Part

 1 3 |       któremu z nas, pewnie by ręka uschła, jeno że on miał
 2 3 |     chodząc, gdzie nie trzeba, ręką, bom nosił listy ku złemu,
 3 5 |        jesieni, a które własną ręką posadziłam.~A pan sędzia:~-
 4 5 |       oddał, napełniwszy swoją ręką; o swojej sile poszedł do
 5 7 |        pięć batogów mnie swoją ręką odliczył, które batogi dotąd
 6 7 | bojaźni.~Tak tedy pracując pod ręką JW. wojewody, a nie mając
 7 8 |      marszałek trybunału swoją ręką napisał, a strony ją podpisawszy
 8 9 |        orszańskiego. Ja własną ręką księdza Rokitę zamordowałem,
 9 10|        a pan Wołodkowicz swoją ręką pięćdziesiąt nahajów odliczył
10 15|     cegły są kruche, że aż pod ręką się rozsypują, możeż być
11 20|       co nas przypierają, moją ręką jego ubiję i z tego będę
12 21|       lat, co był zakonnikiem, ręką nie dotknął się kruszcu,
13 22| drugiego, które w trzos własną ręką zaszywszy koszulę nim opasałem,
14 22|       jakiegoś oficjalistę pod ręką będącego, a łatwo zgadnąć,
15 22|      Polesia, który moją prawą ręką jest; a kto mi odważy się
16 23|        pan, żadnego z was gołą ręką by nie dotknął, ażeby świerzby
17 23|       złota i szkarłatu; jedna ręka oparta na karabeli w jaszczur
18 23|   odlew po ręku pana Tadeusza, ręka mu z pałaszem padła na ziemię -
19 24|     nowogródzki, trzymał jedną ręką frędzle, a drugą strzemię.
20 24|   kościele. A gdy potem własną ręką rozdawał medale celującym
21 25|       batogów sypnął był jedną ręką, tyle potem tysięcy drugą
22 25|       do niego - jednak własną ręką napisał za mną list instancjonalny,
23 25|    którego pan starosta własną ręką przeze mnie napisał list