Part

 1 1 |   cerulik tameczny jak zaczął mu chleb z solą do rany przykładać,
 2 6 |       brzydka. Ale cóż? Czyj się chleb je, tego bronić trzeba.
 3 8 | marszałka oporządzić łatwiej jak chleb z masłem zjeść.~- Poczekaj,
 4 9 |     utrzymywał za to Kozaków, co chleb piekli, jeść gotowali i
 5 11|          księcia były święte: my chleb jego jedli, i niesuchy;
 6 14|         ty taki hramotny, że mój chleb chcesz darmo jeść? Zaraz
 7 16|          czy się uda, czy nie, a chleb, jaki jest, się straci.~-
 8 17|         ale i cała czeladź. "Mój chleb jecie -prawi -pokutujcie
 9 20|   cierpiący (blisko ich zjadałem chleb ze schabem, co go mnie był
10 20|        jemu panów rady, co mu za chleb Rzeczypospolitej swoje żony
11 22|          dbam. Ale kto ze mną je chleb i sól, do mnie żalu mieć
12 23|        ubóstwem cudzy a służebny chleb pożywać, tak też i chudy
13 23|       nie waszej książęcej mości chleb jem, ale jego stryja; a
14 23|          szlachcica, co nie twój chleb je? Żeś się wzmógł fartuszkowym
15 23|   szlachcica batogami straszysz, chleb mu odebrawszy. A wszyscy
16 23|      odłączać. Bo gdyby waszeć w chleb kościelny opatrzono na tyle
17 24|      przed królem, podawali je i chleb mu krajali. Pan Jan Kiersnowski,
18 25|        drugi po rusku; jedli oni chleb pański, ale dlatego nie
19 25|     dobroczyńcy, którego smaczny chleb od tylu lat jadłem, a którego