Part

 1 3 |   Mości starosto dobrodzieju, wszak toć ja nie dziś się urodził.
 2 5 |      dziwactwami duszę mazać? Wszak wasza książęca mość nie
 3 6 |     ojca Idziego. Ojcze Idzi, wszak prawda, że dusze z czyśćca
 4 6 | biskupa powieszę. Ojcze Idzi, wszak prawda, że on dotąd w czyśćcu?~-
 5 6 |       mów śmiało, ojcze Idzi; wszak to na swoim dziedzińcu i
 6 8 | wszystkich wiekiem starszego. Wszak to w tvm samym Lublinie
 7 11|   mnie przybył szlachcic Rac. Wszak musisz znać pod Nowogródkiem
 8 11| pignus responsionis [zastaw]? Wszak wiesz, że sumka, co ją miałem
 9 11|       Leonie, porzuć bluźnić. Wszak wiesz, że ja nigdy nie uchodził
10 11|       Boga, aby mi się udało; wszak my obadwa sodalisy.~I tak
11 12|       powiedział nam:~- A co? Wszak przekonaliście się, żem
12 15|    panie Sewerynie! My winni. Wszak to nas w szkołach uczono:
13 16|      Posłuchaj mnie, starego. Wszak, choć nie dla siebie, ale
14 16|  będzie z niej ale gospodyni! Wszak znasz ją?~- Widziałem ją
15 17|        puszczę wodze nadziei, wszak mówią, że przed śmiercią
16 22|      je było znaleźć stosami; wszak to oni przy sterze rządowym
17 22|     nie znam?~- Panie Pawlik, wszak ja wam dobrze życzył. Sam
18 22|      niego źle mi nie będzie, wszak my oba żołnierze: ja Rzeczypospolitej,
19 22|    wchodzić w cudze postępki? Wszak Duch Święty powiedział:
20 23|   kazaniami do pana Scypiona. Wszak nie ten, co jest pod kondemnatą,
21 25|    była u nas sprawiedliwość. Wszak ci on żadnego szlachcica
22 25|     mnie waćpan przed ludźmi! Wszak ja sam szlachcic, a podły