Part

 1 1 | przewodnictwie konfederacji naszej swój udział otrzymają. A jeżeli
 2 3 |     potrzeba, on pamiętał na szlub swój, że mu jeszcze jedna bitwa
 3 4 |         kosztem podejmował i przez swój kraj przeprowadził aż na
 4 5 |         szły, a każdy skrupulatnie swój wypełniał, bez wylewania
 5 5 |         drużba ma ewikcją obciążać swój majątek.~Ja sumę przyjmę,
 6 7 |        starożytny szlachcic i miał swój folwark dziedziczny; był
 7 8 |      wojewody Ilinicza miała posag swój, dwieście tysięcy teraźniejszych
 8 9 |       dopiero rozbierał się i cały swój ubiór, jakby gardząc marnościami
 9 9 |     ceremonię wnijścia koszowego w swój obowiązek, co długo trwać
10 9 |       Dopiero wszedł koszowy w dom swój i od tej chwili jego władza
11 11|           Panny, księcia wojewody, swój własny i każdego z członków
12 12|      uszykował do boju prawie cały swój korpus, pana wojewodzica
13 12|           na dwie części podzielił swój korpus. Dowództwo jednej
14 13|        dyspensa, dlatego i oni ród swój zwiedli, choć nie tyle.~
15 15|            jeden wojewoda, co czuł swój dom być poniżonym, że syn
16 19|        wiele to świętych, co żywot swój na pokucie trawili i oprócz
17 19|           zaczęli go błagać, by im swój mucet podarował, że oni
18 20|             mniejszać o to: mam ja swój kawałek ziemi, a nie potrzebuję
19 22|           tych, co z Alwara wzięli swój rozum i głowy sobie podgalali.
20 23|            tynfów rocznej lafy, by swój nos nadal od szczutek ochronić.~
21 24|        poświęceniem się cały naród swój może zbawić; ale żeby jeden
22 24|        król teraźniejszy czerpał i swój wzrost, i te nadzieje, które
23 24|          korzenia, z którego żywot swój czerpał. Przyznam się wam,
24 24|          nalewa, kiwnął na niego i swój mu kielich pokazał, by i
25 24|        prostota myślała, że to Bóg swój dąb broni, a inni wnosili,
26 25|           jak utkwił we mnie wzrok swój, zmierzywszy mnie wprzód