Part

 1 1 |         ogródki, a anioła rzecz ani szlachcica, ani pana, ani króla nawet
 2 5 |           szych domów szlacheckich. Szlachcica najuboższego, byle starożytnego
 3 6 |        Książę, napotkawszy jakiegoś szlachcica z obdartą czapką, zdjął
 4 7 |      zwyczaj u dworu, że przyjętego szlachcica na pokojowego marszałek
 5 9 |       pomstę woła na zmoskwiciałego szlachcica, który szeregiem zbrodni
 6 9 |           swobody nie może nie ująć szlachcica polskiego. Starszyzna jest
 7 12|            mieliśmy go nie tylko za szlachcica, ale za magnata, choćby
 8 15|            zwlekał, jak mógł, nękał szlachcica przewłokami, niszczył go
 9 16|              tylko zwyczajnie jak u szlachcica w dorobku; a przecie grosz
10 20|         przedmieście do czynszowego szlachcica prosząc, by mnie dla miłości
11 21|  szczególnej protektorce mojej jako szlachcica polskiego, bo ona jest królową
12 22|       starszym przedstawię cię jako szlachcica z Polesia, który moją prawą
13 23|        wiatr szczęścia na polskiego szlachcica, Bóg wie, gdzie się on zatrzyma;
14 23|  szlachetnego sługę lub okolicznego szlachcica nazywał bratem, ten czuł
15 23|           ile że go miał za dobrego szlachcica, pomimo perswazji swoich
16 23|             się - batogami straszyć szlachcica, co nie twój chleb je? Żeś
17 23|             dał, lepszego od siebie szlachcica batogami straszysz, chleb
18 25|          były tylko wypadki, że pan szlachcica najechawszy ukrzywdził.
19 25|        prepotencji magnata względem szlachcica nie słyszałem, a pewnie
20 25| sprawiedliwość. Wszak ci on żadnego szlachcica nie zabił, tylko gęsto sypał
21 25|         starosta zaraz się kwasi na szlachcica, co nie będąc chorym ani