Part

 1 1 |  księdza uprzejmie powitał i w rękę pocałował, a książę solenizant
 2 5 |     bawialnym i pocałowawszy w rękę wszystkie białogłowy, począwszy
 3 5 |        proszę go, abyś owszem, rękę podał struchlałemu nieborakowi,
 4 5 |     się i wziąwszy kobietę pod rękę, poszliśmy wszyscy do sali,
 5 5 |      że każdą z uszanowaniem w rękę całował, choć nawet żonę
 6 5 |     zaczynając od gospodyni, w rękę pocałował; dostało się i
 7 5 |      prosi więc dla syna o jej rękę W. sędziego, jako drugiego
 8 5 |      sędzinie. Książę wziął za rękę chorążankę, która drżała
 9 5 |  błogosławieństwo. Ucałowawszy rękę męża, dodała:~- Dzień to
10 6 |        na przykład: niech poda rękę takiemu, co go obraził,
11 7 |     aby widzieć, czy dobrą mam rękę. Napisałem mu po polsku
12 8 |  interesa. Właśnie wtenczas na rękę mnie poszło, że pan Stefan
13 8 |      nie zapomniawszy plunąć w rękę, i od pierwszego zakładu
14 8 |        Obwiązywali marszałkowi rękę, a on nie tyle z bólu, jak
15 11|        do Małgosi, połóż jej w rękę, co ci daję, i powiedz,
16 12|     stolica dostanie się w ich rękę, że gwardia koronna z nimi
17 13|      korda tęgi, nie wyzwał na rękę pana kaniowskiego, ale szukał
18 13|    wprzódy kata przez pokorę w rękę pocałowawszy, prosząc go,
19 14|       całe życie swoje karty w rękę nie weźmie (którą to przysięgę
20 18| zacnego domu Łopacińskich, i o rękę jego córki się zgłosił.
21 21|    poufałym z kobietami, kiedy rękę pańską do ust przybliżała,
22 22|       a ja wierzę - i podał mi rękę.~- Otoś mnie zagadł, panie
23 22|    Dopiero Pawlik, podawszy mi rękę, prowadził mnie, wlokąc
24 23|       przy tym, że miał piękną rękę, iż jego pismo za istny
25 23|       który się podjął już nie rękę mu wrócić, bo ta aż w dzień
26 23| Słuchaj, panie Tadeuszu! Ja ci rękę odciąłem, a Bóg świadek,
27 23|        Ale przyjm w restytucji rękę mojej córki i zostań moim
28 24|  rozczulił, podniósł mnie, dał rękę pańską do ucałowania, pobłogosławił
29 24|    mogą. Pani chorążyna podała rękę królowi i zaprowadziła go
30 24|   stodole nakarmić, i podawszy rękę gospodyni domu, z nią poszedł
31 25|  soboju wojowaty! - i podał mi rękę, którą z uszanowaniem pocałowałem. -
32 25|   przybliżył, pan Leon mnie za rękę: "Nie uchodzi drwić z ludzi,