Part

 1 6|         wileńskiego z wielmożnym Tryzną, strukczaszym nowogródzkim,
 2 6|          Radziwiłłowi przeciwna. Tryzna był ubogim, ale ostatnim
 3 6|         Któż nie przyzna, że pan Tryzna był pan świętobliwy", etc.~
 4 6|     przyszłość nie pamiętał. Pan Tryzna był ludzki, wesoły, ale
 5 6|          lasy kołdyczowskie. Pan Tryzna dawał rozporządzenia swoje
 6 6|          z nieludzkością, bo pan Tryzna, lękając się o skórę, uciekł
 7 6|        widział koniec interesu z Tryzną (bo szlachta taki na to
 8 6|    chleba nie ma pan strukczaszy Tryzna.~Tu mu przerwał książę:~-
 9 6|       się. Żeby się przynajmniej Tryzna upokorzył? Ale taki nic
10 6|        nie zdawało łatwo; bo pan Tryzna, choć podupadły, znał siebie
11 6|        mówił; ale W. strukczaszy Tryzna w grodzie otrzymał nie jedną,
12 6|          góry zakręcał, aż tu W. Tryzna, który jako strukczaszy
13 6|     Vivat książę wojewoda! Vivat Tryzna, strukczaszy nowogródzki!~
14 6|         zaczęto godzić księcia z Tryzną. Książę powiedział:~- Ja
15 6|         próżno się tłomaczył pan Tryzna, że tego nigdy nie mówił,
16 6| Haraburdy rozpędzę.~Książę i pan Tryzna zapisali się na kompromis
17 6|        przeciął. A przecie i pan Tryzna gracz; dwanaście świc łojowych
18 6|          trzeba wiedzieć, że pan Tryzna miał szablę turecką z miękkiego