Part

 1 5 |                  się; chyba stworzyć trzeba takiego obywatela, co by wymówkę
 2 7 |                     pana i obudzić go.~- Co takiego? - zapytał.~- Oto jakiś
 3 9 |                     zbawienie i że co czeka takiego, co się poturcza. Otóż,
 4 10|           Wołodkowicza, a podły jurgieltnik takiego ima się sposobu: przebrawszy
 5 10|                 przeciął, a on nie tylko że takiego świętokradztwa się nie dopuścił,
 6 11|                    ja nigdy nie uchodził za takiego, co swoje pracę w błoto
 7 11|                  księciu się nie naraził.~I takiego pana, któremu równego nigdy
 8 12|                   tylko że ma pieniądze. Na takiego zawsze się znachodził potomek
 9 12|                  czasów kadukiem pozbyć się takiego śmiecia niż lak dziś być
10 13|            nieegzekwowany leży w grodzie na takiego, co może już dawno umarł.
11 13|                      że to był sądny dzień, takiego było płaczu po całej Trembowli.
12 15|              rozumnym, rozumniejszym był od takiego, co mu dziś największy rozum
13 15|                  wykwintny: i o nie. Cóż on takiego? -Oto on rozumny człowiek,
14 15|                   książę był wielkim panem, takiego mu strachu napędzili, że
15 17|                   kawalerem niż brać żonę z takiego domu, gdzie pamięć nieprzyjaciela
16 19|                      My go usłuchali: a jak takiego nie słuchać? I to nam posłużyło,
17 19|                    całym obozie, że dostali takiego brańca. Wyprawiono go natychmiast
18 20|                      a nie zacinaj, bo żona takiego wrzasku narobi, że odrzekniesz
19 22|                   dopuścił, aby skrzywdzono takiego, co pode mną służy? Już
20 22|                   przez Zbrucz, trzeba było takiego nieszczęścia, żeśmy jednego
21 23|                  gdyby ówcześni słudzy byli takiego sposobu myślenia jak dzisiejsi,
22 23| dziewiętnastoletniego młodzieńca, zwłaszcza takiego, co w wesołości celował.
23 24|                      każdemu coś powiedział takiego, co go za serce uchwyciło.
24 25|                     a z ludźmi obcując, nic takiego przede mną by się nie utaiło.
25 25|                  dziw, bo tutejsi sędziowie takiego samego szlachectwa jak ci,