Part

 1 1 |      się na chwilę zapomnieć o tobie. Twoje i przodków twoich
 2 1 |   ojczyzny, miłość szlachty ku tobie i ta żywa wiara, którą Bóg
 3 1 |       ta żywa wiara, którą Bóg tobie, pomimo twoich obiadów,
 4 1 |       prawdzie, w tym wiązaniu tobie ofiarowanym inni dostojni
 5 6 |  spudłował. Słuchaj, bernachu! Tobie się podobał mój pas, com
 6 8 |      tego pana poważnego życie tobie daruję; ale trzymaj język
 7 8 |       Poczekaj, gburze, dam ja tobie! - odezwał się drugi i z
 8 11|       twoja strzelba były przy tobie.~- Przeczytaj opis, tam
 9 11| obydwaj z albeńczyków grona, a tobie wiadome nasze prawa, że
10 11|       wprowadzeniem sprawy już tobie moje konie przysądził; pięknie
11 11|      księciem zbyt śmiałym. Po tobie tęskno wszystkim i jeżeli
12 11|      niż być zmuszonymi gdzieś tobie drogę poniewolnie zastąpić.~-
13 11|    panie Leonie, niech Pan Bóg tobie instynktuje i nie dopuszcza
14 14|       Kazań zająć? I kto o tym tobie mówił?~A ja mu na to:~-
15 17|       mnie, nędznego, ofiaruję Tobie. o Panie, za moją nieszczęśliwą
16 19|        więc z Bogiem, gdzie On tobie każe, ale pamiętaj, że mnie
17 20|       tobym na pazury brał, by tobie ulżyć, ale że ufam, że zawsze
18 20|       mieszkać, to mniej się o tobie frasuję, bo wiem, że niezadługo
19 22|    Przyznaj, panie Pawliku, że tobie w naszym lesie jak w raju.~-
20 23|     ciebie czuć dziegieć! Czyż tobie na inne perfumy nie wystarczyło?~
21 23|      majątkiem, to myślisz, że tobie wszystko wolno? A przypomnij