Part

 1 1 |         się na niego; ale nie, i owszem, każden z nich wychodzącego
 2 5 |       Zbawiciela proszę go, abyś owszem, rękę podał struchlałemu
 3 5 |         ubogich swoich krewnych, owszem, im świadczył i rad mawiał,
 4 5 |     naszym nie przeszkodziło - i owszem, z powodu zgody jeszcze
 5 8 |       snycerz go tak wystawił, i owszem, Chrystus Pan z początku
 6 11|         był na przeszkodzie, ale owszem, każdemu starał się pomagać,
 7 19|  płonnych nie robiąc im nadziei. Owszem, nieraz sam słyszałem, jak
 8 19|       spokoju znaleźć nie mogli? owszem, niczym Bóg oschłości wewnętrznej
 9 22| korzystać z uniesienia rozpaczy, owszem, zreflektował go, przekładając,
10 23|     tylko nie zmieszał kompanii, owszem, w trójnasób jej wesołość
11 23|         tego, co się zrobiło - i owszem, da się jeszcze więcej swojego
12 23|      brak miłości bliźniego, ale owszem, żeby dopomóc synowi nieboszczyka
13 24|   złamali mu wiary i poddaństwa. Owszem, na wszystkich sejmach posłowie
14 24|          wezwyczajony do trunku, owszem, brzydził się w nim zbytkować.
15 25|       nie krzywdę, ale zaszczyt, owszem, przynosiło, bo któż by
16 25|           Że obywatele źli byli? Owszem, musieli być bardzo cnotliwi,
17 25|        na przepych nie marnował, owszem, był wielkim gospodarzem.
18 25|        strony nie doświadczyłem. Owszem, tyle okazał się dla mnie
19 25|          nie był od kielicha. "I owszem - odezwał się - niech pan