Part

 1 1 |        nie szkodził, co mnie i trochę zaszczytu, i troszkę nieprzyjemności
 2 5 |      Ale wśród zabawy było się trochę zachmurzyło: JW. Jeleński,
 3 5 | Starsza córka, Katarzyna, lubo trochę ułomna, wielkie szczęście
 4 6 |        spełzła na niczym. Było trochę krzyku za to na sędziego
 5 7 | łacińską, którąm sam napisał i trochę tylko mi ją poprawił ksiądz
 6 8 |    Łęczycaninem, masz mnie.~Tu trochę dłużej trwało, ale i ten
 7 8 |      naszej kwatery. Już to ja trochę strofował po drodze pana
 8 10|        wyuczyli się i pisać; a trochę czytaniem, a więcej jeszcze
 9 12|        jakoż i teraz myślę, że trochę przysadził pan Sakowicz.
10 15|     ultimas, ~Extendat oras.~A trochę niżej:~Quicumque mundo terminus
11 15|  oglądał. On to i po francusku trochę mówił, i z wielkim światem
12 16| śmierci? Dworek w Nowogródku i trochę sprzętów, co je człowiek
13 16|       po śmierci i folwarki, i trochę po ludziach pieniędzy znajdą
14 20|  namęczył. A poprzestawszy, że trochę świata obaczył, drugi raz
15 20|  ścisłe miałem stosunki. Mówił trochę po polsku, jako zwyczajnie
16 20|  wylany. Nie od tego byłem, by trochę wypocząć, ile że mnie konie
17 20|      wyszedłeś na tym, żeś się trochę umęczył.~- Oj, trochę! Nie
18 20|      się trochę umęczył.~- Oj, trochę! Nie daj ci, Boże, tego "
19 20|        Nie daj ci, Boże, tego "trochę" doświadczyć, co ciebie
20 20|        zabić, i kwita! Jak się trochę uciszyło:~- Panowie bracia -
21 23|  zawsze tak się nosił, by choć trochę przynajmniej dawały się
22 23|       a to z Rysiem była rzecz trochę ryzykowna. Zostawały jakie
23 23|   tylko w linii nieświeskiej i trochę w kleckiej znamy; a wy,
24 23|         skąd wychodzili księża trochę większego zdania niż waszecine,
25 23|        Ledwośmy go ocucili, że trochę przytomności odzyskał, i
26 24|        kilka chwil zabawiwszy, trochę z obywatelami rozmawiał,
27 24|   rzeczy. Pan Trembecki zaczął trochę prześladować księdza pisarza
28 24|       się podobało, ale starzy trochę czoła na-marszczyli; jeno