Part

 1 2 |      powiązał ich cugle do swoich; szczęście, że broń na nowo ponabijał,
 2 4 |     widzieć, i że co to by było za szczęście, gdyby w naszej ojczyźnie
 3 5 |        lubo trochę ułomna, wielkie szczęście miała do ludzi i niejeden
 4 5 |    dożywotni związek największe mu szczęście zapewni, tak z powodu cnót
 5 6 |          miał na sobie. To jeszcze szczęście, że strukczaszyna z córką
 6 6 |   Kantenbryngiem nie wypaplaj: ale szczęście, że u mnie furdyga próżna
 7 7 |            konia, na którym miałem szczęście pierwszy raz jemu przysłużyć
 8 7 |            większą połowę naszych. Szczęście, że Moskwa bojąc się, aby
 9 9 | zezwoleniem mojej matki. Całe moje szczęście upatrywałem w tym związku,
10 11|   prowadzony Bóg wie gdzie; ale na szczęście jego, nie dochodząc do Świerznia,
11 12|      wymyślać. Ale czy zaszczyty i szczęście naszego szlachectwa jedynie
12 12|        byłem, jak przeklinał swoje szczęście, że rany dostać nie może.
13 14|          mieli sobie za największe szczęście, kiedy z nich szlachta powstawała;
14 14|           sobie, gdzie panu miałem szczęście być znanym. A gubernator:~-
15 16|           Boże przez pół mieć moje szczęście! Najmożniejszych ludzi w
16 17|       młodości mojej często miałem szczęście oglądać, chodząc do szkół
17 17|             Nadzwyczajne było jego szczęście. Z rodziców już bogaty;
18 17|           a pan Tadeusz na sośnie. Szczęście, że jego nie spostrzegli,
19 20|        niej pozostałych, A na moje szczęście mogłem mu dać objaśnienie,
20 20|          nie zawiedzie, to dopiero szczęście! Ugaszcza się łaskawcy,
21 22|           na szyi, jeno że na jego szczęście Pawlik trafem nadszedł i
22 22|            to dla mnie tak wielkie szczęście, iż nie dopuszczę, aby pan
23 23|         Nadzwyczajne przy tym miał szczęście do ludzi: zawsze będąc w
24 23|           nowego bicza trzasnąłeś! Szczęście, żeś nie na półgłówka natrafił.
25 24|            dzieciństwa dziwne miał szczęście do ludzi. Wielkie na nim
26 24|         radość, więcej czułem moje szczęście, niż kiedym je otrzymał
27 25|           kaniowskiego, bo na jego szczęście to było w sobotę, a na cześć