Part

 1 5 |         z sędziankami i niejedną czasem w łóżku zastała, choć już
 2 5 |    sędziego, którego choć nie ma czasem w dworku, Wawrzyniec nas
 3 5 | przywiązanym i tęgo znał służbę. Czasem i kilkadziesiąt gości u
 4 7 |         dzień jaki tynf kapał, a czasem i czerwony złoty w domu
 5 7 |      wujowskie dwa podjezdki, co czasem, bywało, pławię, nigdy na
 6 8 |       zrobiwszy, można się przed czasem obaczyć z Trójcą Świętą?
 7 9 |       która lubo z jego mowy się czasem naśmiewała, nie bez przyjemności
 8 10|         swojego męstwa, a jeżeli czasem jakiemu obywatelowi dom
 9 11|   krajczy, a westchnij no za mną czasem do Pana Boga, aby mi się
10 13|        dlatego był prawnikiem, a czasem prawodawcą, bo takiemu Pan
11 14|    nazywają, generałem deżurnym, czasem rozkazu nie dopuści spełnić;
12 15|         na to tak odpowiem: Była czasem forsa mieszająca bieg sprawiedliwości;
13 15|         sędzia, dogadzając panu, czasem zwlekał, jak mógł, nękał
14 16|         się nie rozgłosiło przed czasem;~bo jak się nie uda, co
15 16|        przez to przeszli. Jeżeli czasem mnie nadokuczano tymi winszowaniami,
16 16|        wola Pana Boga. I tęsknię czasem za chwilą, która mnie złączy
17 17|         mówią, że przed śmiercią czasem duch wieszczy ogarnia: nasi
18 18|         czyny i podłości; obadwa czasem się łączyły, by zaślepiwszy
19 19|     zatykamy, tak nam dokuczy, a czasem i oberwie za to. Za takowe
20 20|         dusza się wylewa, trudno czasem, żeby się coś i nie wymówiło,
21 20|     zwiąże przysięgą, to choć mu czasem język zaświerzbi, zaraz
22 20|       zobaczą przy koniach, żeby czasem nie zatrzymali, by opytać,
23 20|      mówią, bywaliśmy pod wozem, czasem siedzieliśmy na wozie, podchlebiam
24 21|    naszej. Tak to wszystko się z czasem odmienia. Pierwszy papież
25 21|           bo chodziły wieści, że czasem Pan Bóg jego świętobliwość
26 22|       szeląga nie wyzna. Dopiero czasem puszczał, a jak najczęściej
27 22|         mnie pozna, to żeby mnie czasem konfederacja nie kazała
28 23|    wzbiwszy się w górę, ród jego czasem podupadnie, a podupadłego
29 23|      moimi paziami i posunę go z czasem, że mu nigdy na kęsie chleba