Part

 1 4 |            Polacy żyją i żyć będą, póki sami się nie zabiją; a nie
 2 7 |    kunktował, żeby jeszcze czekać, póki nie odbierze wiadomości
 3 8 | komediantów, aby przerwali granie, póki nie skończą zdrowia. A tak
 4 8 |    komediantom pozwolą dalej grać, póki im na nowo nie przerwą.
 5 8 |     wychodził. Postanowiłem sobie, póki będę w Lublinie, na teatr
 6 9 |   świadczył, jakby był katolikiem. Póki nasz proboszcz, człowiek
 7 10|            swoje głębokie krzesło, póki dla innego przybywającego
 8 10|            w sieniach z nim razem, póki się wszyscy nie zjadą, można
 9 11|         choć na niego odgrażał się póki trzeźwy, to jak się dobrze
10 14|      polskim mieście się znajduje, póki by się nie opatrzył, że
11 14|            na to:~- Przysięgam, że póki z Polskiej mnie nie wzięli,
12 20|        jeszcze zostałem dni kilka, póki moich koni konował nie wykurował.~
13 20|            by nic nie rozpoczynać, póki generał Demulier nie przybędzie.
14 21|           przed Nim, proś, błagaj, póki Go nie zmiękczysz, bo On
15 21|          Strach był tam wielki, bo póki z ciałem, dusza sama siebie
16 22|       kwaterę i tam zbierać konie, póki z nimi nie wyruszę na Litwę.
17 22|       Hałacy i tam będzie siedział póki wola pańska, bo ja go nie
18 22|            przyjaźń, tak i będzie, póki mnie wielmożny pan znowu
19 22|          mu kładzie i poty dmucha, póki on mu do ostatniego szeląga
20 23|         będę się strzelał i rąbał, póki nie trafię na dziegciarza!~
21 23|        osiadł w Klecku u lekarza i póki trwała niemoc pana Scypiona,
22 25|        Kijowa i trymały zapertaho, póki ne było uże po wsim. To
23 25|       Najświętszą Pannę zaklął, iż póki mnie nie pozwoli, wodę tylko