Part

 1 1 |         gościnne i uczynne twoje serce żadnej korzyści nie zna,
 2 4 |     usilność zniweczyć nie może? Serce się kraje, ile razy czytam
 3 5 |        niewinne, szczere; każden serce na ustach nosił i nikt się
 4 5 |     poryw czy, ale że dobre miał serce, byle czym dał się ubłagać;
 5 5 |    powołaniu boskiemu, tak go za serce ścisnęło, że się kazał wyprowadzić
 6 7 |       pan się obudzi.~- Panyczu, serce, pustyte meni do jasne osweconoho
 7 9 |        ojcem, tak i ode mnie jej serce odwrócił. Wmówił jej, że
 8 10|  zaprzysięgać, dowiódł, jak jego serce było dalekie od wszelkiej
 9 10|          porywczości książę miał serce tak czułe, że znieść nie
10 10|     odezwał się książę. ~ Weźcie serce z papieru czerwonego i przyszpilcie
11 10|  Massalskich i zabierał się jemu serce przyłożyć. A książę: - Gdzie
12 10|  przyłożyć. A książę: - Gdzie to serce kładziesz? Nie tu, ale przyłóż
13 10|         na jelenia. Oficjer więc serce wyżej łopatki jeleniowi
14 10|             i trzy kule przybiły serce. Potem wstał z wypogodzonym
15 11|        naraziłem! On poczciwe ma serce, ale mój postępek był tak
16 12|   ruskiego, ale mając szlachetne serce, jak najmniej się chciał
17 15|       zaczęliśmy rzewnie płakać. Serce by się rozkroiło samemu
18 17|          pokąd ostatniego Polaka serce bić będzie, pamięć jego
19 18|  krajczego z ofuknieniem, co jej serce goryczą i zemstą napełniło.
20 20|       kurzawa się podnosi, ledwo serce nie wyskoczy z radości,
21 20|       się coś i nie wymówiło, bo serce do ust się przedziera. Ale
22 20|         cierpieć, ale, mój Boże, serce się rozdzierało, widząc
23 20| Poniatowskiego, niezgorsze miała serce, powrócił do mnie z tym,
24 22|           że mnie łatwo wziąć za serce. Wracajże pan zdrów z synem!
25 23|          z takim, co miał i lwie serce, i lwią siłę. Wedle umowy
26 24|     powiedział takiego, co go za serce uchwyciło. Nawet gdy między
27 24|      uroczystości rozdziera moje serce! - Młodszy mój syn, mój
28 24|  poddanych, czego by mu i własne serce zabroniło. A ja w imieniu
29 25|         zaszczytną pamięć, co ją serce pana starosty kaniowskiego
30 25|       świętym. Ale że miał dobre serce, że był gorliwym katolikiem,