Part

 1 3 |           pewnie by ręka uschła, jeno że on miał ku wszystkiemu
 2 4 |         turecką Wolter wystawił, jeno ogólne uczucie. Gdyby myśli
 3 6 |          mam w prawności naszej; jeno on mnie zaraz zwrócił na
 4 8 |      gdzie dostać się nie można, jeno przebywając góry, morza
 5 8 | kawalerem a nie mając sukcesora, jeno książąt~Radziwiłłów, upartych
 6 8 |    czasie ustępu nie wypraszano, jeno oni sami przez delikatność
 7 9 |   zapewne nie był świadomszy, że jeno w naszym Kościele można
 8 9 |          Kobiet nie było innych, jeno Ukrainki, a tych było trzy
 9 10|     nawet pisała; ale nie mając, jeno jednego syna, pieściła go
10 10|         się nie dawał powodować, jeno własnemu światłu i sumieniowi,
11 11|      tutejszego. A nie mając tu, jeno mnie znajomego, garniec
12 12|          pierwej był katolikiem, jeno obrządki ruskiego, ale mając
13 13|         skończy, tego nie wiemy; jeno co nam do tego: niech każdy
14 14|       dość ludzko się obchodził, jeno do mnie i do pana Grużewskiego
15 15|          bo taka była myśl jego; jeno słudzy, chcąc lepiej usłużyć
16 15|         się jej interesu podjąć. Jeno że w natłoku spraw, jaki
17 17|       których zgłębić nie można, jeno przez wielką niewinność
18 19|     prędzej Dony poszli w pogoń; jeno że jako lud niewierny, nie
19 22|       już miał stryczek na szyi, jeno że na jego szczęście Pawlik
20 23|     dworzanin syna mu okaleczył. Jeno książę chorąży mu odpowiedział:~-
21 23|         nie wyjdzie na podwórze, jeno z twarzą w pieluchy obwiniętą;
22 23|         kim tu się bronić, mając jeno popów, diaków, popowiczów,
23 23|        nie pies się pojedynkuje, jeno chrześcijanin i szlachcic.
24 24|      trochę czoła na-marszczyli; jeno że król, spostrzegłszy się,