Part

  1 1 |              stali, ba, nie tylko my, ale i urzędnicy stali nawet,
  2 1 |              i JO. wojewoda wileński, ale już nie tak dobrze; ale
  3 1 |               ale już nie tak dobrze; ale wszyscy śpiewaliśmy ochoczo,
  4 1 |              nie jako wierny katolik, ale przynajmniej jako poczciwy
  5 1 |           narodów Rzymowi obrzydłych, ale nie szlachta rzymska. Taka
  6 1 |       marszałkiem koronnym lubelskim, ale jak mi później mawiał pan
  7 1 |           mówić, i łebski w potyczce, ale - zwłaszcza przy kielichu -
  8 1 |           stołu strzelał przymówkami, ale ja, szanując i gospodarza,
  9 1 |              Boże, przyjm to za żart, ale aż miło było patrząc. Ale
 10 1 |             ale aż miło było patrząc. Ale na koniec silnie po łbie
 11 1 |            Myśliliśmy, że już po nim, ale jakoś przyszedł do siebie;
 12 1 |              głęboką wprawdzie krysą, ale zdrowego i opamiętałego.
 13 1 |     prawdziwie do dziś dnia nie wiem; ale dawno musiał umrzeć.~Ale
 14 1 |              ale dawno musiał umrzeć.~Ale wracam do swego. Ksiądz
 15 1 |          swego. Ksiądz Marek śpiewał, ale sam jeden, bo my wszyscy
 16 1 |               poranku dwa razy kazał; ale my wszyscy ciekawi byli
 17 1 |         których objawić mi nie wolno; ale to, co mi się godzi, to
 18 1 |               ojczyzna będzie cała!" "Ale to nie idzie o ofiary z
 19 1 |          majątku lub narażanie życia, ale siedź w Warszawie i zajmij
 20 1 |        majątku dla ojczyzny by oddał; ale uczciwszy uszy, jakże to
 21 1 |            Nie można! Kocha ojczyznę, ale rządząc nie można mieć procesów,
 22 1 |              koronny, kocha ojczyznę, ale "bała, bała, jak zasiądę
 23 1 |           Myślcie w Bogu o ojczyźnie, ale tak działajcie, jak gdyby
 24 1 |               zasierdzą się na niego; ale nie, i owszem, każden z
 25 2 |              a przynajmniej wolność - ale taki życie, bo nie był on
 26 2 |              gdzieś nawet był królem. Ale pan Franciszek z gramatyki
 27 2 |              doczytał, czego on chce; ale o dwadzieścia kroków na
 28 2 |              poruczeństwo jemu kupił. Ale jak tylko konfederacja barska
 29 2 |          choćby był prostym Kozakiem; ale on tego nie uważał i tak
 30 2 |               jego i jego pułk cenił, ale co mu było przykro, to to,
 31 2 |            nami tym językiem obcował; ale pan Franciszek Pana Boga
 32 2 |              co po łacinie ani słowa. Ale temu nie można było zaradzić.
 33 2 |               odosobnionych chwytali. Ale ten ordynans nie był panu
 34 2 |            gumbińczykami! Było cicho, ale ledwo godzinęśmy ubiegli,
 35 2 |                koledzy! Otoś mi brat. Ale mię diable spisą pocałował.
 36 2 |             ich nań zrobili zasadzkę, ale że Kozak większy niż tuz
 37 2 |            szwanku do obozu powrócić. Ale jemu żal się zrobiło opuścić
 38 2 |             strzelał ci on wprawdzie, ale uciec nie było sposobu.
 39 2 |             Pan regimentarz markotny, ale pułkownika kocha. A on mnie:~-
 40 2 |       waszmość, porozumieć się łatwo, ale ten utrapiony Niemiec (u
 41 2 |              i gotowe miałem zasługi; ale ludzie od tego mnie odwiedli,
 42 2 |          Dzierżanowskim jak z kolegą, ale do jego pułku nie przystawaj,
 43 2 |                 Już to różnie bywało, ale że wierzył po katolicku,
 44 2 |        dlatego miano go za heretyka - ale to niesłusznie.~
 45 3 |              już niemłody konfederat, ale jeszcze czerstwy; nazywał
 46 3 |          tajnym?), że nie tylko dwór, ale świat nawet był mu w obrzydzeniu
 47 3 |        szlachcie oswoić się z adweną. Ale po wielu leciech, jak to
 48 3 |               później się spaskudził, ale u nas był bardzo dobrym -
 49 3 |             że go łatwo na cel wziąć; ale jak mówił sędzia, bez woli
 50 4 |            Poniatowskiego dworakował, ale że w duszy dobrze ojczyźnie
 51 4 |             też za górami się dzieje. Ale gdy się doczekało dobrze
 52 4 |            tymi pan Azulewicz, Tatar, ale szlachcic, mój kolega. On
 53 4 |             tyczącej się nie wspomni, ale słuchać coś takowego poczytuje
 54 4 |               przez madam wychowanej, ale rycerzy chrześcijańskich,
 55 4 |        dowcipie, kiedy prawdy nie ma.~Ale Stasiowi zrobiło się markotno,
 56 4 |        Francuza, i tak się odezwał:~- Ale, mój dziaduniu, wszakże
 57 4 |          siebie nikogo znać nie chce, ale jak jest boleśnie, że Polacy
 58 4 |          spolszczył ruskie dzierżawy, ale religią, ale świętobliwymi
 59 4 |               dzierżawy, ale religią, ale świętobliwymi mężami; a
 60 4 |             niepodległości narodowej, ale ohydne przypomnienie błędów
 61 4 |             nie tylko waszych zasług, ale nawet waszych imion; niepłodną
 62 5 |               w niemieckich szkołach, ale pięknie myśli i miewa bardzo
 63 5 |             się tłomaczy zbyt mądrze, ale go szczerze poważam i wdzięczny
 64 5 |              na zapusty do Omniewicz, ale z żoną.~Skłoniłem się sędziemu
 65 5 |             ślicznie wózkami ruszała; ale że mnie brykę dano, czemuż
 66 5 |            sędziego nie był to pałac, ale ile tam mieściło się gości!
 67 5 |           wtenczas bywało, nie sługą, ale przyjacielem był uważany
 68 5 |               w kątyśmy je postawili, ale tak, żeby każden o swojej
 69 5 |               gdy on sam się odpasał. Ale ta grzeczność nie obowiązywała,
 70 5 |                A że nikt nie jest bez ale, był prędkim, to, jak się
 71 5 |            poprzyuczali się szulerki, ale to im się nie chwaliło.
 72 5 |            starca, tuż tuż nadchodzi.~Ale prócz tych naszych ważniejszych
 73 5 |            Żyda śpiewającego majufes, ale tak zabawnie, że chorąży
 74 5 |             choć zacnie był urodzony, ale z rodziców podupadłych,
 75 5 |              to nie było czcze słowo, ale można było być pewnym, że
 76 5 |            powinowactwa swojego domu, ale i przednie j szych domów
 77 5 |             dali. Choć był poryw czy, ale że dobre miał serce, byle
 78 5 |               go zwyciężał kielichem; ale spomiędzy jego sług i przyjaciół
 79 5 |            kiedy mu ten powiedział:~- Ale, mój Wawrzeńcu, czy nie
 80 5 |                 Robiło się, co można, ale teraz, kto kocha ojczyznę,
 81 5 |            czapkami rady im nie damy.~Ale wśród zabawy było się trochę
 82 5 |       przynajmniej wedle przekonania. Ale książę jego nie lubił, gdyż
 83 5 |                lubo sensat i poważny, ale przez żonę siostrzeniec
 84 5 |           robił - wynosić się z domu. Ale książę pan, widząc frasunek
 85 5 |               a nie dla niego samego. Ale też niedługo potem na ustępie
 86 5 |            tym zdarzeniu rozpowiadał, ale jako o słyszanej rzeczy,
 87 5 |          Rdułtowski za mnie zapłacił, ale wieżę musiałem odsiedzieć.
 88 5 |           mnie wypuścić Doktorowicze, ale tak, że gdyby człowiek nie
 89 5 |             chciał nie po szlachecku, ale po pańsku wystąpić. Tak
 90 5 |              miał piękne dziedzictwo, ale w czasie konfederacji barskiej
 91 5 |              jej przyjaźń się starał, ale ona najlepszymi postanowieniami
 92 5 |         chciał być na nich, jako wuj, ale nie mógł dotrwać do końca;
 93 5 |       płomieniach ustami coś ruszyła, ale nie można było się dosłyszeć.
 94 5 |            ucho do jej ust przyłożył. Ale przynajmniej przez dwie
 95 5 |     rozbeczeliśmy się słodkimi łzami, ale i księciu wojewodzie kilka
 96 5 |               wszystko było na oleju; ale większa część gości i same
 97 6 |             starano się ich pogodzić; ale jak zaczął pan Haraburda
 98 6 |         przeciwna. Tryzna był ubogim, ale ostatnim potomkiem starożytnego
 99 6 |              na szerokie dziedzictwo; ale pana Tryzny pieniądz nie
100 6 |            Tryzna był ludzki, wesoły, ale czasami popędliwy. Otóż
101 6 |                nie obwieściwszy jego, ale właśnie jak piorun wpadł
102 6 |            nasza sprawa była brzydka. Ale cóż? Czyj się chleb je,
103 6 |            mogliśmy mieć w ziemstwie. Ale nie było sposobu wyrwać
104 6 |        księciu Radziwille kondemnatę. Ale cóż? - Nieborak cieszył
105 6 |       ofiarował mu za to szubę rysią. Ale Bóg świadek, że to była
106 6 |               jako najobszerniejszej; ale w nocy w niej ledwo kotowi
107 6 |                Ja nie do waści mówię, ale do ojca Idziego. Ojcze Idzi,
108 6 |            samego wieczora przybyłem, ale za późno, przysiągłem pomścić
109 6 |         pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Ale przybywszy do Wilna, we
110 6 |           bluźnierstwu się opierałem. Ale Panu Bogu tak się do czasu
111 6 |             dar dla Niego jest miłym; ale im większa ofiara, tym skuteczniejsza.
112 6 |            Grzesia wypuścić bez kary. Ale przynajmniej dobrze złajałem
113 6 |          Kantenbryngiem nie wypaplaj: ale szczęście, że u mnie furdyga
114 6 |          przed waszą książęcą mością, ale nie śmiem.~- Mów śmiało,
115 6 |              niedźwiedziem litewskim; ale dam ja jemu, jak do Grodna
116 6 |              podrapię ja jego dobrze. Ale to waszeci, ojcze Idzi,
117 6 |       dokażesz, że mam na kogo gniew (ale w Litwie), to ci go dam;
118 6 |        poszedł z torbą, książę panie. Ale niech wasza~książęca mość
119 6 |        przynajmniej Tryzna upokorzył? Ale taki nic z tego nie będzie.~
120 6 |        księcia, ojca Idziego i Nepty. Ale pan Burgielski, co znał
121 6 |            skłonnym do naginania się.~Ale bardzo dobrze się nakartowało;
122 6 |             książę wojewoda wileński, ale że jednak sumiennie nie
123 6 |              było cztery razy więcej, ale pan Jerzy Białopiotrowicz,
124 6 |         kondemnaty i tegom nie mówił; ale W. strukczaszy Tryzna w
125 6 |           grodzie otrzymał nie jedną, ale dwie kondemnat.~Pan Michał
126 6 |               uciśnionym przez niego, ale jako obywatel niemniej obowiązany
127 6 |            czuję do W. strukczaszego, ale ten krok jego dla mnie życzliwości
128 6 |        ogłoszony marszałkiem sejmiku, ale że już było koło pierwszej
129 6 |           niech przyjaciele rozsądzą. Ale mam żal do niego osobisty.
130 6 |             od jednego zamachu kraje. Ale kto księciu naszemu da radę? -
131 6 |               trzeba mu się było bić, ale na tym źle nie wyszedł,
132 6 |          mieniąc sobie czapki, a pić, ale tak, że co momentu inną
133 6 |               Koronę, panie kochanku, ale nie ma, jak nasza Litwa.
134 6 |            Koronie mam kawałek ziemi, ale diabeł by tam siedział.
135 6 |            aby nie pan Michał Rejten, ale pan Kazimierz Haraburda
136 6 |             Już byłem osiadł na Rusi, ale kiedym zaczął się modlić
137 6 |            nie mój biskup, to hultaj: ale on naprzeciw ciebie nic
138 6 |             bo choć on był podupadły, ale Radziwiłłowski krewny, i
139 6 |        gromadzić, to nie tylko nasza, ale i partii przeciwnej, nawet
140 6 |               po ulicach i śpiewając, ale tak, że obywatele partii
141 6 |            się, by ich nie podpalono. Ale wszystko się odbyło porządnie
142 6 |            księcia, zawsze na beczce, ale już próżnej, aż do klasztoru,
143 6 |        Jeśmany, Czeczoty, Słuszkowie, ale głosy były słabsze nierównie.
144 6 |    unanimitate wszystko się odbywało, ale nemini vox non est deneganda:
145 6 |            Szlachta zaczęła głosować, ale ledwo parę godzin minęło,
146 6 |  nowogródzkiego, iż jego zaryzykował. Ale wkrótce potem tenże wojewoda
147 6 |          sześć dni trwał niby sejmik, ale w istocie hulanka. Jednak
148 7 |            nie robiła: pan był panem, ale razem opiekunem sługi i
149 7 |          kierował i o losie pamiętał. Ale nie każdemu dostać się do
150 7 |               by się chcieli wstawić, ale co do mnie, mogę powiedzieć,
151 7 |               doczekawszy się dzieci. Ale Pan Bóg sieroty nie opuszcza.
152 7 |               książek pana dyrektora, ale potem wujenka kupiła mnie
153 7 |               daję barszcz i opończę, ale jak wyrośniesz, to czego
154 7 |        zawczasu do prawa przywykałem; ale że zaraz z retoryki do palestry
155 7 |        utrzymać ten strój ze swojego. Ale na wstępie trzeba było oblać
156 7 |                zacząłem od perswazji, ale że on, zapamiętały w swojej
157 7 |              tylko że nie poprzestał, ale jeszcze natarczywiej lazł
158 7 |             niego na twarzy pamiątkę, ale i on porządnie po ramieniu
159 7 |             to i ja na to się zgodzę; ale dawniej jakoś to szlachta
160 7 |             królów Sasów był bezrząd, ale była swoboda, było złe i
161 7 |             gotowało do wybuchnięcia. Ale nie tak łatwo było co rozpocząć;
162 7 |        ministra, i nie bez przyczyny. Ale on wszystko kunktował, żeby
163 7 |              bo ja ne mohu czekaty.~- Ale, mój kochany, czy ty oszalał,
164 7 |           Spasi Bih za waszu myłost', ałe ny pyty, ny isty  ne budu,
165 7 |          chałat na plecy narzuciwszy, ale z takim pośpiechem, że nawet
166 7 |               życiu nikogo nie golił. Ale pan mnie powiedział:~- Połóż
167 7 |      zadziwieniu zacząłem jego golić; ale ledwo goła skóra się pokazała,
168 7 |             listem nic nie znaczącym, ale z obszerną instrukcją; pan
169 7 |               po całej prawie Litwie. Ale cóż? Dywan został przekupiony
170 7 |            atakowały na czele jazdy), ale tak silną mieli artylerię,
171 8 |         bieduję na tym padole płaczu, ale drugie i trzecie tyleż lat
172 8 |               dzieckiem ani młokosem, ale już miałem blisko lat czterdziestu.
173 8 |               zapewne czegoś dobrego, ale taki to nie będzie, co było.
174 8 |          powagi i było na co patrząc; ale trybunał koronny był jeszcze
175 8 |            służyć i o tom się starał, ale nowy etat przyjmywał konfederatów
176 8 |       zastąpić, i wielkie były forsy. Ale książę z własnego instynktu,
177 8 |               radził nie testamentem, ale formalną transakcją rozporządzić
178 8 |          hrabstw nie piechotą chodzą. Ale człowiek sporządza, a Pan
179 8 |               miasto spotyka kondukt, ale bardzo okazały... Zapytuje,
180 8 |        znalazła miejsca w jego sercu. Ale transakcja jak wół była
181 8 |            pomogła, bo był wart tego. Ale żona wojewody Ilinicza miała
182 8 |               tak znacznych majątków. Ale po jej śmierci zaczęli Tarłowie
183 8 |        ustępstwa kobiecie nie listem, ale transakcją, przyznaną w
184 8 |               najzuchwalszym z ludzi. Ale jakoś i wtedy na niczym
185 8 |              księcia. Dobry chłopiec, ale paliwoda, jakiego świat
186 8 |             mógłby sam kierować syna, ale rady mu dać nie mógł, taki
187 8 |             Oddał go był do palestry; ale ten, więcej szabelki niż
188 8 |        sucharlawy, figura niepokaźna; ale w życiu moim nie widziałem
189 8 |            Wybaczaj, panie Sewerynie, ale taki mój smyczek musi się
190 8 |             Pan Bartłomiej się śmiał, ale ja okrutnie przeląkłem się
191 8 |        wstaliśmy wszyscy bez szwanku. Ale w niedzielę nie mogłem mojej
192 8 |        księdza, aby mnie wyspowiadał, ale pora była tak spóźniona,
193 8 |               Poszliśmy więc chodzić. Ale że niedziela, wszystkie
194 8 |         abyście wy ze mnie żartowali, ale Bóg świadek, że jutro do
195 8 |               nie mamy prawa go mleć; ale pan sędzię, że na nim usiadł,
196 8 |         poważnego życie tobie daruję; ale trzymaj język za zębami
197 8 |                już nie będę żartować, ale serio mówić. A wiesz, dlaczego
198 8 |           ogromnym pałaszem na niego. Ale ledwo parę razy [się] złożyli,
199 8 |              Tu trochę dłużej trwało, ale i ten po łbie dostał.~-
200 8 |              drodze pana Bartłomieja, ale jeszcze go więcej niż wprzódy
201 8 |               nie można było widzieć; ale nasi przyjaciele nam powiedzieli,
202 8 |      pretorium [salę sądową] patrzał, ale przed laty nastąpiło zdarzenie -
203 8 |             była jak bursztyn czysta, ale magnat, zobowiązawszy wszystkich
204 8 |       kontuszach, drudzy w rokietach, ale z rogami i ogonami, które
205 8 |             pro, drugi contra stawał, ale z dziwnym dowcipem i z wielką
206 8 |               interes był z Wołynia), ale prawdziwego pisarza, nie
207 8 |                chociaż się prawowali; ale wzajemnie bardzo siebie
208 8 |            któremu nie tylko matrony, ale na j pierwsi w narodzie
209 8 |            bronił W. Dembińskiego. To ale były indukta! Ani Cycero,
210 8 |             na koniec za to zapłacił, ale co zacznę słuchać, to koło
211 8 |            pana tabakierkę papierową, ale ciężką, bo w niej było pięćdziesiąt
212 8 |              się z nikim nie zgodził, ale zawsze pieniał się do upadłego.
213 8 |              to do niej się zgłaszał. Ale ta wdowa, nazwiskiem Glinkowa,
214 8 |    potwierdził wyrok sądu ziemskiego. Ale że w Koronie dwa dekreta
215 8 |        kładnie; marzy mu się we śnie, ale tak wyraźnie, jakby to się
216 8 |         marszałka i deputatów zajęte, ale przez osoby jemu nieznajome.
217 8 |           Kurdwanowski (choć we śnie, ale silnie przerażony), jak
218 8 |             wymową najgromliwniejszą, ale tak, że aż mrowie po nim
219 8 |        szlachectwa, aby biedną wdowę, ale prawdziwą szlachciankę,
220 8 |        niespokojności siadł w pojazd. Ale jak zaczął w umyśle jego
221 8 |               coś mu się i przyśniło, ale że już raz zacząwszy, ambicja
222 8 |           wykroczył, że nawet nie on, ale jego umocowany zaprzysięgał
223 8 |            zakwitował panią Glinkowe, ale z najsumienniejszą skrupulatnością
224 8 |              Lublinie, nie był młody, ale umarł w sam dzień Zmartwychwstania
225 9 |           roli. Wszystko to być może, ale mówię tylko o tym, co było
226 9 |               Ruś poznałem w r. 1763, ale to nie był czas spostrzeżenia
227 9 |         zrabowawszy kościół boruński.~Ale w kilka lat potem, już w
228 9 |               Azulewicza - z Tatarów, ale obywatela zacnie urodzonego,
229 9 |         Azulewicz od nas nie wiekiem, ale wziętością był starszy,
230 9 |               katował niemiłosiernie. Ale szlachetny młodzieniec,
231 9 |             opuścić wiarę mych ojców, ale jedynie dla ratunku ojczyzny.
232 9 |             słowa świętobliwy biskup, ale razem najgorliwszy obywatel,
233 9 |              na których nie tylko my, ale nawet pan Azulewicz, choć
234 9 |            nam było bardzo pomyślnie, ale wedle ich praw koszowy nie
235 9 |               ich wiekowi przystojny; ale mołodyce i dziewki, między
236 9 |               I dopiero byłaby bieda! Ale nic wszakże nie mogło pana
237 9 |         chorąstwo nadworne litewskie; ale że on tego zaszczytu odmówił
238 9 |       szlachty ruskiej się nawróciło. Ale on był syzmatykiem twardym
239 9 |             zostanie nie kasztelanem, ale kniaziem udzielnym bracławskim,
240 9 |              pisma nie będę wchodził, ale ty jemu powiedz, szczo kniaź
241 9 |            natychmiast się chmurzyły. Ale co nas uderzyło, to kilku
242 9 |             przypadkiem się zbliżała; ale wszystkich mężczyzn, znajomych
243 9 |               picia i sami tęgo pili, ale tak, że Żyd arendarz wiadrami
244 9 |            także traktowali z prostą, ale obowiązującą grzecznością,
245 9 |             ne hodyt tak ubyraty sia, ale w Humaniu kupili. Nym słonko
246 9 |           powodu niesłychanego upału. Ale nie miałem potrzeby tak
247 9 |               życiu swoim w prysiudy. Ale pan Azulewicz, pan Mikosza,
248 9 |       buzdyganem możemy być spokojni, ale że przechodząc przez ich
249 9 |            podwód, ile mu się podoba, ale na tym nic ekonomia humańska
250 9 |          Humańszczyznę bardzo często; ale pan Ortyński, rządca Humańszczyzny,
251 9 |          Humania na ich ciała usypał, ale na samą Sicz napadał, ziemowliki
252 9 |           rabunki popełniać w Polsce, ale za świadectwem władzy swojej
253 9 |             dla handlu bywać w Siczy, ale tylko przez Gardę, gdzie
254 9 |    siedliskiem. Bo już nie goły step, ale gdzieniegdzie okazywały
255 9 |           sędziego. Chałupy obszerne, ale słomą pokryte, przy nich
256 9 |             osobno i to jadł, co oni, ale oprócz dzbanka wody nie
257 9 |         gorszył z ich niepodległości. Ale starszyzna prawie cała już
258 9 |               był szczupłego majątku, ale szlachcic starożytnego rodu,
259 9 |    szlachcicem, chociaż dobrego rodu, ale którego dom ledwo do wojewódzkiego
260 9 |         dopełnienia swoich obrządków, ale tak, że nikt w domu o tym
261 9 |        rodziców było najszczęśliwsze. Ale po jego śmierci jezuici
262 9 |        próbował mojego ojca nawrócić; ale ten zawsze go zbywał milczeniem
263 9 |               rzetelnego przekonania, ale przez pychę upiera się w
264 9 |              i ze mną chcieli zrobić, ale ja się nie dał: za wsparciem
265 9 |              Wybaczaj, panie chorąży, ale gdzież nam córkę zawieziesz?
266 9 |            niejaki po różnych domach, ale właśnie Sicz Zaporoska utworzyła
267 9 |         księdzem Rokitą była okropną; ale gdzie prawodawstwo obywatela
268 9 |              iż Moskwa nas pochłonie, ale tuszę, że, starzec, tego
269 9 |             tylko jako jej ziemianin, ale że jestem przekonany, że
270 10|            znalazłby jakieś rozrywki; ale obcując z ludźmi uczonymi,
271 10|          rozumiał, jak wytykać obozy, ale Sohazy był od niego jeszcze
272 10|           całą gębą był kawalerzysta, ale chwała Bogu nie była to
273 10|    zagranicznemu oświecony, to pewna; ale że miał polski rozum wielki,
274 10|               i książki nawet pisała; ale nie mając, jeno jednego
275 10|             go wyuczy czytać i pisać, ale bez żadnego się jemu sprzeciwiania.
276 10|          wszelkiej nie tyle podłości, ale nawet cienia niedelikatności
277 10|          niedelikatności w uczuciach. Ale będąc młody, żywych namiętności,
278 10|        czekając oszczepem go ugodził; ale oszczep się złomał między
279 10|            prowadził królewicza Sasa; ale partia przeciwna, poparta
280 10|            znawcą monet starożytnych, ale lubił zbierać do kolekcji
281 10|             szło o uczynki gwałtowne, ale o nielegalny przechód zbrojny
282 10|             się na wezwanie kapturów. Ale pan Wołodkowicz, przymusiwszy
283 10|             do urządzenia trybu-nału. Ale szlachcie nie można było
284 10|            jednego. Wstyd powiedzieć, ale brat rodzony pana Ignacego
285 10|            kwaterę pana Rożnieckiego. Ale wszystko już było przygotowane
286 10|               pan Wołodkowicz zdradę, ale już poniewczasie; dobywa
287 10|           kilkakrotnie łamał szeregi, ale nowe się formułowały, bo
288 10|            odważono by się go porwać. Ale wszelkie drogi do niego
289 10|         obznaczył i kilku nawet ubił, ale widocznie na siłach upadał.
290 10|           mógł mu przyjść na odsiecz. Ale Żyd, faktor marszałka trybunału,
291 10|          uderzeniem pięści w skronie. Ale już nic nie pomogło: związanego
292 10|      świętokradztwa się nie dopuścił, ale nawet nie wy jął z pochwy
293 10|                tego się nie zapierał, ale to, lubo było przestąpieniem,
294 10|         nadzwyczajną, nie do miejsca, ale do osoby więcej przywiązana.
295 10|            nie powinno go było czekać Ale tu już nie chodziło o sprawiedliwość,
296 10|             próbował rogatków bronić, ale w puch został rozbitym.
297 10|             śmierć pana Wołodkowicza; ale w tym nie mam sobie nic
298 10|              serce kładziesz? Nie tu, ale przyłóż go waść temu jeleniowi,
299 11|           będąc do tego upoważnionym, ale zaufany w to, iż służył
300 11|      królewskiej w Szawlach, na balu. Ale na swoje nieszczęście znalazł
301 11|               o to się żalił księciu, ale książę nie tylko że przyznał
302 11|           Sołohubowi i Wierzejskiemu, ale nawet oddalił pana Skirmunta,
303 11|              jurysdykcjach krajowych, ale rzecz skończyć między sobą
304 11|       strzelał, bo miał krótki wzrok, ale z oszczepem na niedźwiedzia
305 11|              Bonifacy dość się palił; ale ten był twardy i zawsze
306 11|          odpowiedział pan Bonifacy. - Ale zróbmy opis na piśmie i
307 11|          waćpan sobie tak tłomaczysz, ale obaczymy, co drudzy powiedzą.
308 11|           niech przepadną moje konie. Ale obaczymy.~- Ja o waćpana
309 11|             że z waćpana pożartowali. Ale tu idzie o rozstrzygnienie
310 11|              Ja, choć lubię żartować, ale bez cudzej krzywdy, a ty
311 11|             nareszcie swoją strzelbę, ale dla Boga, nie sięgaj po
312 11|            Leon nic nie odpowiedział, ale że widział po wszystkich
313 11|      znaczenia pospolicie przyjętego. Ale pan Bonifacy temu się oparł
314 11|          przyznania jej przed grodem, ale każdy osobno, bo pan Leon
315 11|             prowadzony Bóg wie gdzie; ale na szczęście jego, nie dochodząc
316 11|         opisowi uwalniał go od wieży, ale nakazał mu zapłacić grzywien
317 11|         bardzo na mnie rozchimerował, ale jakoś da się przeprosić.~
318 11|              jakoś da się przeprosić.~Ale to nie dość na tym. Pana
319 11|              nie był na przeszkodzie, ale owszem, każdemu starał się
320 11|              prosił, a za sobą nigdy. Ale nasze obowiązki i dla księcia
321 11|             pozór obojętnie przyjęli; ale dwu dni nie upłynęło, kiedy
322 11|            ocenić dowód przywiązania, ale był z tego nieco markotny,
323 11|           wspomina przez zapomnienie, ale jako przyjaciela; a nazajutrz
324 11|        brakuje, tylko tego. Wybaczaj, ale jeszcze mam pół garnca wódki
325 11|               polowanie samuelowskie! Ale sam znam, żem się nie popisał.
326 11|      dolegliwości. On nic nie winien, ale ja jak ostatni błazen postąpiłem.
327 11|                bym do ciebie wypił?~- Ale, kochany panie Leonie, ja
328 11|           ledwo z tobą bym nie wypił; ale wolałbym wina kieliszek.~-
329 11|        Dziękuję ci więc, panie Jerzy, ale twojej ofiary nie przyjmę.~-
330 11|           różne dychteryjki pan Leon, ale tak dowcipne, że nie tyle
331 11|        dowcipne, że nie tyle garniec, ale i dziesięć ich by się wypróżniło
332 11|               tak miło czas schodził. Ale gdy przyszło do interesu,
333 11|            podawał sposoby pan Jerzy, ale pan Leon zawsze odpowiadał:~-
334 11|             nie jeleń weźmie w skórę, ale pan Leon personaliter. I
335 11|      naraziłem! On poczciwe ma serce, ale mój postępek był tak niewdzięczny,
336 11|             łbie szyby żelazne łomie; ale jak tylko się podchmieli,
337 11|    zirytowanego na siebie gospodarza? Ale kto mógł pana Leona przeniknąć?~
338 11|          Wykroczyłem, to bij, książę, ale ostrzegam, że i kijem z
339 12|             nie tylko doświadczeniem, ale pożyciem nawet nie można
340 12|          nawet nie z soli ani z roli, ale z jakichś podradów, z nabyciów
341 12|        zagraniczni potrafią wymyślać. Ale czy zaszczyty i szczęście
342 12|              królestwo Boże na ziemi. Ale takowe szlachectwa nie były
343 12|        dawniej do cudzych szlachectw, ale prawnie do nich przystępowano.
344 12|            nie Lubiczem Żółkiewskich, ale jakimś innym herbem, dla
345 12|   Chmielnickiego należeć nie chcieli, ale z nim razem krew za ojczyznę
346 12|             prawo. Nie tylko Ogińscy, ale Puzynowie Mickiewicze, Świrscy,
347 12|                otrzymał ten zaszczyt, ale z takimi trudnościami, że
348 12|              przysadził pan Sakowicz. Ale już teraz miarkuję, skąd
349 12|            cenili. Nie była to pycha, ale natura naszych ustaw, naszej
350 12|              nie tylko za szlachcica, ale za magnata, choćby się urodził
351 12|              tylko ja i mnie podobni, ale JW. Potoccy, wojewodzice
352 12|               jeno obrządki ruskiego, ale mając szlachetne serce,
353 12|               tam los sobie zapewnić, ale zatęskniwszy się za ojczyzną
354 12|            kierunek rzeczy by wzięły. Ale doszedłszy do Bolimowa,
355 12|               młodości swojej służył, ale na nieszczęście więcej wierzył
356 12|            oficer gwardii z Kozakiem, ale pan Sawa tak mu się dał
357 12|         moskiewski i kilkuset Dońców, ale mnóstwo tamecznej młodzieży
358 12|               czworobok i dała ognia; ale pan Sawa nie dał im się
359 12|           wzięła się więc do odwrotu. Ale tu pan Dzierżanowski zaczął
360 12|             uzna.~Przy tym nie byłem, ale świadom jestem, jakbym temu
361 12|               co nie tylko urzędziku, ale wioski dzierżać by nie pozwoliła
362 12|              patriae [na zniszczenie, ale na budowanie ojczyzny].
363 12|              że rany dostać nie może. Ale na moje i ojczyzny nieszczęście
364 12|              o jedną godzinę spóźnił; ale taki wzięliśmy przeszło
365 12|               łagodnie się obchodził; ale że Drewicz wielkie okrucieństwa
366 12|               i już ich był oderżnął, ale nad samą groblą na wzgórzu
367 12|             jak widać było po twarzy, ale najmniejszego jęku nie wydał,
368 12|            panu Lelewelowi był oddał. Ale ten jej rady dać nie mógł;
369 12|               zmusił ich do ucieczki. Ale wszystko było za późno.
370 12|               mógł na koniu siedzieć. Ale w Mszczonowie stała komenda
371 12|           robi, rada ich potraktować, ale oni, obtrząsnąwszy chatę,
372 12|         wystrzelę.~Cofnął się oficer, ale natychmiast kazał chałupę
373 12|               ciałem naszym zasłonić; ale jak mnie jeden Moskal szablą
374 12|            rękami odepchnęli oficera; ale on ich obydwóch zakłuć kazał,
375 12|               że wszystko się kończy; ale prosiłbym o księdza.~Jakoż
376 12|          potem niby zasnął cokolwiek, ale wkrótce się ocknął i powiedział
377 12|               wody, wziął jej do ust, ale już przełknąć me mógł, i
378 12|              i coś mówił niewyraźnie, ale można było dosłyszeć: "Jezus,
379 12|       pamiętam, co się ze mną działo, ale jednak jego rozkaz dopełniłem,
380 13|            ustawy, mądre i zbawienne, ale nie prawa. Bo żeby prawo
381 13|            kruki ani inna cudza siła, ale przekonanie wewnętrzne i
382 13|           jest rzeczą jedynie ludzką, ale boską, i bez jakiegoś boskiego
383 13|           była, jak dziś, rzemiosłem, ale powołaniem, jakby życie
384 13|            prawnictwo nie było nauką, ale jakimś obyczajem. I my nie
385 13|              kończyło, że miał dobra, ale miał wiarę, nałogi, myśli
386 13|                wszystko przewidziane; ale ci, co to pisali, w imię
387 13|        mądrości, w imię konieczności, ale nie w imię Boga się zbierali.
388 13|         potrzeba. Więc już nie prawo, ale siła rządzi, i tak wszędzie.
389 13|     dopełnienie woli prawa nie hańbę, ale sławę przynosi. I kiedy
390 13|               rękę pana kaniowskiego, ale szukał sprawiedliwości u
391 13|             nie tylko wieżę siedział, ale i gorsze rzeczy: bo kiedy
392 13|           skazani później na banicją, ale bo sami niemało złego nabroili
393 13|            powstając na zwierzchność, ale pan Jan Zborowski, kasztelan
394 13|             bo inaczej być nie mogło, ale jak się ludzie rozrodzili
395 13|         Kościół wschodni przestrzega, ale nie wiem, jak w nim dalej
396 13|         poddanym, a nie gorszyli ich. Ale jak potem wymyślono, słusznie
397 13|              wszędzie nie wybieralni, ale spadkowi królowie panowali.
398 13|       królewska żona nie raz ani dwa, ale kilkadziesiąt razy jest
399 13|        zagęszcza, jak po zagranicach. Ale u nas, chwała Panu Bogu,
400 13|              do głowy nie przypuścił.~Ale że pan Leszczyc bardzo był
401 13|      Leszczycowi z kwitkiem powrócić. Ale że się już zapamiętał w
402 13|      perswadowali, aby się opamiętał, ale że on na wszystko był głuchym,
403 13|             pana Leszczyca na gardło. Ale po ogłoszeniu dekretu pan
404 13|           miejsce ktoś inny zastąpił, ale niedługo urzędował, a pan
405 14|             nich szlachta powstawała; ale między nami, szlachtą nawet,
406 14|               zapewnię wady narodowe; ale że ten duch ofiary i poświęcenia
407 14|             go i dał mu te pieniądze, ale pod warunkiem, że syn musiał
408 14|            nie z płochym człowiekiem, ale z kawalerem ze wszech miar
409 14|         częstokroć uczciwi i moralni; ale ten naród jest zhańbiony
410 14|            tylko winny, że ich znosi. Ale to jest poena peccati [kara
411 14|          swojego rządu ściągnąć może. Ale on:~- Moja carowa jest wielka
412 14|           rozszerzenie swojej władzy, ale zanadto ma wysoką mądrość,
413 14|             było tego kilka miesięcy, ale Puhaczew jak podniósł rokosz,
414 14|              mu się z garstką swoich, ale utrzymać Kazania nie mógł
415 14|          panowie nieżyczliwi carowej, ale który z nich zbliżył się
416 14|                co nie był Wojejkowem, ale w policji służąc, z poczty
417 14|       Puhaczewie i że ma zająć Kazań, ale że egzystuje Kazań, nie
418 14|             do naszych gniazd trafić, ale natura wilka ciągnie do
419 15|          dawniej, i nierównie więcej; ale dawniej, kto był rozumnym,
420 15|            objaśnienia dać nie umiem; ale mój sąsiad te rzeczy dobrze
421 15|                Oto rozumny człowiek." Ale zapytaj, czy prawnik: nie,
422 15|          historią polską przebiegnie, ale ledwo nie potopowych czasów
423 15|      mieszająca bieg sprawiedliwości; ale i w tym złym było jakieś
424 15|         przewłokami, niszczył go tym, ale go nie zarzynał jak dziś.
425 15|        cadaver - było to źle zapewne, ale krzywego dekretu nie podpisał.
426 15|           może za śmiało się odezwę - ale gdyby przed jakim teraźniejszym -
427 15|            ich do godności człowieka. Ale męczeństwem po rozbrykanym
428 15|           bohater w dziejach naszych, ale tyle dumny, że nie mógł
429 15|            pannę z starożytnego domu, ale którego wówczas blask z
430 15|           królestwie chrześcijańskim! Ale co z tego wynikło? Oto pan
431 15|               łagodnie było rządzone; ale po zaborze, jak ogarnęło
432 15|       poddanego przywłaszczyli sobie, ale cokolwiek czy kieszeni,
433 15|            wpadli nie w zwierzchność, ale w kajdany bisurmańskiego
434 15|              zaczęli, idąc za dworem, ale szlachta jakoś się trzymała.
435 15|        kiełbasy i bryndzy przedawała. Ale była szlachcianką, i poczciwą,
436 15|            nieraz książę doświadczył. Ale że Nowogródek nie stolica,
437 15|            taki urzęda były straszne. Ale powoli zaczęło złe od panów
438 15|              do szlachty przychodzić, ale bardzo powoli. Za moich
439 15|               mówię z innych powodów, ale z samej obawy oburzenia
440 15|               tylko mu nie dostawało. Ale jakoś to u nas nie uchodziło
441 15|         ziemskiego, sędziwego starca, ale kawalera, u którego ja kiedyś
442 15|              długośmy się wypraszali; ale jak zaczął nas prosić a
443 15|              czysty arak był kipiący, ale tak osłodzony, żeśmy się
444 15|         ladaszczyce. Szukano ich tam, ale złap wiatra w polu! Tak
445 15|             go nie zapozwał do grodu; ale jednak tak cała palestra
446 15|    przyjemnością widywałem go nieraz. Ale pan regent do śmierci mu
447 16|            czerstwy, praca mnie żywi, ale jak stargam siły a robić
448 16|           pomimowolną nieobyczajność; ale kiedy to człowiek nad sobą
449 16|               o folwarkach nie myślę, ale kiedy za najęcie dworku
450 16|               Teraz toć wszystko nic, ale przyszłość mnie trwoży.~-
451 16|        próżnował, gdyby było na czym. Ale całe życie tak było ze mną.
452 16|        wchodzić w przychód i rozchód; ale natuptawszy się dobrze część
453 16|    rozpamiętywa. Ba, nie tylko wstyd, ale i strach, żeby za to kiedyś
454 16|           Wszak, choć nie dla siebie, ale dla drugich, nieraz się
455 16|               to bym nie był od tego, ale trzeba umieć brać się, a
456 16|               na opiece. Panna uboga, ale zacnej krwi, poczciwa z
457 16|             nieszpetna: będzie z niej ale gospodyni! Wszak znasz ją?~-
458 16|       podkomorzyna. Przystojna panna; ale czy zechce pójść za mnie?~-
459 16|               na mnie, bądź mi ojcem. Ale żeby to się nie rozgłosiło
460 16|             tak zostawił mnie samego, ale w dobrej myśli, a to z tego
461 16|      atentować przed sądem zadwornym; ale choć byłem potrzebny, nie
462 16|             wierze, i mojemu stanowi. Ale jakoś Pan Bóg temu poradził.
463 16|            szedłem na nieprzyjaciela, ale gorzej jeszcze: bo tam człowiek
464 16|               to była nowa przeprawa. Ale byłem śmielszy, bo było
465 16|             nie wziąłem nic po żonie; ale wielki odebrałem posag w
466 16|               całym naszym funduszem. Ale jakem ją zaprowadził do
467 16|             żoninych na swojej ziemi, ale zupełnie na swojej! Niech
468 17|         czasach i o dawnych ludziach. Ale kiedy bo i czasy, i ludzie
469 17|             to jest zawieszenie bytu, ale nie zagładzenie, omdlenie,
470 17|              winowajca; nie tylko on, ale i cała czeladź. "Mój chleb
471 17|             groźny, że nie tylko oni, ale i dzieci, i żona nawet czuj
472 17|          ustawicznego zamyślania się, ale przekonawszy się, że to
473 17|              zdradę, to mu przyznaję; ale pokąd trzymał z najezdnikami,
474 17|     przepraszać skrzywdzonego kolegi. Ale pan Tadeusz powiedział: "
475 17|             mu zdrowia nie nadwątlił, ale go do kozy zaparł, skąd
476 17|        chłopca taką blizną obznaczył; ale szczęśliwa matka, co ciebie
477 17|              przepraszać mojego syna, ale proszę ciebie, bądź mu odtąd
478 17|               na dyskrecji studentów, ale wkrótce błogosławiły tej
479 17| sejmikowaliśmy dla wyboru urzędników, ale jakeśmy raz wybrali prezydentem
480 17|                aby koniecznie sądził, ale on tego nie przyjął mówiąc: "
481 17|                To nie idzie o ufność, ale żeby robić, jak prawo każe,
482 17|            nie tylko każda myśl jego, ale nawet każde tchnienie było
483 17|         chętkę do stanu małżeńskiego, ale prędko tego zaniechał. Była
484 17|               dla oddania mu atencji, ale w istocie, aby lepiej poznać
485 17|        ściślejsze związki przeznaczy. Ale tam przyjechawszy obaczył
486 17|               że nie dotrzymał słowa, ale jeszcze z jego łaski zwinięto
487 17|         daleko swojej wyobrażalności, ale pamiętny senatorskiej przysięgi,
488 17|          chorągwi, człowiek poczciwy, ale podeszły w wieku, ojciec
489 17|            odurzała flakowate umysły. Ale pan Tadeusz odpowiedział
490 17|          majątki lub zdrowie ocalili, ale czy my naszej powinności
491 17|              sobą tylko się zajmywać. Ale pan Tadeusz był z małej
492 17|             obcował z nawiedzającymi, ale ta wesołość, którą oni chcieli
493 17|             od nichże samych stronił. Ale nie miał to być jeszcze
494 17|            ukształcenie tego państwa. Ale ta obelga obudziła otrętwiały
495 17|              niebotycznych puszczach. Ale ledwo wieść go doszła o
496 17|            zaprowadzić wojnę zażartą. Ale nie mógł przelać siły swojego
497 17|              się on jednak w puszczy, ale jak Moskale puścili na niego
498 17|               wiedzą ilość naszych?~- Ale, nie wiedzą? - odpowiadali
499 17|            nie wiemy, wiele ich jest, ale oni co do jednego policzyć
500 17|                aby im się nie oprzeć; ale tameczna plugawa szlachta,