Part

 1 2 |       Mirowskich. Ledwo czytać umiał i to, jak Pan Bóg dał, a
 2 5 |        któren dziwne omamienia umiał na ludzi rzucać; klął się,
 3 5 |       był śmiech; on to i koty umiał udawać, i jak się dziady
 4 5 |       żeby byli świadkami, jak umiał i siebie, i gości bawić
 5 6 |       pana Tryzny pieniądz nie umiał się trzymać: Maciek zrobił,
 6 6 |         co mu ojciec Idzi, jak umiał, tłomaczył), aby mu bąknął,
 7 7 |  liczny dwór w wielkim rygorze umiał utrzymywać. Naznaczono mnie
 8 9 | nafrasował, bo żaden z nas nie umiał tłomaczyć się językiem stosownym
 9 10|       kiedy czytać jeszcze nie umiał, bo każdy nauczyciel, co
10 11|         I książę nasz, chociaż umiał ocenić dowód przywiązania,
11 11|  wesoły, bo pan Leon zawsze go umiał rozweselić, jako i wszystkich.
12 12|  motyka!), a że od dzieciństwa umiał śpiewać dumki i grać na
13 12|       na Ukrainie, to jest, że umiał kule zamawiać, iż go żadna
14 13|    żadnegom nie znalazł, co by umiał po łacinie. Z przeproszeniem
15 14|      ani pisać, ani czytać nie umiał, to kiedy się zapije, każe
16 14|         Ja, car, bym pisać nie umiał?~I natychmiast rozkazał
17 23|     dobrze wiedział nasz Ryś i umiał to cenić, więc czy u książąt
18 23|       to na rozum, a żaden nie umiał objaśnić, nawet umocowany
19 23|     wszystko z dziwnym smakiem umiał zastosować. Nadzwyczajne
20 23|      podobnych okolicznościach umiał zawsze coś wymyślić, a modnisie
21 24|   każdemu świeżo zaszczyconemu umiał coś obowiązującego powiedzieć.