Part

501 19|            dziś jeszcze wielu takich, co to słyszeli od ojców swoich,
502 19|             jedność się przerywała; a co dziwniejsze, że w stateczności
503 19|               iść za sprawą pomyślną, co z wiatrem nie popłynie.
504 19|        ojczyzną. A wiele to świętych, co żywot swój na pokucie trawili
505 19|           nadgrodził. Toż z ojczyzną, co z jednym człowiekiem. Niech
506 19|             ojczyzny, bez wolności na co się im zdadzą dostatki?
507 19|              bogatym, kto posiada to, co może mu być co chwila przemocą
508 19|            posiada to, co może mu być co chwila przemocą wydartym.~
509 19|               wiedział JW. kasztelan, co to był za człowiek. Spełniano
510 19|                 A krzyżem drewnianym, co go nosił z paciorkami u
511 19|         zdobyczą, bo wiedzieli o nim, co to był za człowiek i jak
512 19|              czynił te wielkie dziwy, co im były wiadomymi. Obskaczali
513 19|              a my innych dusili. Otóż co zaczną nacierać na księdza,
514 19|              zresztą nie uciekał. Ale co który przybliży się do niego,
515 19|              łaskę.~- Rozkaż, księże. Co możem i co mamy, na twoje
516 19|            Rozkaż, księże. Co możem i co mamy, na twoje zawołanie.~-
517 19|         pomożesz, a wpadniesz w ręce, co cię zamęczą. Patrz, która
518 19|          wyprowadzić. Ale pan Janusz, co nic na nikogo nie zdawał,
519 19|       rozłączeniu się ducha z ciałem, co rychło nastąpiło po przyjęciu
520 19|          poznano, gdyż byli tam tacy, co dnia wczorajszego widzieli
521 19|          między Moskalami:~- A to ty, co czarami czartów na nas zwabiasz? -
522 19|           dowiesz się, jak płacą tym, co kule i spisy carowej zamawiają.~
523 19|              nazad w cwał. Pułkownik, co nigdy z swoim sztućcem się
524 19|            strzału, by się przekonać, co to jest - i my wszyscy za
525 19|              ksiądz Marek i oddał im, co żądali; ale ledwo odszedł,
526 19|              przy sobie zatrzymał: "A co to - mówił - mamy na siebie
527 19|            dziwolągi były w raporcie, co go nam przełożył jeden bazy
528 19|            nie może. Znajdą się tacy, co to czytając, ramionami ruszą
529 19|           jednak nie wierzyć temu, na co się patrzało, nie samopas,
530 19|           błogosławiony Pan nad pany, co przez swojego sługi Marka
531 20|                ale to nie warto tego, co się człowiek za tym namęczył.
532 20|            zupełnie taka [jak] u nas, co to gospodarz rad by siebie
533 20|          pilnują, nie tak jak Niemcy, co ziemię swoją puszczają w
534 20|             go nawiedzam, oddałem mu, co tylko dnia poprzedniego
535 20|              się przyjąć ode mnie to, co mu tak jest szacownym, więc
536 20|              mi uprzejmie przyjąć to, co mi z dobrego serca ofiaruje.
537 20|           szczęśliwie doszło do domu, co wielką pociechą było dla
538 20|                a przecie pomimo tylu, co w to wchodzili, nic się
539 20|                nic się nie objaśniło; co piszą, to tylko domysły.
540 20|               będąc ostatnim żyjącym, co do tego dzieła należał,
541 20|            pocieszył, księże Marku. A co ja winien, żeby nade mną,
542 20|                że chociażeś z takich, co, daj Boże, aby wszyscy nie
543 20|            tego "trochę" doświadczyć, co ciebie ni kula, ni kartacz
544 20|               się biję. A ty, księże, co wszystko wiesz, wiesz, ile
545 20|            ich się nie doczekają. Ale co to za dziwne pokolenie będzie
546 20|             Stanisława Ferdynanda, bo co dzień za tobą się modlę.
547 20|          znajdziesz mianowanych tych, co dopiero za lat kilkadziesiąt
548 20|         których mnie Pan Bóg objawił. Co to będą za ludzie, jak się
549 20|            ale nawet i prostaczkowie, co podzielali nasze trudy,
550 20|      wszystkim obywatelom, tym nawet, co się jeszcze nie narodzili,
551 20|            zjadałem chleb ze schabem, co go mnie był udzielił pan
552 20|           traciłem ani słówka z tego, co mówiła starszyzna, i dobrze
553 20|     regimentarz do pana Puławskiego - co to my cierpieć musiemy z
554 20|            podobnych jemu panów rady, co mu za chleb Rzeczypospolitej
555 20|               się nafrasował, że bądź co bądź, postanowiłem sobie
556 20|         nałożę, a do tego moją imość, co ją, jak widzisz, mospanie,
557 20|              nawet był ofuknął żonę: "Co waspani znasz, to nie gęsi
558 20|          imość znają na rogatkach, bo co dwie niedziele popod nimi
559 20|              opytać, skąd, dokąd i po co? Żeby to waćpan miał o czym
560 20|               zarobi, czy się straci, co roku trzeba i czynsz zapłacić,
561 20|              zapłacić, i dyrektorowi, co chłopców uczy, żeby kiedyś
562 20|               powrócił do mnie z tym, co uradzili: "Panie bracie,
563 20|               Małużeńskim, herbu Lis, co ci przysługę robi. Bo to
564 20|            moich dobrych znajomych, a co są dla mnie wylani; raz,
565 20|                na dewocji mieszkając, co ułatwiał wydatki klasztorne
566 20|          wszystko bez targu zapłacił, co zaceniła, bo ja już był
567 20|              zdrów, znacznie podrósł. Co to za piękny chłopczyk,
568 20|             szlachta, a nie zbójce, a co się nie godzi, to nie godzi.~
569 20|              jak tylko spotkamy tego, co go pan starosta augustowski,
570 20|           wódz. nazywa bratem królów, co nas przypierają, moją ręką
571 20|       naczelnego wodza, i tylu mężów, co ich i naliczyć nie można,
572 20|               w onegdajszej potyczce, co w nim ledwo półtorasta koni
573 20|          ciężka sprawa. A potem, bądź co bądź, a poczciwie róbmy.
574 20|            mazał?~Na to pan Cyriak:~- Co to mnie za król, co go ktoś
575 20|         Cyriak:~- Co to mnie za król, co go ktoś tam narzucił! Pan
576 20|            stanie, znajdzie się taki, co konfederacją zaprowadzi,
577 20|              powstał ksiądz Marek - a co to za wiatr waćpanu do głowy
578 20|          Poniatowskiego sprzątniecie, co uradzicie? czy nie waćpana
579 20|             szlachcic i żołnierz, ale co się myśli, to szczerze się
580 20|              o starostwo moje chodzi, co z łaski tego bękarta mnie
581 21|      Opatrzność, bo bez jej pomocy na co się zda najprzenikliwszy
582 21|      Massalski postanowił, aby utaić, co Bóg powiedział, aby się
583 21|      ambasadorowi. A biedny bazylian, co był sobie niby prostaczkowaty,
584 21|            blisko pięćdziesięciu lat, co był zakonnikiem, ręką nie
585 21|              znakiem krzyża świętego, co więcej tysiąca ludzi stwierdziło
586 21|           przed Bogiem: byli kapłani, co w domu jej rodziców uczęszczali,
587 21|               król w twarz pocałować, co za granicą jest uważane
588 21|          niewiele też było wprawdzie, co by na wieczne potępienie
589 21|           siły do zniesienia tego, na co patrzała. Otóż nasz Zbawiciel
590 21|            żadnemu z nich nie dał to, co by mu szkodzić mogło; a
591 21|               tylko to mu uszkodziło, co z woli swojej nabył. A dopiero
592 21|               ze snu, nie pamiętając, co się z nim działo. Tylko
593 21|          ziemi", bo On nam zawsze da, co nam potrzebnego. Luboć i
594 21|              pragnęliśmy otrzymać to, co później sami przekonaliśmy
595 21|               do niej tulili, bo ona, co zechce, u syna swojego otrzyma.
596 21|            nawet, czy jeden był taki, co poszedł na urząd jedynie,
597 21|             mniej bojaźliwym w tym, o co prawo pozwala mu się upomnieć.
598 21|            pozwala mu się upomnieć. A co się tyczy narodowości naszej,
599 21|        odbierze. Jakoż od lat pięciu, co u nas gubernatorowie Polacy,
600 21|              doczekacie, pamiętajcie, co wam mówię: żadnemu takiemu,
601 21|            należeć będzie osądzić, na co zasługuje niegodny syn ojczyzny,
602 21|      zasługuje niegodny syn ojczyzny, co dobrowolnie śmiał poddać
603 21|          między wami znajdą się tacy, co was do umiarkowania nakłamać
604 22|         wychowanie młodzieży nie było co do nauk tak wykwintne jak
605 22|           między rządem silnym a tym, co nazywają oświatą publiczną.
606 22|             tam rządy nie są słabe. A co się tyczy jurgieltów zagranicznych,
607 22|        talarów weszło w kieszeń tych, co z Alwara wzięli swój rozum
608 22|          fraczkowymi to, między tymi, co po polsku z musu tylko i
609 22|         Denhofa, wojewody połockiego, co umarł hetmanem polnym, przysiągł,
610 22|        powinności nie był dopełnił? A co zyskali zdrajcy ojczyzny,
611 22|             zyskali zdrajcy ojczyzny, co Moskalom dusze przedali?
612 22|               nie dotrzymał i uciekł, co koń mógł wyskoczyć, aż pfe!
613 22|             razy do nas spudłowawszy, co do nogi poddali się, a nikogo
614 22|            można było napisać z tego, co widział i doświadczał. Po
615 22|              nasłuchać się dość tego, co opowiadał. Opowiadał nam,
616 22|            ośm razy rąbał się z tymi, co do tej rangi sami aspirowali.
617 22|               bo on był z pierwszych, co się do tego związku zaciągnęli,
618 22|                nie licząc tych kilku, co będąc zapisanym, w palcaty
619 22|          Ambroży, nie można wiedzieć, co będzie. Si vis pacem, para
620 22|               jak mój sygnet herbowy, co go na małym palcu noszę,
621 22|             coście go wszyscy znali i co mi pięć lat wiernie służył,
622 22|           gdzie bezpiecznie, a ja mu, co będę mógł, szlachty dostarczę.
623 22|           hutę i karczmę, przy której co niedziela pełno hajdamaków.
624 22|             nim, udając, że nie wiem, co on za jeden, lubo leśniczy
625 22|        szepnął, kto on taki. Nie masz co mówić, sprytny chłop a barczysty,
626 22|         gęsiego za przewodnikami, aby co prędzej do Szyjeckiej Budy
627 22|          Pawlik do pana łowczego:~- A co, panie, czy mam pana zabić
628 22|                jeszcze przy ludziach, co by to powiedzieli, gdybym
629 22|              żal, ale do mojego pana, co w instrumencie wyraźnie
630 22|           dostaniesz, zaraz powiesz: "Co to ja temu chamowi mam dotrzymać
631 22|       wielmożnemu panu krótko powiem, co być może. Niech pan zostawi
632 22|               pamiątkę zostawicie mi, co macie pieniędzy przy sobie.~
633 22|           Miarkujcie, panowie bracia, co tu się działo ze mną, który
634 22|             się waćpan nad moją żoną. Co ci ona winna, że ją w łyżce
635 22|         zostanę. Oto ten gość pański, co paniczowi wypalić nie dopuścił,
636 22|      powiedział, teraz powtarzam: kto co z panów ma pieniędzy przy
637 22|              przerwał z pośpiechem:~- Co waćpan chcesz, panie Pawliku,
638 22|               Pawliku! To darmo. Bądź co bądź, a honoru nie splamię -
639 22|         kwaterki, a rozbójnik z tego, co mu Pan Bóg w cudzej kieszeni
640 22|       kuglarzy by mnie nie rozerwało. Co to, panowie, cała nadzieja
641 22|        szedłem zasępiony jak myśliwy, co niedźwiedzia spudłował.
642 22|              siedlisko rozbójników. A co za wygodne siedlisko, chociaż
643 22|               facjaty jej mieszkańców co chwila przypominały, żem
644 22|         siebie wewnętrznie. Nie temu, co na łożu boleści ze śmiercią
645 22|           zdarłem. Tyle tylko mojego, co go nafrasuję. A musiałem
646 22|            samej ziemi narodziłem się co i pan, i pewnie Moskalom
647 22|        przechodzi, jak wspomnę o tym, co się z tego zrobiło. Jeden
648 22|               sobie: kaduk was bierz; co mnie tam wasze prawa obchodzić
649 22|            będącego, a łatwo zgadnąć, co Pawlika spotkało, lubo się
650 22|            zostać wywołańcem jak oni, co gdyby nawet i poczciwie
651 22|        zapewnił, że Pawlik wrócił mi, co był zabrał, poczciwy łowczy
652 22|                  Pluń waćpan na to! A co to ja malowany, żebym dopuścił,
653 22|              aby skrzywdzono takiego, co pode mną służy? Już masz
654 22|            nie dopuścili powstania, a co się tyczy Wołynia, szlachta
655 22|     moskiewski jenerał kazał zapytać, co my za jedni, dokąd ruszamy
656 22|        zatrzymując jako brańców tych, co obowiązali się swobodnie
657 23|              nie śmiał pomiatać tymi, co mniej pomyślną dolę mieli.
658 23|               o tym bym mówił, ale na co się to przyda? Wszystko
659 23|                a wolę o tym pisać, na co patrzałem.~Moi rówiennicy,
660 23|              kościele Świętego Krzyża co niedziela święto dają się
661 23|              kolędy? Wszakże opłatki, co pod koniec adwentu rozwoził
662 23|             kościelny: to się zjadło, co się na gruncie urodziło,
663 23|               świąteczne wdziewał; bo co dzień i w domu chodził sobie
664 23|               herbem pieczętowali się co i Pocieje. Że o tym dobrze
665 23|              tak jak Boże Narodzenie, co regularnie na dzień 25 grudnia
666 23|              na teologią, żeby pojąć, co to jest kalendarz, i to
667 23|             do jej mózgownicy. Bo kto co sam zna tak, jak potrzeba,
668 23|      przepisuje dla pożytku ziemi to, co Pan Bóg napisał na niebie;
669 23|        pasterzem czytają na niebie, a co wyczytają, to i zapisują:
670 23|            deszcz, jakby na złość? Na co daleko szukać: teraźniejszego
671 23|               w innym zawodzie, przez co organy nieświeskie, blisko
672 23|          Rysiów, wyszły z ich domu, a co przewidując, stary mocno
673 23|              się syn, książę chorąży, co go do chrztu trzymał, przed
674 23|         Karolek nauczyć się nie mógł, co tym więcej martwiło ojca,
675 23|            taki się nie był narodził, co by nie drżał przed księciem
676 23|              musisz mi dodać ptaszka, co z nim się stawi. Ja go umieszczę
677 23|                że ani jęknął. Książę, co był świadkiem egzekucji,
678 23|        księcia pana, od czterech lat, co mu służę wiernie, jeszcze
679 23|               opamięta. Na koniec, za co mam karać Rysia, kiedy urodziwszy
680 23|             małej liczby Radziwiłłów, co tylko o sobie pamiętali.~
681 23|              się pokazywać. Ledwo nie co dzień co innego było na
682 23|         pokazywać. Ledwo nie co dzień co innego było na nim. Nikt
683 23|                nie pytając o ewikcję. Co większa, choć ledwo dwudziesty
684 23|              biła, i zająca szczwała, co koń mógł wyskoczyć, istny
685 23|            opiekuna ze wszystkiego, o co prosił, gdyż i bez tego
686 23|             ale orłów, a nie kobuzów. Co to książę ze swoją'Iada
687 23|               występujesz, jakbyś był co lepszego ode mnie! Radziwiłłów
688 23|    strażnikowstwo przez te lat kilka, co z sobą mieszkali; ale doznałem
689 23|            Pan Ryś był z liczby tych, co się na j szczególnie j odznaczyli:
690 23|             dowiedzenia się naprędce, co się z gospodarką działo.
691 23|             inni, starali się mieć to co i on na sobie. Ale starali
692 23|     utrzymywał się ze szczupłej lafy, co ją jako pokojowy pobierał,
693 23|              dopędzał, bo trzeba było co dzień odziewać się przyzwoicie,
694 23|             formować charakter, przez co też codzienne miewał stosunki
695 23|        młodzieńca, zwłaszcza takiego, co w wesołości celował. Z namowy
696 23|      pstrokate. Pan Ryś, nie wiedząc, co się z nogami dzieje, dalej
697 23|               siebie śmiech. Nie wie, co to znaczy; aż JW. jenerałowa
698 23|          odzywa się:~- Mój strażniku, co to koło ciebie czuć dziegieć!
699 23|              bez miary i Bóg pamięta, co wygadywał.~- Biada temu -
700 23|             jest w mocy mojej cofnąć, co się już wykonało. Odpuśćże
701 23|         batogami straszyć szlachcica, co nie twój chleb je? Żeś się
702 23|            stanął, jak przystoi temu, co się mieści w stanie rycerskim.
703 23|    towarzyszami, objaśnił mu wszystko co do najdrobniejszych szczegółów
704 23|               waszeci człowiek, kiedy co dzień czytając mszę świętą
705 23|       wszystkim do niego podobnym. Bo co prawda, to prawda. Tym samym,
706 23|  przeprosinami, tego się nie doczeka. Co się powiedziało, czy .to
707 23|              bojaźni nie cofnęło się, co się raz wyrzekło, tak też
708 23|          pamięci ojca mojego umiałem, co potrzeba; a więcej roku
709 23|          jeszcze kogoś nauczył. Wiem, co kapłanowi, a co człowiekowi
710 23|        nauczył. Wiem, co kapłanowi, a co człowiekowi rycerskiego
711 23|              Scypiona. Wszak nie ten, co jest pod kondemnatą, z niej
712 23|              z niej kwituje, ale ten, co ją otrzymał. A jeżeli pozwolisz
713 23|             klątwy się nie obawiam; a co się tyczy kościelnej, z
714 23|            już potrzeby bakałarzować. Co się nie mówi, by się chwalić
715 23|              jakby się żałowało tego, co się zrobiło - i owszem,
716 23|               iż sprawa była z takim, co miał i lwie serce, i lwią
717 23|             sumienia mojego tą krwią, co się dziś przeleje.~A pan
718 24|          zdania największa przysługa, co ją wysoki rozum dla kraju
719 24|            sztabą martwą w ręku tego, co mu przewodniczy, choć on
720 24|            robi się z nimi, tylko to, co daje się robić; bez wątpienia
721 24|       odpowiedź byłaby w rodzaju tej, co ją kiedyś uczynił pewien
722 24|               nimi zastąpi tę powagę, co ją ród wysoki i dziedziczne
723 24|            się nie pokusił. Bo nie ma co liczyć księcia Lubomirskiego,
724 24|             szerzyć się będzie wyłom, co go nierząd w kraju wybił
725 24|        senacie nie znalazł się żaden, co by mu tego pełnomocnictwa
726 24|            tośmy obadwa powstali:~- A co to, panie sekretarzu - odezwał
727 24|        uwieńczyć koroną to panowanie, co nasz książę swoimi cnotami
728 24|          księcia przeciw wszystkiemu, co nie z Litwy. Każdego Wielkopolanina
729 24|            niego kuśnierz. W dobrach, co ma w Koronie, żaden z tamecznych
730 24|    znajdziecie jakiego innego Piasta, co by był zdatniejszym do rządu
731 24|             pomimo ścisłej przyjaźni, co ich w jedno grono łączyła,
732 24|       społeczeństwa. Poczciwi ludzie, co im się opierają, dopełniają
733 24|             kieruje postępkami ludzi, co pokorzą nowości, wątpić
734 24|         usilność chcieć wskrzesić to, co już nie żyje. Lepiej po
735 24|              tej zgodzie zachować to, co jeszcze zachować się może,
736 24|              nie poprzestając na tym, co już chwalebnie dopełnili
737 24|              podzielać z ziomkami to, co uważają być błędnym.~Te
738 24|               wieszczym przeczuwał, w co się one obrócą. Szczęśliwy,
739 24|               coś powiedział takiego, co go za serce uchwyciło. Nawet
740 24|               imieniu się odezwał: "A co to, panowie urzędnicy, sami
741 24|          macie?" Dopiero każdy z nas, co mógł, sypał, a szczerze,
742 24|               to jest jedna pociecha, co mi zostaje.~Król miał prześliczną
743 24|           mojemu Karolkowi, nie wiem, co się ze mną stało, ale wszystkich
744 24|          wymierzyć tę sprawiedliwość, co ją oni jego powagą i imieniem
745 24|          dowód życzliwego poddaństwa, co w istocie tak było, oświadczył
746 24|         wszystkich jego posesjonatów, co z herbów można było poznać,
747 24|           marsem na niego spojrzał, o co on mało dbał, i tamten sam
748 24|          bawić gości, zwłaszcza tych, co składali orszak królewski.
749 24|              się zgadało o odmianach, co je w rządzie naszym uskutecznił
750 24|             układ z jego faworytą, iż co dzień będzie jej płacić
751 24|          pisarz wielki litewski tylko co został profesorem; jeszcze
752 24|          chciał mu być posłusznym. "A co to - prawi jeden po drugim -
753 24|          hukiem o ziemię. My ciekawi, co to za pan tak odważny i
754 24|               ksiądz się tłumaczył:~- Co to waćpan myślisz, że u
755 24|                U nas wara młodzikowi, co by się z czymkolwiek wyrwał
756 24|        fortuny polskiej i litewskiej.~Co król mu odwdzięczył miłym
757 24|              wakansowych urzędów tym, co opinię publiczną mieli za
758 24|        odnowiłem przysięgę wierności, co ją aż do samego końca dochowałem
759 24|         śpiewali na przemian, a pili, co się wlało. Choć król okazywał,
760 24|              mu wolnej nie zostawili. Co jeden kończy, to drugi zacznie,
761 24|              wróciłem do Doktorowicz, co to była za radość żony i
762 24|             pocałujże swojego męża!~- Co powiadasz, mój kochanku?~-
763 25|          ludzka nie jest doskonałą, a co tylko ludzie wymyślą, to
764 25|          ludzie ulepszyć mogą alboli, co często bywa, zepsują. Lecz
765 25|              zepsują. Lecz te rzeczy, co już w obyczaj weszły, częstokroć
766 25|             Stosunek w tym wszystkim, co się odnosi do wyobrażeń
767 25|            przecież najwięcej takich, co wedle Boga i sumienia, bo
768 25|         prawie świeżo utworzonym, ale co się dotyczy tych, co już
769 25|              ale co się dotyczy tych, co już przeszły przez probierczy
770 25|                jakaż pewność, że ten, co je opowiada, zachował czystą
771 25|               pachołkowi było to samo co panu. Choćbyś się pozbył
772 25|               się znowu pokażą. Alboż co jesieni pszczoły nie wybijają
773 25|              wybijają swoich trutniów co do nogi, a przecież na wiosnę
774 25|         wszyscy się zapalali do tego, co się wówczas we Francji działo:
775 25|               się od wszystkich tych, co dotąd ciężyli na równości
776 25|            król, i dwór, i magnaci, a co wygnano wszystkimi drzwiami,
777 25|              kozery francuskie. Taki, co przed kilkunastą laty bił
778 25|             był on kiedyś blacharzem, co mu nie krzywdę, ale zaszczyt,
779 25|          dostojeństw się wyniósł. Ale co to była za duma, co za nadętość!
780 25|               Ale co to była za duma, co za nadętość! Obwiniają naszych
781 25|             od podpan-ków, od takich, co lubo teraz możni, lecz ich
782 25|     zapewnienia sobie kawałka chleba, co go nie co dzień jadł do
783 25|             kawałka chleba, co go nie co dzień jadł do sytości, pewnie
784 25|              to wszystko było prawdą, co teraz o nich mówią. Niejednemu
785 25|               to wszystkiemu wierzyć, co ludzie mówią? W całej Wielkopolsce
786 25|          starostwa sutorowickiego, na co JW. podskarbi przywilej
787 25|         reszta z poddanych dworskich, co ich panowie z Wielkopolski
788 25|              do których coś upatrzył, co nie było trudno, bo był
789 25|      powiedział pewnemu szlachcicowi, co mu naprzykrzał się w karczmie:
790 25|         folwarków, młynów i zabudowań co niemiara, o co po jego śmierci
791 25|              zabudowań co niemiara, o co po jego śmierci sukcesorowie
792 25|               wydatków z całej kwoty, co ją odbiorę, opłacę dziesięcinę
793 25|             wtedy z sobą do Stambułu, co mi się bardzo podobało,
794 25|              mną list instancjonalny, co mi go przed wyjazdem wręczył
795 25|              się kwasi na szlachcica, co nie będąc chorym ani zgrzybiałym,
796 25|     otaczających go żadnego nie było, co by go przynajmniej głową
797 25|        szczędził, a najgłębsza kresa, co mu lewy policzek na dwie
798 25|               odezwał pan starosta:~- Co to waszeć, jak widzę, albeńczyk;
799 25|               jak widzę, albeńczyk; a co nam z Litwy przynosisz?
800 25|             To znowu wymówki za Żyda, co go w Kaniowie powiesili;
801 25|    podczaszego należą i że ja stamtąd co roku kilkadziesiąt nahajów
802 25|          odpisuję nim na skórze tych, co mi je oddają.~Tu się obruszyłem,
803 25|          Nieświeżu! Widzisz tę kresę, co ją mam na łbie? To pamiątka
804 25|           świeżego, żeby z nim dopić; co to, mospanie, pół garnca
805 25|           wołyńskim, i z Janikowskim, co to ma przysłowie quinque 
806 25|            koronnym, i z Łahodowskim, co kielichem całą Wielkopolską
807 25|              jeden tylko Konarzewski, co obok niego stanąć może -
808 25|  niecierpliwie wyglądał niedzieli, by co prędzej popieścić się z
809 25|              Dałby pan starosta temu, co by w prawo i lewo okiem
810 25|              skruchą, ciągle klęcząc, co chwil kilka patrzał, czy
811 25|             to byłoby jeszcze gorzej. Co złego, temu przyganiajmy;
812 25|             lecz czemu nie pochwalić, co jest dobrego?~Po nabożeństwie
813 25|       ordynariusze. Ale pan starosta, co wszystkiego zawsze doszperał
814 25|              że nie jest on z takich, co ich najwięcej na Ukrainie
815 25|      najwięcej na Ukrainie i Wołyniu, co to tylko szlachcic alias,
816 25|              stołu za panem starostą. Co było na sesji, to było,
817 25|         wdzięczność za to zachowanie, co jej syny uskarbili sobie
818 25|              za tę zaszczytną pamięć, co ją serce pana starosty kaniowskiego
819 25|             zdrowie bandy albeńskiej, co mnie jeszcze bliżej dotykało,
820 25|      oficjalistów swoich, tych nawet, co ich ofukiwał na sesji. A
821 25|              szlachcic, a podły ptak, co swoje gniazdo paskudzi.
822 25|          Waćpan sobie nie wyobrazisz, co to się dzieje w naszej Ukrainie.
823 25|          robyty. jaki pan, taki kram. Co tylko złego, to od Poniatowskiego
824 25|           znajdą, z siebie bogaci. Na co tłusty połeć smarować!"~
825 25|            zdrowia dalej by nie stało co nocy iść do wczasu bez przytomności,
826 25|             smycz chartów personatów, co każdy z nich pojedynczo