesła
 848 14|           poddany!~I nie poprzestawszy na grubiańskich wyrazach, zaczął
 849 14|               tym tobie mówił?~A ja mu na to:~- Przysięgam, że póki
 850 14|           przystał do niego w Kazaniu?~Na to ja:~- Miałem nadzieję,
 851 14|             wrócę do mojej ojczyzny; a na koniec, jak wszedł Puhaczew
 852 14|               zastali sanki parokonne, na których kazał nam siąść,
 853 14|               dwóch lat służyli, a oni na wygnaniu jeszcze musieli
 854 15|               Jakiś to rozum drążkowy, na kształt tych województw
 855 15|         Sparzyłem się ja raz porządnie na jednym rozumnym człowieku,
 856 15|                 co miał z Wilna patent na rozumnego. On to był chemik
 857 15|                zbałamucił, żem go użył na przestrojenie mojego browaru
 858 15|         wydawała. Ja mu się żalę, a on na to takie doskonałe tłomaczenie
 859 15|             sypie. Naprzykrzyło mi się na koniec; pozbyłem się mędrca
 860 15|           uregulował mnie browarek, że na nim wychodzę jak przedtem.
 861 15|                i kilkadziesiąt tysięcy na procencie, to miał siebie
 862 15|                 mają oni słuszność, bo na taki skład rzeczy, jaki
 863 15|            odpowiedź sędziego. Krzyczą na niego, krzyczą, że to jest
 864 15|             jakimś prosi szlachta, aby na następne trygenium raczył
 865 15|                 Zabiełło, którego ojca na ręku kiedyś nosiłem, i szczególną
 866 15|             mnie zaszczyca przyjaźnią, na kontraktach nowogródzkich
 867 15|                do konferencji. A ja mu na to:~- A na co ja się zdam
 868 15|        konferencji. A ja mu na to:~- A na co ja się zdam panu z moim
 869 15|           Najlepsza konferencja rzucić na stół kilka brzęczączek:
 870 15|             pokolenie teraźniejsze.~Ja na to tak odpowiem: Była czasem
 871 15|         wszystkich sercach, skarżą się na Boga i szemrzą, że już jej
 872 15|               woli. Abo my zasługujemy na to? Panowie bracia, kto
 873 15|               nas wprowadzić, zbrojnie na niego najechawszy. Otóż
 874 15|      gubernatorów Rosji i Austrii. Był na Litwie dom nienasycony w
 875 15|               go nie zaspokoili, pokąd na nowo łakomstwo nowego nie
 876 15|      przypadków, że dziad nie pozwalał na sejmach, aby ustanawiano
 877 15|              chciał poświęcić; a wnuki na całe życie są wskazani flintę
 878 15|             było, bo my się opamiętali na koniec i za polskich czasów
 879 15|            kieszeni, czy zmysłom idzie na korzyść, samolubny i bezbożny
 880 15|            powtórnie uzyskali przewagę na świecie. Jak pierwej przez
 881 15|             nie przynęciły się do nich na nowo i nie obkroiły im panowania,
 882 15|               nie mogą.~I ja patrzałem na upadek obyczajów, nim nastąpił
 883 15|      podwojewodzy nowogródzki, osądził na oberżnięcie nosa i wargi
 884 15|               zadać nie może -a dekret na rynku egzekwowany został.
 885 15|             trocki, będąc w Nowogródku na sprawie z JW. Niesiołowskim,
 886 15|               musiał dać Niklewiczowej na posag córki, aby go z pozwu
 887 15|             pan Wierzejski kamerdynera na dwanaście tygodni do turmy
 888 15|              samej obawy oburzenia ich na siebie, dobrze musieliśmy
 889 15|             tego chleba, że przestając na jurysterii, z którą mu się
 890 15|           sobie pozwalał i choć młody, na żadnego starszego się nie
 891 15|                natłoku spraw, jaki się na barkach jego opiera, nie
 892 15|                Wiedzie nas, wiedzie aż na przedmieście. Tam dopiero
 893 15|      patronowie tutejsi, i że bierzemy na siebie kierunek jej procedury.
 894 15|                kierunek jej procedury. Na to jejmość, uprzejmie nas
 895 15|            szklaneczce lepsze koncepta na konferencji się udadzą.
 896 15|              Fabian - świeć mu, Panie, na duszy! -lubił szklaneczką
 897 15|                umknął, nas zostawiwszy na boską opiekę. Już świtać
 898 15|             samemu panu Jelcowi, gdyby na to patrzał, zwłaszcza na
 899 15|               na to patrzał, zwłaszcza na frasunek sędziwego regenta.
 900 15|                się dopuścił, a nie my, na których niewinność Bóg patrzy.~-
 901 15|          wy-wzajemnić się, ile że mnie na rany Chrystusowe zaklął,
 902 15|       Wierzejskiego z doniesieniem, że na przedmieściu osiadły ladaszczyce.
 903 15|            dopytać. Dopiero pan regent na pana Jelca! Ledwo go ludzie
 904 15|     przypadkiem w Wilnie spotkawszy go na obiedzie proszonym u pana
 905 16|           pochwalony Jezus Chrystus!~- Na wieki wieków - odpowiedziałem
 906 16|         zerwawszy się ze stołka i idąc na powitanie szanownego męża,
 907 16|               i możność robienia sobie na dal obszerniejszych nadziei.~-
 908 16|           rachunku pokazuje się, że mi na rok drugi i pięćdziesiąt
 909 16|            podobnych wydatków nie mam, na siebie jednego pracując,
 910 16|              bym próżnował, gdyby było na czym. Ale całe życie tak
 911 16|                 a dla siebie głupi. Ja na kondescensji, a słudzy hulają;
 912 16|        weźmiesz złoty, a w domu szkody na dwa. Oj, bieda, jak majątku
 913 16|                dla drugich, nieraz się na coś przydał mój rozum. Jużeś
 914 16|             Magdalenę Bohuszewiczówną, na opiece. Panna uboga, ale
 915 16|           regent dobrodziej tak łaskaw na mnie, bądź mi ojcem. Ale
 916 16|                 że kilka dni przedtem, na świętego Joachima, był odpust
 917 16|              sakramentem uzbroiłem się na tę intencję. Kiedy więc
 918 16|               dla mnie, i jeszcze brał na siebie o nią się starać,
 919 16|             nowogródzki, zaprosił mnie na odbycie kondescensji na
 920 16|                na odbycie kondescensji na gruncie z ojcami dominikanami
 921 16|               skończyła się ta sprawa, na której dzwoniłem, ba, sam
 922 16|              pan wojski dał mnie brykę na pasach, którą sobie był
 923 16|             nawet strachu. Coś to było na kształt świsłockiej potyczki,
 924 16|             kiedy pierwszy raz szedłem na nieprzyjaciela, ale gorzej
 925 16|              tak że kiedyśmy wjeżdżali na dziedziniec, to żeby się
 926 16|            wyglądaliśmy jak delikwenci na śmierć dekretowani. To wiem
 927 16|              bom siebie nie widział, a na moją narzeczoną oczu nie
 928 16|           moich zaręczynach, a zaczęli na sądach kosmato mnie witać
 929 16|                znaleźć by nie mogła. A na wiktuałach się nie skończyła
 930 16|               Łęski dał mnie dwie krów na nowe gospodarstwo; wielmożna
 931 16|               obdarzył - tak że było i na czym, i czym przyjąć, czyja
 932 16|                trzymał spuszczając się na instynkt Boży i na charakter
 933 16|     spuszczając się na instynkt Boży i na charakter sędziwego jej
 934 16|         najszczególniejszego łaskawcy, na którego zdaniu i radzie
 935 16|        wieszczbę zwiastując w wybraniu na dzień szlubu święto świętej
 936 16|    rozrodzonych Sopliców jest założony na ziemi od wielkiego księcia
 937 16|               mojego domu są podpisani na elekcją króla Stefana. A
 938 16|               elekcją króla Stefana. A na koniec podał za rękojmią
 939 16|             wspólnie zapisać dożywocie na wspólnych nadziejach, bo
 940 16|      własnością, i parę tysięcy leżało na procencie. Potem zaraz książę
 941 16|              taki co dzień ktoś był, a na świętą Magdalenę co roku,
 942 16|           Magdalenę co roku, nim nawet na wsi osiadłem, to w naszym
 943 16|          wszystko opatrzony. Raj byłby na ziemi, gdyby nie jedna rzecz. -
 944 16|               jedna rzecz. - Żeby choć na starość ten wiatr północny
 945 16|             mogli złożyć obok żoninych na swojej ziemi, ale zupełnie
 946 16|             swojej ziemi, ale zupełnie na swojej! Niech się stanie
 947 17|             było, aby ojczyznę ocalić? Na to nigdy nie pozwolę. Widać,
 948 17|             ożywić potem dziesięć razy na sób obfitszy plon. Nędza
 949 17|               został jednym z bogatych na Litwie. Bywało, co miesiąc
 950 17|            dbał. Ani się spyta, co się na jego poletkach dzieje, dyspozytory,
 951 17|       Najświętsza Panna gospodyni" - i na nich się zdawał tak dalece,
 952 17|          interesami się nie troszczył. Na zaszczyty równie był obojętny.
 953 17|                 potem sędzią ziemskim, na koniec na najpierwszy urząd
 954 17|             sędzią ziemskim, na koniec na najpierwszy urząd województwa
 955 17|              województwa wyniesiony, a na żadnym z tych sejmików się
 956 17|                z niego nie wyratowano, na trzydzieści tysięcy przeszło
 957 17|           minęło, aż odbiera przywilej na starostwo krzyczowskie w
 958 17|       krzyczowskie w Mścisławskiem, co na rok więcej przynosiło niż
 959 17|              nie znał. To kiedy zapadł na słabość, która go przez
 960 17|              lata do łóżka przykuła, a na koniec życia pozbawiła,
 961 17|              zabrał do chwały swojej i na ziemi pamięć jego pobłogosławił,
 962 17|              co już swe lata odbywszy, na wysłużonym kawałku ziemi
 963 17|            nauki brałem, że obok niego na ławach szkolnych siadywałem,
 964 17|                opamięta, że w kościele na ołtarz, a nie na co innego
 965 17|              kościele na ołtarz, a nie na co innego patrząc trzeba.
 966 17|             takie roztargnienia dawał? Na korytarzu klasztornym wisiała
 967 17|         wisiała mapa Polskiej, to idąc na zabawę jak na nią okiem
 968 17|        Polskiej, to idąc na zabawę jak na nią okiem rzuci, stanie
 969 17|           przekonawszy się, że to było na próżno, zostawili go, ile
 970 17|               postępów w naukach. Otóż na majowej rekreacji zaczęto
 971 17|             aby się zachować ojczyźnie na czas sposobniejszy. Na to
 972 17|       ojczyźnie na czas sposobniejszy. Na to pan Tadeusz tak się oburzył,
 973 17|           porwawszy kamień, cisnął nim na kasztelanica głowę, że aż
 974 17|                kozy zaparł, skąd tylko na naukę wychodził, chcąc go
 975 17|            szczęśliwa matka, co ciebie na świat wydała. Nie masz czego
 976 17|            między innymi potykanie się na palcaty. Za klasztorem było
 977 17|               było miejsce obszerne, a na każdej połowie przy końcu
 978 17|               nazywano taborem. Szkoła na dwie części się dzieliła,
 979 17|                Zwyczajnie dzielono się na Polaków i Moskalów, a losy
 980 17|             tych niby bojach częstował na niego nacierających, ile
 981 17|             chodzących. Jezuici wpadli na myśl szczęśliwą, której
 982 17|        przekupki być w sprawach swoich na dyskrecji studentów, ale
 983 17|           czwartkowe były przeznaczone na sądy, składające się z prezydenta,
 984 17|          cieszyć chlubą, że w sądzeniu na rodzonego brata nie oglądałem
 985 17|         przedsięwzięcia. Wszystko było na próżno.~- Piotr - mówił -
 986 17|        rzeczach pierwsi, co zaczynają, na siebie odpowiedzialność
 987 17|              przyłączyć można, niż się na oślep wyrywać, że jakkolwiek
 988 17|           sumienie każe, a spuśćmy się na Tego, co nas nie będzie
 989 17|             przygniótłszy, utwierdziła na tronie Stanisława. Po rozwiązaniu
 990 17|       umiarkowania; skrupiło się tylko na księciu Karolu Radziwille,
 991 17|             Nieustającej ani się nawet na sejmikach nie chciał znajdywać.
 992 17|               weselić, kiedy nasz wódz na wygnaniu?" I to wyrzekłszy,
 993 17|         zamieniła się w sejm, wszystko na siebie brało postać, jakoby
 994 17|              chcieli. Komu dziś tajno, na czym się skończyły te nadzieje?
 995 17|               Trzech senatorów i poseł na Sybir porwani oświecili
 996 17|             Moskwie sprzyjali. Dość że na siłę kilkaset ludzi uzbroił,
 997 17|             przyłączyło się do niego - na wstępie jak jednemu z nich
 998 17|                ale jak Moskale puścili na niego obławę swoich jegrów,
 999 17|               ten ich już nie nauczyli na pamięć?~A pan Tadeusz, zmęczony,
1000 17|             garść, dla postrachu, a wy na oślep się trwożycie. Nie