Part

  1 1 |        bernardynów w Kalwarii, kościół był jak nabity szlachtą, którym
  2 1 |           staroście warecki, porządnie był wytłukł Moskwę pod Lanckoroną;
  3 1 |              Karola Radziwiłła, któren był pan wielki, pobożny, dobrodziej
  4 1 |            którego bogdajbym nigdy nie był wyszedł! A tam będę błagał
  5 1 |           łaźni siedział, a przecie to był czwarty listopad i dobry
  6 1 |            listopad i dobry przymrozek był na podwórzu: taki był mu
  7 1 |       przymrozek był na podwórzu: taki był mu wstyd! A nie bez słuszności,
  8 1 |           wszystkich. Otóż między nimi był pan Snarski, tęgi jeździec,
  9 1 |        województwa lubelskiego!", a że był ziemianin łukowski, przykro
 10 1 |              jak ludzie mówili, bardzo był szacowanym w swoim powiecie.
 11 1 |               byli słuchać, raz, że to był święty człowiek, po wtóre,
 12 2 |                 ale taki życie, bo nie był on z takich, których żywcem
 13 2 |               z nim zażyłym, ile że on był wielomownym, mógłbym jego
 14 2 |           kronikę napisać. Jego ojciec był sługą i przyjacielem ordynatów
 15 2 |               Ba, brat jego najstarszy był u nas marszałkiem i o nim
 16 2 |               mawiano, że gdzieś nawet był królem. Ale pan Franciszek
 17 2 |     gubernatorem petersburskim, choćby był prostym Kozakiem; ale on
 18 2 |            nawet pan Kaźmierz Puławski był jemu posłusznym. Owoż tedy
 19 2 |         chwytali. Ale ten ordynans nie był panu Franciszkowi po myśli,
 20 2 |             gdyby się nie wiedzieć jak był w baranią skórę podszył,
 21 2 |                że gdyby pan Zaręba nie był mu pożyczył trzystu tynfów,
 22 2 |            każden zagraniczny człowiek był Niemcem), żeby mnie nie
 23 2 |             było do smaku, bo i mundur był ładny, i gotowe miałem zasługi;
 24 2 |           nosił, i pacierz mówił; a że był tępy do książki, a k'temu
 25 3 |                trzymać nie będą. - Oto był u nas już niemłody konfederat,
 26 3 |        Bielecki, imienia nie pomnę. Że był dobrym szlachcicem, dowód,
 27 3 |         tytułowano sędzią grodzkim, że był możnym, świadczą trzydziestu
 28 3 |               sobą przyprowadził; a że był światły, to powiem, żem
 29 3 |               doświadczał dziejów. Oto był dworzaninem u króla Augusta
 30 3 |            sprężyny jego nieszczęścia, był pocieszany i obdarzany.
 31 3 |            tylko dwór, ale świat nawet był mu w obrzydzeniu i gdyby
 32 3 |                obrzydzeniu i gdyby nie był natenczas żonaty, do klasztoru
 33 3 |                stron dominikan, któren był i wielki teolog, i świętobliwy
 34 3 |            widzi, ojciec dominikan, że był natchnionym, się pokazał,
 35 3 |              się spaskudził, ale u nas był bardzo dobrym - był z nim
 36 3 |                nas był bardzo dobrym - był z nim przy Jarosławie dobyciu
 37 3 |              gdy przyszedł do zdrowia, był z nami pod Lanckoroną, gdzie
 38 3 |       przepychów w wojnie nie lubił, a był żartobliwym, mówił mu:~-
 39 3 |         pokazało się, że każden z nich był praw: bo dragan mu gębę
 40 3 |              cud oczewisty? To dopiero był u nich w takiej poniewierce,
 41 4 |            pewne zakład trzymać, że to był Wolter. Jeszcze to jakoś
 42 4 |         biskupa kamienieckiego, któren był i świętym biskupem, i świetnym
 43 4 |               ksiądz Bohomolec napisał był książkę bardzo piękną pod
 44 4 |        dziesiątek przepędził, i wierny był ojczyźnie w konfederacji
 45 4 |                obyczaju okazał, iż nam był rad, kawą i sorbetem nas
 46 4 |                któremu wierzono, jakby był prorokiem! Co mnie po dowcipie,
 47 4 |              narodowość polską skazić. Był to, mówią, fanatyk, przez
 48 4 |             znaczy? Trzeba było. ażeby był katolikiem w Polsce, lutrem
 49 5 |                          PAN REWIEŃSKI~Był u mnie dnia wczorajszego
 50 5 |                całej szlachty i któren był wzorem dobrych urzędników,
 51 5 |               dom jego przed nikim nie był zakryty i częste tam bywały
 52 5 |                bywały zjazdy, a każden był nakarmiony, napojony i ugoszczony,
 53 5 |              żałować?~Dom sędziego nie był to pałac, ale ile tam mieściło
 54 5 |                sługą, ale przyjacielem był uważany przez pana, z którym
 55 5 |              przed sędzią, bo to u nas był wielki wstyd, ażeby gość
 56 5 |               wielki wstyd, ażeby gość był na nogach wprzód niż gospodarz.
 57 5 |             trzeba wiedzieć, że jeżeli był ksiądz, co zawsze bywało,
 58 5 |        zaczynano wódkę, choćby prostym był księdzem; chyba że senator
 59 5 |          panowie nie rozumiecie, co to był ksiądz za naszych czasów.
 60 5 |              że nikt nie jest bez ale, był prędkim, to, jak się rozdąsa
 61 5 |          byłbym katolikiem, ażebym nie był pewny, że te ich zasługi
 62 5 |            stolnik Siemieradzki, który był bardzo krotofilny i którego
 63 5 |               im się zdawało, iż pokój był wodą napełniony, i kiedy
 64 5 |               się nie zasępił, taki mu był śmiech; on to i koty umiał
 65 5 |                wyszedł, bo choć zacnie był urodzony, ale z rodziców
 66 5 |                nikt nie zazdrościł, bo był człowiek dobry, nie wstydził
 67 5 |            wszyscy do sali, gdzie stół był zastawiony, a przy nim stołki
 68 5 |          Wojskiego Kowieńskiego, który był wielkim myśliwym, służył
 69 5 |         dojeżdżacza, a potem lat kilka był u niego furmanem i woził
 70 5 |           woził go raz do Warszawy. On był kroniką żyjącą domu Kowieńskich,
 71 5 |                 czy jej smak znał, tak był trzeźwy. I tylko o starych
 72 5 |           konfidencją pozwalał, ile że był bardzo do państwa przywiązanym
 73 5 |               udało mu się, czegom sam był świadkiem.~Przy obiedzie
 74 5 |               siedział jak Żyd!~I choć był dość otyłym, lekko siadł
 75 5 |      otaczającym. Przykro mi było, żem był opodal, bobym rad był wszystkiemu
 76 5 |              żem był opodal, bobym rad był wszystkiemu się przysłuchać,
 77 5 |                ryć na kamieniu. Książę był wzrostu słusznego, otyły
 78 5 |       zawiesisty, którego głaskał, gdy był wesoły, a zakręcał do góry,
 79 5 |            dzień bieliznę odmieniał; a był ubrany tego dnia w mundurze
 80 5 |               dotykając się, choć mróz był dobry. Na bucie berlacze
 81 5 |            pozwalał. Z prawem krajowym był dobrze obeznany i po dwakroć
 82 5 |           niego ubić by się dali. Choć był poryw czy, ale że dobre
 83 5 |              swoich dzieci. Dla kobiet był tak grzeczny, że każdą z
 84 5 |              jego sług i przyjaciół on był jednym.~Kiedy się kalwakata
 85 5 |               mnie powitał, jak gdybym był wielmożnym; toć już zdaje
 86 5 |             Trzy dni hulaliśmy. Książę był ciągle w przecudnym sosie
 87 5 |               do góry pokręcił, bo już był przyrzekł królowi, że nigdy
 88 5 |               członek sądów zadwornych był zjechał do Nieświeża na
 89 5 |              gdyż w czasie bezkrólewia był z liczby małej Litwinów
 90 5 |           wyjeżdżam.~Sędzia prawdziwie był w rozpaczy: klęczał przed
 91 5 |                słuszność, bo gdyby się był wahał, toby++my się wszyscy
 92 5 |               czterdziestu tysięcy, bo był pysznym i chciał nie po
 93 5 |                było kogo żałować, gdyż był bezdzietnym i prócz porządnego
 94 5 |               przy końcu pito z kijów. Był to w dawnym obyczaju najwyższy
 95 5 |              stopień podochocenia. Kij był szklanny dęty i gdy go do
 96 5 |           Nazajutrz, w ostatni wtorek, był obrządek z rana solenny
 97 5 |         grodzkim nowogródzkim; młodszy był pokojowym u księcia wojewody.
 98 5 |            tylko dodał, żeby inwentarz był przyjacielski. Pan Mikuć
 99 5 |          strony podpisaniu nowy kłopot był dla chorążanki, bo sędzina
100 5 |               czyta taka intercyzą; bo był w niej i porządny kawał
101 5 |             tym małym umartwieniem rad był przysłużyć się Zbawicielowi
102 6 |                PANIE KOCHANKU~Rok 1781 był pamiętny dla Nowogródka;
103 6 |          Nowogródka; w tym roku bowiem był sejmik bardzo forsowny:
104 6 |               że on sam z początku nie był jemu przeciwnym, że ta braci
105 6 |             Kazimierza Haraburdy. A to był postępek księcia wojewody
106 6 |         Radziwiłłowi przeciwna. Tryzna był ubogim, ale ostatnim potomkiem
107 6 |             nie przyzna, że pan Tryzna był pan świętobliwy", etc.~Otóż
108 6 |                 wyszła - więc poniekąd był wymówionym nasz strukczaszy,
109 6 |               nie pamiętał. Pan Tryzna był ludzki, wesoły, ale czasami
110 6 |               pana Michała Rejtena, co był Radziwiłłowskim z duszą
111 6 |               bernardyńskiego, którego był syndykiem, i całkowity swoim
112 6 |             szatny, ojciec Idzi, który był wielkim egzorcystą (a że
113 6 |               iżby dał się przekonać i był sprawiedliwym dla pana Tryzny.
114 6 |              mnie w oczach stoi. Co to był za przyjaciel! Żebym go
115 6 |                księcia pana najechałem był po pijanemu na pana Piotra
116 6 |            kwoty, to mnie zapozwie. Ja był goły, bo nieboszczyk pan
117 6 |               goły, bo nieboszczyk pan był skąpy, a do tego tak groźny,
118 6 |               ośmielasz, to powiem, że był zacny obywatel, który przed
119 6 |               magnatów koligatem i nie był skłonnym do naginania się.~
120 6 |             Niezabitowski, podkomorzy, był zapozwany de malo gesto
121 6 |              Jerzy Białopiotrowicz, co był powszechnie szanowany i
122 6 |           przybliżył się do koła i tak był rozczulony, że nie mógł
123 6 |                osób były przygotowane. Był tam z nami i pan strukczaszy
124 6 |             dawaj pić na zgodę. Książę był w przecudnym humorze:~-
125 6 |      Radziwiłłem po dawnemu, a on, jak był kpem, tak będzie kpem."
126 6 |             Naruszewiczowi, bo choć on był podupadły, ale Radziwiłłowski
127 6 |            godzin minęło, już aż nadto był pewny pan Haraburda, że
128 6 |             połowy spraw superarbitrem był pan Jerzy Białopiotrowicz,
129 6 |                Białopiotrowicz, któren był istotnym pacyfikatorem województwa.~
130 7 |                krzywdy nie robiła: pan był panem, ale razem opiekunem
131 7 |              za mąż, ojczym nie bardzo był rad mnie w domu trzymać,
132 7 |             wywiązałem się z tego, com był winien ich ojcu, bo moją
133 7 |      studentami u wujaszka mieszkał, a był sam w czwartej klasie, wyuczył
134 7 |        kongregacji; bo jeden marszałek był z konwiktorów, a drugi z
135 7 |          stancyjnych; a nasz obowiązek był nosić laski przed prefektem.
136 7 |              który widząc, iżem bardzo był zapłakany, wziął to jedynie
137 7 |                Pan podstoli Szukiewicz był starożytny szlachcic i miał
138 7 |              swój folwark dziedziczny; był powiernikiem JW. pana, który
139 7 |                stołu marszałkowskiego. Był zwyczaj u dworu, że przyjętego
140 7 |             lubo jako ojciec dzieciom, był skrzętny, otrzymałem od
141 7 |               byłem młody) i gdyby nie był umarł przed samym końcem
142 7 |             sobie, aby syn jego królem był obrany. Tac to szeroko piszą,
143 7 |       sześćdziesięciu. Za królów Sasów był bezrząd, ale była swoboda,
144 7 |            dobre, a co więcej, za nimi był naród; a za Piastem były
145 7 |                 A pan Bohusz, co potem był sekretarzem generalnym konfederacji
146 7 |                sypialnego pana, gdziem był na służbie, Kozak z Murafy,
147 7 |                Gdyby Odyniec młodo nie był skończył, na wielkiego wodza
148 7 |            szlachty i dworskich napadł był na brygadę moskiewską, w
149 7 |                nieśmiertelny poseł, co był z nim pod Stołpcami i tam
150 8 |          patrząc; ale trybunał koronny był jeszcze okazalszy, bo i
151 8 |                okazalszy, bo i starszy był ledwo nie dwomaset laty,
152 8 |           niewiele miał serca i nierad był, aby po jego śmierci ogromne
153 8 |               bisurmany go ubili, a że był łakomy, bardzo niecierpliwie
154 8 |             szczerze po nim płakał, bo był czułego serca, jako kroniki
155 8 |               na ten świat pomogła, bo był wart tego. Ale żona wojewody
156 8 |              mu niemało nadokuczał, bo był najzuchwalszym z ludzi.
157 8 |                Bartłomieja Chodźki, co był dworzaninem u księcia. Dobry
158 8 |             rady mu dać nie mógł, taki był zabijaka. Oddał go był do
159 8 |            taki był zabijaka. Oddał go był do palestry; ale ten, więcej
160 8 |          płacić. Dokuczyło mu to, a że był spadkowie przyjacielem domu
161 8 |       nieświeskim dworzaninem. Wzrostu był małego i sucharlawy, figura
162 8 |           Lublina w sobotę wieczór. Ja był rad, że nazajutrz była niedziela,
163 8 |          księciem panem, a prezydentem był kanonik Wodzicki, opat hebdowski,
164 8 |             nas spokojnie.~Między nimi był, jakem się dowiedział potem,
165 8 |             wizerunkiem, a nad krzyżem był napis wielkimi złotymi literami:
166 8 |            wołyńskiego (bo ten interes był z Wołynia), ale prawdziwego
167 8 |                mu dyktowano - i dekret był zupełnie na stronę uciśnionej
168 8 |            diabelski dekret tam, gdzie był położony, bo żaden z kancelarii
169 8 |                i aż dopiero, kiedy już był o kilka kroków naprzód,
170 8 |             jej rady zasięgał, chociaż był ministrem, jakich od dawna
171 8 |               nie było. I przywiózł ją był z sobą do Lublina. JW. marszałek
172 8 |                bo JW. marszałek bardzo był czynnym i co sesji kilka
173 8 |             niż w Polszcze."~Tego dnia był obiad u JW. prezydenta,
174 8 |                u JW. prezydenta, gdzie był nasz książę i jego JO. antagonista;
175 8 |            zniecierpliwił. Bo człowiek był rad o sztuce granej dowiedzieć
176 8 |         ojczyznę tam, skąd wziął żonę, był wielkim pieniaką i ani w
177 8 |               z nim sąsiadował! A taki był uparty, że w życiu nigdy
178 8 |          wszystkich takowych interesów był sposobny. Jakoż podobnymi
179 8 |               niego coś kapnęło. Bo to był z tych, jakich niektórym
180 8 |            sumienie swoje zupełnie już był zwyciężył.~Jadąc więc do
181 8 |         naznaczyć Abramowiczowi, który był główną sprężyną całej tej
182 8 |           korzyść otrzymał ze zbrodni, był jeden wolny od kary! Po
183 8 |                widział w Lublinie, nie był młody, ale umarł w sam dzień
184 9 |         poznałem w r. 1763, ale to nie był czas spostrzeżenia robić
185 9 |                urodzonego, który potem był pułkownikiem lekkiego pułku
186 9 |                wiekiem, ale wziętością był starszy, bo, biegły w językach
187 9 |           powiesić kazała.~Islam Giraj był zapalonym przyjacielem Polaków
188 9 |               u sułtana, na którym już był wymógł, że przekupionych
189 9 |           kiedy pan Azulewicz do niego był wysłany, on natenczas swoimi
190 9 |           swego takim sposobem: sułtan był bardzo gorliwym w swojej
191 9 |         gorliwym w swojej wierze i rad był cały świat nakłonić do swojego
192 9 |               za nią! Bo pan podczaszy był bardzo żarliwym katolikiem,
193 9 |               nas od niego zapewne nie był świadomszy, że jeno w naszym
194 9 |             brat, podkomorzy rożański, był marszałkiem generalnym konfederacji
195 9 |             Semen Kozudra, koszowy, co był w ścisłych stosunkach z
196 9 |        konfederacji barskiej, skończył był życie - i nadchodziły wybory
197 9 |                mocniej nam pomagał, że był rodowitym Polakiem. On to
198 9 |       rodowitym Polakiem. On to ku nam był nakłonił Semena Kozudrę,
199 9 |            nakłonił Semena Kozudrę, bo był człowiekiem bardzo przebiegłym,
200 9 |              praw koszowy nie powinien był umieć ni czytać, ni pisać,
201 9 |        przyniosła; pan Michał Ratyński był tylko pięknością dziewcząt
202 9 |              jej wdziękom. A ja, lubom był równy jemu młodością, przyznam
203 9 |         Jełowicki, pan czternastu wsi, był marszałkiem dworu księżnej
204 9 |                dziedzic Komajgroda, co był towarzyszem kniaziów Dymitra
205 9 |               Wasila na tym najaździe, był synem Ostafieja, co swoim
206 9 |              Rzeczypospolitej i wielce był jej zasłużonym; że bardzo
207 9 |          ruskiej się nawróciło. Ale on był syzmatykiem twardym i sobie
208 9 |            powodu niedotrzymania słowa był nieco rozjątrzony; o czym
209 9 |                więc Bundur Mamałyg, co był natenczas koszowym, z ekonomią
210 9 |                 Takową śmierć niedawno był poniósł Tymosz Podkujko,
211 9 |              przekonany o tę zbrodnię, był kijmi ubity, pomimo tego
212 9 |              mu czynsz płacili, i jego był wyszynk gorzałki i miodu.
213 9 |         przechodząc piękny kraj, który był jego siedliskiem. Bo już
214 9 |             chałupą i tytuń kurzącego. Był to człowiek przynajmniej
215 9 |           szlachetnością rysów. On już był przygotowany do naszego
216 9 |          motryniańskiego monasteru, co był watażką hajdamaków i na
217 9 |                i prawo chce, aby jeden był przynajmniej trzeźwym.~To
218 9 |            gdzie stał nowy koszowy, co był asaułą w tymże pułku. Z
219 9 |         nazwisko jest Wołk. Mój ojciec był szczupłego majątku, ale
220 9 |      zaszczytów, gdyby wiara, w której był wychowany, nie była ku temu
221 9 |               ku temu na przeszkodzie: był rodowitym kalwinem. Jednak,
222 9 |         rodowitym kalwinem. Jednak, że był młodym, przystojnym i ugrzecznionym,
223 9 |             łacińskim świadczył, jakby był katolikiem. Póki nasz proboszcz,
224 9 |                chciał, to jej wmawiał. Był to człowiek dość uczony,
225 9 |             jej majątku. Kto tylko nie był z ich ręki, u dworu naszego
226 9 |     wprowadzili. Ksiądz Rokita, jak ją był poróżnił z moim ojcem, tak
227 9 |                obietnicę jej ręki. Już był dzień szlubu naznaczony
228 10|             Demuliera, którego znałem. Był dobry żołnierz i rozumiał,
229 10|              wytykać obozy, ale Sohazy był od niego jeszcze bieglejszy,
230 10|                Kellerman, co całą gębą był kawalerzysta, ale chwała
231 10|               książę rozumu nie miał i był barbarzyńcem.~Że książę
232 10|            barbarzyńcem.~Że książę nie był po zagranicznemu oświecony,
233 10|             pracy, za jego oskarżeniem był natychmiast od dworu przez
234 10|          miecznikiem litewskim, bardzo był na swoim miejscu, tak że
235 10|          urzędowaniu wkrótce drugi raz był obrany marszałkiem i byłby
236 10|     umieszczonymi w dziejach polskich. Był pan Wołodkowicz, którego
237 10|        bajeczkę uchodzić by mogły; ten był największym ulubieńcom księcia,
238 10|              końca w kwiecie młodości. Był JW. Pac, starosta ziołowski,
239 10|          niżeli od niej się recesować. Był JW. Rzewuski, wówczas podstoli
240 10|                stolica Polski zdobytą. Był JW. Ogiński, wojewodzic
241 10|      wojewodzic Witebski, co gdyby nie był zginął w pojedynku z rąk
242 10| Rzeczypospolitej doszedłby zaszczytów. Był J.W. Żaba, co został potem
243 10|              wolnego swojego wojewody. Był pan Ślizień, sędzię ziemski
244 10|               wygnanie księcia Karola. Był kniaź Lubecki, co później
245 10|           został marszałkiem pińskim i był wielkim statystą. On to
246 10|        Rzeczpospolita się ocali, podał był projekt, aby w czasie ona
247 10|            świeckim, a przy królu żeby był do rady senat ogólny narodu,
248 10|          siebie starannie zachowuję. - Był JW. Chomiński, co później
249 10|        świetnie, zawsze przykładnie, a był wielkim wierszopisem i w
250 10|             nawet uchodził za mądrego. Był JW. Szczyt, co umarł kasztelanem
251 10|           która się była zajęła. Ogień był straszny, a wrota otwarte.
252 10|        bezkrólewie nastało, książę już był wojewodą wileńskim i prowadził
253 10|               Otóż pan Chreptowicz, co był wielkim znawcą monet starożytnych,
254 10|         którego pokazał woźnemu. A ten był nahaj rzemienny z boćkowskiej
255 10|             stolnik litewski ogłoszony był królem, więc kaptury ustały:
256 10|            deputackie sejmiki: kto nie był z partii króla, tego nie
257 10|         pisarzem wielkim litewskim, a [był] głównym nieprzyjacielem
258 10|         deputatów lękliwych, o których był pewny, że to tylko napiszą,
259 10|           biskup, a majorem tego pułku był niejaki Rożniecki, który
260 10|              przy niesłychanym męstwie był bardzo zarozumiały, nikomu
261 10|            widocznie na siłach upadał. Był stary loch warzywny w ogrodzie,
262 10|               młodym, to jest średnim. Był w kontuszu mundurowym granatowym,
263 10|         deżurnego, którym na ten dzień był pan Tyszkiewicz, później
264 10|              polską, i żaden z nas nie był rad być świadkiem, jak się
265 10|                o tym zdarzeniu, co nam był tyle strachu nabawił.~
266 11|        towarzystwa, którego kanclerzem był pan Ignacy Wołodkowicz do
267 11|              momentu powtarzał. Mundur był barwy Radziwiłłowskiej:
268 11|         gdziekolwiek wdziać na siebie, był pewny, że zostanie przymuszony
269 11|                 I tak pan Skirmunt, co był u księcia ekonomem generalnym
270 11|            ustaw zgromadzenia, którego był stwórcą.~Żeby być przypuszczonym
271 11|          niedźwiedzia tęgo chodził, bo~był silny i nieustraszony. A
272 11|                dość się palił; ale ten był twardy i zawsze mówił:~-
273 11|                osobno, bo pan Leon tak był rozjątrzony na pana Bonifacego,
274 11|                sprawę wprowadzić. A że był obytym w sądownictwie, pomiarkował,
275 11|               psie, co go pan Bonifacy był zastrzelił.~Pan Leon milczał
276 11|                jej marszałkiem wówczas był JW. Jelski, podkomorzy smoleński,
277 11|              tylko że nikomu z nas nie był na przeszkodzie, ale owszem,
278 11|         niesuchy; i gdyby pan Leon nie był przeprosił księcia, radzi
279 11|                pan krajczy Płaskowicki był między nami, mąż wielkiej
280 11|              upłynionym rokiem odebrał był dowód sług i przyjaciół
281 11|          księciem wojewodą, sprowadził był na niego aż z Poznania sławnego
282 11|                dowód przywiązania, ale był z tego nieco markotny, z
283 11|             znalazł pana Leona; on tam był komornikiem. I zastał go
284 11|               nie przegrać, chociażbym był królewskim bratem, takem
285 11|             gdyby poczciwy Sołohub nie był przysłał przez Tatara trzech
286 11|             niego, jakiego miał, kiedy był jeszcze wyrocznią nieświeską.~
287 11|                serce, ale mój postępek był tak niewdzięczny, tak zapamiętały,
288 11|         kobiałce szczenięta po Nepcie. Był w złym humorze, bo sapał,
289 11|                Potem już książę ciągle był wesoły, bo pan Leon zawsze
290 12|            szlachcic, choć najuboższy, był równym magnatowi i przy
291 12|          księcia wojewody wileńskiego, był u niego paziem, potem dworzaninem,
292 12|           równi między sobą. U nas pan był szlachcicem bogatym, a szlachcic
293 12|       szlachcicem bogatym, a szlachcic był panem ubogim; a że pan byt
294 12|            Rzeczypospolitej; a kto jej był zasłużonym, tym samym mieliśmy
295 12|                nobilitacji nie miał, a był marszałkiem zakroczymskim
296 12|           czehryńskim starostwie, skąd był ów przeklęty zbrodzień Chmielnicki (
297 12|             przyjął, chociaż i pierwej był katolikiem, jeno obrządki
298 12|           zaczęła konfederacja barska, był wielki zjazd w Piotrkowie
299 12|                marszałka trybunału, że był sam Kozakiem, łatwo się
300 12|          samemu napaść na stolicę, tak był pewny swojego, na próżno
301 12|            pana Kwileckiego, który sam był dobrym żołnierzem, w wojsku
302 12|             przy nadzwyczajnym męstwie był dość burzliwym, tak go słuchał
303 12|         oddział karabinierów przyszedł był do nich z Warszawy. Rozwinęli
304 12|               jakbym temu wszystkiemu [był] przytomny; bo wiem to i
305 12|         marszałkowie i sam JW. Pac, co był nad nimi wszystkimi, obcowali
306 12|             ani skrzywił, taki z niego był wielki wojownik i godny
307 12|             sam nigdy plejzerowany nie był, a Rusini że są zabobonni,
308 12|                było przekonanie, że on był charakternikiem, jak mówią
309 12|          bardzo jego obrażało: raz, że był dobrym katolikiem, po wtóre,
310 12|             przekonałem się, że on nie był charakternikiem. Bo już
311 12|                regimentarz Potocki nie był się o jedną godzinę spóźnił;
312 12|       pastwiono się nad nimi. Pan Sawa był ludzki i z niewolnikami
313 12|              wstępnym bojem. Mszczonów był w ręku Moskali; staw wielki
314 12|               w nieporządku, i już ich był oderżnął, ale nad samą groblą
315 12|           swoję, którą panu Lelewelowi był oddał. Ale ten jej rady
316 12|               wioskę podpalić. A wiatr był tak wielki, iż wkrótce cała
317 12|            pana marszałka, który coraz był słabszy, że aż ustawicznie
318 12|              aby go dostać, raz, że to był jeden z najdzielniejszych
319 12|               sadowią go na koniu, aby był ich przewodnikiem, i w czterdziestu
320 12|         oderwanym, że do człowieka nie był podobny. Każde ruszenie
321 12|            głowy sobie przypuścić, aby był tak bliskim śmierci. A potem
322 12|             powiedz mu, żem do śmierci był jego przyjacielem, a poproś
323 12|           niewolnikami, między którymi był i JW. Potocki, wojewodzic
324 12|               i poczciwym synem, jakim był pan Sawa.~
325 13|              nas każdy obywatel prawie był prawnikiem i kiedy na kompromis
326 13|               on nigdy w palestrze nie był, nikogo nie prosił, by mu
327 13|               mu dekret napisał. A kto był prawdziwym obywatelem, to
328 13|            myśli obywatelskie, dlatego był prawnikiem, a czasem prawodawcą,
329 13|                pan Kalinowski, chociaż był możny i do korda tęgi, nie
330 13|            gorsze rzeczy: bo kiedy kto był osądzony prawnie na gardło,
331 13|               rodzony pana Samuela, że był stateczny obywatel i wielki
332 13|              opowiadał, że jego ojciec był także podstarosta trembowelskim
333 13|              pana Leszczy ca, z którym był kiedyś w szkołach i długo
334 13|              pan Leszczyc zakochał się był w rodzonej swojej siostrzenicy
335 13|             Ale że pan Leszczyc bardzo był zakochany, wyrabiał się,
336 13|       opamiętał, ale że on na wszystko był głuchym, więc o takowe porubstwo
337 13|           grodem, gdzie pan Baworowski był podstarostą. Po odbytych
338 13|               pan Baworowski, co u nas był konsyliarzem, otrzymał podstarostowski
339 13|             posłuszeństwo prawu, że to był sądny dzień, takiego było
340 14|            dała więcej niż każdy inny; był taki, co i garść złota mógł
341 14|           wychowania, zaprzyjaźnił się był z synem jedynakiem wojewody,
342 14|               nie wyratuje. Ojciec, co był senator wielce roztropny
343 14|                same tylko cerkwie. Tam był natenczas gubernatorem pan
344 14|                generał Wojejkow, który był nad nami ojcem, a nie zwierzchnikiem.
345 14|              samego chorążego, którego był wyratował swoją uczynnością.
346 14|            robił Puhaczew, a kto z nas był rosły, tego brał do służby;
347 14|             tego brał do służby; a kto był mały, tego wypuszczał na
348 14|                Zabłockiego, co później był konsulem Rzeczypospolitej
349 14|               do swojego boku, lubo on był wzrostu tak nikłego, że
350 14|               umitygował. Puhaczew, że był prosty Kozak, nieokrzesany,
351 14|               palić; a że pan Zabłocki był jego, jak u nich nazywają,
352 14|                u niego przyszedł? - to był winien swojej przytomności.~
353 14|             się przyczepił, dlatego że był tam pop dość uczony, z którym
354 14|                stąd gubernator, co nie był Wojejkowem, ale w policji
355 14|                dowiedziałem się, co to był za powód, że wyprowadzono
356 15|               więcej; ale dawniej, kto był rozumnym, rozumniejszym
357 15|                rozumnym, rozumniejszym był od takiego, co mu dziś największy
358 15|           rozumnych ludzi ogólnie. Ten był teolog, ten prawnik, ten
359 15|             patent na rozumnego. On to był chemik wielki. Jak zaczął
360 15|              to, które chciał uniknąć. Był wielki bohater w dziejach
361 15|          gubernatorów Rosji i Austrii. Był na Litwie dom nienasycony
362 15|        potomkowie do ubóstwa przyszli. Był jeden wojewoda, co czuł
363 15|  bisurmańskiego papieża. A Rzym, pokąd był cnotliwy, jak jemu los dopisywał,
364 15|             książę wojewoda trocki nie był skrupulat, użył swojego
365 15|          grodzki, którego brat rodzony był regentem sądów zadwornych
366 15|             bandy albeńskiej, a on sam był urzędnikiem nieskażonej
367 15|  najściślejszym prawa. To, choć książę był wielkim panem, takiego mu
368 15|            wiarować od złego. A rzadki był przykład widzieć młodzika
369 15|          szanującego starego jak ojca.~Był pan Andrzej Jelec, urodzony
370 15|                 wuj jako opiekun oddał był do palestry nowogródzkiej,
371 15|     szambelanem JKMości, i tak jedynym był w palestrze nowogródzkiej
372 15|       przynajmniej jurysteria wnosiła, był zaufany, wiele sobie pozwalał
373 15|                wielkim światem stolicy był obeznamy, i z królem kilka
374 15|         pańskich narowów. On to by rad był i po niemiecku się przebrać
375 15|             prosić a zaklinać, raz, że był z nami w zażyłości, po wtóre,
376 15|               zamiast wody czysty arak był kipiący, ale tak osłodzony,
377 15|               równie jakom doświadczył był, że i on mojej nie oszczędzał
378 16|             rady dla przyjaciół. Żebym był się ożenił, pokąd była pora,
379 16|             czerstwy.~- Tać to bym nie był od tego, ale trzeba umieć
380 16|        przedtem, na świętego Joachima, był odpust zupełny u ojców dominikanów
381 16|           ofiarując mu i ten mój, jaki był, chętnie porzucić, jeżeli
382 16|              przywykłą, jak gdybym sam był możnym - on, któremum się
383 16|              możnym - on, któremum się był wyspowiadał, żem był chudym
384 16|               się był wyspowiadał, żem był chudym pachołkiem, o czym
385 16|           brykę na pasach, którą sobie był przed rokiem z Warszawy
386 16|              trzeba było; tam człowiek był pewny, że się tchórzem nie
387 16|         podobnymi urzędami mój ród nie był zaszczycony, jednak iż jestem
388 16|          podkomorzyna sprawiła wesele, był wielki zjazd; kielichy krążyły
389 16|           krążyły gęsto, bo pan Fabian był gospodarzem, i wszyscy się
390 16|             dworek, któregom najmywał, był naszą własnością, i parę
391 16|       kawalerem, bo taki co dzień ktoś był, a na świętą Magdalenę co
392 17|                Boże... Pan Bóg Sodomie był gotów odpuścić, gdyby się
393 17|               ciągle przyjaznym. Takim był JW. Rejten, podkomorzy nowogródzki,
394 17|              litewskim. JW. podkomorzy był urzędnik, jakich i dawniej
395 17|          umarłych by wskrzeszał! On to był szczególnym dobrodziejem
396 17|            niego by wskoczyli, chociaż był groźny, że nie tylko oni,
397 17|         troszczył. Na zaszczyty równie był obojętny. Dwa razy był deputatem,
398 17|          równie był obojętny. Dwa razy był deputatem, raz posłem, potem
399 17|                którym kilkoletni zapas był złożony. Nic z niego nie
400 17|               poniósł szkody, cały dom był w smutku, on jeden wesół. "
401 17|              Bóg pamięta o mnie." A to był jakby żarcik Opatrzności,
402 17|               jaki szczęśliwy. Żona to był anioł w ludzkim ciele: tak
403 17|             słonimski, którego przodek był wojewodą smoleńskim; drugą
404 17|               naszym. - A do tego taki był zdrów, że już mu było niedaleko
405 17|                koniec życia pozbawiła, był okryty ranami i wielkie
406 17|                  wszyscy płakali, a on był weselszy niż kiedykolwiek
407 17|              przyznawali, lubo do nauk był dość tępym, a w zabawach
408 17|              go nie mogło. Że klasztor był fundacji Jana Karola Chodkiewicza,
409 17|             ile że w postępkach swoich był bardzo łagodny i pokorny
410 17|               pan Tadeusz ani razu nie był sztrofowany. Raz tylko był
411 17|             był sztrofowany. Raz tylko był karany, i silnie, z następnego
412 17|            powodu: między konwiktorami był już w czwartej klasie pan
413 17|           ojcowiznę Oskierkom wniosła. Był to chłopiec wielkiej roztropności
414 17|                 któż śmie przeczyć, że był zdrajcą ojczyzny?" Pan Władysław
415 17|                ojczyzny." Kilkakrotnie był bity, a nic go przemóc nie
416 17|            należeć. To pan Tadeusz, co był jeden z najtęższych w palcaty
417 17|              nowogródzkiego, o to, aby był sąd szkolny przez studentów
418 17|    marszałkowicza nadwornego, co potem był koniuszym litewskim, lubo
419 17|             się usunął.~Jak w szkołach był zapalonym Polakiem, tak
420 17|               nich wyszedłszy gorliwym był obywatelem; i można powiedzieć,
421 17|           przed stoma laty jej przodek był wojewodą brzeskim, a jako
422 17|                 z którą i dom Rejtenów był w swojactwie, zaczął się
423 17|           próżno.~- Piotr - mówił - to był największy nasz wróg. On
424 17|               przeznaczenie, że zawsze był skwapliwym poświęcać siebie
425 17|              zajmywać. Ale pan Tadeusz był z małej liczby tych, co
426 17|                nie spuszczając się, że był zręczny, liziwem na ogromną
427 17|               i Jego Najświętszą Matką był zajęty, ofiarując im i te
428 18|          przypomnienia zapisuję sobie.~Był za panowania Jana Kazimierza
429 18|            jego córki się zgłosił. Już był go sobie zobowiązał ustąpiwszy
430 18|            najmłodszy z jego synów już był dorosły. Dopiero, zwoławszy
431 19|                wojewodzie podlaski, co był wiernym ojczyźnie obywatelem,
432 19|                 Razu jednego wyzwał go był wedle swego zwyczaju na
433 19|               tego świadków. Już w tym był cudownym mężem, że najdumniejszych
434 19|     szlachciców w tej konfederacji tak był radom swoim zhołdował, taką
435 19|                że chyba tam, gdzie nie był, jedność się przerywała;
436 19|          wiedział JW. kasztelan, co to był za człowiek. Spełniano tam
437 19|             oczy do góry i chwil kilka był jakby w jakim zachwyceniu,
438 19|          potyczka trwała. i kilka razy był obskoczony Dońcami. On był
439 19|             był obskoczony Dońcami. On był dla nich łapczywą zdobyczą,
440 19|              bo wiedzieli o nim, co to był za człowiek i jak on dla
441 19|              człowiek i jak on dla nas był lepszy niż sto armat. Tak
442 19|               że koń księdza Marka nie był zwinnym, a on sam, jako
443 19|                naczelnego wodza, zatem był przy całej tej rozmowie,
444 19|             koni, a pomimo tego głośny był między Moskalami:~- A to
445 19|            natychmiast do Lwowa, gdzie był książę Repnin, związawszy
446 19|              więc. Ksiądz Marek nierad był rozmawiać z towarzyszami
447 19|                Dzierżanowskiego, który był rad popastwić się nad nimi
448 19|                i do czynienia.~Taki to był cudowny człowiek ksiądz
449 20|                w tym się kochać.~Jakem był na Szląsku, kiedy raz mnie
450 20|                Namysłowie poznałem się był z jednym tamtych stron obywatelem,
451 20|               milę od Namysłowa, bo to był obywatel możny -i tydzień
452 20|                na pół zniemczałych nie był dla mnie wylany. Nie od
453 20|              bo wedle ich zwyczajów to był dobry gospodarz. I podobało
454 20|              przysłużenia się jemu. Że był podobnej mnie tuszy, ubrał
455 20|           jakby nasz obywatel, chociaż był u Niemców baronem. Ale tego
456 20|              ludzi niedobitków, ale to był rdzeń barskiej konfederacji.
457 20|               i stękał, bo rana, którą był dostał w nogę przy dobyciu
458 20|                zdrowia udzielić, bo to był pan z rzadkim sercem, z
459 20|      skromnością. Ksiądz Marek obwinął był mu nogi w swoją opończę,
460 20|           chleb ze schabem, co go mnie był udzielił pan Korsak, porucznik
461 20|             miłości Pana Boga przyjął. Był mnie rad gospodarz, gorzałeczką
462 20|                trzymał, jakoż bo nawet był ofuknął żonę: "Co waspani
463 20|             widać było pomimo tego, że był osiodłany. Nie chciałem
464 20|                 co zaceniła, bo ja już był to ukartował. I pożegnałem
465 20|               wprawdzie febrę, ale już był zdrów, znacznie podrósł.
466 20|           mieście się szastałem, a kto był mi niepotrzebny, ten mnie
467 20|               w stanie rycerskim, sejm był zerwał, dla uciśnienia synów
468 20|             Bruhla, któremu pan Cyriak był mocno obowiązany i za którego
469 20|             otrzymał. I o to wyzwał go był na pojedynek, a jego się
470 20|         doczekawszy, plac ostrzelał; a był dzikiej odwagi. I przysłuchiwał
471 20|                 a ksiądz Marek tam nie był - i jechałem na Wenecję,
472 21|                wielką szkodą naszą nie był drukiem ogłoszony, to z
473 21|    ambasadorowi. A biedny bazylian, co był sobie niby prostaczkowaty,
474 21|      przytomnych, przed którymi nierad był źle się wystawić, po wtóre,
475 21|          blisko pięćdziesięciu lat, co był zakonnikiem, ręką nie dotknął
476 21|              to omal na całe życie nie był zamknięty za to, że w Wilnie,
477 21|             biskupa wileńskiego, wydał był naprzeciw niemu książeczkę,
478 21|           uszkodzić, zawsze ze wstydem był odparty; ale przecie dokazał,
479 21|              piekła odsyła. A gdyby on był się urodził jak ów drugi
480 21|              najsprawiedliwiej. Strach był tam wielki, bo póki z ciałem,
481 21|              rozsądku nawet, czy jeden był taki, co poszedł na urząd
482 22|               dawnych szkół wyszedłszy był prawdziwym Polakiem; między
483 22|              zrobić, aby ten naród nie był innym, tak też nie dokażą,
484 22|             maja, za którą każdy z nas był gotów dać się umęczyć, że
485 22|              skończyło. Oj, lepszy nam był Alwar niż Towarzystwo Ksiąg
486 22|             lat minęło - i przecie nie był to człowiek przedpotopowy.
487 22|               przedpotopowy. Cóż by mu był za zysk, gdyby swojej powinności
488 22|            gdyby swojej powinności nie był dopełnił? A co zyskali zdrajcy
489 22|             łowienia rozbójników. Otóż był z nami towarzysz miękkiego
490 22|               kilka dni umarł. A gdyby był dotrwał w powinności, byłby
491 22|        województw. Gospodarz wszystkim był rad i beczka wina poszła
492 22|             jego kolasie; a że ten pan był wielce pobożny, kazał mu
493 22|             naszej konfederacji, bo on był z pierwszych, co się do
494 22|            związku zaciągnęli, chociaż był Litwinem, a konfederacja
495 22|               rok piąty temu, że pokój był po całej Rzeczypospolitej,
496 22|              hrabstwa cudnowskiego. To był zacny i dobrze myślący obywatel;
497 22|          szynkarz jeden, który już raz był w ręku Gontara i niezawodnie
498 22|               poznał pan łowczy, że to był sam Pawlik, przystąpiwszy
499 22|              sobie duchu, gdyby panicz był wystrzelił.~Wtem gwizdnął
500 22|               uszła, gdybym łowczycowi był dopuścił wystrzelić.~Zbliżył