Part

 1 1 |     zaczął śpiewać: "Przed oczy Twoje, Panie", a my stali jak
 2 1 |       chwilę zapomnieć o tobie. Twoje i przodków twoich zasługi,
 3 1 |        zasługi, poświęcenie się twoje dla ojczyzny, miłość szlachty
 4 1 |       Polak, gościnne i uczynne twoje serce żadnej korzyści nie
 5 8 |         twój testament, owładną twoje dobra i napełnią ich bombizami.
 6 8 |      umrę: wszystkie moje dobra twoje; Pan Bóg cię pierwej zawoła
 7 11|         zatargi skończyć. Ja na twoje pozwy nie stanę, bo błaźnić
 8 11|         on mówi: "Za-za-za-płać twoje dłu-dłu-dłu-gi a do-do-
 9 11|        radzi by mieć po dawnemu twoje plecy za sobą w Nieświeżu
10 12| krzyknęła szlachta. - Pan Bóg i twoje zasługi zrobiły ciebie polskim
11 16|   wybacz, że zbyt ostrożny. Mam twoje słowo, spodziewam się, że
12 18|          Wystaw klasztor, oddaj twoje dostatki, którycheś znacznie
13 19|          Co możem i co mamy, na twoje zawołanie.~- Oto proszę
14 19|    mówili - nie zawsze czort na twoje zawołanie. Wielki Bóg ruski
15 20|     Księże Marku, ja patrzał na twoje cuda: zrób tak, żeby mnie
16 20|         powiedział, święte były twoje słowa. Jak tego tchórza,
17 21|  zmusisz. Jeżeli nie uważa [na] twoje szemrania, jako na głupstwo,
18 21|          będą chromi wstawać na twoje słowa, byle były zupełnie
19 22|      życie nie dbaj, bo ono nie twoje. Deus me custodiat (takie
20 23|         Otóż, żebym dowiódł, że twoje pogróżki lekce sobie ważę,