Part

 1 6 |           zwrócił na drogę mówiąc: "Waćpana rzecz atentować i bronić
 2 6 |         masz prawa, a jeżeli ona do waćpana należy, złóż ustępstwo od
 3 8 |        kwerendy robić w Lublinie, a waćpana nie wypuszczę ze stancji.~-
 4 8 |         Panie Bartłomieju, będzie z waćpana, a pocałuj się z tymi zacnymi
 5 11|         konie. Ale obaczymy.~- Ja o waćpana przycinki nie stoję. Wiemy
 6 11|         zdaje rzecz nieznośną, że z waćpana pożartowali. Ale tu idzie
 7 11|             bis repetita placet. Do waćpana, panie krajczy!~- A cóż
 8 11|         powiedział:~- Panie Leonie, waćpana całe życie tylko błazeństwa
 9 11|        błazeństwa się trzymają. Kto waćpana zaprosił do Nieświeża na
10 12|             zdejmiesz go i zaklinam waćpana, byś go oddał panu Kaźmierzowi
11 16|         jaki jest, się straci.~- Ja waćpana wyswatam.~- A z kim?~- Pani
12 19|         przyjdziesz do kościoła, ja waćpana wyspowiadam, a teraz idź
13 19|              co te rzeczy lepiej od waćpana rozumieją.~Zmieszał się
14 20|        idzie noga za nogą. A gdzież waćpana umieścić? Ja bym rad dogodzić,
15 20|             widzisz, niewieleśmy od waćpana bogatsi nie swoim, ale kupnym
16 20| sprzątniecie, co uradzicie? czy nie waćpana na jego miejscu ogłosić?
17 22|           godnym być zakładem słowa waćpana dobrodzieja, i za dobrą
18 22|          nie znajdziesz.~- Teraz do waćpana. panie poruczniku! Pan łowczy
19 22|          się bawię, komum rad; a do waćpana mam żal, tym większy, że
20 22|         skóry nie obdarł, przecie u waćpana stołu za swoje zdrowie wzajemnie
21 25|      pozwoływ tobi na nym leżaty.~A waćpana, panie szlachcicu, proszę