Part

 1 7 |     wyszedł. Co dzień się modlę i pokąd żyw, nie przestanę się modlić
 2 8 |     dobrach mężowskich nie miała, pokąd żyła, ich nie zajął, zostawując
 3 8 |          o nim nikt nie wiedział, pokąd na weselu tejże córki łaskawi
 4 9 |      uderzył, i poty pili i bili, pokąd mu życia nie odebrali. Takową
 5 9 |        wielu domach szlacheckich. Pokąd Majboroda żyje, nie ma nadziei,
 6 10|       niech się nie waży ratować, pokąd jeden z nas rannym nie będzie."
 7 12|        największym porządku szła, pokąd myśląc, że do swojej piechoty
 8 14|    natychmiast, i że nie wstanie, pokąd ojciec go nie wyratuje.
 9 15|      starostw; ciągle burzył się, pokąd nowym udziałem skarbu Rzeczypospolitej
10 15|       królowie go nie zaspokoili, pokąd na nowo łakomstwo nowego
11 15|   bisurmańskiego papieża. A Rzym, pokąd był cnotliwy, jak jemu los
12 15|      swoich panowali nad światem, pokąd łakomstwo, sobkostwo i rozpusta
13 16|          Ty zawsze będziesz goły, pokąd się nie ożenisz.~- Pan regent
14 16| przyjaciół. Żebym był się ożenił, pokąd była pora, nie tak bym wyglądał
15 17|        jest niezawodnym, to, [że] pokąd ostatniego Polaka serce
16 17|      zdradę, to mu przyznaję; ale pokąd trzymał z najezdnikami,
17 17|        rozpierzchajcie się tylko, pokąd się nie dowiem.~I na nikogo
18 18|         wyobrażenia obowiązków, a pokąd one się [nie] zatrą, nie
19 19|           wszędzie się znajdywał, pokąd potyczka trwała. i kilka
20 21|       dobrowolnie nie zapłaciłem, pokąd egzekucją mnie nie zmusili.
21 22|           bo ja go nie wypuszczę, pokąd ludzi nie obaczę. To wojak,
22 23|        pozwala mu służyć księciu, pokąd nie odwetuje swojej krzywdy.
23 24|       łączyć te nowe wyobrażenia. Pokąd sława przodków jest świętą
24 24|       jednym czerwonym złotym, aż pokąd książę podpisze dekret zwykłą
25 25|        puszczę waszeci od siebie, pokąd tydzień nie upłynie. Dziś