Part

501 17|       przynajmniej widzieli Moskalów, ale i ci przed nimi w nogi,
502 17|            prawość.~Zbierał się sejm, ale już było wiadomo, że się
503 17|            chęć do powinności wrócić; ale z jednej strony zatwardziałe
504 17|           czci i konfiskatą majątków; ale ci mężowie milczeniem pełnym
505 17|             równych sobie półgłówków. Ale pamiętajcie, że Najświętsza
506 17|           Tadeusz osiadł w Gruszówce, ale to pasowanie się ciągłe
507 17|              było nadwątlenia umysłu. Ale jak doszła do niego wieść
508 17|     pogrążonego w ostatniej rozpaczy. Ale nie dał się widzieć, mówiąc:~-
509 17|         początku spokojnie rozmawiał, ale zamyśliwszy się, zaczął
510 17|             odgrażał się na generała, ale ludzie go nie puścili i
511 18|           rzeczy na świecie dokazały; ale co jest największego, co
512 18|            jeżeli wiary, choć błędne, ale istotne, tak były silnymi,
513 18|            myśl, bez Boga nie będzie. Ale to jest rzecz głęboka, którą
514 18|              którą nie tylko świecki, ale kapłan nawet jaśnie nie
515 18|             cały dwór tego książęcia. Ale jak tylko wdzięczność narodu
516 18|         odbyły się okazałe zaręczyny. Ale cóż jest trwałego w pomyślnościach
517 18|          wyznanie, odmówić nie może - ale że natychmiast jedzie do
518 18|               sama o tym nie wątpiła. Ale pan krajczy, chcąc się ubezpieczyć,
519 19|           Bogu zaprzeczali, niewiele; ale mnóstwo takich, a szczególnie
520 19|           nadzwyczajnego przyznawali, ale ich postępki rozsądnego
521 19|          obywatelem, a naszym kolegą, ale któremu podróże po zagranicznych
522 19|           wielką cierpliwością zbija, ale na koniec i cierpliwości
523 19|               wszystko, jak potrzeba, ale widząc, że tamten się upiera,
524 19|              Nie rozpierał się z nim, ale bił się w piersi. A jaki
525 19|           niego się zdawał bezbożnik! Ale jak mawiał ksiądz Marek:
526 19|            zwrócił na właściwą drogę, ale czy jest roztropnie na tak
527 19|            klęski spadną na ojczyznę, ale że trzeba swoją powinność
528 19|               z wiatrem nie popłynie. Ale kto się poświęca za sprawę
529 19|             ślady ojca nie wstępował; ale pokój umarłym. Otóż ten
530 19|       wykurzyć i była o to perepałka, ale my ją wytłukli, że ze wstydem
531 19|               na jego świętobliwości, ale myślili, że on sobie czarta
532 19|       siedział i zresztą nie uciekał. Ale co który przybliży się do
533 19|               jego w czwał nie nazad, ale do naszych - i tak kilku
534 19|               lubo bez szwanku wstał, ale już utraciwszy konia swojego.
535 19|      bylibyśmy cały ich obóz zdobyli.~Ale nie na tym koniec. My ze
536 19|             bo Pan Bóg mnie tam woła, ale z klasztoru bez wiedzy przeora
537 19|           znasz swoją rzecz ode mnie, ale pozwól sobie powiedzieć,
538 19|             świętą w naszym obozie.~- Ale czy tylko wrócisz?~- Na
539 19|            nigdy przykładu nie dałem, ale trzeba, żebyś mnie pan rozkazał.~-
540 19|          Bogiem, gdzie On tobie każe, ale pamiętaj, że mnie w największej
541 19|            kazał za obóz wyprowadzić. Ale pan Janusz, co nic na nikogo
542 19|                z wielką jednak obawą; ale że nie znikał im z oczu,
543 19|          żadnego z naszych nie było - ale strach ma wielkie oczy.
544 19|               z towarzyszami podróży, ale oni ciągle go gabali; a
545 19|             nie rozstawał, dał ognia, ale spudłował; kazał iść za
546 19|            kazał iść za nimi w pogoń, ale nim się zebrali nasi, Dońce
547 19|          chyba wiatr ich by dopędził; ale setników kazał zaprowadzić
548 19|               że to były jego brance. Ale z panem starostą krótka
549 19|          Marek i oddał im, co żądali; ale ledwo odszedł, by się do
550 19|              samopas, nie w gorączce, ale jawnie, przy tylu świadkach,
551 20|             bajce jest prawdy połowa, ale połowa tylko, więc wszystkiego
552 20|               żeby boso nie chodziły. Ale jak się namozoli, natupta,
553 20|               powrócił, skąd wyszedł, ale to nie warto tego, co się
554 20|        chociaż był u Niemców baronem. Ale tego samego dnia, oprowadzając
555 20|          ustąpiłem mu moją starzyznę, ale on mnie tłomaczył, że jako
556 20|          serce do ust się przedziera. Ale było na to lekarstwo. Za
557 20|          trzechset było nas w zmowie; ale żeśmy przysięgli sobie wieczne
558 20|            domysły. I ja bym milczał, ale będąc ostatnim żyjącym,
559 20|            tysiąca ludzi niedobitków, ale to był rdzeń barskiej konfederacji.
560 20|              chociaż noc była ciemna; ale późna jesień i taka wilgoć,
561 20|            duch nas tylko pokrzepiał, ale członki ledwo się ruszały.
562 20|        ruszały. Nam nie żal cierpieć, ale, mój Boże, serce się rozdzierało,
563 20|              jednym habicie siedział. Ale to wszystko jego bólów nie
564 20|               nienagrodzonej krzywdy, ale człowiekowi kiedy Pan Bóg
565 20|          pazury brał, by tobie ulżyć, ale że ufam, że zawsze będziemy
566 20|             grzechy pokutować trzeba, ale czyż tak koniecznie, żeby
567 20|               których tak wiele jest, ale pozwól na biedę popłakać,
568 20|                żem cię nieco obraził; ale ile mnie to pociechy robi,
569 20|          nawet ich się nie doczekają. Ale co to za dziwne pokolenie
570 20|             długo brzemiennego czasu. Ale wielcy potomkowie wasi będą
571 20|           cokolwiek więcej ukrzesani, ale nawet i prostaczkowie, co
572 20|       obywatel nie samoistnym życiem, ale wspólnym wszystkim obywatelom,
573 20|       litewski, już nieco uspokojony, ale jednak jeszcze cierpiący (
574 20|          dawniej byłem w Warszawie.~- Ale, ale! Dobrze, że mnie o
575 20|             byłem w Warszawie.~- Ale, ale! Dobrze, że mnie o tym wspominasz,
576 20|              kłóciłem z panem Zarębą, ale ten mnie pokazał wyraźny
577 20|       wszystkie biesiady nieświeskie. Ale gdyśmy i gorzałeczką, i
578 20|        umieścić? Ja bym rad dogodzić, ale jest nad czym myślić, jak
579 20|              by Żydka najął dla mnie. Ale wstrzymałem się, bo taki
580 20|              łaski my grzędy ryjem" - ale widać było pomimo tego,
581 20|                Tać by to było nieźle, ale moją imość znają na rogatkach,
582 20|              ze mną, albo z sąsiadem. Ale jak nas dwóch zobaczą przy
583 20|            tłomaczyć byłaby mniejsza. Ale jak widzę, panie bracie,
584 20|            waćpana bogatsi nie swoim, ale kupnym owsem gęsi karmiemy,
585 20|             jak to po szlachcie bywa, ale na glinie z drewnianych
586 20|       Małużeńskiej służył za furmana. Ale była szlachcianką, i zacną,
587 20|               zawsze za dobrą sprawą. Ale przez drogę nieraz myśliłem
588 20|           przebył on wprawdzie febrę, ale już był zdrów, znacznie
589 20|       zaufania nigdy [nie] zawiodłem. Ale jeżeliście ufność we mnie
590 20|          żołnierz z wami służyć będę; ale do takiej roboty, by królowi
591 20|             byś zawsze nas prowadził, ale kiedy pana nie stanie, znajdzie
592 20|             posłusznym, kiedy trzeba, ale jako konsyliarz konfederacji
593 20|      zwyczajnie szlachcic i żołnierz, ale co się myśli, to szczerze
594 20|               król, to Sas, to Piast!~Ale my mu wszyscy przerwali
595 20|              mowę:~- Wybaczaj, panie, ale na to nie ma zgody: ani
596 20|              króla. Trzeba nam króla, ale Sasa. A ksiądz Marek na
597 20|          doszliśmy aż do Częstochowy. Ale pan chorąży litewski z księdzem
598 20|             litewskiego, myśl wielka, ale która dlatego tylko skutku
599 21|              na wszystkich się porwę.~Ale bazyliana w ciemię nie bito.~-
600 21|           Zmieszał się książę biskup, ale nic nie mógł odpowiedzieć
601 21|            kacerstwo husytów wznawia. Ale mu nic to nie zaszkodziło,
602 21|            pałała dla Chrystusa Pana; ale ona tą miłością i do najwyższej
603 21|               ze wstydem był odparty; ale przecie dokazał, iż w jej
604 21|           królewska poddance okazana. Ale panna Anna Omiecińska tak
605 21|            sama siebie niby oszukuje, ale bez niego nie ma rady, wszystko
606 21|         wieczne potępienie zasłużyły, ale najwięcej takich, którym
607 21|           czyściec niestraszna rzecz, ale dusza okrutnie się go boi,
608 21|            Niego i doczesne korzyści, ale nie mamy szemrać, kiedy
609 21|               sędzią ziemskim został; ale na to nigdy odważyć się
610 21|      młodzikowi, że się ułudzać daje, ale dojrzałemu rzecz nie do
611 21|             może dojdziem do dobrego, ale jam zawsze w duchu myślał: "
612 21|            lichwiarz: da on niby coś, ale z wielkim procentem odbierze.
613 21|            różnica sumienia w taksie, ale zaprzedajność ta sama. Za
614 21|          widział Polskiej, bom stary, ale wy, jeżeli jej się doczekacie,
615 21|               ich władza się opiera - ale dla | narodów wolnych jest
616 22|              tak wykwintne jak teraz, ale pożyteczniejszych wydawało
617 22|               przesądów. Piękna myśl, ale chwała Panu Bogu, nic z
618 22|              dzieło boskie, nadpsują, ale go nie zniszczą. Pan Bóg
619 22|              nie ze szkół jezuickich, ale z akademii zagranicznych
620 22|               czy to się uda lub nie, ale słuchał powinności, nie
621 22|           rozprawiać o powinnościach, ale ich dopełniać.~Pan Ambroży
622 22|              że haniebnie spaskudził, ale życia nawet nie ocalił,
623 22|          ukąsiła mnie ona kilka razy, ale jeszcze nic zjadła, jak
624 22|         towarzystwa i ty luz luzaków, ale których znałem jak mój sygnet
625 22|            swoją pomoc do kupna koni, ale wszystkich Kozaków dworskich
626 22|       uzbierałem ze dwadzieścia koni, ale koni całą gębą. Wtedy to
627 22|             rada W. pana dobrodzieja, ale na sercu mi cięży rozkaz
628 22|               zwyczajnie pobereżniki. Ale szynkarz jeden, który już
629 22|            się złapać dwóch hultajów, ale Gontar jak w wodę wpadł.
630 22|              do grodu ich nie odsyła; ale pan łowczy na to:~- My nie
631 22|             dobył pistoleta z olstry, ale ja na niego:~- Schowaj mi
632 22|              Ty nie do mnie miej żal, ale do mojego pana, co w instrumencie
633 22|           licz na moje wdzięczność.~- Ale! Niech tylko popróbuje ekonom
634 22|               na budę nie zostanie.~- Ale, mój Pawliku, gadajmy po
635 22|           Wracajże pan zdrów z synem! Ale ja bez zakładu nie zostanę.
636 22|              waży niż rodzony ojciec. Ale jeszcze pana porucznika
637 22|             trzosa: - Masz go waćpan; ale piekielną wyrządzasz mi
638 22|               mną w dyskurs się wdać; ale mi tak było żal mojego trzosa,
639 22|               abym dął w waszą dudkę. Ale jeśli łaska, nie wymagaj,
640 22|              większy, że to nie moja, ale ojczyzny szkoda.~- Kiedy
641 22|              do niego mówić nie będę; ale niech pan o mnie, jak chce,
642 22|             jakby rodowity szlachcic. Ale tyle mi humoru popsuł zrabowawszy
643 22|              czołgając się weszliśmy. Ale ten otwór coraz się rozszerzał;
644 22|            było dobrze i przyzwoicie; ale ta myśl, że człowiek krew
645 22|             bezprawiu koniec położyć. Ale cóż, kiedy Rzeczpospolita,
646 22|              pokazać, że o nich dbam. Ale kto ze mną je chleb i sól,
647 22|             serdecznie go uścisnąłem. Ale aż mróz po mnie przechodzi,
648 22|             początku szło siako tako; ale pokochał się z synowicą
649 22|            bardzo za język ciągnąłem, ale można było domyślić się,
650 22|            urząd ćwiertować go kazał. Ale już Pawlik odwagą i sprytem
651 22|             do niego chciał przystać. Ale on nie chciał korzystać
652 22|             przyrzekł, tom dotrzymał; ale chwała Bogu nie masz teraz
653 22|              na gościnie, nie z musu, ale z własnej ochoty; bo jeszcze
654 22|         natchniona; nic świętszego!~- Ale ja panu przyznam się, że
655 22|           Chciałem mu iść na odsiecz, ale Pawlik mnie przekonał, że
656 22|              z Kijowskiego i Wołynia; ale panowie: Stępkowski, regimentarz
657 22|          nazad. Bronił się, jak mógł, ale widząc, że nie masz rady,
658 22|     konfederacja silnie się trzymała. Ale Moskal, zwyczajnie jak Moskal,
659 22|               pułk Dońców konwojował. Ale że on wszędzie miał swoje
660 22|              Myślałem, że już po nas, ale przytomność Pawlika wszystkiemu
661 22|              Szczerześmy go żałowali, ale cóż, kiedy taka była wola
662 23|               Polszcze, jak wszędzie, ale szczególniej u nas, fortuna
663 23|                choć równa w zacności, ale nie poparta naczelnictwem
664 23|              niewiele było znacznych, ale u nas jednych wszyscy byli
665 23|         zwrotką obłudnej grzeczności, ale wyznaniem rzetelnej prawdy.
666 23|              Szeroko o tym bym mówił, ale na co się to przyda? Wszystko
667 23|            niby chce, do czegoś dąży, ale sam nie wie, do czego, i
668 23|              gdzie się nie spodziewa. Ale porzućmy o tym! Nie jestem
669 23|              jak okoliczny szlachcic. Ale na jego galową suknię warto
670 23|           śmiechu, bo był sam uczony; ale niejednemu musiał się klin
671 23|            które spadły na jego syna. Ale ten odstąpił ojcowskiej
672 23|      organistów w genealogii rachuje.~Ale ten żart w sprawiedliwą
673 23|       chrzestnemu jakoby na wiązanie. Ale księcia w zamku nie zastali,
674 23|          ganku, żuraw przyłaskawiony, ale nieco napastliwy, zapędził
675 23|           miał czynić chudy pachołek! Ale książę wyszedł na ganek,
676 23|                Dziękuję za pozytywek, ale do niego musisz mi dodać
677 23|               ani szeląga przy duszy. Ale wkrótce dał sobie radę,
678 23|               niejaki mu się udawało; ale jednego razu, gdy książę,
679 23|        Karolek, że nie skonał z bólu, ale tak się zaciął, że ani jęknął.
680 23|               nazywano ciebie Rysiem, ale odkąd przyłaskawiono na
681 23|            książęcej mości chleb jem, ale jego stryja; a moja służba
682 23|             syna i dla niego pracuję. Ale sam się żalisz, że jest
683 23|              a pół mili od Kojdanowa, ale z dobrymi gruntami. Ta wspaniałość
684 23|               sprzyjał opiekun panny. Ale jak ją poznał nasz Ryś,
685 23|            acz zacny i godny kawaler, ale jedynak, w możnym domu wychowany,
686 23|       przełamania ze strony opiekuna; ale gdy mu pan Ryś bąknął, że
687 23|             jestem sługą Radziwiłłów, ale orłów, a nie kobuzów. Co
688 23|              do korków żony strzelać; ale ona go od tego oduczyła,
689 23|          wypróbować moich pistoletów.~Ale ta porwała drugi pistolet,
690 23|           żony i rączki jej ucałował, ale odtąd rozejm zrobił z jej
691 23|           kilka, co z sobą mieszkali; ale doznałem z nią pospołu i
692 23|         powołany do zakonnego żywota, ale że na świecie wedle woli
693 23|              przyjemnością obcowania, ale dowodami niepospolitej przychylności.
694 23|             madam, chociaż Francuzkę, ale bardzo roztropną; na nią
695 23|             ba, nie tylko wychowanie, ale cały dom, a sam ciągle w
696 23|             mieć to co i on na sobie. Ale starali się na próżno, bo
697 23|            Hieronima, dowiedział się, ale w sam dzień bierzmowania,
698 23|             sporządzenie tego stroju; ale ksiądz krotofilny robi mu
699 23|        wyprowadzał swoją procedencją, ale tak ubogi, że jego matka
700 23|             miał siaki taki przychód. Ale grosz grosza nie dopędzał,
701 23|              jej wesołość powiększył. Ale nazajutrz, jak począł robić
702 23|               buty odsłużę i odmodlę. Ale na to pan strażnik, zapamiętały:~-
703 23|               Mnie nie o buty chodzi, ale o śmiech ludzki, coś na
704 23|       prowincji burdy nie chcę robić. Ale życzę ci, gałganie, jak
705 23|               uczuł, że nie cygańska, ale stara szlachecka krew po
706 23|             sprawę, mnie nic do tego. Ale kto ukrzywdzi Scypiona na
707 23|          pokrzywdzeniu pana Scypiona; ale z niecierpliwością czekał
708 23|       szlachecka przelewać się miała. Ale pan strażnik kulę przyjął,
709 23|      powierzchownością dość uprzejmą; ale skoro ten zaczął perswadować,
710 23|          staję, widać, że go szacuję; ale żebym się oczyścił od pojedynku
711 23|             moje do tego mnie zmusza, ale każdy chrześcijanin winien
712 23|              Zresztą nie ja wyzwałem, ale mnie wyzwano; a zatem ruszaj
713 23|           kondemnatą, z niej kwituje, ale ten, co ją otrzymał. A jeżeli
714 23|         więcej swojego czasu zrobić - ale dlatego, żeby dowieść, że
715 23|           jemu fartuszkowy majątek!), ale z własnej mojej krwawizny.
716 23|               usiłowano ich pojednać. Ale gdy oba oświadczyli, że
717 23|              przeciw panu Scypionowi, ale dlatego pomagam tu W. strażnikowi
718 23|               brak miłości bliźniego, ale owszem, żeby dopomóc synowi
719 23|              ramieniu jakby piórkiem, ale jak palnął szablą na odlew
720 23|               sądu wrócona mu będzie, ale choć przy takim ciężkim
721 23|              mnie jak kamień młyński. Ale przyjm w restytucji rękę
722 23|               Boże być z tobą dłużej, ale nie więcej szczęśliwą, tylko,
723 24|            nie tylko z jego językiem, ale jeszcze z jego prawodawstwem,
724 24|             kuje lemiesz czy podkowę, ale naród nie jest sztabą martwą
725 24|             dać odpowiedzi nie umiem. Ale zdaje mi się, że i świadomego
726 24|               naród swój może zbawić; ale żeby jeden człowiek, acz
727 24|             miłosierdziu. Nie królów, ale poddanych grzechy gubią
728 24|               był nie tylko głębokim, ale poczciwym statystą, bo ile
729 24|      litewskiej po śmierci jego ojca. Ale skoro się upewnił, że żadnego
730 24|         koronne w połączonych izbach; ale kiedy kolej przyszła na
731 24|       opuszczał, nawet dla Nieświeża, ale dawnych znajomych rad był
732 24| monarchicznego domu mogło nas ocalić. Ale jeśli ma być koniecznie
733 24|               się dla dobra ogólnego? Ale nasza Litwa jest tylko częścią
734 24|              więcej Litwę obowiązuje. Ale nie królewska to rzecz dla
735 24|      Stanisław niewiele o nas trzyma, ale już i to wiele, że sobą
736 24|             obcy naszym wyobrażeniom. Ale że wola Pana Boga, aby tubylec
737 24|         dopełniają swojej powinności, ale nigdy zwycięstwem cieszyć
738 24|             zawsze nowościom sprzyja; ale cóż na to poradzić, kiedy
739 24|        przeczuciem pomyślnego skutku. Ale jakkolwiek być może, że
740 24|              nic dlań rozpaczającego; ale skoro ta będzie znieważoną,
741 24|               przestawał przewidywać. Ale te słowa jego nigdy mi nie
742 24|          rzeczy godziwych i świętych, ale do których cały naród już
743 24|          wielkie krążyły uprzedzenia, ale na widok jego dostojnej
744 24|               nie z jego kasy wyszły, ale naszą były krwawicą. Kiedy
745 24|          odpowiedział tymże językiem, ale tak płynnie, jakby rodowitym,
746 24|              miała być bardzo piękną.~Ale wspomnienie tej uroczystości
747 24|            nim nie tylko my, rodzice, ale i przyjaciele pokładali
748 24|         mianował w tymże samym pułku. Ale niedługo się cieszył swoim
749 24|            wiem, co się ze mną stało, ale wszystkich roztrąciwszy,
750 24|      ubezpieczenie sumy zaciągniętej, ale pozwy położone były w Nowogródku,
751 24|        uchylenia zapadłych kondemnat. Ale pan Wojniłowicz stanął z
752 24|        jurysdykcji, gdzie nie w jego, ale w wojewody imieniu wyroki
753 24|            imieniu wyroki się głoszą. Ale król przedziwnie się znalazł,
754 24|           podłych widoków pochodziły, ale były istnym wynurzeniem
755 24|             pokazał, by i jemu nalał; ale nasz podczaszy, że tylko
756 24|         urodzi, gdzie go nie posiali. Ale z tym wszystkim nie dość
757 24|      przyjechać do niego z Nieświeża, ale że on, jako zastępujący
758 24|               uwiadomiona, pojechała. Ale zaprosiwszy całą szlachtę
759 24|             nasza. Nie obawa to była, ale miłość, a tego słodkiego
760 24|      piękniejszego zboża nie widział, ale wkrótce kazał się zaprowadzić
761 24|                gdzieś tam spod Rzymu, ale on był osiadłym obywatelem
762 24|          nosili i pudrowali czupryny; ale jak uważałem przysłuchując
763 24|         większości izby prawodawczej, ale dawać się wiązać przez widzimisię
764 24|               wypłatę na dwa termina; ale, zaufany w dekrecie, tak
765 24|            bytnością króla na Litwie. Ale król przerwał z żywością:~-
766 24|         nowogródzki, sędziwy starzec, ale wielce lubiący gawędzić,
767 24|            ten dąb zwalono i spalono; ale było mniemanie, iż jak kto
768 24|        zjechać do ponarskiej puszczy, ale wysłał tam komisję, a na
769 24|     nabożeństwie kazał ów dąb zwalić: ale żaden prostak nie chciał
770 24|   przywłaszczał sobie pierwszeństwo." Ale książę hetman: "Rybeńko,
771 24|             po zagranicznemu odziany, ale dziwnej urody, podobniejszy
772 24|          wielu z nas o tym wiedziało, ale tylko jak o słyszanej rzeczy.
773 24|             siebie przykładu nie dał, ale ów JW. ksiądz się tłumaczył:~-
774 24|               młodzieży się podobało, ale starzy trochę czoła na-marszczyli;
775 24|              gospodarstwa i szlachty, ale widno było, że mu to nie
776 24|               bez widocznego wstrętu. Ale my, szlachta, rozrzewniona
777 24|      dochowałem jemu. I nie tylko ja, ale wszyscy obdarzeni równym
778 24|          granicy naszego województwa. Ale kiedy po odbyciu wszystkiego
779 25|          krępującym go bez wątpienia, ale razem zabezpieczającym byt
780 25|          głowy przenosić się zaczęły. Ale każdy naród, jeżeli zechce
781 25|             prawie świeżo utworzonym, ale co się dotyczy tych, co
782 25|              się wtedy, czyja prawda! Ale w prawach nie ma obłudy;
783 25|           gruntownego w tym zarzucie, ale nigdzie jeszcze nie usnuto
784 25|            nas czas wielkich nadziei, ale który zrodził nam tylko
785 25|        blacharzem, co mu nie krzywdę, ale zaszczyt, owszem, przynosiło,
786 25|              dostojeństw się wyniósł. Ale co to była za duma, co za
787 25|             niech wszyscy będą równi. Ale mająli być koniecznie magnaci,
788 25|             Dawniej magnat był dumny, ale względem równego mu magnata;
789 25|               nie ważył się dopuścić. Ale niech no się pokaże rosyjski
790 25|          dowodzące przemocy magnatów, ale nie myślcie, by to wszystko
791 25|             sam niemało ich napłatał. Ale i on pod pewnym względem
792 25|         Ukrainie, zastał same pustki. Ale w przeciągu swojego władania
793 25|           swoich do ich podniesienia. Ale jak zaczęli mi ludzie mówić
794 25|             się być moim towarzyszem, ale mnie na to nie namówił,
795 25|            pokojach miną nadrabiałem, ale w sercu była wielka niespokojność,
796 25|            najwięcej świata przebiec. Ale wola Pana Boga była, bym
797 25|           zajeżdżać przed jego zamek, ale konno przybyć, gdyż pan
798 25|               bez jakiegoś przepychu. Ale on sam miał na żupanie płótno
799 25|               do opowiedzenia siebie, ale jak utkwił we mnie wzrok
800 25|              złożyłem go w jego ręce. Ale ledwom wspomniał Morafę,
801 25|              nie nahajem ze szlachtą, ale szablą z wrogiem wojowali.
802 25|            piju jak sełczyn [kaczor], ale jutro upijem się z sobą,
803 25|          Dobre - każu - poborim sia". Ale jak dał meni po holowi,
804 25|           zabuty. A waścin książę oto ale pan! W koronie tylko podpanki,
805 25|            waszeci zrazu źle przyjął; ale jakeś mnie oddał list pana
806 25|              jak i ja, tob ja jemu... Ale pokińmo o tym. Pane Łopuski,
807 25|        wojewoda wileński dobrze pije, ale daleko mu do niego. Na całej
808 25|               oj, se mołody czołowik, ale krepi także - a prócz Konarzewskiego,
809 25|               Dobrze, panie kochanku; ale czy doktor pozwoli waści
810 25|          prawdziwego wina przynieśli. Ale jak mi go nalano w kielich,
811 25|               od dalszego picia wody, ale wina pić nie pozwolił ani
812 25|       Wszystkim śmiech, a mnie wstyd, ale odtąd nigdym głowy przed
813 25|             moje mizerie na kwaterze, ale niedługo w niej siedziałem,
814 25|           Zakończył nareszcie sobotę, ale w taki sposób, że nawet
815 25|               jedli oni chleb pański, ale dlatego nie oszczędzali
816 25|        wątróbek, jak to ludzie mówią, ale głogów i cierni. Jeszcze
817 25|               z daleka mu przymawiał; ale bazylian po prostu siepał,
818 25|               komu z tego był śmiech, ale ja się budowałem i wielkie
819 25|        wierzył? To źle bez wątpienia, ale gdyby taka wiara była jak
820 25|      dyspozytorowie nagromadzili się, ale i ciwunowie, których tam
821 25|             przyjmowali ordynariusze. Ale pan starosta, co wszystkiego
822 25|              by położyli dyspozytora. Ale ten zaczął się wymawiać
823 25|             to tylko szlachcic alias, ale że on jeszcze z dziada i
824 25|               chorągwi. Byty ne budu; ale koły ty szlachtycz, na szczo
825 25|          jeszcze rozmaitych kawałków, ale Bóg świadek, że w tym wszystkim
826 25|               było na sesji, to było, ale po niej każdego uprzejmie
827 25|            miód w dzbankach na stole, ale tak obficie, że każdy mógł
828 25|               inne zdrowia spełniano, ale bez wiwatów. Wszystkich
829 25|           sługa równego jemu magnata, ale jak przyjaciel. Bo powinny
830 25|               chełpliwość posądzono - ale pan starosta pił zdrowie
831 25|               szczególnymi względami, ale i dla oficjalistów swoich,
832 25|              dorobił się dziedzictwa, ale ladaszczo. Jak zaczął mnie
833 25|              szczo jeho bat'ka znały; ałe i sudia, i pridsudki  takowoże
834 25|          kieruję. Meni ne hroszy żal, ale kraju; my szlachtą stali,
835 25|            mnie neboszczyk Sas, szczo ałe buw korolom. Bude z mene,
836 25|            tylko, że się nie zasępił, ale z uprzejmym obliczem, przyznawszy
837 25|          zachowuje.~Nikt nie jest bez ale, i pan starosta kaniowski
838 25|             za życia nie był świętym. Ale że miał dobre serce, że
839 25|          wiele złego o nim słyszałem, ale wiele dobrego sam widziałem