Part

 1 2 |            czterech leży, a oto ich konie; przez tę chudobę mało mnie
 2 2 |            zrobiło opuścić kozackie konie; zatem, dostawszy ich, powiązał
 3 2 |      mniejszym, bo generał Demulier konie zabrane mu odebrał, a jego
 4 5 |             tego psy na nosaciznę i konie na robaki miał| sekret leczyć
 5 8 |           groblę naszelniki pękły i konie nas poniosły. Pan Bartłomiej
 6 8 |             rynku karety, kolasy, a konie, nawet papież nie powstydziłby
 7 9 |          bez dozoru, najpiękniejsze konie i niezliczone trzody owiec
 8 11|              Ofiarował swoje cztery konie siwosrokate, którymi przyjechał
 9 11|             ja ci oddam moje cztery konie, a jeżeli nie, to mnie oddasz
10 11|             Jeżeli go okaże, cztery konie siwosrokate wraz z uprzężą,
11 11|    Borowskie-go, mówiąc:~- Proszę o konie, ubiłem zwierza!~- Jak to! -
12 11|             jeżeli chcesz, aby moje konie i twoja strzelba były przy
13 11| wprowadzeniem sprawy już tobie moje konie przysądził; pięknie bym
14 11|            chcecie, a ja zatrzymuję konie i strzelbę u siebie i to
15 11|             to niech przepadną moje konie. Ale obaczymy.~- Ja o waćpana
16 11|            swoim żartem chcesz mnie konie zabrać. Wstydziłbyś się
17 11|            Boga, nie sięgaj po moje konie.~- O, prawda, jaki ty mądry!
18 11|        dekret, przysądzający cztery konie wraz z uprzężą panu Bonifacemu
19 11|       nastraszyłem grodem, że zaraz konie oddał, choć je w dobrej
20 11|         więcej. Będzie ze mnie! Już konie moje popasły i koniecznie
21 12|             że jeden drugiemu psy i konie kradnie wśród białego dnia.
22 12|           nie byli. Myśmy wszystkie konie zostawili przy komendzie,
23 12|       ciasnego wożą, którego cwałem konie ciągnęły, było dla mnie
24 20|        trochę wypocząć, ile że mnie konie były się rozchorowały.~Oprowadzał
25 22|       założyć kwaterę i tam zbierać konie, póki z nimi nie wyruszę
26 22|              radzi wyprawić ludzi i konie w puszczę cudnowską. Ja
27 22|         mnie:~- Niech pan porucznik konie zbiera w lesie, gdzie bezpiecznie,
28 22|           kwaterę. Naprzód tam moje konie wyprawił z dworskimi Kozakami,
29 22|         deszczu pod rynnę: ja kryję konie przed Moskalem, a złodziej
30 22|             na jedno słówko pańskie konie zabrane oddałem. A wielmożny