Part

 1 5 |  omamił, że im się zdawało, iż pokój był wodą napełniony, i kiedy
 2 8 | żołądku schronie razem? Dajcie pokój temu spokojnemu chłopcu,
 3 8 |       do marszałka koła:~- Daj pokój temu poczciwemu Litwoszowi,
 4 16|   zechce pójść za mnie?~- O to pokój. Pani podkomorzyna moja
 5 17|         że aż obraz jego zdobi pokój, w którym rodaków przyjmują.~
 6 17|        wszystkim do czasu dano pokój, przywdziane barwę umiarkowania;
 7 19|        ojca nie wstępował; ale pokój umarłym. Otóż ten zasłużony
 8 19|       księdza, prosząc, by dał pokój, a wyznając, iż są bardzo
 9 19|     nas. A że czasu mało, o to pokój. Kiedy Bóg każe mnie z sobą
10 20|    Może, gdyby jego nie stało, pokój byłby w Rzeczypospolitej.~-
11 22|        moi, rok piąty temu, że pokój był po całej Rzeczypospolitej,
12 22|  znajdziesz, a mnie daj czysty pokój, a nawet podziękuj mnie,
13 22|      to owym go zbywam, byście pokój mieli. Ty umowy nie dotrzymujesz
14 22|        gdyby ościenni nam dali pokój. I tak, panowie, chociaż
15 23|      Niech książę brat da temu pokój. Nasz miecznik tak mi jest
16 23|    radą, toć życzę, i jemu daj pokój, bo że książę wojewoda waszeci
17 23|        abym się zbłaźnił. O to pokój. A niech ksiądz pan czy
18 25|  złożył szlachectwem, dałem mu pokój, i choć okradł mnie, na