Part

 1 6 |        warczy? Zapewne nieboszczyk Wołodkowicz mnie nawiedza. Na to pan
 2 6 |       warczy; już zaraz ma być pan Wołodkowicz.~- Milczałbyś waść, panie
 3 6 |           Idzi, zawsze nieboszczyk Wołodkowicz mnie w oczach stoi. Co to
 4 6 |            Co tu było robić? A mój Wołodkowicz dwa folwarki swoje własne
 5 6 |     poświęcił? Kiedyś to mnie (pan Wołodkowicz jakby przeczuwał, że niedługo
 6 6 |           się pierwszy raz pokazał Wołodkowicz, prosząc mnie za biskupem,
 7 6 | miłosierdzie! - do piekła.~- Jużci Wołodkowicz do piekła nie poszedł, panie
 8 6 |           bo jak do mnie przyjdzie Wołodkowicz, z żalu zachoruję bez ciebie,
 9 10|                                PAN WOŁODKOWICZ~To u nas wielkie złe, że
10 10|         dziejach polskich. Był pan Wołodkowicz, którego odwaga i nadludzka
11 10|         kolegów uzyskiwał. Raz pan Wołodkowicz z oszczepem w ręku poszedł
12 10|          upadł przygłuszony, a pan Wołodkowicz, nie dawszy mu czasu przyjść
13 10|         wezwanie kapturów. Ale pan Wołodkowicz, przymusiwszy woźnego, co
14 10|      siebie za ubezpieczonego. Pan Wołodkowicz, co go nie spostrzegł, zapytał
15 10|           ręku, nie napadaj!~A pan Wołodkowicz:~- A to piękny sędzia kapturowy,
16 10|   czerwonym suknem pokrytym, a pan Wołodkowicz swoją ręką pięćdziesiąt
17 10|         więc koniecznie, ażeby pan Wołodkowicz jako konsyliarz konfederacji
18 10|     otoczył dom majora. Poznał pan Wołodkowicz zdradę, ale już poniewczasie;
19 10|        rzeczami było w nim, że pan Wołodkowicz szablą krucyfiks na stole
20 10|            dogodzenie zemście. Pan Wołodkowicz został zaprowadzony do sądu,
21 10|          dowiedziawszy się, że pan Wołodkowicz puścił się do Nowogródka,
22 11|          kanclerzem był pan Ignacy Wołodkowicz do śmierci, a sekretarzem
23 11|          dopiero, gdyby pan Ignacy Wołodkowicz zmartwychpowstał! Wszyscy
24 23|          tak robił, że chyba jeden Wołodkowicz mógłby mu dotrzymać. Pojedynki
25 25|        palce jemu odrąbałem, a pan Wołodkowicz ujął się za nim: "Ano ze