| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] zdziwaczal 1 zdziwienie 2 zdziwiony 1 ze 1646 zebami 1 zebrac 2 zebracy 1 | Frequency [« »] 1886 w 1805 z 1692 na 1646 ze 1290 do 1089 to 839 ale | Henryk Rzewuski Pamiatki Soplicy IntraText - Concordances ze |
Part
1 1 | wszyscy natężyliśmy uszy: raz, że i łaknąć trzeba za słowem 2 1 | mówię, a raczej wymówię, że tak nie robicie. "Kochamy 3 1 | trzydziestu lat sąsiadując ze mną, nieraz powtarzał, że 4 1 | ze mną, nieraz powtarzał, że JW. Granowski tak się pocił, 5 1 | tedy nie doczekawszy się ze mną zwady i innych na próżno 6 1 | otrzymał, czego żądał, z jednym ze swoich. Pan Bolesta, którego 7 1 | województwa lubelskiego!", a że był ziemianin łukowski, 8 1 | grubych między nimi wyrazów, że aż zgroza było słuchać; 9 1 | krwią oblany. Myśliliśmy, że już po nim, ale jakoś przyszedł 10 1 | wszyscy tak się zadumali, że muchę by można usłyszeć, 11 1 | ciekawi byli słuchać, raz, że to był święty człowiek, 12 1 | święty człowiek, po wtóre, że do przekonania mówił, a 13 1 | veritatis prawią. Dość, że gdy ksiądz Marek skończył 14 1 | piersi uderzyć się muszę, że w dzień urodzin i imienin 15 1 | Bożym, to jest prawdę. A że, jako prawy Polak, gościnne 16 1 | wielce mnie pochwalisz, że w tej prawdzie, w tym wiązaniu 17 1 | kolegów twoich nie przekonam, że to, co mówię, jest prawdą, 18 1 | siedząc w Krystynopolu, myśli, że mąż gospodarstwem się trudni. 19 1 | pocieszaliśmy się. Myślałem, że panowie, których ksiądz 20 2 | będąc z nim zażyłym, ile że on był wielomownym, mógłbym 21 2 | marszałkiem i o nim mawiano, że gdzieś nawet był królem. 22 2 | Moskwie! Toteż mówiono, że Drewicz w imieniu carowej 23 2 | imieniu carowej deklarował, że kto go żywcem przyprowadzi, 24 2 | mu było przykro, to to, że bez tłomacza nie mógł z 25 2 | oddalać; a to z powodu, że Moskwa okolice plądrowała, 26 2 | jak mi się widzi od Żydów, że wielmożna sędzina tak blisko, 27 2 | oferta u nóg jej złożyć, ile że miał dobrą nadzieję, to 28 2 | Franciszka zniecierpliwił, że mu powiedział:~- Szabli 29 2 | łokieć nie zamienię, ile że ona mi się zda, aby łeb 30 2 | kartownika. Dośledzono, że w Krakowie po całych nocach 31 2 | tak ślicznie się ograł, że gdyby pan Zaręba nie był 32 2 | nam z obozu do Burzymowa, że prócz jego gumbińczyków 33 2 | jak harmata hałasował; a że ci żołnierze byli z jego 34 2 | Pokazało się z jego dyskursu, że gdy wracał już późną nocą 35 2 | nań zrobili zasadzkę, ale że Kozak większy niż tuz czerwienny, 36 2 | cugle do swoich; szczęście, że broń na nowo ponabijał, 37 2 | czas jego doścignąć, ile że, poplątany końmi, nie po 38 2 | mówił mnie - a co też będzie ze mną w obozie, żem z niego 39 2 | rabuje, a nierząd lubi, że aż zgroza." Już to różnie 40 2 | Już to różnie bywało, ale że wierzył po katolicku, tom 41 2 | nosił, i pacierz mówił; a że był tępy do książki, a k' 42 3 | których dawniej ani słychu, że Panu Bogu naprzykrzyło się 43 3 | starałem się dać wychowanie, że dziada poczciwego bajarzem 44 3 | Bielecki, imienia nie pomnę. Że był dobrym szlachcicem, 45 3 | tytułowano sędzią grodzkim, że był możnym, świadczą trzydziestu 46 3 | z sobą przyprowadził; a że był światły, to powiem, 47 3 | acz wielkich cnót, widno, że z pierwiastkowego luterskie-go 48 3 | prawnuki teraz żyjące, a pany ze wszech miar szanowne, nieradzi 49 3 | prowadził. Powiem tylko, że ta pani była urodziwą, rozumną 50 3 | Bielecki, jakby nie wiedział, że co Bóg zabrania, z tego 51 3 | zdarzenie mogło być tajnym?), że nie tylko dwór, ale świat 52 3 | jego światłem, bo wiadomo, że w naszej Litwie, zwłaszcza 53 3 | tak się wszystko trąbiło, że oczu nie można było pokazać. 54 3 | mówią, i kozy skaczą; dość, że widząc pan Bielecki, że 55 3 | że widząc pan Bielecki, że poszedł między ludźmi w 56 3 | między ludźmi w poniewierkę i że nawet trudno mu będzie dziatki, 57 3 | nareszcie Panu Bogu szlubował, że jak niegdyś książę Radziwiłł 58 3 | Pański nawiedzi, tusząc, że za to Zbawiciel zdejmie 59 3 | siła nagromadził pieniędzy, że mógłby za nie ledwo nie 60 3 | akces zrobić, a zapewnił go, że działając w związku za wiarę 61 3 | widzi, ojciec dominikan, że był natchnionym, się pokazał, 62 3 | natchnionym, się pokazał, raz, że kilko- a może kilkunastoletni 63 3 | chwili przemienił, po wtóre, że skutek go usprawiedliwił. 64 3 | zabaw, szlubował jednak, że trzy razy osobiście w boju 65 3 | pewnie by ręka uschła, jeno że on miał ku wszystkiemu sposób: 66 3 | ledwo Niemcy mu zaradzili, że odrobinę władzy w ręku zachował. 67 3 | pamiętał na szlub swój, że mu jeszcze jedna bitwa do 68 3 | swojej.~A pokazało się, że każden z nich był praw: 69 3 | pan Puławski ostrzegał, że go łatwo na cel wziąć; ale 70 3 | wielmożny, jakim i umarł - a że w wielkiej pobożności, zdaje 71 4 | na pewne zakład trzymać, że to był Wolter. Jeszcze to 72 4 | Poniatowskiego dworakował, ale że w duszy dobrze ojczyźnie 73 4 | cierpieć nie mógł, raz, że nie po naszemu się stroił, 74 4 | naszemu się stroił, po wtóre, że przy starszych zbyt lubił 75 4 | Mokotowa chce nam wmówić, że wszystkie rozumy pojadł." 76 4 | daje mu światło widzieć, i że co to by było za szczęście, 77 4 | świeci.~Trzeba wiedzieć, że ksiądz Bohomolec napisał 78 4 | czym książę wiedział, a że wierzył w upiory i mocno 79 4 | wziął się do czytania. A że wtenczas właśnie najwięcej 80 4 | Wolterze mówiono, przyznam się, że wielką uczułem chętkę dowiedzieć 81 4 | nieco szkrupułu przylazło, że choć Emir Jussuf uczciwy 82 4 | tej szabli przyczepić - a że ja chciałem broni używać 83 4 | Turczyn tak jest zazdrosny, że bratu rodzonemu nie pozwoli 84 4 | kutemu tak wstydliwy w mowie, że nie tylko kobiety ani rzeczy 85 4 | Woltera sułtan nie tylko, że z swoim powiernikiem, jak 86 4 | szeroko plecie o miłości, że i warszawskiego panicza 87 4 | francuski, cóż on zyskuje, że wychodzi z ust człowieka 88 4 | Żartują sobie z niego, że prócz siebie nikogo znać 89 4 | ale jak jest boleśnie, że Polacy nawet siebie poznawać 90 4 | Czyż się godzi twierdzić, że jak kto w sobie samym zniszczy 91 4 | zdolniejszym wszędzie je wypełniać, że jak w sobie zniszczy narodowość 92 4 | wdzięczności. Czy zapominacie, że państwa na ruskich kniaziach 93 4 | przynajmniej przewyższały Polskę? Że w nich nic polskiego nie 94 4 | nieprzyjazne. Zygmunt III poznał, że skoro naród podbity myślą 95 4 | nim w wojnie. On poznał, że w stosunku z Moskwą nasza 96 4 | ruskimi. Oni to sprawili, że dotąd biją po polsku serca 97 5 | poważam i wdzięczny mu jestem, że choć roku nie ma, jak osiadł 98 5 | przyjaciela jego ojca i dziada, a że to, czy z ciekawości, czy 99 5 | sędziemu dziękując mu uniżenie, że raczy o nas pamiętać; a 100 5 | Omniewicz; a trzeba wiedzieć, że natenczas bryka kryta była 101 5 | ślicznie wózkami ruszała; ale że mnie brykę dano, czemuż 102 5 | urzędu i wieku, znaliśmy, że jako szlachta, wszyscy my 103 5 | kieliszkiem), a ten to samo -tak że każden z nas z jednego kieliszka 104 5 | A i to trzeba wiedzieć, że jeżeli był ksiądz, co zawsze 105 5 | prostym był księdzem; chyba że senator się znajdywał, a 106 5 | było mu w oczy spojrzyć. A że nikt nie jest bez ale, był 107 5 | książęcej mości tak przestrasza, że nie wie, gdzie się podziać.~ 108 5 | na kartę sypie. Prawda, że i za naszych czasów niektórzy 109 5 | można było być poczciwym; a że ci ludzie te ofiary robili 110 5 | katolikiem, ażebym nie był pewny, że te ich zasługi i cierpienia 111 5 | zbywa i któren powiedział, że niesprawiedliwością narody 112 5 | zostałem do szczętu. Pomijam, że jak to było w obyczaju, 113 5 | mojej ojczyzny obrócił; a że w czasie gorących modlitw 114 5 | ludzi rzucać; klął się, że tak wszystkich i jego samego 115 5 | wszystkich i jego samego omamił, że im się zdawało, iż pokój 116 5 | ucieczki, postrzegli się, że nie ma nic i że sucho w 117 5 | postrzegli się, że nie ma nic i że sucho w izbie. Prócz tego, 118 5 | sucho w izbie. Prócz tego, że żaden jurysta gębą tak wprawnie 119 5 | koncepta w opowiadaniu, że za boki od śmiechu trzeba 120 5 | majufes, ale tak zabawnie, że chorąży Rdułtowski aż grę 121 5 | kościoła i prosi się, ażeby ze mną poszło do Iwieńca.~A 122 5 | oskarżę cię przed kapitułą, że nam wybiera takich gwardianów, 123 5 | Cyganka jej wywróżyła, że będzie miała syna, któren 124 5 | pierwszą rzecz, co zrobił, to, że całą familię Wawrzyńca od 125 5 | konfidencją pozwalał, ile że był bardzo do państwa przywiązanym 126 5 | rozmnożyły, nim przyszło do tego, że gościa, bogdajby najzacniejszego, 127 5 | zdrowia, co ma być dowód, że teraz większa grzeczność 128 5 | kielichy ciągle chodziły, że aż miło. Zabawy były niewinne, 129 5 | ale można było być pewnym, że jeden dla wszystkich, a 130 5 | mnie to przypomniało, ile że biegłem patrząc na najdostojniejszego 131 5 | tego, iż prostota powtarza, że kiedyś jakoby diablica miała 132 5 | wysiadł z sań, nie uważając, że śnieg, i witał się z nami, 133 5 | konia wierzchowego podał A że sędzia nalegał, ażeby w 134 5 | wielkości i tak ogolona, że na wierzchu kilka włosów 135 5 | Radziwiłłowskim orłem. Przypominam, że miał wielkie szarawary płócienne, 136 5 | narodu obeznany, a nie tylko że doskonale znał procedencję 137 5 | Choć był poryw czy, ale że dobre miał serce, byle czym 138 5 | kobiet był tak grzeczny, że każdą z uszanowaniem w rękę 139 5 | głupi; Bóg i ludzie wiedzą, że książę pan mnie zna i wczoraj 140 5 | wielmożnym; toć już zdaje się, że mnie nikt za głupca trzymać 141 5 | głupca trzymać nie może.~A że ja to wszystko z alkierza 142 5 | animował do kielicha, tak że aż płakał z rozrzewnienia 143 5 | już był przyrzekł królowi, że nigdy konfederacji na niego 144 5 | rebochem od Żydów? Myślałem, że na te słowa pęknie ze złości 145 5 | Myślałem, że na te słowa pęknie ze złości kasztelan.~- Straszne 146 5 | Toteż my wszyscy zrozumieli, że książę się niby uniżył dla 147 5 | zmełło, bo gdy wizja odkryła, że Adamowiczowi część czupryny 148 5 | wypuścić Doktorowicze, ale tak, że gdyby człowiek nie chciał, 149 5 | wesołym. Ja z boku słyszałem, że ta wizyta kosztowała go 150 5 | został przez Moskwę, zgoła że prawie bez sposobu zostawił 151 5 | tak go za serce ścisnęło, że się kazał wyprowadzić z 152 5 | chorążanki, a przekonanym będąc, że z nią dożywotni związek 153 5 | gdy pan sędzia oświadczył, że i on, i żona za zaszczyt 154 5 | szczęścia dla syna swojego, i że (czego się spodziewa) jeżeli 155 5 | powiedział panu Mikuciowi, że jedną z wsi, które są do 156 5 | egzortę, w której ostrzegając, że już o zabawach trzeba zapomnieć, 157 5 | dopiero po nas kobiety, tak że kiedyśmy wrócili do dworu, 158 5 | Nawet gdyśmy spostrzegli, że książę wojewoda także od 159 6 | województwie lubionego; a że zwykle u nas wybory były 160 6 | województwa nie mieli i że trzeba było kłaniać się 161 6 | łączyć z Radziwiłłowskimi, a że Rejteny z licznymi swoimi 162 6 | jako przyszłego pisarza, że on sam z początku nie był 163 6 | nie był jemu przeciwnym, że ta braci niezgoda zagraża 164 6 | zakłóceniem całe województwo, że z tego ciężki grzech mu 165 6 | mu będzie, a na koniec, że nie ma podobieństwa, ażeby 166 6 | Haraburda wyrzucać szwagrowi, że go ukrzywdził w wypłacie 167 6 | wypłacie posagu siostry, to, że prawa nie zna i że jemu 168 6 | to, że prawa nie zna i że jemu przystoi nad kartami, 169 6 | dokumentami mozolić się i że choć pan Michał zausznikiem 170 6 | mężu:~"Któż nie przyzna, że pan Tryzna był pan świętobliwy", 171 6 | wina, nie rachując miodu. Że on nie miał prócz jedynaczki 172 6 | córki żadnego potomstwa, że na nim dom jego się kończył, 173 6 | dom jego się kończył, a że panna z urodą i tak dobrego 174 6 | wymówionym nasz strukczaszy, że o przyszłość nie pamiętał. 175 6 | obławę do lasu posłał; i że to byli ludzie prości i 176 6 | powiedzieć, wedle ich relacji, że tylko szaleni w czasie żniwa 177 6 | dworskich, a ciągle rość - ile że pan Mikuć, sekretarz księcia, 178 6 | księciem. Książę tak to uczuł, że jak twierdzili mnie przytomni, 179 6 | sobie. To jeszcze szczęście, że strukczaszyna z córką były 180 6 | błogosławionego Boboli; zgoła, że piechotą gospodarz uszedł 181 6 | się zalałem, błagając go, że tak powiem, aby mnie odpuścił, 182 6 | starać, bo znałem dobrze, że nasza sprawa była brzydka. 183 6 | generalnym księcia plenipotentem, że niewiele ufności mam w prawności 184 6 | tak lubom stawał na tym, że illacja podana już została 185 6 | następnej kadencji, widząc, że nie ma sposobu utrzymać 186 6 | się zbytnią delikatnością, że ponieważ książę wojewoda 187 6 | takowej koligacji wstaje; a że już kompletu nie było, sprawa 188 6 | strukczaszy mu na ustępie wymówił, że dlatego uchylił się, bo 189 6 | księciu. Mówiono także, że pan Leon Borowski w imieniu 190 6 | rysią. Ale Bóg świadek, że to była obmowa.~Aż tu sejmik 191 6 | swojego zjechał, tym więcej, że chciał utrzymać pana Michała 192 6 | był wielkim egzorcystą (a że książę złych duchów mocno 193 6 | Opowiadał nam pan Michał Rejten, że przez dziesięć dni, co trwał 194 6 | obiadował na dzień: pierwszy ze szlachtą okoliczną na dziedzińcu 195 6 | Milczałbyś waść, panie kochanku! Że umiesz grać w francuskie 196 6 | Ojcze Idzi, wszak prawda, że dusze z czyśćca wychodzą, 197 6 | i kazał mnie oświadczyć, że jeżeli mu nie wyliczę tej 198 6 | skąpy, a do tego tak groźny, że raz mnie kazał dać pięćdziesiąt 199 6 | Wołodkowicz jakby przeczuwał, że niedługo będziemy z sobą) 200 6 | biskupem, i powiedział mi, że mu jeszcze gorzej będzie 201 6 | Ojcze Idzi, wszak prawda, że on dotąd w czyśćcu?~- JO. 202 6 | wielkie u Niego. To wiemy, że jak się dusza rozstanie 203 6 | Moja Nepta tak jego zna, że jak tylko się przybliża, 204 6 | sprawiedliwemu warto było ze skóry go obedrzyć. A ksiądz 205 6 | prosić -a diabli mi nadali, że ktoś mnie wmówił, że on 206 6 | nadali, że ktoś mnie wmówił, że on wielki teolog - a choć 207 6 | to tyle mi nadokuczał, że taki kazałem Grzesia wypuścić 208 6 | wypaplaj: ale szczęście, że u mnie furdyga próżna i 209 6 | miał na sobie; mówiłeś, że byłby taki z niego ornat, 210 6 | ma; jeżeli mnie dokażesz, że mam na kogo gniew (ale w 211 6 | intencję nieboszczyka; tylko że ja się boję odezwać, bo 212 6 | tak ośmielasz, to powiem, że był zacny obywatel, który 213 6 | głodu umarł, a to dlatego, że książę pan wypędzić go kazał 214 6 | książęca mość przypomni sobie, że co dzień mówisz pacierz, 215 6 | nie odchodź z celi, a śpi ze mną; bo jak do mnie przyjdzie 216 6 | województwo tak godnym i ze wszelkich miar najświetniejszym 217 6 | książę wojewoda wileński, ale że jednak sumiennie nie może 218 6 | skłonnościom własnym: otóż że prawo wyraźnie mówi, że 219 6 | że prawo wyraźnie mówi, że obywatel pod kondemnatą 220 6 | rozumu tych, co i waćpanu ze swego udzielić by mogli. 221 6 | zaczęliśmy wszyscy krzyczyć, że nikt nie ma prawa o to zapytywać 222 6 | publicznemu; przekonany będąc, że nie może być lepszego zdarzenia 223 6 | wyniknąć może, oświadczam się, że JO. księcia wojewodę z otrzymanych 224 6 | koła i tak był rozczulony, że nie mógł powiedzieć, tylko:~- 225 6 | marszałkiem sejmiku, ale że już było koło pierwszej 226 6 | się tłomaczył pan Tryzna, że tego nigdy nie mówił, a 227 6 | przyznaj-że, panie Józafacie, że umiem się składać.~Potem 228 6 | Już to trzeba wiedzieć, że pan Tryzna miał szablę turecką 229 6 | to lubił go prześladować, że gdyby nie pan Ignacy Rewieński 230 6 | czapki, a pić, ale tak, że co momentu inną czapkę nosiliśmy. 231 6 | żupan: "Weź, kpie!" - tak że został w hajdawerach amarantowych 232 6 | intratne opactwo dawano, za to że piękne wiersze piszę. Już 233 6 | co Worończy tykają, tak że już można było widzieć, 234 6 | już można było widzieć, że nazajutrz ani się odezwą 235 6 | się odezwą przeciw nam, i że na darmo ekspensa senatorów 236 6 | ulicach i śpiewając, ale tak, że obywatele partii wojewody 237 6 | spać się położył, pamiętny, że mu na ósmą z rana trzeba 238 6 | mam honor was uwiadomić, że na kandydatów dwóch obywatelów 239 6 | zwyczaj w naszym województwie, że unanimitate wszystko się 240 6 | był pewny pan Haraburda, że ani podobieństwa nie było 241 7 | pomoc Pan Bóg pobłogosławił, że żaden z wnuków wujaszka 242 7 | się pokazał, a wujenka, że była dobra gospodyni, studentów 243 7 | posłużyło. Dyrektor, co ze studentami u wujaszka mieszkał, 244 7 | mnie czytać i pisać, tak że księża jezuici wprost mnie 245 7 | już swobodnie uczyłem się ze swego a gorliwie, bo co 246 7 | dziadem kościelnym nie zostać, że uczę się a uczę Alwara na 247 7 | uczę Alwara na pamięć, tak że przed wakacjami na gramatykę 248 7 | promocję. I tak szło dalej, że kiedy potem dyrektor nasz 249 7 | ojcu oddał mnie wujaszek, że jakoś w niedzielę można 250 7 | do prawa przywykałem; ale że zaraz z retoryki do palestry 251 7 | Kochanowskiego, a niżej po łacinie, że JW. wojewodzie było na imię 252 7 | mego wuja i powiedział mu, że chce mnie przyjąć do swego 253 7 | się mi siedzieć - jakoś to ze krwi polskiej dobrze mi 254 7 | wojewoda opatrzył się, że okulary zapomniał w klasztorze, 255 7 | co mu się tak podobało, że darował mi konia, na którym 256 7 | pokojowym, a razem oświadczył, że w kancelarii jego prywatnej 257 7 | marszałkowskiego. Był zwyczaj u dworu, że przyjętego szlachcica na 258 7 | nadal utrzymać ten strój ze swojego. Ale na wstępie 259 7 | się nosić. A to dlatego, że razu jednego, będąc z nim 260 7 | zacząłem od perswazji, ale że on, zapamiętały w swojej 261 7 | swojej zuchwałości, nie tylko że nie poprzestał, ale jeszcze 262 7 | pachołkiem, a do tego czułem, że trzymając się wielkiej klamki 263 7 | Podstoli zawsze miał w uwadze, że i pomściłem jego sławę, 264 7 | pracującego, z początku myślili, że pałasz tylko dla ozdoby 265 7 | burdy; otóż kiedy gruchnęło, że dać radę pancernemu nie 266 7 | sobie, przyszedłem do tego, że już, pan miał do mnie nieco 267 7 | co więcej, jemu winienem, że ojczyźnie służyłem. Szczególnie 268 7 | obrany. Tac to szeroko piszą, że Augustowie byli gnuśni, 269 7 | Augustowie byli gnuśni, że rozpoili Polskę, że nawet 270 7 | gnuśni, że rozpoili Polskę, że nawet językiem naszym rozmawiać 271 7 | naszym rozmawiać nie umieli, że taki nam lepiej mieć Piasta 272 7 | było szlachcicowi i panu ze swoimi błądzić jak mieć 273 7 | panyczu, bo prysiaj Bohu, że pan na was bude żuryty sia, 274 7 | zapytał.~- Oto jakiś Kozak ze śliwkami przybył z Ukrainy 275 7 | ale z takim pośpiechem, że nawet zapomniał przeżegnać 276 7 | na tę świętą Ewangelię, że nikomu nie powiesz, co będziesz 277 7 | Islam Girej mnie upewnił, że jak Korona z Litwą powstaną, 278 7 | objeżdżał szlachtę; dość że nie upłynęło trzech tygodni, 279 7 | podpisem i honorem swoim, że ani on, ani nikt z jego 280 7 | tłomaczenie potem było, że buntownikom nikt nie jest 281 7 | tak silną mieli artylerię, że nie było sposobu. W tej 282 7 | połowę naszych. Szczęście, że Moskwa bojąc się, aby powstanie 283 8 | biednej młodzieży naszej, że mnie przeżyje, bo nigdy 284 8 | województw, a w koronie ledwo że nie trzydzieści. Otóż, kiedy 285 8 | wtenczas na rękę mnie poszło, że pan Stefan Oborski, plenipotent 286 8 | instynktu, przypomniawszy sobie, że i widywał mnie w bitwach, 287 8 | widywał mnie w bitwach, i że parę razy byłem do niego 288 8 | go przyjacielowi swemu. A że w kraju, gdzie barbarzyństwo 289 8 | można było zakład trzymać, że z niej się nie powróci, 290 8 | których obdarzysz. Ty wiesz, że w prawodawstwie naszym żaden 291 8 | już, chodziły wieści raz, że okręt, na którym płynął, 292 8 | płynął, rozbitym został, raz, że z dżumy umarł, raz, że bisurmany 293 8 | że z dżumy umarł, raz, że bisurmany go ubili, a że 294 8 | że bisurmany go ubili, a że był łakomy, bardzo niecierpliwie 295 8 | prowadzą - dowiaduje się, że przed dwoma dniami na polowaniu 296 8 | własnoręcznym upewniła księcia, że ani ona, ani jej sukcesorowie 297 8 | ponarąbywał łap i uszów, że jednego roku trzydzieści 298 8 | płacić. Dokuczyło mu to, a że był spadkowie przyjacielem 299 8 | nim sobie jechał, a on, że nigdy dotąd z Litwy nie 300 8 | Łęczycanina.~- A to czemu?~- Temu, że kiedy mnie w szkołach męczono, 301 8 | opałki. Czyś zapomniał, że pod bokiem trybunału burdę 302 8 | a waćpana nie wypuszczę ze stancji.~- Panie Sewerynie, 303 8 | nie mów!~Jakoż myślałem, że się panicz utemperował; 304 8 | sobotę wieczór. Ja był rad, że nazajutrz była niedziela, 305 8 | się i zrobiłem intencją, że jak Pan Bóg mnie wyratuje 306 8 | przyjacielami. Szczęściem, że książę miał kapelana i ołtarz 307 8 | pora była tak spóźniona, że przyjęcie ciała i krwi Pańskiej 308 8 | starego wina się wypiło, że pewnie przez niedziel kilka 309 8 | młyńskich obracać. On to mawiał, że wino przynajmniej jednym 310 8 | dostojnego swojego koligata, że pierwszy go nawiedził i 311 8 | razem byli do wieczora. A że pan Koźmian zaprosił do 312 8 | Poszliśmy więc chodzić. Ale że niedziela, wszystkie jurysdykcje 313 8 | poglądał jak gap. Jużem poznał, że to będą nieprzelewki; przybliżyłem 314 8 | koroniarzowskim językiem, a ja ich nie ze wszystkim rozumiem.~Aż jeden 315 8 | Waćpanowie może nie wiecie, że to jest młyn palestry, oto 316 8 | ja za stary, abyście wy ze mnie żartowali, ale Bóg 317 8 | żartowali, ale Bóg świadek, że jutro do komunii przystępuję; 318 8 | wiedział o interesie księcia i że jego mecenas nim się trudni. 319 8 | jest umocowany księcia, a że nie dotykał się kamienia, 320 8 | go mleć; ale pan sędzię, że na nim usiadł, od tego wykręcić 321 8 | macie, kiedyście mnie nie ze swego spichrza dostali?~- 322 8 | marszałkiem koła, zatem ze mną trzeba zaczynać.~- A 323 8 | nie z panem? Bo powiadają, że Łęczycanie mają wielki rozum; 324 8 | oto świadek mój kolega, że kiedym jechał do Lublina 325 8 | Cyganka mnie wywróżyła, że z rąk wielkiego błazna mam 326 8 | poradzić. Marszałek ledwo że nie pękł ze złości i dobywszy 327 8 | Marszałek ledwo że nie pękł ze złości i dobywszy szabli, 328 8 | zakładu tak mu dał po łapie, że szabla marszałkowi z rąk 329 8 | kogo drugiego? Ja myślał, że bić się z koroniarzem wielka 330 8 | nam fundowała hulankę, tak że dobrze podochoceni poszliśmy 331 8 | było z oka wymiarkować, że tego było więcej dwóch tysięcy. 332 8 | wielkości kamienny krzyż ze Zbawiciela wizerunkiem, 333 8 | judicabo. To nas uderzyło, że Chrystus Pan miał twarz 334 8 | miał twarz odwróconą tak, że jej rysów nie można było 335 8 | przyjaciele nam powiedzieli, że nie snycerz go tak wystawił, 336 8 | sprawiedliwszy byłby dekret." A że sumienie nieco kłuło deputatów, 337 8 | z czym się odezwała. A że to było pod koniec sesji, 338 8 | się pisarze i kancelaria, że to byli diabli, i w wielkim 339 8 | Pan Jezus na taką zgrozę, że diabli byli sprawiedliwszymi 340 8 | oryginale w archiwach, a że nemini acta impedita, każdemu 341 8 | trybunału idzie.~I prawda, że w tak licznym zgromadzeniu 342 8 | towarzyszyło przybyciu marszałka, że muchę słyszeć by można. 343 8 | bardzo siebie szacowali, ile że, pomimo kilkokrotnych krwi 344 8 | obeznaną z prawami naszymi, że nieraz dostojny ojciec jej 345 8 | z palestry i pacjentów, że po całym rynku słychać było 346 8 | sobie: "Nie zazdrościmy wam, że u was każdy w kamienicy 347 8 | mieszka, jak mówicie, i że u was łatwo o figielki stalowe 348 8 | chociaż chwalicie się, że u was wszystko porządniej 349 8 | na teatr i przyznam się, że na nim trochęm się zniecierpliwił. 350 8 | to koło mnie taki hałas, że ani sposobu trafić, o co 351 8 | na nowo nie przerwą. Dość że tym sposobem sztuka się 352 8 | powracając z teatru, jakbym nigdy ze stancji nie wychodził. Postanowiłem 353 8 | nie wchodził; wiem tylko, że W. Usarzewski, marszałek 354 8 | sobie cicho leżał w piwnicy, że o nim nikt nie wiedział, 355 8 | łaskawi przyjaciele wraz ze mną go nie wypróżnili.~W 356 8 | sąsiadował! A taki był uparty, że w życiu nigdy się z nikim 357 8 | obywatela się wykierował, tak że miał już gdzieś pod Berdyczowom 358 8 | od lat kilkudziesiąt, tak że majętna wdowa została tym 359 8 | wyrok sądu ziemskiego. Ale że w Koronie dwa dekreta trybunalskie 360 8 | to się działo na jawie, że on wchodzi do sali trybunalskiej. 361 8 | wprowadzenie jego sprawy ze wszystkimi okolicznościami 362 8 | jak instygator dowodzi, że pisarz wziął tysiąc czerwonych 363 8 | najgromliwniejszą, ale tak, że aż mrowie po nim przechodzą, 364 8 | mrowie po nim przechodzą, że trybunał, skazawszy na śmierć 365 8 | największą korzyść otrzymał ze zbrodni, był jeden wolny 366 8 | patronować i wmawiać mu, że sen mara, że o tym myślał, 367 8 | wmawiać mu, że sen mara, że o tym myślał, więc coś mu 368 8 | mu się i przyśniło, ale że już raz zacząwszy, ambicja 369 8 | ambicja każe skończyć, że prawność jest gatunkiem 370 8 | uchodzi, byle zwyciężyć, że kto przekupuje, za łeb nie 371 8 | tak dalece nie wykroczył, że nawet nie on, ale jego umocowany 372 8 | sobie sprawiedliwość oddać, że okazał się dość sumiennym, 373 8 | sztafeta z doniesieniem, że pan Chamiec, wioząc pana 374 8 | most pod nimi się zawalił i że Chamca wyciągnęli spod mostu 375 8 | przeraził pan Kurdwanowski, że pierwszy raz w życiu okazał 376 8 | zazdrości, bo można powiedzieć, że się do niej lat blisko trzydziestu 377 9 | nie mogę nie przyznać, że Krasna Ruś jest najpiękniejszą 378 9 | błogość ich życia. Słyszałem, że od czasu zaboru ogromne 379 9 | naszej przez Podgoryczanina, ze szczątkami konfederacji 380 9 | wojsku Rzeczypospolitej i ze mną sąsiadował aż do śmierci, 381 9 | łowczego dworzanin wydał, że go widział we Lwowie przy 382 9 | jedzie, bo domyślał się, że z czymś ważnym; kusił go 383 9 | na którym już był wymógł, że przekupionych członków Dywanu, 384 9 | się sam do niego iść; a że straży było wiadomo, iż 385 9 | tym, w którym się dowiem, że Moskale z całej ziemi naszej 386 9 | zostali, przysięgam ci, że dam się publicznie obrzezać.~ 387 9 | katolikiem, powiedziałbym, że nawet do zbytku, gdyby w 388 9 | zapewne nie był świadomszy, że jeno w naszym Kościele można 389 9 | można dostać zbawienie i że co czeka takiego, co się 390 9 | przyjacielsku kiedyś mu wymówił, że za daleko się posunął:~- 391 9 | odpowiedział podczaszy - że nie dla rozpusty ani niedowiarstwa 392 9 | wielką nadzieję pokładali, że się z nami złączy z wojskiem, 393 9 | tym mocniej nam pomagał, że był rodowitym Polakiem. 394 9 | się okazywały i dowodziły, że ich mężowie i rodzice byli 395 9 | księcia Sanguszki. I uważałem, że najwięcej zajmywało Ukraińców, 396 9 | młodością, przyznam się, że śpiewem bajarza tyle byłem 397 9 | bajarza tyle byłem zajęty, że od niego nic mnie oderwać 398 9 | niego się dowiedziałem, że Artem Jełowicki, pan czternastu 399 9 | dworu księżnej Ostrogskiej i że na czele jej ludzi nadwornych 400 9 | Suczawą przeciw Wołochom, że król Zygmunt ofiarował mu 401 9 | nadworne litewskie; ale że on tego zaszczytu odmówił 402 9 | niego nie da sobie rady; że wzrósłszy na dworze kniazia 403 9 | najechał zamek ostrogski; że kniaź Czetwertyński, dziedzic 404 9 | wielce był jej zasłużonym; że bardzo mu się chciało kasztelanii 405 9 | by do cara przylgnął, a że za to zostanie nie kasztelanem, 406 9 | udzielnym bracławskim, i że mu pora pomścić się nad 407 9 | miłosne piosnki. Uważałem, że dziewki ledwo go nie zjadły 408 9 | sami tęgo pili, ale tak, że Żyd arendarz wiadrami na 409 9 | mnie taka wzięła ciekawość, że lubo postanowiłem sobie 410 9 | wszystkie ich pieniądze, ze tylko każdemu po kilka piętaków 411 9 | Kozacy nam wytłomaczyli, że widok tego buzdyganu jest 412 9 | możemy być spokojni, ale że przechodząc przez ich ziemowliki, 413 9 | konwojującego towarzysza, że ona wypróżnioną została 414 9 | nią, jakby była pełną. A że Zaporoże dzieli się na 40 415 9 | opłacić. Dowiedzieliśmy się, że pierwej oni rabowali Smilańszczyznę 416 9 | wojewody kijowskiego, nie tylko że ich odpierał i raz tyle 417 9 | raz tyle tej zgrai nabił, że aż pięć mogił na przedmieściu 418 9 | zabijał i do robót używał- A że to kilkakrotnie się zdarzyło, 419 9 | zaprzysiągł wieczny traktat, że już nie wolno będzie Zaporożcom 420 9 | innymi rzeczami powiedział: że Lachy ubogie, bo choć żonki 421 9 | kazał sądzić Podkujki za to. że ważył się naganiać ustawom 422 9 | kijmi ubity, pomimo tego że i względy u koszowego, i 423 9 | wierzbiną; to tylko było smutno, że śladu rolnictwa nie można 424 9 | w syzmie i wmówił sobie, że jak Polska pozbędzie się 425 9 | zawzięty na Polaków za to, że na pal wbito w Żytomirzu 426 9 | natychmiast ziemią zasypano, tak że na dziedzińcu wzniósł się 427 9 | w ten kosz włożyli, tak że go napełnili, a potem zanieśli 428 9 | zajadał. A gdyśmy zobaczyli, że już zaczynają mózgownice 429 9 | General-ności z doniesieniem, że sam puścił się do Bakczysaraju, 430 9 | tylko możemy być pewni, że przeciwko nam działać nie 431 9 | swoich ustaw i przeczuwają, że Moskwa, jak utwierdzi w 432 9 | zepsuta. Popi im wmawiają, że starostwa czehryńskie i 433 9 | koszowego mamią nadzieją, że całkowita posiadłość Siczy 434 9 | rodowitym kalwinem. Jednak, że był młodym, przystojnym 435 9 | do jej religii szanował, że w przeciągu długiego pożycia 436 9 | swoich obrządków, ale tak, że nikt w domu o tym nie wiedział. 437 9 | jak zaczął wmawiać matce, że heretyk jest nieprzyjacielem 438 9 | nieprzyjacielem Chrystusa, że kto papieża nie słucha, 439 9 | poganinem i zbrodniarzem, że prócz katolika nikt nie 440 9 | się w swoim kacerstwie, że tylko u katolików są prawdziwe 441 9 | względu u Boga nie mają, i że dla Chrystusa trzeba opuścić 442 9 | tak obałamucił moją matkę, że przywiązanie do męża utraciła. 443 9 | niewolnicą księdza Rokity, tak że w najpotoczniejszych okolicznościach 444 9 | klasztorze ją osadzili; toż i ze mną chcieli zrobić, ale 445 9 | serce odwrócił. Wmówił jej, że rozwiązłe prowadzę życie, 446 9 | rozwiązłe prowadzę życie, że się nigdy nie spowiadam, 447 9 | się nigdy nie spowiadam, że jestem kalwinem ukrytym 448 9 | jestem kalwinem ukrytym i że majątek w moim ręku będzie 449 9 | narzędziem obrazy Pana Boga, że moja matka, żyjąc tyle lat 450 9 | jest pod ciężkim grzechem i że nie ma skuteczniejszego 451 9 | narzeczonej, widząc mnie wyzutym ze wszystkiego, zerwali mówiąc 452 9 | jaką majątku mnie dali, że sama ludzkość tego od nich 453 9 | odpowiedział z łagodnym uśmiechem, że majątek bywa częstokroć 454 9 | chwałę tylko boską obrócony, że jako dobry katolik, szanować 455 9 | matki i cieszyć się nawet, że jej dostatki odtąd będą 456 9 | bogobojności i nawracanie pogan. Że żadnego udziału mnie nie 457 9 | podpadliby w ekskomunikę, że w mojej mocy z nich korzystać, 458 9 | Towarzystwa Jezusowego; że na koniec, jakakolwiek będzie 459 9 | prosił mnie o przebaczenie, że nie może dłużej ze mną bawić, 460 9 | przebaczenie, że nie może dłużej ze mną bawić, bo spieszy do 461 9 | pisarza, i Bóg mi świadkiem, że żadnej okoliczności nie 462 9 | mnie tylko teraz udręcza, że przewiduję, iż Moskwa nas 463 9 | nas pochłonie, ale tuszę, że, starzec, tego się nie doczekam. 464 9 | jako jej ziemianin, ale że jestem przekonany, że żadna 465 9 | ale że jestem przekonany, że żadna wolność nie będzie 466 10| WOŁODKOWICZ~To u nas wielkie złe, że zagraniczni ludzie chcą 467 10| nas działo; a co gorszego, że młodzież nasza chętniej 468 10| Długi czas przykro mi było, że nie umiem po francusku, 469 10| uczonymi, podowiadywałem się, że Francuzi o nas takie dziwolągi 470 10| nas takie dziwolągi piszą, że teraz się cieszę, że tych 471 10| piszą, że teraz się cieszę, że tych książek rozumieć nie 472 10| się godzi z Demulierem, że hasz książę rozumu nie miał 473 10| miał i był barbarzyńcem.~Że książę nie był po zagranicznemu 474 10| oświecony, to pewna; ale że miał polski rozum wielki, 475 10| książąt Wiśniowieckich domu, ze wszystkimi tronami chrześcijańskimi 476 10| hetmań zaczął się miarkować, że synowi czegoś więcej trzeba 477 10| przekonał. Więc ta oświadczyła, że dwie wsie daruje takiemu, 478 10| był na swoim miejscu, tak że kiedy został marszałkiem 479 10| A co się tyczy zarzutu, że w młodości swojej okrucieństwa 480 10| nie dopuszczali się, ile że przy wielkiej porywczości 481 10| książę miał serce tak czułe, że znieść nie mógł cudzego 482 10| były wielkie podobieństwa, że Rzeczpospolita się ocali, 483 10| dla publiczności szkodą, że jego pisma w tym przedmiocie 484 10| albeńską nazwaną. Zdaje się, że kto takiej młodzieży przewodniczył 485 10| sieni i bić się zaczęli; a że obydwa byli równej z sobą 486 10| wyniósł spośród ognia, tak że i suknie popalone były, 487 10| niektórych domach szlacheckich. A że ta inotescencja samemu księciu 488 10| była wydana, to dlatego, że jako senator tylko przez 489 10| sejmowy mógł być sądzonym, ile że nie tylko szło o uczynki 490 10| napisał do pana Chreptowicza, że na terminie naznaczonym 491 10| tego nie dopuszczano, a że mało kto na Litwie do niej 492 10| biskup wileński postarał się, że po kapturach wybrano deputatów 493 10| lękliwych, o których był pewny, że to tylko napiszą, co im 494 10| Wołodkowiczem i wmawia w niego, że jest szczerze poświęconym 495 10| Rzeczypospolitej i księcia wojewody, że większą część oficerów przekabacił, 496 10| przekabacił, i przysięga mu, że cały regiment akces zrobi 497 10| dostania go w swoje ręce. A że przy niesłychanym męstwie 498 10| odpoczynku, a gdy widział, że żołnierze po schodach zaczynają 499 10| rzucając, tak go obrzucili, że już ruszać się nie mógł, 500 10| innymi rzeczami było w nim, że pan Wołodkowicz szablą krucyfiks