Part

 1 22|                                  PAWLIK~Za naszych czasów wychowanie
 2 22|        jeno że na jego szczęście Pawlik trafem nadszedł i kazał
 3 22|          hajdamaków. Bywa często Pawlik u naszego leśniczego i ja
 4 22|        pan łowczy, że to był sam Pawlik, przystąpiwszy do mnie:~-
 5 22|          wystrzelić.~Zbliżył się Pawlik do pana łowczego:~- A co,
 6 22|         ja was nie znam?~- Panie Pawlik, wszak ja wam dobrze życzył.
 7 22|          nas przenocuje.~- Panie Pawlik, zmiłuj się waćpan nad moją
 8 22|       odeszle, wiem, że tyle pan Pawlik grzeczny, iż mnie sam odprowadzi
 9 22|          poruczniku - powiedział Pawlik -każdy żyje ze swego: szlachcic
10 22|      musiałem i piechotą ruszać. Pawlik obok mnie i wszystko pyta,
11 22|          nie można było. Dopiero Pawlik, podawszy mi rękę, prowadził
12 22|          wnet się roztasowała. A Pawlik taki gospodarz uprzejmy
13 22|   ochłapa, na jaki napadł: a pan Pawlik zapytał mnie, czy pozwolę,
14 22|        na stole. Po sztukamięsie Pawlik za zdrowie moje srebrny
15 22|       przybierać powabu.~- Panie Pawlik - powiedziałem mu - kiedy
16 22| pieniądze temu Lachowi oddają. A Pawlik, jak się urazi a porwie
17 22|        łeb się rozleciał Dopiero Pawlik, jak krzyknie:~- Kamień
18 22|        był skończył życia. A tak Pawlik osiadł jak na lodzie. Bo
19 22|          dyskrecji rządców. Otóż Pawlik bardzo w widokach swoich
20 22|         niesłychane. Rozjątrzony Pawlik do niego się udał i pierwsza
21 22|     ćwiertować go kazał. Ale już Pawlik odwagą i sprytem do takiej
22 22|       chłopiec do ojca powrócił. Pawlik do takiej zuchwałości przyszedł,
23 22|        jam go potem zapewnił, że Pawlik wrócił mi, co był zabrał,
24 22|         bezprawia, jakich nieraz Pawlik się dopuścił, tyle go znalazłem
25 22|      ugościwszy odprowadził mnie Pawlik do Szyjeckiej Budy, gdzie
26 22|      chorągwi w kaszy nie zjeść.~Pawlik jak długi padł mnie do nóg
27 22|  Chciałem mu iść na odsiecz, ale Pawlik mnie przekonał, że na kilka
28 22|      Kijowa. Otóż tu popisał się Pawlik. Bo jakkolwiek mnie to przypisują
29 22|     ruszamy i za czyim rozkazem, Pawlik odpowiedział, że jesteśmy
30 22|           na Pokuciu.~A poczciwy Pawlik skończył, właśnie jakby
31 22|     człowieka, a tym właśnie był Pawlik. Widno, że koń, w którego