Part

 1 7 |           uwieźć, zagwoździł. Pan Tadeusz Rejten, ów potem nieśmiertelny
 2 17|                                   TADEUSZ REJTEN~Śmieją się z nas,
 3 17|           wyroki Najwyższego, pan Tadeusz jeden ojczyznę by ocalił.
 4 17|      rzeczach polskich mówił, pan Tadeusz wszelkie zabawy nasze opuszczał
 5 17|           kilka lat minęło, a pan Tadeusz ani razu nie był sztrofowany.
 6 17|     bronił swojego przodka, a pan Tadeusz, co temu dyskursowi się
 7 17|          sposobniejszy. Na to pan Tadeusz tak się oburzył, że porwawszy
 8 17|     skrzywdzonego kolegi. Ale pan Tadeusz powiedział: "Com zrobił,
 9 17|         Dopiero się zmiękczył pan Tadeusz i rzucił się w objęcia kasztelanica,
10 17|          nas miał należeć. To pan Tadeusz, co był jeden z najtęższych
11 17|         jezuici forsowali. To pan Tadeusz, bywało, aż mu książki z
12 17|        się sprawa, wytoczyła. Pan Tadeusz wstał, a przekupka tyle
13 17|      najezdniczym przechodem. Pan Tadeusz, wówczas towarzysz, pierwszy
14 17|         flakowate umysły. Ale pan Tadeusz odpowiedział mu: "Co mnie
15 17|       tylko się zajmywać. Ale pan Tadeusz był z małej liczby tych,
16 17|         barska się podniosła.~Pan Tadeusz natenczas znajdywał się
17 17|         nauczyli na pamięć?~A pan Tadeusz, zmęczony, jakby się żywymi
18 17|        Tak Moskale w lesie, a pan Tadeusz na sośnie. Szczęście, że
19 17|         popiół się zamieniły. Pan Tadeusz, jak mógł, do Gruszówki
20 17| zgruchotał głowę Odyńcowi, że pan Tadeusz jego mózgiem obryzgany został.
21 17|           zamach na ojczyznę. Pan Tadeusz, co nigdy o żaden urząd
22 17|       jejmość o nas napisała.~Pan Tadeusz osiadł w Gruszówce, ale
23 17|       gospodarzowi Gruszówki. Pan Tadeusz chciał koniecznie iść na
24 23|          księcia wojewody był pan Tadeusz Scypion, ze starożytnego
25 23|          podupadłej szlachty. Pan Tadeusz utrzymywał się ze szczupłej
26 23|         wymówki jął mu robić. Pan Tadeusz z początku przyjął je pokornym
27 23|           widowisko, ponieważ pan Tadeusz nas wszystkich zaprosił,
28 23|       uległość kosztowała, bo pan Tadeusz, lubo pozbawiony ręki, i