Part

  1 1 |               ochoczo, bo też było za co Panu Bogu dziękować. Przed
  2 1 |               tam swoim nie szkodził, co mnie i trochę zaszczytu,
  3 1 |               wtóre, byliśmy ciekawi, co też ksiądz Marek powie z
  4 1 |               bieda was nie poprawia, co to będzie z pomyślności? "
  5 1 |       przelewamy." Bóg daj tak! A to, co się u waszmości na obiedzie
  6 1 |            wryci; nie mogłem widzieć, co też się natenczas działo
  7 1 |               i stał przy jego ławce, co ludzie pewnej okoliczności
  8 1 |            bośmy wszyscy wiedzieli, o co rzecz chodziła. W sam dzień
  9 1 |              popisali pod Lanckoroną, co i mnie dało wstęp do jego
 10 1 |        Snarski, tęgi jeździec, nie ma co mówić, i łebski w potyczce,
 11 1 |        szacowanym w swoim powiecie. A co się zrobiło z Bolesta, prawdziwie
 12 1 |            wznowu na ambonę powrócił, co starych mocno zadziwiło,
 13 1 |           pamięci zapisałem sobie to, co mnie najwięcej obchodziło
 14 1 |          twoich nie przekonam, że to, co mówię, jest prawdą, każdemu
 15 1 |         objawić mi nie wolno; ale to, co mi się godzi, to wam powiem
 16 1 |               na wieczną i będzie to, co jest: rząd leży na ziemi,
 17 2 |              jak Pan Bóg dał, a kiedy co napisał, to i bies by się
 18 2 |          obznaczał, a jemu nigdy nic; co też mu i na dobre wyszło,
 19 2 |    konfederacji ciągle się popisywał. Co to były za piękne mundury!
 20 2 |           jego i jego pułk cenił, ale co mu było przykro, to to,
 21 2 |              stopniowych między nami, co po łacinie ani słowa. Ale
 22 2 |            jego komendy, wiedzieli, o co rzecz, i obudzili pana regimentarza
 23 2 |              biedy narobił! Obaczysz, co to będzie za kłopot. Weźże
 24 2 |         przybył na ratunek, nie wiem, co by się z nim stało, i dlatego
 25 2 |               bracie - mówił mnie - a co też będzie ze mną w obozie,
 26 2 |       dziesięć dni do aresztu zaparł, co mu było i potrzebnym, bo
 27 3 |            teraz. Takie przestępstwa, co by dziś ich miano za żart,
 28 3 |             iż ludziom mówi: "Róbcie, co chcecie." A na cóż Pan Bóg
 29 3 |               kto przeczyta kiedy to, co teraz napiszę, nie będzie
 30 3 |                jakby nie wiedział, że co Bóg zabrania, z tego król
 31 3 |               wcale się nie dowiedzą, co też kto tam w Warszawie
 32 3 |              u tamecznych obywatelów, co mówi za jego światłem, bo
 33 3 |              czego nasłuchać od tych, co sprawy w grodzie poprzegrywali.
 34 3 |        Najświętszej Panny, uzupełnił, co Panu Bogu przyobiecał ;
 35 3 |               pas lity.~Pan Puławski, co zawsze skromnie się nosił
 36 3 |            moja przestroga. Kto robi, co potrzeba, niech się nosi
 37 4 |             książę wojewoda wileński, co jego cierpieć nie mógł,
 38 4 |              mu światło widzieć, i że co to by było za szczęście,
 39 4 |        dowiadywać się po szczegółach, co też za górami się dzieje.
 40 4 |              się z własnego czytania, co też ten pan Wolter tak mądrego
 41 4 |            szczególnie pan Azulewicz, co wiedział Turków na pamięć,
 42 4 |               i pogardzie, tak byle o co rozprawia jak Karski na
 43 4 |        wierzono, jakby był prorokiem! Co mnie po dowcipie, kiedy
 44 4 |            będą stosowne do myśli. Na co piszący wprost swojej myśli
 45 4 |          swojej myśli nie objawia? Na co ta obłuda? Niech sobie Francuz
 46 4 |         wszędzie będzie narodowym? Po co Zygmunt i syn jego Kaźmierz
 47 4 |            oczy, ażeby spotwarzać to, co jest godnym waszego uszanowania
 48 4 |              jeżeli zechcą zrozumieć, co jest duchem narodu i jaka
 49 5 |         grzeczności, lubi słuchać to, co ja tam rad bzdurzyć o starych
 50 5 |             alkierzu z ekonomstwem. A co też tego było we dworze!
 51 5 |         młodzież się roztaszowała. To co dzień z rana W. sędzia wszystkich
 52 5 |            niewygody, choć nie było o co przepraszać. Pewnie nikt
 53 5 |            byli między sobą. Otóż ja, co tylko susceptantem byłem
 54 5 |                 i odpasał szablę, to, co my wszyscy za jego przykładem
 55 5 |       wiedzieć, że jeżeli był ksiądz, co zawsze bywało, od niego
 56 5 |         jakieś ceremonie z nim robił, co się chwali. Bo ksiądz i
 57 5 |               panowie nie rozumiecie, co to był ksiądz za naszych
 58 5 |             karty; nie tak jak teraz, co lada szlachcic, często i
 59 5 |      poselstwo taką sławą się okryło, co nie dziw, bo nasze księstwo
 60 5 |            zapłaty, nie tak jak dziś, co usługi na tandet wystawiają
 61 5 |              człowieka go wykierował, co jemu nikt nie zazdrościł,
 62 5 |              w ubóstwie przepędzonej, co jemu wiele przyjaciół na
 63 5 |       gwardian bernardynów z Iwieńca, co się z nami znajdywał i przez
 64 5 |            wybiera takich gwardianów, co na płótnie się nie znają.~
 65 5 |             ziemskim, pierwszą rzecz, co zrobił, to, że całą familię
 66 5 |         kredencerza postąpił. Bywało, co kadencji Wawrzyniec do Nowogródka
 67 5 |              swoim przyjeżdżał. To my co dzień z rana, bywało, na
 68 5 |               bez picia jego zdrowia, co ma być dowód, że teraz większa
 69 5 |          nazwał, rozumie się, z tych, co się ku niemu zbliżali; bo
 70 5 |       wszystkiemu się przysłuchać, bo co tylko nasz książę powiedział,
 71 5 |         pilnie przepisów religijnych: co dzień z szatnym godzinki
 72 5 |           dyscypliną się chłostał, za co też wielkich od Boga doświadczał
 73 5 |             tylko Leonowi Borowskiemu co nie mógł dać rady: ten zawsze
 74 5 |          mawiał często:~- Robiło się, co można, ale teraz, kto kocha
 75 5 |             trzeba takiego obywatela, co by wymówkę do osoby jego
 76 5 |              obruszyli; nie wiedzieć, co mu do głowy przyszło, jakby
 77 5 |            tego się zrobiło wszystko, co jest. Co się zaś tyczy JW.
 78 5 |            zrobiło wszystko, co jest. Co się zaś tyczy JW. kasztelana,
 79 5 |           więcej uradować księcia, bo co najwięcej lubił, to kojarzyć
 80 5 |     gospodarstwu zbywać nie będzie.~- Co do mojej siostrzanki - rzekł
 81 5 |              książę się odezwał:~- Na co pan drużba ma ewikcją obciążać
 82 5 |            podpisanie się za świadka, co książę zrobił, naprześladowawszy
 83 5 |         chorąży Rdułtowski. Zgoła nie co dzień się czyta taka intercyzą;
 84 6 |               o ten urząd dla siebie, co niemało zgorszenia przyniosło
 85 6 |               wypędzić go z majątku - co się natychmiast dopełniło,
 86 6 |            skórę, uciekł z tym tylko, co miał na sobie. To jeszcze
 87 6 |        utrzymać pana Michała Rejtena, co był Radziwiłłowskim z duszą
 88 6 |                że przez dziesięć dni, co trwał sejmik, oka nie zmrużył:
 89 6 |             na dziedzińcu, a w rzeźni co dzień woły rżnięto; a książę (
 90 6 |               woły rżnięto; a książę (co na zdrowie mu) dwa razy
 91 6 |         zaprosił.~Otóż to pan Michał, co by rad widział koniec interesu
 92 6 |               leżąc, przed zaśnięciem co dzień wypytywał o czyśćcu,
 93 6 |           najskuteczniej się wywinąć, co mu ojciec Idzi, jak umiał,
 94 6 |               pan Burgielski, szatny, co do słowa opowiedział jako
 95 6 |           Rejten przeżegnawszy się:~- Co też się marzy waszej książęcej
 96 6 |       Wołodkowicz mnie w oczach stoi. Co to był za przyjaciel! Żebym
 97 6 |         wskrzesić, oddałbym wszystko, co mam. a sam do bernardynów
 98 6 |           dowiedział, toby mnie ubił. Co tu było robić? A mój Wołodkowicz
 99 6 |               mieliśmy szczęścia. To, co ja, ojcze Idzi, za spoczynek
100 6 |           duszę, a dzień jego śmierci co roku suszę. Wieś dałem dominikanom
101 6 |        których groby Wołodkowiczów; a co mesz, egzekwiów, jałmużn,
102 6 |              niech poda rękę takiemu, co go obraził, a tym uwolnisz
103 6 |        językiem księdza Kantenbrynga, co całe życie u mnie za kiepskimi
104 6 |           moje grunta? A pan filozof, co tu śpi, Michał Rejten, mało
105 6 |              Tu mu przerwał książę:~- Co ty się wtrącasz nie w swoją
106 6 |             moimi dobrodziejstwy, on, co półdarmo Kołdyczów trzymał,
107 6 |              mość przypomni sobie, że co dzień mówisz pacierz, a
108 6 |        Wszelki duch Pana Boga chwali! Co to jest? - odezwał się książę.~-
109 6 |              mości; i to trepki moje, co słyszeć się dają.~- Proszę
110 6 |         heretykiem Michałem Rejtenem, co z upiorów żartuje, boję
111 6 |            Nepty. Ale pan Burgielski, co znał księcia na pamięć,
112 6 |           krok sam do księcia zrobił, co nam się nie zdawało łatwo;
113 6 |            pan Jerzy Białopiotrowicz, co był powszechnie szanowany
114 6 |                a nie ucz rozumu tych, co i waćpanu ze swego udzielić
115 6 |    wielmożnego Tryzny, bo on sam wie, co jemu należy, i potrafi o
116 6 |            nimi, jak rozprawiali:~- A co, nasz książę czy nie tęgi
117 6 |            czapki, a pić, ale tak, że co momentu inną czapkę nosiliśmy.
118 6 |               ulicach Nowogródka. Wóz co kilkanaście kroków zatrzymywał
119 6 |              wojewody nowogródzkiego, co tu usadził się na nas, aby
120 6 |               tak jak u nas w Litwie, co od antenatów każdy na gruncie
121 6 |          przeciwnej, nawet zaścianki, co Worończy tykają, tak że
122 7 |             albo jakich dobrodziejów, co by się chcieli wstawić,
123 7 |              się chcieli wstawić, ale co do mnie, mogę powiedzieć,
124 7 |            piątym roku, a choćby żył, co by mi pomógł szlachcic z
125 7 |              żył z woźniowstwa i taki co dzień jaki tynf kapał, a
126 7 |              do pracy wtrawiałem się, co mi potem posłużyło. Dyrektor,
127 7 |            potem posłużyło. Dyrektor, co ze studentami u wujaszka
128 7 |               ze swego a gorliwie, bo co dzień wujaszek mnie mówił: "
129 7 |         wpadłem w oko JW. wojewodzie, co w czasie nabożeństwa o mnie
130 7 |         przyjść do siebie, wypytywał, co umiem; kazał mnie napisać
131 7 |         minimo excelsus tibi honor  - co mu się bardzo podobało.
132 7 |              wujowskie dwa podjezdki, co czasem, bywało, pławię,
133 7 |             okulary w ręku trzymając, co mu się tak podobało, że
134 7 |              marszałka dworu swojego (co go naówczas tytułowano podstolim
135 7 |          czterech czerwonych złotych, co mi je dał wuj, zaraz trzy
136 7 |           jaśnie wielmożnego wyszedł. Co dzień się modlę i pokąd
137 7 |             pierwszego pana, bo wiem, co by dla mnie zrobił, gdyby
138 7 |           śmierć nie przeszkodziła; a co więcej, jemu winienem, że
139 7 |           szlachta przywykła do rodu, co panował więcej lat sześćdziesięciu.
140 7 |          swoboda, było złe i dobre, a co więcej, za nimi był naród;
141 7 |                Ale nie tak łatwo było co rozpocząć; bo Moskwa napełniała
142 7 |        spotkania moskiewskich komend, co przejeżdżających zatrzymywały
143 7 |                Islam Gireja, na którą co chwili czeka. A pan Bohusz,
144 7 |           chwili czeka. A pan Bohusz, co potem był sekretarzem generalnym
145 7 |           pokoju pana i obudzić go.~- Co takiego? - zapytał.~- Oto
146 7 |        rozkazowi pańskiemu, wszystko, co potrzeba, przyniósłszy,
147 7 |               powiedział:~- Połóż to, co masz, na stole. A teraz
148 7 |                że nikomu nie powiesz, co będziesz widzieć; to, co
149 7 |              co będziesz widzieć; to, co się robi, jest dla dobra
150 7 |       moskiewskiej. Generał Liderson, co nim dowodził, kapitulował
151 7 |             miecznikowicz wołkowyski, co później zginął pod Stołowiczami,
152 7 |            potem nieśmiertelny poseł, co był z nim pod Stołpcami
153 7 |              utraciły wszystkie ręce, co ruble moskiewskie biorą,
154 7 |            dano nam dwa dni odpocząć; co dało czas księciu wojewodzie
155 8 |               ale taki to nie będzie, co było. I nasze trybunały
156 8 |           były pełne powagi i było na co patrząc; ale trybunał koronny
157 8 |           jeża. Poszedłem z kwitkiem. Co tu było robić? Przypomniałem
158 8 |          wojewodą brzeskim litewskim, co miał wiele dóbr, a między
159 8 |       Radziwiłłów, upartych kalwinów, co go z powodu, iż rewokował,
160 8 |           Kojdanowszczyzna, Siebież i co tylko teraz posiadasz, będą
161 8 |            Tarłą, wojewodą lubelskim, co mu niemało nadokuczał, bo
162 8 |             mnie Bartłomieja Chodźki, co był dworzaninem u księcia.
163 8 |              bić się i kaleczyć tych, co się na nim nie poznali.
164 8 |            Hryniewieckim i Koźmianem, co później zostali jeden wojewodą,
165 8 |               starosty kołomyjskiego, co miał jakąś koligacją z księciem
166 8 |        Rupejki, cywuna ejragolskiego, co z przyjaźni dla księcia
167 8 |              stołach siedząc czekali, co to z tego będzie. Aż tu
168 8 |            tego będzie. Aż tu diabeł, co marszałkował, kazał wprowadzić
169 8 |         położyli na suknie czerwonym, co pokrywało stół trybunalski,
170 8 |        marszałek bardzo był czynnym i co sesji kilka dekretów ogłaszał.~
171 8 |            kilka dekretów ogłaszał.~A co to była za okazałość! Deputaci
172 8 |          figielki stalowe i kościane. Co by wam było z waszego rozumu
173 8 |              ani mieć będziecie tego, co my mamy. Gdzie się jaki
174 8 |            koniec za to zapłacił, ale co zacznę słuchać, to koło
175 8 |              że ani sposobu trafić, o co rzecz. A jak pokaże się
176 8 |             polny koronny, to sprawa, co od dwóchset lat trwała,
177 8 |             ją książętom Lubomirskim, co była dla mnie wielka radość,
178 8 |               senatu] obojga narodów. Co wtedy dostał wielmożny Radziszewski
179 8 |             tego hetmana Branickiego, co potem zaniósł ojczyznę tam,
180 8 |             sobą: biada szlachcicowi, co z nim sąsiadował! A taki
181 8 |            pana Chamca, czeka wyroku, co jej spokojność ma powrócić.
182 8 |         których zniszczył to właśnie, co stanowiło cały interes jego
183 8 |              Czeka więc Kurdwanowski, co tu dalej będzie; aż słyszy
184 8 |    najszkaradniejszego występku - on, co z starożytnego na Podlasiu
185 8 |             Kurdwanowskim i żeby ten, co największą korzyść otrzymał
186 8 |               powiedziawszy, nie było co replikować - odezwał się
187 8 |             łeb nie bierze - więc ci, co przedali sumienie, niech
188 8 |               części już się ziścił - co mu wielką zjednało sławę;
189 9 |             ziemianinem nowogródzkim, co poczytuję dla siebie największym
190 9 |                ale mówię tylko o tym, co było za dawnych czasów i
191 9 |          szybkim pochodem i ledwo nie co dzień bijąc się, przebiegliśmy
192 9 |              oszmiański, pan Mikosza, co dobrze bisurmańczyzny wyuczywszy
193 9 |               pana, aby nas opatrzył, co tylko pan Azulewicz rekwirować
194 9 |               bo jego członkowie mało co lepsi byli od tych, co dopiero
195 9 |           mało co lepsi byli od tych, co dopiero gardłem zapłacili
196 9 |          wyraźnie o honor Mahometa. A co to była za miłość ojczyzny -
197 9 |           można dostać zbawienie i że co czeka takiego, co się poturcza.
198 9 |      zbawienie i że co czeka takiego, co się poturcza. Otóż, kiedy
199 9 |               Semen Kozudra, koszowy, co był w ścisłych stosunkach
200 9 |          część była własnością panów, co nami bądź dowodzili, bądź
201 9 |      wyniesiony na stopień koszowego, co by nam było bardzo pomyślnie,
202 9 |    kontentować się musiał pisarstwem, co było drugim stopniem w Siczy,
203 9 |            humańskich.doświadczonych, co już nieraz gościli w Siczy;
204 9 |     największą uwagą ślepego bajarza, co grając na lirze, śpiewał
205 9 |             pokazywanie tego lub tej, co się wymieniło. My wszyscy
206 9 |        zabierał znajomość i przyjaźń, co mu nie było trudno - on,
207 9 |              mu nie było trudno - on, co po tatarsku mówił jak swoim
208 9 |             wołowych i kaszę jaglaną, co mu Syducha przyniosła; pan
209 9 |   Czetwertyński, dziedzic Komajgroda, co był towarzyszem kniaziów
210 9 |       najaździe, był synem Ostafieja, co swoim kosztem utrzymywał
211 9 |              się nad Rzecząpospolitą, co taką niewdzięcznością odpłaca
212 9 |        natychmiast się chmurzyły. Ale co nas uderzyło, to kilku Kozaków,
213 9 |              gorzałkę i miód nosił, a co wiadro przyniesie, natychmiast
214 9 |         wytrzymałem i Żyda zapytałem, co to za Kozacy tak bogato
215 9 |           Humaniu, a tam dowidatysia, co ich koszowy pomer; tak spiszajut
216 9 |              wozy. To moje szczastje, co oni z hroszami tu prybyły,
217 9 |               Żyd rachować, zabrał im co do grosza wszystkie ich
218 9 |             Mikosza, Kozacy humańscy, co z nami szli, i ja, w sieniach
219 9 |           zabierał i tych Zaporożców, co brał żywcem, w dyby zabijał
220 9 |        zdarzyło, więc Bundur Mamałyg, co był natenczas koszowym,
221 9 |       Zaporożec przeciw temu układowi co wykroczył i najmniejszej
222 9 |             żonatych było osadzonych, co mu czynsz płacili, i jego
223 9 |        Kozaków, a ich mieszkania mało co były wykwintniejsze, tylko
224 9 |             utrzymywał za to Kozaków, co chleb piekli, jeść gotowali
225 9 |            motryniańskiego monasteru, co był watażką hajdamaków i
226 9 |          nazad do konfederacji z tym, co wypadnie jej donieść. A
227 9 |           koszowego w swój obowiązek, co długo trwać nie będzie,
228 9 |              gdzie stał nowy koszowy, co był asaułą w tymże pułku.
229 9 |            siedział osobno i to jadł, co oni, ale oprócz dzbanka
230 9 |              siczowych Kozaków nie ma co rachować, bo wszystkie popy
231 9 |           spowiednikiem mojej matki i co chciał, to jej wmawiał.
232 9 |              a dwóch innych jezuitów, co bywali w naszym domu, moi
233 10|           ludzie chcą nas uczyć tego, co się u nas działo; a co gorszego,
234 10|                co się u nas działo; a co gorszego, że młodzież nasza
235 10|             się z nich nie nauczył, a co bym się nagniewał, to byłoby
236 10|        bieglejszy, jakoż i Kellerman, co całą gębą był kawalerzysta,
237 10|             Zaręba, ani pan Walewski, co potem został wojewodą sieradzkim,
238 10|           umiał, bo każdy nauczyciel, co go naglił do pracy, za jego
239 10|             dwie wsie daruje takiemu, co go wyuczy czytać i pisać,
240 10|             szlachcic, pan Piszczało, co dokazał tej sztuki, a to
241 10|               brali, tak on poznawał, co jest prawdą, a co jest kruczkiem.
242 10|           poznawał, co jest prawdą, a co jest kruczkiem. I po skończonym
243 10|              mógł znaleźć doradców. A co się tyczy zarzutu, że w
244 10|               z siebie upada. Książę, co wolał na Białej Rusi ośmdziesiąt
245 10|         Ogiński, wojewodzic Witebski, co gdyby nie był zginął w pojedynku
246 10|            zaszczytów. Był J.W. Żaba, co został potem wyniesiony
247 10|            Karola. Był kniaź Lubecki, co później został marszałkiem
248 10|       zachowuję. - Był JW. Chomiński, co później został wojewodą
249 10|              mądrego. Był JW. Szczyt, co umarł kasztelanem połockim,
250 10|              Górecki i Maciej Dereas, co później w konfederacji barskiej
251 10|       kapturów. Otóż pan Chreptowicz, co był wielkim znawcą monet
252 10|    Wołodkowicz, przymusiwszy woźnego, co mu inotescencja położył,
253 10|            stolnikowi Poniatowskiemu, co już jawnie szedł do korony,
254 10|      ubezpieczonego. Pan Wołodkowicz, co go nie spostrzegł, zapytał
255 10|           gdzie pan sędzia kapturowy, co ma mnie sądzić? Pisarz kapturowy
256 10|             impozycją na jurysdykcją, co ma ius gladii w ręku, nie
257 10|              piękny sędzia kapturowy, co inotescencje stronom posyła,
258 10|            laską JW. Przezdzieckiego, co umarł pisarzem wielkim litewskim,
259 10|           pewny, że to tylko napiszą, co im każe - i sam zjechał
260 10|                do której się wiązało, co było poczciwego na Litwie.~
261 10|          pułku - i żywcem ich połapie co do jednego. Wstyd powiedzieć,
262 10|        znaczne spuścizny. Pan Ignacy, co od dawna ostrzył zęby na
263 10|      największym podziwieniu czekamy, co z tego będzie. Oficjer o
264 10|                 które to słowa książę co chwil kilka powtarzał coraz
265 10|               go waść temu jeleniowi, co jest na tym kobiercu.~Trzeba
266 10|          wspominając o tym zdarzeniu, co nam był tyle strachu nabawił.~
267 11|           może już nikt dziś nie wie, co znaczyła ta banda, do której
268 11|             tak się starano należeć i co miano sobie za bardzo wielki
269 11|             niego w przysłowie, że je co momentu powtarzał. Mundur
270 11|          zrzucić. I tak pan Skirmunt, co był u księcia ekonomem generalnym
271 11|           zdać się na jakiego kolegi, co by ich rozsądził. Z tego
272 11|           lepszej nie było. Pan Leon, co nadzwyczajne miał oko, chciał
273 11|               z moją dubeltówką.~- Na co ci się ona zda, kiedy strzelać
274 11|             wyzuje, mamy jurysdykcje, co mnie sprawiedliwości nie
275 11|             tłomaczysz, ale obaczymy, co drudzy powiedzą. Jeżeli
276 11|           drudzy powiedzą. Jeżeli ci, co psy biją, mają się myśliwymi
277 11|                abym odstąpił od tego, co moim; sam się wstydzić będziesz
278 11|            puścić się do Nieświeża; a co gorsza dla niego, że wszyscy
279 11|            się przekonać pan Leon, bo co do tej okoliczności jednomyślnie
280 11|          konfederacją uciśnionych, za co został uwięziony i przez
281 11|            poniesioną w gończym psie, co go pan Bonifacy był zastrzelił.~
282 11|        dobroczyńcy; książę, natomiast co by się miał obruszyć, zaczął
283 11|               kilkokrotnie, ledwo nie co dzień, przed nami odzywał
284 11|             pan Leon Borowski poznał, co to jest Radziwiłła ukrzywdzić;
285 11|                Gadać o winie takiemu, co dwa złote niespełna ma przy
286 11|                Wszak wiesz, że sumka, co ją miałem na Niehoryle,
287 11|               tysięcy moich własnych, co mi się zostały z krwawej
288 11|             Ja to mam za przepadło.~- Co za nowa desperacja!~- Abo
289 11|              nie uchodził za takiego, co swoje pracę w błoto rzuca.
290 11|         później i tu mnie znajdzie.~- Co mamy na sucho rozprawiać!
291 11|               ode mnie rozumu. Robię, co każesz.~Odliczył pieniądze
292 11|            Małgosi, połóż jej w rękę, co ci daję, i powiedz, żeby
293 11|          przysłała garniec tego wina, co po oficjale Świętochowskim
294 11|          rozweseliła pana Leona - on, co jest najgościnniejszym z
295 11|     przywiązanie utracił.~- Oto wiesz co, panie Leonie? On ciebie
296 11|              ciebie, panie Leonie!"~- Co powiadasz?~- Bóg świadek,
297 11|          wstawić. Ksiądz Kantembryng, co tylko sumienia książęcego
298 11|       wspaniałym." Pan Michał Rejten, co by u niego, co by chciał,
299 11|         Michał Rejten, co by u niego, co by chciał, wyprosił, a pięciu
300 11|                  Takoż ci przystąpiło co nowego do głowy taki dzień
301 11|            pójdź i powiedz, że...~- A co to ja na szubienicę dekretowany,
302 11|              dobrodzieju, dość o tym! Co mnie Pan Bóg natchnie, to
303 11|    koroniarzami łaskawych przyjaciół, co z panem Leonem za mnie się
304 11|           mocniej zaczął sapać, a my, co go otaczali, nie wiedzieli
305 11|          otaczali, nie wiedzieli już, co z sobą robić. Aż tu drzwi
306 11|              jakby w roztargnieniu:~- Co tam słychać, panie Leonie?~-
307 11|           powiecie? Książę, natomiast co by się miał rozgniewać,
308 12|              namnożyło się podpanków, co nie służąc ojczyźnie, nie
309 12|         służąc ojczyźnie, nie z tego, co boli, i często nawet nie
310 12|         narodzie korzysta. Mieszczan, co nam wyrzucano, żeśmy ich
311 12|          zamiast dawnych dni letnich, co je chłop po dwanaście na
312 12|               o prawach człowieka to, co pochwytali z zagranicznych
313 12|             książek, a nie wiedzą, że co tam się pisze, u nas było
314 12|              szlacheckiego żołnierzy, co się w bitwach wsławiali,
315 12|       Poniatowski otrzymał pozwolenie co roku po kilku nobilitować -
316 12|               zbytku nadużył, że były co sejm skargi i domagania
317 12|          czterdziestu mężów włościan, co się odznaczyli pod Kłuszynem,
318 12|            wielu chłopów ukraińskich, co nie tylko że do buntu Chmielnickiego
319 12|        Jaroszyńscy, Santamany i inni, co bez niczyjego zgorszenia
320 12|             caduco dostawał się temu, co go przekonał o nieprawe
321 12|             jest kilkadziesiąt domów, co książęcego tytułu nosić
322 12|              szlacheckiej i po wtóre, co księstwo prawdziwemu szlachcicowi
323 12|             się młodzież, że ci sami, co długo trutynowali, czy tak
324 12|             rzeźnika lub bandurzystę, co sam siebie nobilitując,
325 12|         przytoczę przykład pana Sawy, co się urodził prostym Kozakiem,
326 12|               nikt nie powiedział: "A co to ma Kozak gnębić senatorskiego
327 12|         dworami; a że wielcy panowie, co prawie wszyscy mieli dobra
328 12|            było ich kilkuset. A Sawa, co się znajdował pod tę porę
329 12|               ten tchórz Poniatowski, co mógł, to zebrał na swoję
330 12|          armat zabrał i cały batalion co do nogi wyciął. Opamiętała
331 12|             Dość że ta sama szlachta, co nie tylko urzędziku, ale
332 12|           marszałkowie i sam JW. Pac, co był nad nimi wszystkimi,
333 12|          pierwsza i ostatnia. Kozacy, co byli do niego jak do ojca
334 12|        uciekać, albo doczekać się, aż co do jednego nas wszystkich
335 12|              dwoma Kozakami i ze mną, co nie chciałem jego odstąpić,
336 12|           siebie, powiedział nam:~- A co? Wszak przekonaliście się,
337 12|              Umówił się cerulik, żeby co nocy po niego przyjeżdżano;
338 12|              z około trzechset ludzi, co ich miał jeszcze, ledwo
339 12|         cerulik mszczonowski tajemnie co nocy gdzieś wyjeżdża. Łapią
340 12|               ręku.~- Pierwszy z was, co do mnie przystąpi, w łeb
341 12|               domem, odezwał się:~- A co, kapitulujesz waćpan?~-
342 12|           zaczął konać. Nie pamiętam, co się ze mną działo, ale jednak
343 12|           obaczyłem z panem starostą, co nieprędko nastąpiło. A potem
344 13|              Wilnie profesorów prawa, co za roczne postanowienie
345 13|        wszystko przewidziane; ale ci, co to pisali, w imię mądrości,
346 13|           rozumu i światła przyznaje, co innym ludziom; dlatego siły
347 13|    zwierzchności nie było; a grzywny, co je skrzywdzony za dekretem
348 13|               królewiczowi królewnej, co by z nim jakiegoś pokrewieństwa
349 13|               i walecznych monarchów, co to ich posągi widujem, a
350 13|         skończy, tego nie wiemy; jeno co nam do tego: niech każdy
351 13|          szlachty francuskiej do nas, co tu umknęli w czasie koliszczyzny
352 13|               a żadnegom nie znalazł, co by umiał po łacinie. Z przeproszeniem
353 13|     dziejopisarze. Nie tak jak u nas, co to Lwy Sapiehy, Piotry Herburty,
354 13|            leży w grodzie na takiego, co może już dawno umarł. Dość
355 13|          urzędował, a pan Baworowski, co u nas był konsyliarzem,
356 14|          powiedział, że biedna wdowa, co dała jeden szeląg, najmilszą
357 14|             niż każdy inny; był taki, co i garść złota mógł dać bez
358 14|         oddział artylerii, a chorąży, co nad tym oddziałem miał starszeństwo,
359 14|              go nie wyratuje. Ojciec, co był senator wielce roztropny
360 14|            przybyszów różnych krajów, co go obsiadli, w nim do znaczenia
361 14|           przez garstkę cudzoziemców, co ich za innych uciskają,
362 14|               tego mizernego lenungu, co nam rząd płacił, własne
363 14|            korzystając z zamieszania, co było po całej Moskwie, szczęśliwie
364 14|         kasztelanie, pan Suffczyński, co go później widziałem podkomorzym
365 14|            chimery, pana Zabłockiego, co później był konsulem Rzeczypospolitej
366 14|               swoim pomazał czort wie co i kazał swojemu diakowi
367 14|           jest pismo. Tak Puhaczew:~- Co? Ty mnie kłamstwo zadajesz?
368 14|               carze! Kiedy Bóg Ojciec co napisze, to chyba Bóg Syn
369 14|            nie można, nie mając kogo, co by tym poruszeniem kierował.
370 14|           niczyjej rady nie słuchał i co godzina inny wiatr mu po
371 14|          przyjmował; stąd gubernator, co nie był Wojejkowem, ale
372 14|              się być buntownikiem. Na co on skoczył z krzesła i zaczął
373 14|              są poddam carowej; a ty, co żadnego czynu nie masz,
374 14|         opuchł, wszystko dodając:~- A co, czy ty nie poddany carowej? -
375 14|                Ty, hramotny człowiek, co po łacinie umiesz z popami
376 14|          sobie do Polski i uciekajcie co prędzej.~Jakoż my nazajutrz
377 14|         uściskaliśmy naszych kolegów, co już mieli nas za przepadłych.~
378 14|               potem dowiedziałem się, co to był za powód, że wyprowadzono
379 14|            więźniami; bo byli Polacy, co mieli u niej wziętość, a
380 14|           boby jeszcze lepiej zatarł, co nabroił.~Tak to z najgorszego
381 15|               mógł mieć przed oczyma, co było dawniej, nie poznałby
382 15|           poznał wskrzeszony starzec, co przeżywszy panowanie dwóch
383 15|         rozumniejszym był od takiego, co mu dziś największy rozum
384 15|            jednym rozumnym człowieku, co miał z Wilna patent na rozumnego.
385 15|     przestrajać - kosztu mnie narobił co niemiara, a beczka ledwo
386 15|          odpuść profesorom wileńskim, co ich uczą! Użyj którego z
387 15|    konferencji. A ja mu na to:~- A na co ja się zdam panu z moim
388 15|               starym doświadczeniem i co panu pomoże konferencja,
389 15|        szemrzą, że już jej nie wraca, co by mógł uskutecznić jednym
390 15|         przyszli. Był jeden wojewoda, co czuł swój dom być poniżonym,
391 15|       królestwie chrześcijańskim! Ale co z tego wynikło? Oto pan
392 15|            syny i wnuki pokutują. To, co szczególne domy, to i ogólna
393 15|       niejakiej Niklewiczowej, wdowy, co ją wszyscy pamiętają w Nowogródku,
394 15|          takiej rekolekcji poznał, że co stolica, to nie prowincja.
395 15|            nowogródzkiej między nami, co go tytułowano jaśnie wielmożnym,
396 15|           tysiąca czerwonych złotych, co mu rokrocznie przynajmniej
397 15|                My, jakby przeczuwali, co z tego wyniknie, długośmy
398 15|              nam odjęła; a pan Jelec, co całą tę zdradę wymyślił,
399 15|               moja starość zhańbiona. Co my za to zasłużyli?~A ja
400 15|               się pan Andrzej kruszy, co z nami tak podłego żartu
401 15|               malis perverteris. A po co my z tym farmazonem, co
402 15|               co my z tym farmazonem, co się Pana Boga nie boi, przystawali,
403 15|           naszych czasów umieli czuć, co jest godność i powaga chrześcijańskiego
404 16|               kieszeń i można by było co roku coś sobie oszczędzić.
405 16|               po szlachecku, piję to, co ludzie piją, a po ścianach
406 16|           chyba nie dostawało. A akta co dają, czy to mała rzecz?
407 16|         Nowogródku i trochę sprzętów, co je człowiek przez całe życie
408 16|              stoję, a o tym nie wiem, co się w domu dzieje. Ten urwie,
409 16|           czasem;~bo jak się nie uda, co mnie ludzkie języki nafrasują,
410 16|            się wtenczas dowiedzą, jak co będzie pewnego.~- Ze mną
411 16|                Kiedy więc pan Fabian, co mnie znał od tylu lat i
412 16|          jednak, lubo byłem rad temu, co się robiło, cała podróż
413 16|               mruczałem, sam nie wiem co, tylko tyle pamiętam, że
414 16|       śmielszy, bo było wielu takich, co już przez to przeszli. Jeżeli
415 16|              za którą dał świadectwo, co mógł dać z wiadomością niepłonną,
416 16|              byłem kawalerem, bo taki co dzień ktoś był, a na świętą
417 16|            był, a na świętą Magdalenę co roku, nim nawet na wsi osiadłem,
418 16|          pieniędzy znajdą wnukowie. A co po eksdywizjach pracy przepadło!
419 16|           błogosławieństw Bożych: mam co jeść z jego łaski - i dom.
420 17|          synami, oprócz pana Michała, co się wychowywał w Nieświeżu
421 17|           bogatych na Litwie. Bywało, co miesiąc sprowadza zakonników
422 17|              nie dbał. Ani się spyta, co się na jego poletkach dzieje,
423 17|         krzyczowskie w Mścisławskiem, co na rok więcej przynosiło
424 17|             więcej przynosiło niż to, co dopiero utracił, z czego
425 17|              było trzy: piękne panny, co wyglądały jak młodsze siostry
426 17|          kasztelanica nowogródzkiego, co po śmierci teścia został
427 17|                jemu się nie powiodło, co jest niezawodnym, to, [że]
428 17|       rycerstwo i naród święcić będą. Co wiara ma najświętszego w
429 17|    najświętszego w swoich obrządkach, co rozsądek narodu może wynaleźć
430 17|            będą szluby z żołnierzami, co już swe lata odbywszy, na
431 17|          kościele na ołtarz, a nie na co innego patrząc trzeba. A
432 17|               przodka, a pan Tadeusz, co temu dyskursowi się przysłuchiwał,
433 17|              miano; a każdego uderzę, co mnie powie, że godzi się
434 17|      obznaczył; ale szczęśliwa matka, co ciebie na świat wydała.
435 17|              należeć. To pan Tadeusz, co był jeden z najtęższych
436 17|               bywało, nosi od takich, co ledwo palcat w ręku trzymać
437 17|              ręku trzymać umieją, on, co słynie z siły i wprawy: "
438 17|           spomiędzy siebie wybranych, co by wszelkie ich sprawy z
439 17|              mówienia w publiczności. Co roku sejmikowaliśmy dla
440 17|            marszałkowicza nadwornego, co potem był koniuszym litewskim,
441 17|              oglądałem się." A że jak co wyrzekł, od tego i przed
442 17|               wojszczanka wołkowyska, co potem wyszła za pana Prota
443 17|             swojego zamiaru odstąpił. Co się potem pan chorążyc nie
444 17|              w tych rzeczach pierwsi, co zaczynają, na siebie odpowiedzialność
445 17|             Tadeusz odpowiedział mu: "Co mnie waćpan rozumowania
446 17|              powinności stawisz! Bądź co bądź, róbmy to, co nam prawo
447 17|               Bądź co bądź, róbmy to, co nam prawo i sumienie każe,
448 17|                a spuśćmy się na Tego, co nas nie będzie pytać, czy
449 17|              był z małej liczby tych, co ani chwili nie stracili
450 17|             kres jego zawodu. Moskwa, co więcej jeszcze pragnęła
451 17|              było jeszcze ohydzić to, co u nas było najślachetniejsze,
452 17|            pewniejsze, a byli i tacy, co taki Moskwie sprzyjali.
453 17|        wielkiej części z jego dóbr. A co się tyczy obywatelów, choć
454 17|             choć było tego cokolwiek, co dało mu słowo, a nawet przyłączyło
455 17|          jegrów, a znaleźli się tacy, co im drogę pokazali, aby tą
456 17|             Tadeusza. A jednak robił, co mógł: ze łzami błagał swoich,
457 17|               wiele ich jest, ale oni co do jednego policzyć nas
458 17|               bo tam już byli goście, co mu dom zrabowali do szczętu,
459 17|                wszystkie zabudowania, co jeszcze za nieboszczyka
460 17|         błądząc po lasach, i Pan Bóg, co go do większych rzeczy gotował,
461 17|          każdy nowogródzki szlachcic, co mógł, mu swoich ludzi oddawał,
462 17|             na ojczyznę. Pan Tadeusz, co nigdy o żaden urząd nie
463 17|               grożą śmiercią każdemu, co jeszcze ostatki sumienia
464 17|               progami izby zostawili, co tylko do żywota przywiązać
465 17|              tego zmazać nie potrafi, co carowa jejmość o nas napisała.~
466 17|              z ruska przebąkiwać:~- A co, panie Sewerynie, nie winszujesz
467 17|             Nie chcę was zasmucać, bo co ma być dobrego, tak dalekie,
468 18|              na świecie dokazały; ale co jest największego, co przetrwało
469 18|             ale co jest największego, co przetrwało czasy, to było
470 18|               jeżeli coś się zostało, co by dotykalnie świadczyło
471 18|           zamieniły, jak zwłoki tych, co je wystawili. A jeżeli wiary,
472 18|              wcielony nauczył? Jakoż, co tylko jest teraz na świecie
473 18|      fałszywej zostaje wierze alboli, co gorzej, żadnej nie ma. Bo
474 18|              występkiem; a na koniec, co tylko jest dobrego, czy
475 18|              jaśnie nie rozbierze, bo co się nas tyczy, to jest pewne
476 18|      niezawodne - i tego pilnujemy; a co będzie z innymi, tego nigdy
477 18|             pory, a nie chcą widzieć, co się obok działo. Jak się
478 18|              potem odumarł mu ojciec, co go zmusiło opuścić Warszawę,
479 18|           pamiętam jakiego obywatela, co od nieboszczyka Ciechanowieckiego
480 18|              krajczego z ofuknieniem, co jej serce goryczą i zemstą
481 18|           wedle natury.~Pan starosta, co jeden o wszystkim wiedział (
482 18|       szczęścia, bo nikt nie widział, co się w jego sercu działo.
483 19|                          KSIĄDZ MAREK~Co też to się dzieje na świecie!
484 19|            gorszycie tylu półgłówków, co bałamucąc się waszym rozumkowaniem,
485 19| nieroztropności niż się trzymać tego, co ich wiara nauczyła i co
486 19|               co ich wiara nauczyła i co ludzie istotnie wielcy i
487 19|          poświęcać. Tac to szaleńców, co by istności Bogu zaprzeczali,
488 19|     szczególnie między niby mędrcami, co lubo dowodzą Jego bytu,
489 19|                abym odstąpił od tego, co tyle wieków, tyle podań,
490 19|      Siedlnicki, wojewodzie podlaski, co był wiernym ojczyźnie obywatelem,
491 19|           generalny konfederacji:~- A co to waćpan za prorok - prawi -
492 19|              farmazonów i przekrztów, co ci potakiwać będą.~A i ów
493 19|              certamen [spór] z takim, co coś nachwytawszy, nic nie
494 19|       fatałaszkami trąbić w uszy tym, co te rzeczy lepiej od waćpana
495 19|          wojewodzie; my byli ciekawi, co z tego będzie, i rano poszliśmy
496 19|               to wszystkiemu wierzyć, co człowiek o sobie mówi? Dobrze,
497 19|              trafił na boskiego męża, co go zwrócił na właściwą drogę,
498 19|              około swojego zbawienia? Co do mnie, gdyby nie tyle
499 19|      patrzanie własnymi oczyma na to, co on robił, już byłoby mnie
500 19|     nadzwyczajną, i cuda robią. A to, co pisać będę, wiadome było