Part

   1 1 |               urzędnicy stali nawet, bo do ławek niełatwo było się
   2 1 |               Moskwę pod Lanckoroną; aż do Myślenic Suwarowa gnali,
   3 1 |               sami ogień tworzycie, abo do gotowego drew przykładacie.
   4 1 |            cierpkich przymówek przyszło do ograżania się, do korda -
   5 1 |              przyszło do ograżania się, do korda - to ty, marszałku,
   6 1 |           Wkrótce opuszczę was; powrócę do klasztoru berdyczowskiego,
   7 1 |                 Karola Radziwiłła, miał do niego dziwną poufałość i
   8 1 |        Lanckoroną, co i mnie dało wstęp do jego stołu, a swoich Lubelczyków
   9 1 |             wielki kłótnik. Już to on i do mnie u stołu strzelał przymówkami,
  10 1 |                mu wymówił. Od przymówek do wymówek. Jak zaczął ich
  11 1 |             wojewoda wileński, przyszło do tak grubych między nimi
  12 1 |                 z izby, a porwawszy się do szabel, przy nas bić się
  13 1 |                nim, ale jakoś przyszedł do siebie; a potem cerulik
  14 1 |              jak zaczął mu chleb z solą do rany przykładać, a krew
  15 1 |           zrobiło z Bolesta, prawdziwie do dziś dnia nie wiem; ale
  16 1 |               musiał umrzeć.~Ale wracam do swego. Ksiądz Marek śpiewał,
  17 1 |           święty człowiek, po wtóre, że do przekonania mówił, a na
  18 1 |         powiedziawszy, choć my szczerze do panów byli przywiązani,
  19 1 |                  Pod różnymi postaciami do wszystkich waszych panów
  20 1 |                błagałem, mówiłem: "Jedź do Warszawy, zajmij się rządem!
  21 1 |        niedźwiedzie wybije." Udałem się do wojewody kijowskiego. Pan
  22 2 |                 przystał na szeregowego do pułku Mirowskich. Ledwo
  23 2 |               pułkownika swego Larzaka, do którego miał ansę, dom zrabowawszy,
  24 2 |           gumbińskiego, upoważniając go do werbowania pułku i wszystkich
  25 2 |             wcale pięknego, a któren aż do rozwiązania konfederacji
  26 2 |                poznawszy ją w Krakowie, do jej przyjaźni wzdychał.
  27 2 |         rozpłatać pierwszemu, który się do sędziny posunie - czym sobie
  28 2 |                 wysunął się nam z obozu do Burzymowa, że prócz jego
  29 2 |              byłem na ordynansie. A ten do mnie:~- Otóż ten szaławiła
  30 2 |              już późną nocą z Burzymowa do obozu, Dony to wyśledzili,
  31 2 |                a tak mógłby bez szwanku do obozu powrócić. Ale jemu
  32 2 |                 ich, powiązał ich cugle do swoich; szczęście, że broń
  33 2 |                  a jego na dziesięć dni do aresztu zaparł, co mu było
  34 2 |                swoim pułku i to mi było do smaku, bo i mundur był ładny,
  35 2 |        Dzierżanowskim jak z kolegą, ale do jego pułku nie przystawaj,
  36 2 |            pacierz mówił; a że był tępy do książki, a k'temu na miejscu
  37 3 |               po francusku rozmawiał, a do tego pobożny jak ksiądz
  38 3 |               świętego nieco skłonności do rozwiązłego życia. Pewnego
  39 3 |                a król, coraz silniejsze do niej czując zapały, używał
  40 3 |                swymi torował jemu drogę do cudzej własności; a pan
  41 3 |             panu pomagał. To się wnęcał do domu wojewody, nigdy przed
  42 3 |             przyczynił się, o ile mógł, do osłabienia przekonania,
  43 3 |                 wypadł list wojewodziny do króla. Przeczytawszy i z
  44 3 |                  a sam żonę natychmiast do dóbr swoich wywiózł, a stamtąd
  45 3 |                i nie mając nawet środka do poszukiwania swej krzywdy,
  46 3 |               nie był natenczas żonaty, do klasztoru by wstąpił. Dobry
  47 3 |       królewszczyznę w Mścisławskiem, a do tego wyjednał mu od JW.
  48 3 |        znaczeniem gotowym przeniósł się do tego województwa oddalonego,
  49 3 |           znacznie majątku przyrobił, i do niemałej wziętości przyszedł
  50 3 |                i najlepszemu nie zbywa, do oziębłych, a potem do przyjaciół
  51 3 |            zbywa, do oziębłych, a potem do przyjaciół i najgorliwszych
  52 3 |             niemało, i już zabierał się do podróży - a właśnie wtenczas
  53 3 |       konfederacji i samemu osobą swoją do niej akces zrobić, a zapewnił
  54 3 |           uzbroiwszy, przyprowadził ich do Generalności, w Mohilowie
  55 3 |                 w nogę; a gdy przyszedł do zdrowia, był z nami pod
  56 3 |              tak po długiej kuracji gdy do zdrowia przyszedł, choć
  57 3 |               że mu jeszcze jedna bitwa do rachunku nie dostaje. Aż
  58 3 |                wedle swego zwyczaju jak do króla na biesiadę. Miał
  59 3 |               ku złemu, a gębą, bom nie do dobrego namawiał: a gdziem
  60 3 |                chwała będzie, ać już ja do domu spokojny wrócę.~Jakoż,
  61 3 |                pachołkiem puścił się aż do Mścisławia, z nami czule
  62 4 |                 po francusku się nosił, do nas akces zrobił i przy
  63 4 |             zrobił i przy łasce boskiej do końca wytrwał; a książę
  64 4 |     zagranicznych dworach, gdy przyszło do Francji, zaczął się unosić
  65 4 |           zbrzydził sobie księdza i już do siebie przystępu nie dawał.~
  66 4 |              osiwić, a i siła, i ochota do pracy się zmniejszyła, człowiek
  67 4 |      potrzebować i na starość wziął się do czytania. A że wtenczas
  68 4 |               na ten dzień zjechało się do mnie łaskawego sąsiedztwa
  69 4 |              mój pan, posłał mnie z nim do Chocimia, ażeby konia, w
  70 4 |            kształt naszych różańcowych, do odprawiania jakichś muzułmańskich
  71 4 |                oprawić. A potem, gdy mi do głowy nieco szkrupułu przylazło,
  72 4 |            Turczyn, mógł coś niedobrego do tej szabli przyczepić -
  73 4 |            świętej ją poświęcił, i taką do dziś dnia chowam, którą
  74 4 |                 nauczyć, jak się wnęcić do serduszka panienki przez
  75 4 |                 wojował i wojuje dotąd, do komnaty swych kobiet przypuszcza,
  76 4 |                  i postać będą stosowne do myśli. Na co piszący wprost
  77 4 |                  z drugiej przywiązanie do niewoli i szereg nałogów,
  78 4 |              Polskę w Rusi. Wróciła Ruś do oderwanych od siebie dzierżaw.
  79 5 |                 proszę waści na zapusty do Omniewicz, ale z żoną.~Skłoniłem
  80 5 |             nowogródzkimi) puściłem się do Omniewicz; a trzeba wiedzieć,
  81 5 |             przyjmował i wprowadzał ich do żony, a wszystkich, nie
  82 5 |               się kłaniał, i przed sobą do pokoju wprowadzał, umiałem
  83 5 |          wszystkim opasać szable i biec do sieni za gospodarzem do
  84 5 |                 do sieni za gospodarzem do przyjęcia gościa, i wprowadzać
  85 5 |                 gościa, i wprowadzać go do pokoju, i dopiero odpasać
  86 5 |                 wypiwszy, odnosił szkło do kredensu, a wszyscy do wędlin
  87 5 |            szkło do kredensu, a wszyscy do wędlin się rzucali. A i
  88 5 |                 się chwali. Bo ksiądz i do świata nas wprowadził, i
  89 5 |                 dwom byłaby bieda. Otóż do księdza Kantembrynga, proboszcza
  90 5 |            Ratuj mnie! A on natychmiast do księcia:~- Mości książę,
  91 5 |      towarzystwo swoją bytnością, siadł do mariasza w pulę z gospodarzem
  92 5 |              się nie znalazł, któren by do obrzydłej Targowicy przystąpił.
  93 5 |             zrabowany dwa razy zostałem do szczętu. Pomijam, że jak
  94 5 |           Smoleńsku kilka razy batogami do omdlenia obitym został;
  95 5 |              mnie bojaźń śmierci, która do mnie, starca, tuż tuż nadchodzi.~
  96 5 |        przestraszeni, zabierali się już do ucieczki, postrzegli się,
  97 5 |                 wszystkich zadziwiał, a do tego miał swoje koncepta
  98 5 |               aż przypadkiem dostał się do księcia Karola Radziwiłła,
  99 5 |          zaczęto mówić o gospodarstwie, do czego i kobiety się wmieszały;
 100 5 |                 Tibi, Christe, żeś mnie do Omniewicz przyprowadził.
 101 5 |             piękne lniane płótno tęskni do kościoła i prosi się, ażeby
 102 5 |                się, ażeby ze mną poszło do Iwieńca.~A pani sędzina:~-
 103 5 |             plecach i przybliżywszy się do W. sędziego, coś mu szepnął,
 104 5 |           Kochanku, proś JW. kasztelana do stołu. I każdy z nas, skłoniwszy
 105 5 |                 rękę, poszliśmy wszyscy do sali, gdzie stół był zastawiony,
 106 5 |                 stołu od jednego gościa do drugiego, aby usługi z oka
 107 5 |                 furmanem i woził go raz do Warszawy. On był kroniką
 108 5 |                  co kadencji Wawrzyniec do Nowogródka z panem swoim
 109 5 |             bywało, na atencją chodzimy do sędziego, którego choć nie
 110 5 |                 stołem u obiadu stojąc, do dyskursu się miesza, ile
 111 5 |          mówiono; bo sędzia jemu wielką do siebie konfidencją pozwalał,
 112 5 |             pozwalał, ile że był bardzo do państwa przywiązanym i tęgo
 113 5 |            butelka na bok nie poszła. A do tego psy na nosaciznę i
 114 5 |         przytomnych obywatelów: i z rąk do rąk kielichy szły, a każdy
 115 5 |                rozmnożyły, nim przyszło do tego, że gościa, bogdajby
 116 5 |      kociurbychę, to kiedy przychodziło do ostatniej zwrotki: "Kardasz,
 117 5 |              sędzia wystąpił, aż książę do łez rozczulił się, powtarzając
 118 5 |             wedle powagi swojej ciągnął do Omniewicz i ciągle coś rozprawiał
 119 5 |              gdy był wesoły, a zakręcał do góry, kiedy bywał markotnym
 120 5 |          kontusza w podróży nie brukać. Do tego czapka biała, czarnym
 121 5 |              przepędzał, łowami zajęty. Do tego dowcip bystry, łatwo
 122 5 |                i obcował z nim poufale. Do ludzi podejrzanego szlachectwa,
 123 5 |         popowiczów, czuł wstręt i nigdy do siebie przystępu nie pozwalał.
 124 5 |               nieprzygotowany, a zawsze do przekonania. W obcowaniu
 125 5 |                 Kiedy się kalwakata już do omniewickiego dworu zbliżała,
 126 5 |               Magdusi. Potem, wszedłszy do pokoju i zobaczywszy Wawrzeńca:~-
 127 5 |            przed trzema laty chłopca mu do chrztu trzymał. Wawrzyniec
 128 5 |            Wawrzyniec jak długi padł mu do nóg i rozbeczał się. Książę,
 129 5 |                 kwit na dwie fury zboża do wyboru Wawrzyńca, i sam
 130 5 |               niech no jegomość pójdzie do księcia pana i zapyta go,
 131 5 |             przecudnym sosie i animował do kielicha, tak że aż płakał
 132 5 |                 z innymi przybliżył się do niego, powiedział mnie:~-
 133 5 |      przyjacielskie lampy.~Ja mu padłem do nóg jak długi:~- Niech książę
 134 5 |               fora z dwora.~Książę wąsa do góry pokręcił, bo już był
 135 5 |            sądów zadwornych był zjechał do Nieświeża na komisją księcia
 136 5 |                obywatela, co by wymówkę do osoby jego zregulowaną uważał
 137 5 |                sędziego, przybliżył się do kasztelana mówiąc:~- Panie
 138 5 |          obruszyli; nie wiedzieć, co mu do głowy przyszło, jakby konfidencja
 139 5 |             całym swoim dworem pojechał do Dunajczyc, rezydencji kasztelana,
 140 5 |                 ta wizyta kosztowała go do czterdziestu tysięcy, bo
 141 5 |              był szklanny dęty i gdy go do ust przykładano, trzeba
 142 5 |        zwycięstwa jeszcze kielich wypił do Wawrzeńca, jemu go oddał,
 143 5 |             ręką; o swojej sile poszedł do sędziny, z nią zmówił litanię
 144 5 |           sędziny, z nią zmówił litanię do Najświętszej Panny i to
 145 5 |                 wielkie szczęście miała do ludzi i niejeden majętny
 146 5 |               wuj, ale nie mógł dotrwać do końca; bo lubo nie sprzeciwił
 147 5 |               przywiązanie syna swojego do panny chorążanki, a przekonanym
 148 5 |          stolnikowicz jak długi padł mu do nóg i toż samo sędzinie.
 149 5 |                 wstydzisz, powiedz mnie do ucha, ja powtórzę głośno,
 150 5 |                I wziąwszy ją wpół, ucho do jej ust przyłożył. Ale przynajmniej
 151 5 |               gdy stolnikowicz jej padł do nóg. Dopiero zaczęto mówić
 152 5 |                 zbywać nie będzie.~- Co do mojej siostrzanki - rzekł
 153 5 |                że jedną z wsi, które są do wypuszczenia, wypuszcza
 154 5 |        Agnieszce Haciskiej, a jej posag do siebie przyjmuje, tylko
 155 5 |              nosił regestrzyk folwarków do puszczenia będących, a gdy
 156 5 |               roczny będzie się należeć do mego skarbu, połowę z niego
 157 5 |                 niego daruję Jagusi, aż do czasu wykupna Borowicz.~
 158 5 |                 młodych. Dziwną łatwość do pisania miał sędzia: nic
 159 5 |                nie mogło; nieraz pisząc do dyskursu się mieszał, a
 160 5 |             żyją połączone domy." A gdy do pląsów przyszło, które książę
 161 5 |               gwardian bernardynów miał do nas egzortę, w której ostrzegając,
 162 5 |               czas pokuty, zaprosił nas do modlitw. Wszyscy my wtórowaliśmy
 163 5 |                 poszliśmy za gwardianem do cerkwi unickiej, niedaleko
 164 5 |          czwartej z rana. Sędzia służył do mszy. Gdy przyszło do tych
 165 5 |            służył do mszy. Gdy przyszło do tych słów: "Cum jejuniatis,
 166 5 |            sicut Pharisaei", wszyscyśmy do pół szable z pochew wydobyli
 167 5 |                po dwóch przy siąpiliśmy do ołtarza dla przyjęcia popielca;
 168 5 |                 tak że kiedyśmy wrócili do dworu, to już było koło
 169 5 |               się. I ja z moją Magdusią do Nowogródka puściliśmy się,
 170 6 |               zjechali się w Nowogródku do klasztoru bernardyńskiego
 171 6 |                   pan Michał porwał się do szabli i gdyby bernardyni
 172 6 |                 niemało przyczyniła się do uczynienia twardym pana
 173 6 |       podstarościu, by żniwiarzy naglić do roboty, i sam się w pole
 174 6 |                się w pole wybierał, gdy do niego wpadli dojeżdżacze
 175 6 |       wymawiając, by natychmiast obławę do lasu posłał; i że to byli
 176 6 |             sekretarz księcia, miał żal do pana Tryzny z powodu, iż
 177 6 |                były wyjechały na odpust do Pińska, uczcić błogosławionego
 178 6 |                stamtąd udał się wózkiem do Nowogródka, gdzie manifest
 179 6 |               ekspulsję.~Kiedy przyszło do sprawy, musiałem atentować
 180 6 |            zamknął gębę. Kiedy przyszło do sprawy, nam o to szło, aby
 181 6 |                 szło, aby ją wprowadzić do ziemstwa, a nie do grodu,
 182 6 |           wprowadzić do ziemstwa, a nie do grodu, bo gród jurysdykcją
 183 6 |               wyrwać się od grodu, gdyż do niego poszły pozwy powodowe;
 184 6 |                w rzeczy samej właściwie do jurysdykcji grodzkiej należy.
 185 6 |                 została z naszej strony do trybunału pro determinatione
 186 6 |           książę w trzydzieści pojazdów do klasztoru bernardyńskiego,
 187 6 |                celi koło niego spał), i do tego Nepta, ogromna wyżlica,
 188 6 |               albo u jakiego urzędnika, do którego się zaprosił.~Otóż
 189 6 |                 Tryzny. Jakoż się wziął do tego bernardyn i to było
 190 6 |              pan Burgielski, szatny, co do słowa opowiedział jako naoczny
 191 6 |              się masz za mędrka. Ja nie do waści mówię, ale do ojca
 192 6 |                 nie do waści mówię, ale do ojca Idziego. Ojcze Idzi,
 193 6 |                 wszystko, co mam. a sam do bernardynów bym wstąpił.
 194 6 |            nieboszczyk pan był skąpy, a do tego tak groźny, że raz
 195 6 |              waszego biskupa i ruszyłem do Wilna; byłbym mu sakrę zdjął
 196 6 |             Wilnem; a potem pojechałbym do Rzymu przeprosić Ojca świętego
 197 6 |                ofiarować mu pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Ale przybywszy
 198 6 |                 Świętej. Ale przybywszy do Wilna, we śnie mi się pierwszy
 199 6 |                 posyła wedle jej zasług do nieba, do czyśćca albo,
 200 6 |              wedle jej zasług do nieba, do czyśćca albo, uchowaj nas
 201 6 |               tego Jego miłosierdzie! - do piekła.~- Jużci Wołodkowicz
 202 6 |             piekła.~- Jużci Wołodkowicz do piekła nie poszedł, panie
 203 6 |             trzech popów w Słuczczyźnie do unii nawrócił, a czwarty,
 204 6 |        opierałem. Ale Panu Bogu tak się do czasu podobało: nie mieliśmy
 205 6 |            duszę przyjaciela.~- Oto już do mnie waszeć mówisz językiem
 206 6 |                 mnie książę pan pozwala do siebie śmiałości, to niech
 207 6 |         litewskim; ale dam ja jemu, jak do Grodna na sejm przyjedzie,
 208 6 |            Bywało, fury z jego spichrza do klasztoru przychodzą, a
 209 6 |                 prawie w jednej koszuli do Nowogródka uciekł. Pozywa
 210 6 |              celi, a śpi ze mną; bo jak do mnie przyjdzie Wołodkowicz,
 211 6 |               namówić, by jaki krok sam do księcia zrobił, co nam się
 212 6 |            koligatem i nie był skłonnym do naginania się.~Ale bardzo
 213 6 |                 księstwa nowogródzkiego do obierania marszałka sejmikowego.
 214 6 |                Haraburda przybliżył się do koła, prosząc o głos. Na
 215 6 |         zapobiegł. Uprosił, aby wszyscy do pochew powkładali szable,
 216 6 |             zarzut pana Haraburdy, jako do niego interes należny. Zaczęliśmy
 217 6 |          rozgniewany, odezwał się na to do pana Haraburdy:~- Waćpan
 218 6 |                masz prawa, a jeżeli ona do waćpana należy, złóż ustępstwo
 219 6 |             nami mocno poruszony i wąsa do góry zakręcał, aż tu W.
 220 6 |          poruczyć JO. księciu, który go do pomyślnego kresu doprowadzi,
 221 6 |                 wojewoda przybliżył się do koła i tak był rozczulony,
 222 6 |                   Ja, chociaż żal czuję do W. strukczaszego, ale ten
 223 6 |        jutrzejszego i na obiad się udał do JW. chorążego Rdułtowskiego,
 224 6 |       przyjaciele rozsądzą. Ale mam żal do niego osobisty. On moich
 225 6 |       zadośćuczynić woli księcia; i oba do szabel się wzięli przed
 226 6 |           postępkiem księcia, nie mogła do siebie przyjść z radości.
 227 6 |                Jagiełło. Sierotka z nim do Betleemu chodził. On wielki
 228 6 |                 z rozpaczy chciałem się do Korony wynieść. I mnie tam
 229 6 |              Jezusowi w Boremlu, On się do mnie odezwał: "Radziwille,
 230 6 |            odezwał: "Radziwille, wracaj do Litwy, bo tu nic nie wskórasz,
 231 6 |             dokaże. Wracaj, Radziwille, do Litwy, a niech mnie diabli
 232 6 |      przyrzeczeniem Pana i Boga mojego, do was wróciłem i Pan mój nadgrodził
 233 6 |         senatorów nowogródzkich poszły.~Do dziesiątej w nocy asystowaliśmy
 234 6 |             beczce, ale już próżnej, aż do klasztoru, gdzie on jeszcze
 235 6 |            wytrzyźwił od razu i poszedł do celi, gdzie podkurek zjadłszy
 236 6 |        urzędników ziemskich i grodzkich do koła, zagaił sejmik tymi
 237 6 |       wszystkich nas zaklął, żeby żaden do gwałtu nie dawał pobudki,
 238 6 |             zatem zapraszam panów braci do wetowania.~Szlachta zaczęła
 239 6 |           swojej partii, przybliżył się do koła, zabrał głos, w którym
 240 7 |              Ale nie każdemu dostać się do pańskiego dworu! Trzeba
 241 7 |                 chcieli wstawić, ale co do mnie, mogę powiedzieć, Opatrzność
 242 7 |               prostaczkowi docisnąć się do pana! Moja matka potem powtórnie
 243 7 |                 zabrał mnie z zaścianku do Nowogródka, kiedy siódmy
 244 7 |               ogrodzie pieląc, z małego do pracy wtrawiałem się, co
 245 7 |                 wprost mnie przypuścili do infimy, nie przechodząc
 246 7 |             potem dyrektor nasz wstąpił do zakonu, ja na jego miejscu
 247 7 |               własnej pracy przyszedłem do kontusza gredyturowego,
 248 7 |          relacje pozwowe i tak zawczasu do prawa przywykałem; ale że
 249 7 |                 ale że zaraz z retoryki do palestry nie poszedłem,
 250 7 |            Marii; byłem jej członkiem i do dziś dnia z pallatium Mariae
 251 7 |              kiedy JW. wojewoda przybył do Nowogródka na dzień Wniebowzięcia
 252 7 |               jako marszałek wystąpiłem do niego z mową łacińską, którąm
 253 7 |             rektora. Kazał mnie przyjść do siebie, wypytywał, co umiem;
 254 7 |                mu, że chce mnie przyjąć do swego dworu. Na te słowa
 255 7 |               ja, i mój wuj padliśmy mu do nóg i zaraz, już za pozwoleniem
 256 7 |        powróciłem z wujem i tłomoczkiem do klasztoru, gdzie stał JW.
 257 7 |             kopy obwarzanków i wróciłem do pana, okulary w ręku trzymając,
 258 7 |              przysłużyć się. Przybywszy do Słoni-ma, gdzie często JW.
 259 7 |               JW. pana, który go często do publicznych używał interesów,
 260 7 |            konsystencji, przyczepił się do niego i zaczął go w przytomności
 261 7 |               choć chudym pachołkiem, a do tego czułem, że trzymając
 262 7 |             miałem plecy za sobą, dawaj do szabli na gołe łby! Noszę
 263 7 |              przeciw sobie, przyszedłem do tego, że już, pan miał do
 264 7 |               do tego, że już, pan miał do mnie nieco zaufania (chociaż
 265 7 |                 miłość dla kraju, którą do dnia dzisiejszego pałać
 266 7 |             jakoś to szlachta przywykła do rodu, co panował więcej
 267 7 |         konfederacją podnieść i przyjść do tego, by nikt obcy już u
 268 7 |            Zjeżdżali się pany, wysyłali do siebie gońców poufałych
 269 7 |                 i wszystko się gotowało do wybuchnięcia. Ale nie tak
 270 7 |              było z jednego województwa do drugiego przejechać bez
 271 7 |                    ja, lubo byłem użyty do pióra, to ledwo przez dziesiąte
 272 7 |               piątej z rana, przychodzi do przedpokoju sypialnego pana,
 273 7 |          wojewodą.~- Jakiż masz interes do niego?~- Oto wezu jemu hostyneć
 274 7 |               pana". To odbyrajut, list do starszyzny nesut, a pisle
 275 7 |            Panyczu, serce, pustyte meni do jasne osweconoho pana, bo
 276 7 |                  Meni treba zara ichaty do Bociok. Pustyte, panyczu,
 277 7 |                sia.~Odważyłem się pójść do pokoju pana i obudzić go.~-
 278 7 |              śliwkami przybył z Ukrainy do JW. pana i ma list od JW.
 279 7 |           Kozaka. Ten przyszedłszy padł do nóg wojewodzie i podał mu
 280 7 |             starostwo bobrujskie, które do podczaszego należało, bo
 281 7 |               były te słowa: "Stosownie do żądania Twojego śliwek węgierek
 282 7 |         powiedział:~- Zaraz przyprowadź do mnie Bohusza i sam przychodź
 283 7 |           rozkaz pański, by natychmiast do niego poszedł, poszliśmy
 284 7 |                natychmiast JW. wojewoda do okna i zaczęli z sobą coś
 285 7 |                 rozmowy odezwał się pan do mnie:~- Soplico, pójdź do
 286 7 |               do mnie:~- Soplico, pójdź do mojego alkierza: na fajerce
 287 7 |              natychmiast i zabieraj się do golenia.~Ja, zdziwiony,
 288 7 |          podstolego wendeńskiego posłał do Nieświeża z listem nic nie
 289 7 |                 ani nikt z jego komendy do końca wojny w Polsce wojować
 290 7 |               na los puszczając, mówiąc do nas:~- On potrzebniejszy
 291 8 |                Pomyśliłem sobie: "Pójdę do palestry obywatelom służyć."
 292 8 |                tego powodu wynosząc się do dóbr żoninych na Białą Ruś,
 293 8 |           bitwach, i że parę razy byłem do niego posłany z sekretnymi
 294 8 |               książę rozkazał mi jechać do Białej z częścią swojego
 295 8 |                niedługo gościł i ruszył do Lublina, gdzie już finalnie
 296 8 |              zamiar odbycia pielgrzymki do Ziemi Świętej, powierzył
 297 8 |               prześladowali, a tym i on do nich niewiele miał serca
 298 8 |                książę, a Pan Bóg ciebie do kraju nie powróci, z twojej
 299 8 |              Pan Bóg cię pierwej zawoła do chwały swojej: Słuczczyzna,
 300 8 |             zaraz oba panowie pojechali do Brześcia dla przyznania
 301 8 |              książę Sierotka już wracał do dóbr swoich, w Krakowie
 302 8 |             hetman wielki litewski, sam do Lublina na trybunał zjechał
 303 8 |                nie dziw, bo od deszczki do deszczki mało dziesięć razy
 304 8 |             interesu.~Pojechaliśmy więc do Lublina za księciem. Do
 305 8 |                 do Lublina za księciem. Do bryki, na której siedziałem,
 306 8 |              był zabijaka. Oddał go był do palestry; ale ten, więcej
 307 8 |                 lubił szlachtę łapczywą do korda, więc oddał go jemu,
 308 8 |                 jako ojciec dzieciom, a do tego zaszczycony przyjaźnią
 309 8 |               kiedy z dworem przyjedzie do Nowogródka i wpadnie w burdę,
 310 8 |          zaczepił. I tak przyjechaliśmy do Lublina w sobotę wieczór.
 311 8 |                bo w drodze, dojeżdżając do Lubartowa, spuszczając się
 312 8 |        niebezpieczeństwa, przyjechawszy do Lublina nazajutrz pójdę
 313 8 |                 Lublina nazajutrz pójdę do spowiedzi. Jakoż, lubo nasza
 314 8 |             książę kazał z rana przyjść do siebie, aby pomagać panu
 315 8 |               chorążemu Radziszewskiemu do tłomaczenia tego interesu
 316 8 |            panem Bartłomiejem poszedłem do bazylianów i trafiliśmy
 317 8 |         przyjęcie ciała i krwi Pańskiej do jutra odłożyć musiałem.~
 318 8 |                 go nawiedził i zaprosił do siebie na obiad, a książę
 319 8 |               JW. marszałkiem pojechali do przewielebnego prezydenta
 320 8 |             prezydenta i już razem byli do wieczora. A że pan Koźmian
 321 8 |                 że pan Koźmian zaprosił do siebie na obiad W. chorążego
 322 8 |       Poczekajże tu na mnie, a ja pójdę do gospody i każę go tu wynieść.~
 323 8 |           zastałem kilkunastu młodzieży do palestry należącej, jakem
 324 8 |            ukłonił, oni mnie i wszedłem do szynku. Opowiedziawszy Żydowi,
 325 8 |                  czego chcę, on poszedł do lodowni natoczyć garniec
 326 8 |                Żyd przyszedł, poszliśmy do lip;~aż widzę pana Bartłomieja
 327 8 |          nieprzelewki; przybliżyłem się do niego, a on do mnie, mazgaja
 328 8 |         przybliżyłem się do niego, a on do mnie, mazgaja minę zrobiwszy:~-
 329 8 |             dobrodzieju, coś ci panowie do mnie mówią koroniarzowskim
 330 8 |               Aż jeden z pąsowych panów do mnie:~- Waćpanowie może
 331 8 |               ale Bóg świadek, że jutro do komunii przystępuję; a po
 332 8 |                i niektórzy odzywali się do marszałka koła:~- Daj pokój
 333 8 |               trzymaj język za zębami i do nas z żartami niewczesnymi
 334 8 |                kolega, że kiedym jechał do Lublina z Litwy, po drodze
 335 8 |                 litewski, chciałeś mieć do czynienia z Łęczycaninem,
 336 8 |             pojednali i odprowadziliśmy do kwatery marszałka rannego,
 337 8 |            dobrze podochoceni poszliśmy do naszej kwatery. Już to ja
 338 8 |                schodach, a przyszedłszy do sali trybunalskiej pozajmywali
 339 8 |                samej wdowy. Przystąpiło do kratek dwóch diabłów jurystów:
 340 8 |               prędzej z izby wróciliśmy do sali ustępczej i tam między
 341 8 |          woźnych, szli poważni deputaci do sali trybunalskiej, lekkim
 342 8 |                 przywiózł ją był z sobą do Lublina. JW. marszałek trybunału
 343 8 |                 trybunał przywołuje was do atentowania i słuchania
 344 8 |           wileńskiego, po sesji wracali do stancji, a przechodziliśmy
 345 8 |              Niemców; a taki nikt z nas do waszych panów nie lezie,
 346 8 |               dworzan księcia, zaprosił do siebie, gdzie było kilku
 347 8 |              jakie miał wspólnie z nimi do sukcesji po Szydłowieckich,
 348 8 |      Lubomirskich, którym książę rozdał do tysiąca czerwonych złotych;
 349 8 |                 transportem mojego pana do Litwy. A tak się dostał
 350 8 |                 Litwy. A tak się dostał do Doktorowicz, gdzie sobie
 351 8 |                  ale zawsze pieniał się do upadłego. Otóż była wdowa
 352 8 |        Kurdwanowski i kilkakrotnie o to do niej się zgłaszał. Ale ta
 353 8 |             który liznąwszy jurysterii, do wszystkich takowych interesów
 354 8 |              dostawszy jadą natychmiast do Żytomierza i tam za tysiąc
 355 8 |         pryncypałki. A tak sąd ziemski, do którego dobrze panu Kurdwanowskiemu
 356 8 |                dziatkami. Apelowała ona do trybunału, który potwierdził
 357 8 |               był zwyciężył.~Jadąc więc do Lublina, gdy nocleg mu wypadał
 358 8 |                 na jawie, że on wchodzi do sali trybunalskiej. I tam
 359 8 |                skusiwszy, przywiódł ich do najszkaradniejszego występku -
 360 8 |                by przykładem wszystkich do cnoty zachęcać, związał
 361 8 |  Kurdwanowskiego i Abramowicza odkładam do Wielkiej Nocy" - i silnie
 362 8 |           Glinkowe wynagrodzić... I tak do Lublina przyjechał nieco
 363 8 |                 mokro. Aż tu przychodzi do niego sztafeta z doniesieniem,
 364 8 |               życiu okazał się skłonnym do zgody. Nie tylko z całego
 365 8 |                sławę; bo przyznanie się do winy, skrucha i zadośćuczynienie
 366 8 |          Odkładam wyrok Kurdwanowskiego do Wielkiej Nocy", zawsze tkwiły
 367 8 |           objawione, i śmierć jego była do zazdrości, bo można powiedzieć,
 368 8 |                można powiedzieć, że się do niej lat blisko trzydziestu
 369 9 |         podpanków, których nie-ludzkość do smutniejszego stanu przyprowadziła
 370 9 | Rzeczypospolitej i ze mną sąsiadował aż do śmierci, która niedawno
 371 9 |      Generalności JW. Ogiński wysłał go do Islam Giraja, chana krymskiego,
 372 9 |        prowadził interesa konfederacji, do niej się ciągle zgłaszając
 373 9 |            wyprawili, każdy swoją drogą do Humania szczęśliwie trafił,
 374 9 |                 na krwi rodaków, został do niego przyprowadzony. Jakiś
 375 9 |            wojnę wypowiedziała Rosji, a do tego miał wielkie zaufanie
 376 9 |        jedwabnym. I kiedy pan Azulewicz do niego był wysłany, on natenczas
 377 9 |                 był cały świat nakłonić do swojego Mahometa. Otóż JW.
 378 9 |           sułtana - determinuje się sam do niego iść; a że straży było
 379 9 |                łaskę u sułtana, więc go do niego puszczono. Stanąwszy
 380 9 |                 tedy przed nim, pada mu do nóg i mówi te słowa:~- Rządco
 381 9 |                 powiedziałbym, że nawet do zbytku, gdyby w tym mógł
 382 9 |              nam było udać się najprzód do Siczy Zaporoskiej. Semen
 383 9 |                 wojskiem, którego łatwo do trzydziestu tysięcy mógł
 384 9 |                nas z. gorzałką skarbową do Siczy jako sług ekonomii
 385 9 |               szczerze byli przywiązani do wspólnej naszej ojczyzny
 386 9 |              naszej ojczyzny Przybywszy do Kahorliku, miasteczka do
 387 9 |                do Kahorliku, miasteczka do włości humańskiej należącego,
 388 9 |              paszę puściwszy, weszliśmy do izby szynkowej, gdzieśmy
 389 9 |              każdego łatwo było poznać, do którego należy. Tu Tatary
 390 9 |         krótkich, których włos sterczał do góry, i w krymkach baranich
 391 9 |           dziewcząt zajęty i bardzo się do jednej zalecał, czym mnie
 392 9 |        tłomaczyć się językiem stosownym do stroju, któregośmy przybrali,
 393 9 |             dowiedziawszy się, wyprawił do niego jakiegoś ihumena z
 394 9 |              ihumena z propozycjami, by do cara przylgnął, a że za
 395 9 |             prysiudy, jak oni nazywają, do ziemi robiąc, potem wznowu
 396 9 |            robiąc, potem wznowu skacząc do góry; hołubce bił piętą
 397 9 |            ledwo go nie zjadły oczyma i do której się zbliżał, by z
 398 9 |                traktowali, obowiązywali do picia i sami tęgo pili,
 399 9 |             furami na Kahorlik wracajut do Siczy. Uże dziś predali
 400 9 |                wszystko prepyjut i hoły do domu powernut. Te bogate
 401 9 |              Żyd rachować, zabrał im co do grosza wszystkie ich pieniądze,
 402 9 |                 w pięknym swoim ubiorze do niej właził i zanurzywszy
 403 9 |            siana hojnie namościwszy, aż do godziny przeznaczonej ku
 404 9 |              porobione jazy, czyli tamy do łapania ryb, i tam zastaliśmy
 405 9 |            chociaż Zaporożce skłonni są do rozboju, z tym buzdyganem
 406 9 |                  choć próżną, przywieźć do Siczy, koszowy za świadectwem
 407 9 |                żywcem, w dyby zabijał i do robót używał- A że to kilkakrotnie
 408 9 |                 będzie tylko dla handlu do Humania, Smiły i innych
 409 9 |                 obwinionego przywiązano do słupa i obok niego kładziono
 410 9 |           siebie oficerów moskiewskich, do niego przybyłych w interesach
 411 9 |                 w Siczy, ani w ziemiach do niej należących i żadnej
 412 9 |       utrzymywała się raz przyjmowaniem do siebie zbiegów bądź z Polski,
 413 9 |                 a połowę cerkiew pułku, do którego nieboszczyk należał.
 414 9 |        największą pociechą. Przybyliśmy do miasta Siczy, jeśli miastem
 415 9 |                a każda karczma należała do innego pułku; a z tego rynku
 416 9 |              stajnią murowaną, w której do pięciudziesiąt koni utrzymywał.
 417 9 |                 rynek, poszliśmy prosto do pisarza, któregośmy zastali
 418 9 |                 On już był przygotowany do naszego przyjęcia i z panem
 419 9 |         wszystkich czterech, abyśmy się do jego chałupy wnieśli, i
 420 9 |           wnieśli, i zaprowadziwszy nas do niej, zaczął do nas mówić
 421 9 |      zaprowadziwszy nas do niej, zaczął do nas mówić bardzo czystą
 422 9 |                 Moskalów, to Sicz zmusi do unii. Zupełnie się powodować
 423 9 |              który z panów jedzie nazad do konfederacji z tym, co wypadnie
 424 9 |          przypatrzyć; a potem powróćcie do mojej chałupy i na mnie
 425 9 |           pisarz żadnego trunku mocnego do ust nie może przyłożyć wedle
 426 9 |                go tu tłuszcza z karczmy do domu koszowego, gdzie stały
 427 9 |                weszli z ogromnym koszem do izby koszowego i zmiótłszy
 428 9 |                 i ludziom nie należącym do Siczy, między którymi byliśmy,
 429 9 |       przybyłych zagrzewać się trunkiem do zbytku, powoli wycofawszy
 430 9 |              zgrai, cichaczem poszliśmy do domu pisarza, gdzie było
 431 9 |             wyprawił mnie pan Azulewicz do General-ności z doniesieniem,
 432 9 |         doniesieniem, że sam puścił się do Bakczysaraju, gdyż cała
 433 9 |             Polszcze, bo są przywiązani do swoich ustaw i przeczuwają,
 434 9 |              jak tylko nakłoni Kozactwo do zaprzysiężenia poddaństwa
 435 9 |                 wsławił i byłby doszedł do pierwszych w Rzeczypospolitej
 436 9 |             rodu, ale którego dom ledwo do wojewódzkiego urzędu mógł
 437 9 |               przy-wiązanie mojej matki do jej religii szanował, że
 438 9 |               kilka razy na rok jeździł do Kopysia dla dopełnienia
 439 9 |               stosował się we wszystkim do wyznania matki: pościł z
 440 9 |          jezuici orszańscy wzięli wstęp do naszego domu, bo mój ojciec,
 441 9 |              mój ojciec, pomimo wstrętu do całego tego zgromadzenia,
 442 9 |           posiadający wszystkie warunki do kierowania umysłów słabych.
 443 9 |                 lub odwracaniem rozmowy do innego przedmiotu i nigdy
 444 9 |             moją matkę, że przywiązanie do męża utraciła. Po daremnych
 445 9 |                 nie mógł się utrzymać i do niego nie miał nawet przystępu.
 446 9 |              siostrze wmówili powołanie do zakonu i w klasztorze ją
 447 9 |           puścić nie możem." Udałem się do ojców jezuitów, błagałem
 448 9 |                korzystać, byłem wstąpił do Towarzystwa Jezusowego;
 449 9 |                ze mną bawić, bo spieszy do konfesjonału. Wyszedłem
 450 9 |              pałając zemstą; udałem się do dóbr niegdyś mojej matki,
 451 9 |             Uzbrojeni, wpadliśmy w nocy do klasztoru orszańskiego.
 452 9 |               towarzysze zakłuli, mając do nich jakiś żal. Resztęśmy
 453 9 |                jej obyczaje przyjąłem i do nich nawykłem. Między Kozakami,
 454 9 |             cnoty i ich zapalona miłość do swobody nie może nie ująć
 455 9 |             niczego nie zaniedbuje, aby do reszty ją zgnilić. Zamiłowałem
 456 9 |            panowie bracia, żem szczerze do Rzeczypospolitej przywiązany
 457 10|               jednego syna, pieściła go do zbytku; i książę Karol miał
 458 10|                nauczyciel, co go naglił do pracy, za jego oskarżeniem
 459 10|            czasie. A potem, przywykłszy do poświęcania jakiegoś czasu
 460 10|                 marszałkiem i byłby nim do śmierci, gdyby chciał; tak
 461 10|              lochy ciemne prowadził nas do Krakowa, gdzie garnizon
 462 10|          jakiegoś węgierskiego magnata, do najpierwszych w Rzeczypospolitej
 463 10|          województwo, w którym szlachta do końca zachowała przywilej
 464 10|         świeckim, a przy królu żeby był do rady senat ogólny narodu,
 465 10|                i większą część starostw do niego chciał dołączyć, które
 466 10|               każdy z nich się sposobił do rycerskiego rzemiosła i
 467 10|                  którego lekki postrzał do ostatniego stopnia rozdrażnił.
 468 10|                 dawszy mu czasu przyjść do siebie, kordelas w sercu
 469 10|        podstolim litewskim odzywają się do ratujących:~"Idźcie precz!
 470 10|           karczmę wynagrodzim; wpadniem do sieni i bić się będziemy
 471 10|                 To wyrzekłszy, wlecieli do sieni i bić się zaczęli;
 472 10|         starożytnych, ale lubił zbierać do kolekcji i moskiewskie ruble,
 473 10|          wszyscy nowogródzanie należący do bandy albeńskiej stawili
 474 10|             sobie w Nieświeżu, i książę do czego innego ich gotował,
 475 10|                 innego ich gotował, jak do stawienia się na wezwanie
 476 10|             musiał, przez niego napisał do pana Chreptowicza, że na
 477 10|     Poniatowskiemu, co już jawnie szedł do korony, a trzeci z nici
 478 10|              sobą to wszystko przywiózł do Nieświeża.~Wkrótce potem
 479 10|             została wróconą i brano się do urządzenia trybu-nału. Ale
 480 10|                 a że mało kto na Litwie do niej należał, więc w większej
 481 10|                konfederacja nieświeska, do której się wiązało, co było
 482 10|             koniecznie jego dostać, aby do egzekucji przywieść kontumacjalny
 483 10|                za markietana, przybiega do Nieświeża dla widzenia się
 484 10|               cały regiment akces zrobi do konfederacji nieświeskiej,
 485 10|           konfederacji tajemnie zjechał do Nowogródka, aby nie dać
 486 10|                 i żywcem ich połapie co do jednego. Wstyd powiedzieć,
 487 10|              brat rodzony pana Ignacego do tak czarnego podstępu należał,
 488 10|            swego, puszcza się sam jeden do Nowogródka i przed samym
 489 10|          wszystko już było przygotowane do jego zguby. W kilka chwil
 490 10|              Żołnierzom zabroniono było do niego strzelać, bo trzeba
 491 10|             jeżeli go wezmą. Cofnął się do domu pan Ignacy, a stamtąd
 492 10|         gęstwiną z niego wysunąć się aż do farnego kościoła, skąd może
 493 10|              porwać. Ale wszelkie drogi do niego już były przeciętymi,
 494 10|               loch warzywny w ogrodzie, do niego się dostał i nową
 495 10|                zaczynają się spuszczać, do góry biegł, szablą ich kaleczył
 496 10|            biegł, szablą ich kaleczył i do odwrotu zmuszał. Rady by
 497 10|            pomogło: związanego zanieśli do sali trybunalskiej, tam
 498 10|                 będąc nadzwyczajną, nie do miejsca, ale do osoby więcej
 499 10|       nadzwyczajną, nie do miejsca, ale do osoby więcej przywiązana.
 500 10|         Wołodkowicz został zaprowadzony do sądu, wybadany, osądzony,